The Chronicles Of A Modern Magdalene 3

Posted in
Story: Fiction, Taglish · Categories: Reluctance, Romance · Tags: , ,
Date: October 30, 2019 (14 days ago)


Dalawang araw matapos ang pista.

Hupa na ang ingay ng paligid. Kahapon pa kami nakapaglinis ng kabahayan. Ngunit ngayon ay pinapakintab ko na naman ang sahig na kahoy sa second floor ng bahay nila Auntie Mer gamit ang bunot. Malapit na akong matapos, nasa parte na ako malapit sa balkonahe.

"Napakasipag mo talaga, Bautista!", narinig kong sigaw mula sa labas ng bahay.

Pagtingin ko ay nakita ko ang aking mga classmates na sina Rey, Mia, Carmela, Shiela at Eugene.Nakasanayan na nila akong tawagin sa apelyido ko, kakaiba daw kasi. Halos lahat ng tao sa lugar na iyon ay magkakamag-anak. Unique daw kasi ang apelyido ko. Tumango ako sa kanila. Pagkatapos ay bahagya kong ikinumpas ang kanang kamay. Muwestra para umalis na sila.

Pero may pagkamakulit talaga si Mia.

Siya ang pinakaclose ko sa kanila. "May excursion kami, tara sama ka!" Umiling ako sa kanya. Alam niyang hindi ako papayagan ni Auntie.

"Ipapaalam ka namin! Uuwi naman tayo sa hapon.", naiinis na niyang sabi.

Marahil ay narinig ni Auntie ang ingay sa labas. Nakita ko siyang lumabas ng gate.

"Oh, Mia. Saan na naman kayo gagala aber?", may kasungitan niyang sabi.

"Si Ma'am Mer talaga, ngayon nga lang namin niyaya si Bautista. Dun po sa may talon. Maliligo lang po kami. Uuwi naman po bago magdilim", mahaba niyang sagot kay Auntie.

"Naku, eh hindi naman marunong lumangoy yan! Paano kung malunod yan dun?", pagdaka ay tinanaw ako sa balkonahe. Hindi ko sigurado kung awa ang nakita kong dumaan sa mukha ni Auntie Mer pagkat dagli rin itong nawala. Tumalikod ako upang hindi na marinig ang kanyang pagtutol sa aking mga kaklase.

"Siguraduhin nyo lang na uuwi kayo ng alas singko ng hapon ha? Kundi lagot kayo lahat sa akin!", masungit pa ring litanya ni Auntie.

Totoo ang himala! Tatlong taon na ako sa kanila pero ngayon niya lang ako pinayagang umalis nang matagal.

Dali akong bumaba ng bahay. Parang nagkaroon ng pakpak ang aking mga paa. Ngunit may bigla akong naalala... alas-diyes pa lamang ng umaga! Hindi pa ako nakapagsaing at nakapagluto ng tanghalian. Alanganin akong lumapit at sa mababang tinig ay sinabi iyon kay Auntie.

"Huwag mo na isipin iyon, sumama kana sa mga kaklase mo. Ako na ang magluluto", nakaismid pa niyang sabi.

Mabilis akong lumapit kay Mia at tinanong kung anong dapat kong dalhin. Pamalit na damit lang daw ang kunin ko. Umakyat ako at kumuha ng damit. Matapos ilagay sa may kalakihang plastic bag ay kagyat na akong lumabas ng bahay. Mahirap na, baka magbago pa ang isip ng matanda.

Mahigit isang oras ang bubunuin sa paglalakad para makarating sa talon. Kung may motorsiklo naman ay aabutin lamang ng mahigit kumulang bente minuto. Malilim naman ang daanan. Matataas ang puno ng niyog sa magkabilang bahagi ng daan. Pailan ilan din ang puno ng mangga. Napakapresko ng hangin.

Panaka-nakang kwentuhan habang naglalakad. Bago kami pumasok ng kasukalan ay may dinaanan kaming munting bahay. Pahingahan daw iyon ng mga magulang ni Carmela. Pumasok siya para kunin ang babaunin na pagkain sa talon. Paglabas niya ay may dala na siyang malaking basket na naglalaman ng isang kaldero ng kanin at tupperware na may lamang tuyo at bagoong. Meron din tatlong lata ng maanghang na sardinas.

"Andito pala pinsan kong si Alex. Sasama siya sa atin", matinis ang boses na sabi ni Carmela.

Tiningnan ko ang lalakeng nakasunod kay Carmela. Kilala ko si Alex. Kaklase din namin, iba nga lang ang kanyang mga barkada. Puro basketbolista sa school. Isa siya sa tinitilian ng mga senior students kapag Intrams. Matikas ang tindig. Moreno ang kulay. Matangos ang ilong at makipot ang natural na mapulang labi. Gwapo, sa maikling salita.

Balita kong matinik sa mga babae. Ngunit nakapagtatakang parang maamong tupa sa harapan namin ngayon.

Katabi kong naglalakad si Mia. Habang panay naman ang bulungan ni Shiela at Carmela. Ang mga binata naman ay kwentuhan na basketball.

"May gusto sayo yan, Bautista." Mahinang bulong sa akin ni Mia.

"Huh? Sino?", nagtataka kong tanong sa kanya.

"Si Alex. Haba ng hair mo noh? Nagrejoice ka ba girl?", patawa niyang biro sa akin.

"Para kang ewan", simple kong balik sa kanya. Mabilis kong sinulyapan ang direksyon ni Alex. Nahuli ko siyang nakatingin sa akin. Ngunit parang napasong mabilis din nagbawi ng tingin.

Mahigit sampung minuto pa lamang kaming naglalakad nang makarinig ng tunog ng paparating na motorsiklo. Kagyat kaming gumilid upang magbigay-daan. Agad na lumingon sina Carmela nang marinig ang pagpatay sa makina ng motorsiklo.

"Ay, Kuya Rex!", pacute niyang sabi. Hindi uso maghelmet sa lugar namin kapag malapitan distansya lang ang tatakbuhin kaya nakilala agad nila ang nagmamaneho.

Agad akong napalingon sa narinig. Ngayon ko lang ulit siya nakita magmula ng gabing iyon...

Siniko ako ni Mia. "Tinatanong ka uy, para kang naengkanto dyan", sabay nguso sa direksyon ni Kuya Rex.

"Sabi ko pupunta pala kayong talon sabi ni Auntie Mer. Sumabay kana sa akin. Para di ka maglakad nang malayo. May pinapakuha din dahon si Mama para sa gagawin niyang alisuso", nakangiti niyang sabi sa akin.

Ngayon ko mas nabistahan ang lalake. Matipuno ang pangangatawan. At dahil nakasando ay bakat ang mamasel na dibdib. Mapang-akit ang ngiti ng damuho. Parang may kumislot sa kaibuturan ko pero agad kong iwinaksi sa aking isip.

"Huwag na po, Kuya. Maglalakad na lang po kami. Salamat na lang", tuloy-tuloy kong sabi.

"Sumakay kana", udyok sa akin ni Mia. "Tapos dalhin mo na lang yung basket para di na kami magbitbit para mabilis ang lakad", patuloy niya. Binigay niya sa akin ang basket. Walang magawa na sumampa na ako sa motor.

"Ingat kayo sa daan ha?", magiliw pang wika ni Kuya Rex sa mga kaklase ko.

"Yes, Kuya! Kayo din po", kinikilig pang tugon nina Shiela.

Umusad ang motor at ilang saglit pa'y humaharurot na kami sa daan. Humawak ako sa likod ng upuan ko upang ibalanse ang aking katawan. Nakapatong naman sa kaliwang hita ko ang basket.

"Kumapit ka sa balikat ko. Baka mahulog ka", untag niya sa akin. Sa takot na magkatotoo ang kanyang sinabi ay inilipat ko ang aking kamay sa kanyang balikat.

Mainit ang sikat ng araw. Ngunit may kakaibang singaw ng laman na nagmumula sa kanya. Para akong napapaso sa pagkakalapat muli ng aming balat. Naaalala ko ang paghaplos niya sa katawan ko... ang pagigil na paghalik... ang pagsabunot niya sa akin... ang masarap-makirot na karanasan.

Muli ay nilukob ako ng kaba. Ayoko nang maulit ang nangyari. Ang sakit sa pagitan ng mga hita ko ay hindi pa tuluyang nawawala. Pinipilit ko lamang kumilos nang normal matapos ang gabing iyon. Walang dapat makaalam.

Tahimik ang kabuuan ng aming byahe. Nang sa wakas ay makarating sa aming destinasyon ay binasag niya ang katahimikan.

"Tara, mauna tayong maligo. Naiinitan ako", yaya niya sa akin pagkababa ko ng motorsiklo.

Hindi ako tumugon. Tinitigan ko lamang siya. Pagkatapos ay tumalikod na ako papunta sa may mga batuhan.

"May maliit na kubo malapit dito. Gusto mo ilagay muna natin yang dala mo para hindi madumihan?", masuyo niyang sabi.

"Hindi na. Aantayin ko na lang sina Carmela", malamya kong sagot.

"O sige, ilapag mo muna dyan sa may lilim.

Sinunod ko ang kanyang sinabi. Hindi ako ganun kagiliw sa gubat. Siguro ay dahil lagi kong naiisip na may mga makamandag na ahas sa paligid.

Presko ang simoy ng hangin. Saka ko naalala ang suot kong damit. Manipis na tshirt na puti at shorts na parang pantakbo. Abot-tanaw ko ang talon, ngunit hindi ko kayang lumusong mag-isa. Baka magkamali ako ng tantiya sa tubig at mahulog sa malalim na parte.

Malalaki at malalapad ang batuhan. Waring nag-aanyaya ng paghiga. Dangan nga lamang ay mataas ang sikat ng araw. Sa parteng malilim naman ay matataas ang halaman.

"Tara na, siguradong malamig ang tubig. Masarap iligo."

Pagkalingon ko ay nasa likuran ko na siya. Upang wari ay magkaroon ng distansya sa kanya ay agad akong lumakad papunta sa parteng may tubig. Ramdam ko ang pagsunod niya sa akin. Nang makakita ng komportableng puwesto ay umupo ako sa malapad na bato, hinubad ang suot kong tsinelas at kinawkaw ang mga paa sa tubig.

"Hahahaha, para kang bata. Lumusong kana, mabibilad ka lang sa araw dyan."

Prente niyang hinubad ang suot na pang-itaas. Nag-iwas ako ng tingin nang akmang ibaba na niya ang suot na summer shorts.

Tumalsik ang tubig pagkalusong niya. Umabot sa dibdib niya ang tubig. Napaurong ako. Malalim pala.

Napaigtad ako ng hawakan niya ang aking kanang paa. Hinihila upang bumaba. Nagpapanic na hinila ko pahablot ang aking binti ngunit ayaw niyang bitawan.

"Kuya---", napasinghap ako ng tuluyan niyang lagyan ng pwersa ang paghila. Bagsak ako sa tubig. Dahil sa pagkabigla ay hindi agad ako nakatayo.

Awtomatikong naghanap ng makakapitan ang kamay ko. Lumapat ito sa kanyang matipunong bisig. Agad na pumulupot ang kamay ko sa kanya. Habang ang aking mga binti ay nakayakap na sa kanyang mga hita. Survival instinct.

"Whooaaa, easy lang!", natatawa niyang sabi.

"Hindi ako marunong lumangoy!", asik ko sa kanya.

"Ah talaga? Mabuti." Pagkasabi ay lumakad pa siya sa wari ko'y mas malalim na parte. Sinubukan kong tumayo habang nakahawak pa din sa kanyang braso ngunit walang maabot ang aking paa.

"Kuya, ibalik mo ko sa batuhan!"

"Oo isasandal kita sa bato, saglit lang.", nakangisi niyang sabi sa akin. Hindi ko alam, pero humigpit ang yakap ko sa kanya. Sa takot na malunod.

May nilapitan kaming bato. Sinubukan kong hawakan ngunit sadyang madulas. Makakasandal ang likod ko ngunit mahihirapan akong umakyat.

Para akong batang kalong niya sa tubig. Akma akong magsasalita nang sakupin ng kanyang bibig ang aking mga labi. Walang pagmamadali. Naghihintay ng tugon. Masarap ang kanyang paghalik. Ibang iba sa unang karanasan. Nang-eengganyo...

Gumanti ako ng halik. Mabagal. Ninanamnam ang sarap ng sandaling iyon. Inilibas niya ang kanyang dila. Parang may sariling isip ang bibig ko. Nakipag-espadahan. Pagkuwan ay sinipsip niya ang dila ko. Sige siya sa paglaplap sa aking labi.

Tuluyan niya akong isinandal sa bato. Habang ang dila niya at bibig niya ay abala sa paglandas sa leeg ko. Nararamdaman ko ang pagkabuhay ng laman na tumatama sa aking pwetan.

"Masarap ba? Hmmnn....?"

"Oo kuya, ang sarap ng ginagawa mo. Sumasakit ang puson ko", parang batang sumbong ko sa kanya.

"Sabi ko naman sayo, babawi ako. Halika umahon tayo saglit."

Iniyakap niya ang aking mga braso sa kanyang leeg, pagkatapos ay kumilos papunta sa mababaw na parte. Hinayaan ko siyang igiya ako hanggang sa makarating ulit kami sa batuhan. Kinuha niya ang kanyang mga hinubad na damit. Tanging boxer shorts lamang ang tumatakip sa kanyang katawan. Hawak niya ang kamay ko habang naglalakad kami. Ilang dipa pa ay natanaw ko ang kubo.

Pagkapasok namin ay may maliit na lamesang gawa sa kawayan.

Humarap siya sa akin. Halos wala na din maitago dahil bakat na sa basa kong damit ang aking katawan. Hinawakan niya ang laylayan ng tshirt ko at itinaas. Sunod niyang kinalas ang aking panloob na bra.

Walang seremonyas na bumaba ang ulo niya sa aking dibdib. Lumalamas ang magkabilang palad. Salitang sumusupsop ang bibig sa aking mga utong. Napapaliyad ako sa emosyong binubuhay niya sa aking laman. Bumaba pa ang kanyang labi sa aking tiyan, naglumikot ang dila sa aking pusod at pababa pa...

Isinampa niya ang aking mga paa sa ibabaw ng mesa. Pagkatapos ay ibinaba ang garter ng aking shorts kasabay pati ang panloob. Iniangat ko ang aking puwetan upang bigyan daan ang pagkaalis ng tela sa aking katawan.

Bahagya akong nangaligkig ng umihip ang malakas na hangin. Ngunit bigla rin ang pagdaloy ng init sa paglapat ng kanyang bibig sa aking kaselanan. Malikot ang dila, pilit na pumapasok sa basang lagusan. Ipinagbukahan niya ang aking mga hita.

"Ooohhhh, Kuya! Uuhh...

About the Author :

Joined: January 31, 2019 (9 months old)
Writings: 13
Send PM  ·  Female  ·  Offline
Signature Text:
a mind forever voyaging through sea of thoughts

Suggested writings:

4  ·  6  ·  7  ·  2,826
 · 

Comments
MisterU
October 30, 2019 (14 days ago)

I can count by my fingers those writers whom I admire; and from now on, I should categorize you as one.

Ang galing mo lang talaga. I’m a fan, and because the story is still young, madami pa akong aabangan.

Two thumbs up sa’yo. Nakatayo lang ako, kaya di ko maisali thumbs ng paa. Kung hindi lang talaga, I will be on all fours! 👏🏻👏🏻

Reply  ·  Like (3)  ·  Report
Joyce_Craig
October 30, 2019 (14 days ago)

This is truly inspiring. Alam kong kapag tulad nyo ang nagcomment ay bukal sa puso. Im trying my best to have a good story here, im a newbie in fiction, and its good to know na naaabot ko ang standard ng mga tulad nyo, sir 😊

Again, thanks po. Abang lang sa kasunod...

a mind forever voyaging through sea of thoughts

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
K
kwitchan
October 30, 2019 (14 days ago)

Nice chapter. More updates. Kudos sa author. Hehe..

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
Joyce_Craig
October 30, 2019 (14 days ago)

Salamat sa pagbasa at pag appreciate, sir. Il try my best to update as soon 😊

a mind forever voyaging through sea of thoughts

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
hellteacherNube
October 31, 2019 (13 days ago)

Nice plot, I like it so much, nakakapag pagising ng pagka lalaki hehehe.. salamat sa pag share ng story! hope to see and read more.

awesome, make your day, your day, a day to remember, make history!

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
Joyce_Craig
October 31, 2019 (13 days ago)

Salamat sir! Abang lang, pasasaan ba't sisipagin din mag update lol. Halloween feels, netflix and chill muna ako😂

Hoping to post next part this week. Again, thank you!

a mind forever voyaging through sea of thoughts

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
Add New Comment
Latest Writings
Recent Comments