M
E
N
U

Bumalik ako sa ibang bansa na luhaan.

Oh well, pumasok ako sa sitwasyong 'yon with open eyes and with legs wide open. Alam kong may pamilya sya, what did I expect?

So, 'yon, halos buong buwan ng April nagluksa ang aking puso at puke. Wala akong nilandi, umiwas sa chatroom at sa kung ano mang makapag-remind sa akin about kay Edward. Nag-delete ng Viber app.

Towards the end of April, naging active uli ako sa mga comments, unti-unting bumalik sa chatroom, nalibugan na uli, nag-post ng confession.

Then, the month of May came.

First week palang ng May, may nakita na akong prospect agad. I'm not sure if bagong salta lang sya dito nun or matagal na syang member but he posted his first story on May 1, 2014. It was more of a sad love story between him and his ex. At dahil hopeless romantic ako, I couldn't help not to leave a comment. After all, hindi lang naman mata ko ang nabasa dahil ramdam ko 'yong sakit ng break-up nila pero pati din naman keps ko nabasa at pumipintig-pintig. Their sex scene inside the movie house was just too hot for my carnal senses to ignore.

Three weeks or so after that first encounter, I saw him active sa chatroom. That presented an opportunity for me to make my first move (or second move). Subtle approach: I subjected him to the traditional chatroom hot-seat coupled with some "teasing" which I hadn't done in a long while. And that was how we became "friends".

Three days after our chatroom encounter, he sent me a private message (PM), may tanong lang sya about mga policies ng site. Tingin daw nya kasi parang matagal na ako dito that time, so, more or less madami akong alam. And that one PM led us to become FB buddies, in our real FB accounts. Ayaw kasi nyang sa dummy FB account ko sya sa i-add for the simple reason that he doesn't have one.

One of the many things I admire about him was his simple gesture of asking for my real name after he gave me his. Kokonti lang kasi ang lalaking ganun dito sa FSS, and I, for one, seldom ask for anyone's real name, let alone from the male population. For me kasi it is easier to forget someone if you don't know their real names, even if you get to see their faces, especially if you don't talk to them often.

On the very first day that we became FB buddies, we had our first SOP. It was something I would never forget because of three main reasons: first, we chatted/talked for almost 10 hours, second, we both came 3 times and third, because of the first two reasons I had to take a half day sick leave dahil sa puyat.

Hindi ko alam kung anong meron sya pero sobra nyang ginising muli ang malibog na bahagi ng aking katawan. Ang malibog na bahaging nagluksa nung umalis ako ng Pinas after ng GEB. It was definitely my first na labasan ng tatlong beses sa isang magdamag, SOP palang. Malakas ang hatak ng boses nya, nakakalibog at kahit sinabi kong papakinggan ko lang sya habang sya'y nagpaparaos, in the end I found myself touching my already wet pussy. He definitely had that voice I want to fuck.

Our SOP session didn't end there. If anything, naging nightly bonding na namin 'yon. At hindi pwedeng isa lang sa isang magdamag. Hindi naman ako naka-ginseng nun pero mabilis akong mag-wet.

Pero kung gaano ako kabilis mag-init sa kanya at gaano kabilis kaming labasan ganun din sya kabilis nawala sa akin, or should I say, nagpaalam ng pansamantala. On our 4th night, he said goodbye at ang sabi nya ay babalik naman daw sya. Hindi nya sinabi that time kung anong rason ng kanyang pansamantalang pamamaalam. Nalaman ko nalang 'yan nung nagkita kami three weeks after.

Yes, umuwi na naman ako sa bansang aking sinilangan nung June 2014. And no, hindi ako umuwi nang dahil sa kanya. It was a planned vacation with my bffs and I never thought magkikita kami ng lalaking pansamantalang nang-iwan sa akin.

Naisulat ko na din ang kwento namin way back and that was my only writing na nakapost sa story section at naka-tag na true story. And, again, to save me the trouble of walking down memory lane and re-writing our story, I'll just re-post here the parts that are relevant.

And oh, let's call him Rai. (Of course, not his real name.)

Like I said, umuwi ako ng Pinas dahil nakaplano na 'yong gala namin ng mga bffs ko.

We went to Palawan and it was on our second day in Palawan when I received a private message from Rai.

Kinabahan agad ako nung nakita ko ang pangalan nya. Hindi ko talaga inaasahan ang pagbalik nya at mas lalong hindi ko inaasahan ang laman ng kanyang private message.

"I think it is safe to reply to your messages na. So far, mukhang okay ka na. Ako naman, I realized matagal pa bago ako maging okay.

One month is not enough to make me forget. So I just told myself, "what the heck, eh di babalik na lang ako."

Chai, I'm coming back. Don't worry, I won't be in the way of you and your special guy. I'm coming back for two reasons: I promised and I'll never let a person like you disappear from my life.

Thanks, Chai. It feels so good to finally be able to write to you again. Ingat ka sa bakasyon mo."

It took me almost three hours to reply to his message. I had to take a couple of deep breaths and had to swallow back some tears. Sa tono kasi ng mensahe ni Rai ay naramdaman kong wala ng pag-asang bumalik pa ang dating Rai, ang dating "kami".

Kami? Hindi naman naging kami kaya ano ba ang gusto kong maibalik? Sapat na ba sa akin ang maging kaibigan nalang si Rai?

Dahil hindi ko naman masagot ang sarili kong mga tanong ay nakapagdesisyon akong sagutin ang PM ni Rai.

"0917395xxxx that's my number. Text me or call me if you want.

I miss you, Rai. And I don't want to lose you either.

Sabi nga nila if you don't want to lose someone then don't fall in love with them. So I just have to "unfall" in love with you muna.

Sana you'd text me soon."

It was a now-or-never move for me. I hit the "Send" button before I had the chance to change my mind. I had to see him, kahit anong mangyari. Ke mahal nya ako o hindi basta kelangan ko syang makita para masagot ang aking mga tanong.

And I didn't want to dwell on what-ifs later.

Mahigit isang oras ang nakalipas, habang abala ako sa pakikipagtsismisan sa aking mga kasama ay nag-ring ang aking cellphone.

+63917xxxxxxx... An unregistered Globe number.

Bigla akong kinabahan. Hindi man ako sigurado pero malakas ang kutob kong si Rai ang tumatawag kasi wala naman akong ibang binigyan ng number ko nun, sya lang.

"Yo!" Kabado kong sagot sa cellphone.

Tahimik. Hindi agad sumagot ang nasa kabilang linya. Nag-antay pa ako ng ilang segundo hanggang sa ---

"Sandali! Ang headset ko." Familiar na boses, si Rai nga!

Kumustahan, asaran at kulitan na para bang walang nangyaring iwanan ilang linggo lang ang nakalipas. And I had to admit sobrang namiss ko ang boses ni Rai.

And on that very first time na nag-usap kami ni Rai sa celphone habang nasa isla ako ng Palawan ay in-invite ko syang magkita kami.

Yeah, you got it right. Ako ang nag-ayang magkita kami ni Rai.

"Pwede. Kaya lang Sunday lang ako available." Medyo may pag-alinlangang sagot ni Rai.

"Ehhh lilipad na ako sa Sunday. Tapos Saturday dapat nasa bahay lang ako nun kasi family bonding 'yon." Pag-eexplain ko.

"Well, kung matutuloy man tayo it's either Thursday or Friday." Tugon ni Rai.

"Ok, kasi Wednesday balik na kami ng Manila tapos may aasikasuhin lang ako sa POEA. Then pupunta kami ng QC, sa sister ko."

"Hmmkay... So Friday then?"

"Okay.... Friday... So anong gagawin natin?" Pilya kong tanong.

"Plano ko manood ng sine, kumain... Gumala."

Ows?! Talaga? Ibang kain ata ang nasa isip ko.

Pero hindi na ako sumagot hanggang sa nagsalita uli si Rai.

"At okay lang ba sa 'yo kung pauuwiin kita ng alas sais ng umaga?"

"Okay lang, basta ba patulugin mo lang ako."

"My thoughts exactly. At 'wag kang mag-shave."

Napangisi ako sa sinabi ni Rai. Kabisado ko kasi ang gusto nya sa isang babae. Ayaw nya ang naka-shave kasi daw parang hindi hugis puke kapag walang buhok. Minsan baliw din si Rai sa logic nya.

Paanong hindi hugis puke 'yon eh may hiwa nga?

"Hoyyy! Ano ba 'yan? Tama na 'yan, kanina pa 'yang SOP na 'yan. Hindi ka na namin nakakausap dito." Sigaw sa akin ng isa kong kasama. Hindi ko namalayang matagal-tagal na pala kaming nag-usap ni Rai sa phone.

"Ahhahaha! Patay, babye na muna at galit na ang amazona."

"O sige sige, mamaya nalang uli. Pakisabi sorry...." Medyo nahiya pang sabi ni Rai sa phone.

"Okiez... Laterz, Rai. Babye."

"Bye, Chai."

Simula sa araw na 'yon ay everyday ko ng kausap at ka-text si Rai. But in all of our conversations, ni isang beses ay hindi nabanggit ang salitang "mahal" or kung ano man ang relasyon namin. Ang usapan lang namin ay magkikita kami para manood ng sine, kumain at gumala. And to have sex. Plain and simple, just sex, no strings attached.

June 27, 2014.

"Nasan ka na? Andito na kami sa loob ng Cash and Carry, malapit sa display ng mga sasakyan." (Like I said sa previous part, meet-up place ko nun ang Cash and Carry sa Makati.)

Kasama ko ang anak ko when I met Rai. Yes, ganun ka supportive ang anak ko sa kalandian ng nanay nya. (Seriously, gusto lang nyang makita si Rai kasi naikwento ko na DOTA player si Rai at DOTA player din ang anak ko.)

"Andito ako sa me National." Sagot ni Rai.

Tumingin ako sa bandang kaliwa pero wala naman akong nakitang nakatayo sa may entrance ng National Bookstore kaya inaya ko ang anak ko na pumunta dun.

"Oh ayan, nasa National na kami. Wala ka naman dito. Nasan ka ba?" Palinga-linga ako ng tingin pero wala talaga akong makitang anino ni Rai. Kilala ko naman ang itsura nya dahil nakita ko na dati ang mga pictures nya sa FB.

Sabi nya naka-shorts daw sya tapos naka-sneakers. Pero wala talaga.

Nung paglingon ko banda sa may escalator nakita kong palapit sa amin ang isang may katabaang lalaki, naka-glasses, hinahabol ng gunting ang buhok, naka-hoodie na blue, naka-dark colored jeans at nakahawak pa ng phone na nakadikit sa tenga nya.

Nerdy na parang rakista, si Rai na nga.

Palibhasa member dati ng isang bandang tumutugtog sa Timog kaya ganun ang porma, parang pupunta lang ng gig.

"Sabi mo naka-shorts ka lang. Eh naka-jeans ka pala eh. Hmpf!"

Ngumiti lang si Rai.

"Ayyy, eto pala ang anak ko, si Lian. Kuya, si Rai." Pagpapakilala ko sa dalawa.

Ilang sandali pa'y nagpaalam na ang aking anak. Napagkasunduan kasi namin ni Lian na aalis na sya kaagad pagkatapos ko syang ipakilala kay Rai. Nagpaalam kasi ako ng maayos sa kanya na hindi ako uuwi ng gabing 'yon at alam na nya kung sino ang kasama ko at "saan" kami pupunta.

Lian was old enough to know or to assume saan at ano ang gagawin ng isang lalaki at isang babae na magkasama buong magdamag.

"Tara!" Pag-aya ni Rai habang papalayo sa aming kinatatayuan ng aking anak.

Tatlong oras ang nakalipas at natagpuan ko ang aking sariling nakatayo sa tapat ng isang pinto.

Room 506.

Tired. Hungry. And horny. That pretty much summed up how I felt pagkatapos naming inikot ng walang direksyon ang Glorietta.

Binuksan ni Rai ang naturang pinto at sumunod na ako sa kanyang pumasok.

Since gutom na gutom na ako ay laman tiyan agad ang una kong binanggit kay Rai. Sobrang lagpas na ako sa tamang oras ng aking pagkain ng dinner. Mabuti nalang at kumain kami ng tinapay bago kami umalis ng bahay ng anak ko. But I was still hungry just the same.

Binigay sa akin ni Rai ang menu ng Rufo's Restaurant at ako ang inutusang mag-order. Nainis pa ako at hindi ako sanay na ako ang umoorder at isa pa mas kabisado ni Rai ang technicalities sa hotel na 'yon since ilang beses na syang nakapasok dito, nung kasagsagan pa ng relasyon nila ni Ann. (Ann was Rai's ex dun sa naipost nyang kwento.)

Pero wala akong nagawa since gutom na nga ako.

Kinuha ko ang menu at pumili ng gustong kainin.

"Chai, ibuhos na natin 'to kasi ngayon lang 'to. Boyfriend mo ako ngayong gabi." Sabi ni Rai bago niya inabot sa akin ang telepono ng hotel para makapag-order na ako.

Kumislot ang dibdib ko sa aking nadinig galing sa lalaking mahal ko. Masakit isipin na hanggang one night stand lang pala kami.

But what did I expect anyway? Di ba 'yon nga ang laging ipinahiwatig ni Rai everytime we talked for the past few days? Ilang ulit ba nya akong tinanong kung kaya ko bang makipagkita sa kanya at makipag-sex knowing na wala syang maipapangako sa akin? At ilang beses ko ba syang sinagot na kaya ko? Na okay lang ako? Na hindi ako magdedemand ng ano man galing sa kanya?

"Okay. Sabi mo eh. Boyfriend kita for tonight." Mahina kong sagot sabay dial ko ng numero sa front desk. Sila kasi ang mag-coconnect kung saang restaurant kami gustong umorder.

Ilang segundo ang nakalipas ay nai-connect din ako sa Rufo's.

"Hmmm... Miss, isang bulalo, isang beefsteak, dalawang rice, tapos dalawang bottled water, 'yong isa hindi malamig."

"Ano pong address dyan, maam?"

"Ahhh.... Saglit....." Kinuha ko ang hotel flyer na nasa maliit na table at sinabi sa kabilang linya ang name at address ng hotel.

Habang kausap ko ang taga-Rufo's ay naramdaman ko ang mga kamay ni Rai na gumapang papunta sa aking balikat, pababa sa aking likod at sa aking balakang. Pagkatapos ay ipinasok nya eto sa loob ng aking t-shirt at hinimas ang aking tiyan. Napaliyad ako sa kakaibang init na dulot ng banayad nyang paghaplos.

Ang nag-iinit ko ng katawan sa tatlong oras na magkasama kami bago pa kami pumasok ng hotel ay mas lalong sinisilaban sa bawat paghagod ni Rai. At ang paggapang ng mga kamay ni Rai pataas sa aking boobs ay mas lalong nagpaliyab sa aking libog.

Halos hindi ko na maintindihan ang mga sinabi ng taga-Rufo's dahil sa ginawang paglamas ni Rai sa aking mga suso at ang pagdaan ng kanyang mukha sa aking buhok, sa gilid ng aking mukha at pababa sa aking braso.

"Ahhhh miss, mga ilang minutes po ba?"

"Maam, mga one hour po."

"One hour, okay. Pakidala na din ng sukli para sa 1,000."

Pagkababa ko ng telepono at hinampas ko si Rai ng unan.

"Waaahh! Baliw ka talaga, Rai... Muntik na akong mapaungol dun. Ayon one hour daw."

Tumawa lang ang lalaking katabi ko na ngayon ay naka-plain white t-shirt nalang at naka-walking shorts.

Humiga na ako sa may left side ng kama habang kinuha ni Rai ang remote control ng TV para maghanap ng magandang palabas.

Ilang minuto ang nakalipas ay tumagilid si Rai paharap sa akin at inilapit nya ang kanyang mukha sa akin hanggang sa maglapat ang aming mga labi. Napapikit ako nung banayad akong hinalikan ni Rai. Ang init ng mga labi nya.

Hindi ko na napigilan ang aking sarili, ako na mismo ang unang gumalaw. Iginapang ko ang aking mga kamay payakap sa kanyang likod. Hinahaplos ko eto kasabay ng pagdiin ko ng halik sa bibig nya. Ilang segundo pa'y natagpuan ko nalang ang aking mga kamay na nakahawak na sa ulo ni Rai at kinuyumos ko na ng halik ang kanyang bibig at pinilit na makipag-espadahan sya ng dila sa akin.

Alam kong naging mapusok na ako sa aking mga kilos pero wala akong pakialam. Sa taxi palang ay gusto ko na syang halayin, hindi ko lang magawa kasi naiilang ako kay manong driver.

Naramdaman kong ipinasok ni Rai ang kanyang isang kamay sa loob ng aking t-shirt at kanyang nilamas ang aking dibdib. Napasinghap ako sa kakaibang sarap na dulot nun. Bumaba si Rai at kanyang ginawaran ng halik ang aking pusod. Pagkatapos ay itinaas nya ang aking t-shirt at tinulungan na nya akong hubarin eto. Lumantad sa kanyang mga mata ang aking itim na bra na tanging nakatakip sa aking mga suso.

Medyo nakaramdam ako ng konting hiya.

"Rai, patayin natin ang ilaw."

"Bakit? Ayaw mong may ilaw? Gusto ko pa naman may ilaw eh." Pagpoprotesta ni Rai.

"Hindi ako sanay eh. Ayoko ng maliwanag."

Walang nagawa si Rai kundi tumayo para patayin ang ilaw.

Pagbalik nya sa kama ay naghalikan kaming muli. Mapusok. Maalab. Masarap.

Habang naghalikan kami ay tinangkang i-unhook ni Rai ang aking bra gamit ang isang kamay nya pero nahirapan sya dito.

"Haha! Ano ba 'yan hindi ka na marunong magtanggal ng hook." Pang-aasar ko sa kanya.

"Eh kasi matagal ko ng hindi nagagawa 'to." Pagtatanggol ni Rai sa kanyang sarili at tinangkang hubarin uli ang aking bra. Ilang segundo ang nakalipas at na-unhook din nya eto at kanyang pinalaya ang dalawang bundok na kanina pa nagpoprotesta sa loob ng aking bra.

Yumuko si Rai at dinilaan ang aking kanang utong at kanya etong sinubo. Halinhinan nyang sinubo at sinupsop ang magkabilang nipples. Napahawak ako sa kanyang ulo at napapikit.

"Uhmmmmm.... Raiiii....." Ang sarap, sigaw ng aking utak. Hindi ko man naranasan minsan ang nakuryente pero pak...

About the Author :

Joined: September 7, 2013 (7 years old)
Writings: 21
Female  ·  Offline
Description:
The.Hell.I.Care.
Signature Text:
And.I.Care.Not.
6  ·  18  ·  3  ·  1,480
 · 

Comments
Bebeko
January 9, 2021 (16 days ago)

The vacation days in Palawan hahaha. Awayin ka talaga ng mga yon.

This chapter is somewhat a heartbreaking episode. Pero ang mahalaga ay nagenjoy ka. Charge to experience na lang.

"Freedom is absolutely necessary for the progress in science and the liberal arts." - Baruch Spinoza

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
MidLifeCrisis
January 9, 2021 (16 days ago)

Hahahaha yeahh nakakamiss ang bakasyon na yon. Sana may ganun uli tapos kasama ka na.

At kagabi ko lang napagtanto, halos lahat ng experiences ko dito made
me cry. Lagi akong iniiwan. 🤣🤣🤣

And.I.Care.Not.

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
Bebeko
January 10, 2021 (16 days ago)

May mga times naman tayo na nag enjoy na magkakasama. Who knows kapag nagkasabay-sabay ulit ang mga bakasyon natin.

"Freedom is absolutely necessary for the progress in science and the liberal arts." - Baruch Spinoza

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
I
Idolpogi
January 10, 2021 (16 days ago)

Isa sa mga idol ko dito happy ako at nandito pa rin ang mga batikang manunulat at si sir Bebeko. 10 taon n akong member dito at nka ilang acctg n ako.
Happy new year po.

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
MidLifeCrisis
January 10, 2021 (15 days ago)

Hey! Happy New Year din sayo ;) And thanks for dropping by.

And.I.Care.Not.

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
istaklang
January 10, 2021 (16 days ago)

Mixed emotions ako dito ah. Hay.

Limited Edition.

Reply  ·  Like (2)  ·  Report
MidLifeCrisis
January 13, 2021 (12 days ago)

Hahaha nawala ang libog napalitan ba ng lungkot? 😅 Thanks for dropping by.

And.I.Care.Not.

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
anino
January 10, 2021 (15 days ago)

Next episode pa? C'mon!

Parang Mandalorian lang, cliffhanger! Hahaha

The Wanderer!

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
MidLifeCrisis
January 10, 2021 (15 days ago)

Hahahaaha Em-ef!!! Samoka uy. Relaks, aabot din tayo dun 🤣🤣🤣 Sinusulat ko na ang part na yon. 😅

Thanks for reading and for dropping a comment. Yaan mo, DM kita sa IG kapag naipost ko na ang part na ‘yon 🤣🤣🤣

And.I.Care.Not.

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
anino
January 10, 2021 (15 days ago)

Now that's a friend! Hehehe

The Wanderer!

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
Daddys_bitch
January 10, 2021 (15 days ago)

Dang! Ang sakit naman..

Don't tease me unless you're going to please me

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
MidLifeCrisis
January 13, 2021 (12 days ago)

Yeah pero okay na ako ;) Ganun talaga ang buhay.

Salamat sa pagbasa 😊

And.I.Care.Not.

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
j_n_b
January 10, 2021 (15 days ago)

Great chapter! Typically the sex is better when you have feelings for the other person. It's good that you can say that you've been through that. It makes the memory richer and more meaningful.

"What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence." -- Christopher Hitchens

Reply  ·  Like (2)  ·  Report
MidLifeCrisis
January 13, 2021 (12 days ago)

It really was ;)

Thanks much for dropping by 😊

And.I.Care.Not.

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
I
itachi21
January 11, 2021 (14 days ago)

Hot pa rin ng mga stories mo. Susubaybayan ulet.

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
MidLifeCrisis
January 13, 2021 (12 days ago)

Sing-hot mo ba?  😄😄😄

Nice to see you still around. Ngayon ko lang na-realize, it’s been more than 7 years since Paul Walker died. At ramdam ko pa iyak ko nun.

And.I.Care.Not.

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
User Not Found
January 12, 2021 (14 days ago)

Wow, just wow!

Maraming salamat sa pagbahagi ng storyang eto.

DD

Like (1)  ·  Report
MidLifeCrisis
January 13, 2021 (12 days ago)

Salamat din sa pagbabasa, DD 😊

And.I.Care.Not.

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
Add New Comment
M E N U
Recent Comments