M
E
N
U

Ala-ala Ng Nakaraan: 09

Posted in
Confession: True Story, Tagalog · Categories: Romance · Tags:
Date: July 17, 2020 (2 months ago)


Good day sa lahat ng nagbabasa rito.. Sana ayos lang tayo at patuloy sa pag-akap sa makulay na buhay. Pasensya na sa magbabasa at walang kantutan sa bahaging ito ng kwento ko.. Tingin ko isang araw ililipat o ipopost ko lahat to sa true-stories kung saan nababagay at idi-delete dito sa confe. anyhow

2011 .. unang beses na pinaka malayo ako sa lahat ng tao, lugar, o kahit ano na pamilyar ako. At dalawang taon yung kailangan ko bunuin bago matapos ang kontrata.

Unang araw ko dun sa dagat-dagatang buhangin.. Di ko makakalimutan, pag patak ng 11:00, naglalakad kami mula opisina papunta sa messhall. Isang kamay ko nasa ibabaw ng ulo ko.. Pilit sinasang-galang sa init ng araw. Yung isang kamay nasa may baba, pilit na sinasang-galang yung init ng una-alingasaw sa lupa.

Putek.. Ganito pala kainit rito

Bagito ako dun.. Tanging gamit ko lang ay yung cp na bigay ng kapatid ko.. Di ko na alam yung model pero di pa yun touch screen. Pero nakakapag-play ng videos. Bago ako umalis, bumili nga pala ako ng memory card.. nag hanap ng ilang pelikula at kinon.vert mula avi file papunta 3gp. Kumasya ang tatlong pelikula sa memory card ko.. So ayun.. kahit papaano may libangan ako, kahit sobrang liit.. Pinapanuod ko iyon bago matulog.. Pang patay ng oras.

After ng isang buwan.. Ayun bagot na.. Pero napag alaman ko.. May gym pala sa kampo.. So yun, may nadagdag pang patay oras. Nga pala, nung kabataan ko batak ako sa trabaho.. Kaya, nung hayskul ako ang kantyaw sa akin ay "lubas" o literal na translation sa tagalog ay yung "sobrang matigas na kahoy".. pero sa mga kaklase ko ang ibig sabihin nun ay yung katawang pang kargador sa pier. Nung naka-pag trabaho na.. ayun natali na sa lamesa.. kaya nabawasan.. Pero kahit dun sa unibersidad na pinagturuan ko, bago ako napadpad rito.. isa sa mga usual na tanong sa akin ay kung saan ako nag-gigym.

So yun.. Ayos na ayos.. Sa umaga.. magpapagod kakatrabaho.. At sa gabi mga isang oras sa gym.. Magandang recipe pampatay ng homesick.

Kanya-kanyang diskarte para di ma homesick doon. Meron nga pala akong di makakalimutan, gabi nun.. Katatapos ng gym, naglalakad pauwi at nadaan sa may gilid ng basketball court.. Bigla may sumigaw

"Ahhh.. Putaa!!.." Ang lakas.. Napalingon ako.. Ayun nasa gitna ng court.. nanduon yung sumisigaw. Kinabukasan nalaman namin namatayan ng anak..

2012.. After ng isang taon..

Regular ang gym.. Patuloy na nilalabanan ang pagkabagot.. At ang bigat na ng burat ko.. Sarap na ikantot.. pero problema.. may isang taon pa akong bubunuin.

Isang gabi.. kwentuhan ng mga kasama ko sa gym.. nasabi ng kaibigan ko dun.. "Lam mo brad.. ang pinaka masarap na kantot ay yung libre..." Natawa ako sa tinuran niya.. pero tumatak yun.

Alam mo yung may bagay ka na iniisip at kahit ilang araw na nakakalipas ay di pa rin nawawala??.. yun.. isang gabi naghanap ng pwedeng kachat.. Yung kumabaga.. pag nagkita ay game.. iyotan na

Una kong naka-usap si "Helga".. May asawa.. may isang anak....

About the Author :

N

Joined: June 15, 2020 (3 months old)
Writings: 12
Male  ·  Offline
Signature Text:
To the wound that never heals. Cheers
1  ·  2  ·  0  ·  1,006
 · 

Comments
O
otkep
July 18, 2020 (2 months ago)

haha relate ako, naging topre kasi napahiya ako nung nanligaw ako nung grade 3, haha, nasaktan din nuong 17 kaya medyo naging laro lang ang relationships. hehe.

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
N
Nik00
July 20, 2020 (2 months ago)

Eto yung panalo.. Grade 3.. Hehehe

To the wound that never heals. Cheers

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
Add New Comment
M E N U
Recent Comments