Nadarang (Behind The Scenes)

Posted in
Blog: Tagalog · Categories: Erotic · Tags: , ,
Date: April 23, 2019 (2 months ago)


"Oo nga, gift mo sakin. Pero gusto ko yan i-share sa iba, kaya i-post mo. Tutal pinaghirapan mo yan, gusto ko mas maraming makabasa… mas maraming malibugan."

----------

After writing Nadarang, I was sooo relieved, nahirapan kasi ko talaga. But now, while vacationing here in bundok tralala for Holy Week, andami kong free time kaya parang namiss ko magsulat. Kaso ayoko naman mag-isip ng mga kalibugan stuff muna haha so I decided to write this blog entry.

Let me share with you how Nadarang was created, the pains and joys that came with it.

----------

We're both erotica fans. Mas nakakahorny kasi yung iniimagine mo yung bawat scene sa story na binabasa mo, lalo na kung maganda talaga pagkakasulat di ba? Compared to porn na hmm ok, nakapanood ka ng nag-aanuhan, but that's it. With erotica kasi, even your mind gets stimulated, not just your eyes. Mas may lalim. Mas nakakalibog. I'm sure marami sa inyo ang mag-aagree.

Whether true story or fiction, binabasa namin, but not all. Minsan kasi sa title pa lang saka yung header, mapapaisip ka na, worth-clicking kaya ito? So yung iba binabasa, yung iba hinde. And then pag may magustuhan kami, pinapabasa namin sa isa't isa.

"Nako naman! Para sa Mahilig sa Malalaking…? Haha! Ayoko nga. Gusto ko kagaya nyang sayo, maliliit."

"Hmp! Ano ka, magaling author nyan, very detailed magdescribe ng scenes. Finafollow ko yang story na yan pati yung isa pa nyang series. Dali basahin mo muna kasi."

May pagkakaiba man kami minsan ng taste, binabasa namin pag may recommended stories ang isa't isa. May kanya-kanya kaming gusto na writers, series, genre. Meron din namang mga parehas naming gusto at sinusubaybayan namin pareho. We also critic, pero sa discussion lang namin, we don't really post comments. Like and heart lang kung minsan.

Kahit Tagalog or English binabasa namin, pero mas gusto nya tagalog, mas nakakalibog daw kasi. May point sya don. Kakabasa ko nga ng tagalog erotica, yung K-word na dati di ko masabi-sabi, ngayon normal na lang sakin banggitin. Kantot. Pati yung H-word. Hindot. Haha wala, normal na lang.

Tayong mga nagvivisit ng erotica sites, we read for various reasons. In our case, nagbabasa kami just to be entertained, to pass time, para magpaantok ganon. Not really para magpahorny eh, hindi naman kailangan. Although paminsan-minsan, nangyayari din na di mo naman maiiwasang madala sa nababasa mo, mapapasariling sikap ka talaga. Hahaha kayo rin, aminin nyo!

Now we read from two sites, FSS and another one na mabagal na nga magload, pamatay pa ang ads nakupo, kaya nakakadiscourage na i-visit. So mas madalas na kami magbasa ngayon sa FSS, bukod sa mas maayos ang layout ng site, no pop-ups, I found out later on nung nagsusulat nako na mas writer-friendly din sya kasi pwede ka magsave ng drafts ng sinusulat mo.

Masipag man magpost mga writers, na everyday may bago kang pwede basahin sa site, minsan may times na mafufrustrate ka kasi wala kang mabasang maganda…

"Ano ba naman to, kantutan kagad. Minsan pakiramdam ko pagbukas ko ng story, sinasampal ako kagad ng puke hahaha Magsulat ka na kasi Babe! Kaya mo yan, creative ka eh. I'm sure mas magaling ka pa nga sa mga ibang writers dito."

"Tse. Nambola ka pa. Anong alam ko dyan? Oh eh bat di ikaw ang magsulat, ikaw naman tong mas malibog haha!"

"Ehhh! Ikaw na nga, mas magaling ka sa ganyan. Palilibugin na lang kita lagi para inspired ka lagi magsulat haha"

Ayan, laging ganyan. Noon pa nya yan iniinsist. Ako naman, naiisip ko din na, ano nga kaya kung try ko magsulat? Parang form of self expression din kasi di ba. Masheshare mo sa readers yung nafifeel mo, yung naiisip mo. Saka parang ambag mo sa ikauunlad ng lipunan ng malilibog haha! Sort of a way to give back for all the wonderful stories we've read in the past. Kaso naaah, aabalahin ko pa sarili ko, eh pwede namang magbasa na lang. Kaya na ng mga seasoned writers yan to keep us readers entertained, sila na lang.

Then one time, may pinabasa ako sa kanyang story, about a couple who hired a sensual masseur for the girl…

"Whew! Ang hooot grabe! Babe gawa mo to noh? Syet nagsusulat ka na!"

"Huh? Paano mo naman nasabing ako ang author nyan?"

"Gawa mo to! Yung description ng couple saka massage ang theme, isa sa mga paborito nating scenario na i-roleplay kaya alam mong magugustuhan ko. Tuloy mo please ha, update mo agad!"

His reaction was priceless. Kaso syempre I told him agad na hindi ako nagsulat nun! Na nagandahan lang ako dun sa story kaya ko sinuggest na basahin nya. Alam ko kasing iignore nya yun dahil English ang title eh.

"Nako, how I wish na ako nagsulat nyan! Ang ganda noh, exciting. Kaso no, hindi ako pang-writer Babe, pang-reader lang din ako."

"Babe ikaw yung author nito, kunwari ka pa eh. Kaya mo pinabasa sakin to kasi alam mo baka di ko iclick o tamarin ako basahin dahil English yung ginawa mo. Bakit nga kasi English, sa next part Tagalog na ha? Mas maraming makakaappreciate na readers pag Tagalog. Babe, ano next? Magpapakantot ba sya dun sa masahista nya?? Update mo na dali!!"

Haaay, he really thought I wrote it. And it broke my heart nung finally eh napaniwala ko rin sya na hindi nga ako ang author nung story. Para syang batang binawian ng candy eh. Dun nagstart maglaro sa isip ko na sige na nga, I might give it a try. Isang short story lang siguro, mapagbigyan lang sya.

"Kung sakaling gagawa ako ng story Babe, kung sakali lang ha, I'm not saying na magsusulat na ko… ano gusto mong theme?"

Mabilis nyang sagot… "Domeng Babe."

Domeng is a character we created na madalas namin gamitin pangroleplay, you know, to spice things up. Inspired dun sa matanda na nakatira malapit sa bahay nila na ang sama makatitig. Mukhang matandang manyakis. Nakakailang sya tumingin tapos pag alam nyang naiilang ka eh ngingisi pa. Hindi sya sure ano name kasi Manong lang daw nakasanayan nila itawag sa kanya eh.

So yung character na naisip namin, binansagan naming Domeng, and he's the epitome of pinoy machismo. We picture him as someone in the older man category at mid 50s, manyakis, siga, mabangis, intimidating, ex-con, hayok, alphang-alpha. May times he'd talk to me as Domeng, intimidate me with his filthy words and it would always turn me on. Nakakalibog kasi yung ilang at takot. Sa mga characters na ginagamit naming pangroleplay, si Domeng ang pinakatumatalab talaga sakin, no wonder favorite nya.

"Hmm, ok sige, noted. But again, I didn't say na magsusulat ako ha. Na-ask ko lang out of curiosity."

"Magsulat ka na nga kasi Babe, please?"

"Eh bat mo ba kasi ko pinagtutulakan na magsulat? Andami namang stories na pwede basahin."

"Kasi ngaaa, alam kong kaya mo, malalim ka mag-isip eh. Sayang talent mo Babe kung di nila makikita. Plus I'm eager din to see your work. Imagine, maiimortalize na yun pag napost mo na sa FSS."

Oo nga noh? That sparked my interest even more. My work is gonna be immortalized?! Wow.

Now his birthday was right around the corner kaya naisip ko, hmm pwede, perfect opportunity! Isu-surprise ko sya with a story. Naiimagine ko yung moment na sasabihin nyang basahin ko yung isang story kasi maganda, and then I'm going to reveal to him na ako ang sumulat non. Shet! I'm getting excited! I'm sure sobrang matutuwa yun na finally pinagbigyan ko na yung noon pa nya ikinukulet.

Kaso lang hindi ako makahanap ng bwelo, ugh! Eh pano ba kasi maging writer? Where do I begin? Domeng. Yun lang ang meron ako eh. Syempre plus a couple, so three main characters na. O tapos, ano na? Wala, wala nakong maisip. Blangko. Hindi nako nakausad. So naisip ko mukhang walang pupuntahan to ah, di talaga uubra, wag na lang ipilit. I'm sure maiintindihan naman nya.

----------

April 6, Saturday

Similar sa nangyari sa Scene6 sa Nadarang, may lakad dapat kami non kaso naharang sya ng bestfriend nya, may pinuntahan sila. Mabilis lang daw kaso medyo hinapon na sila so naisip ko na baka ito na yung bwelo na inaantay ko. Maybe I should proceed with the story na, lalo pa't palapit na ng palapit ang birthday nya (April 16 Tuesday).

So to make use of the time and para hindi ako mainip, nag-internalize ako. Got a pen and a notebook and started jotting down ideas.

Characters. All characters mentioned in Nadarang are inspired by real people that we know. I thought he'd find it amusing to see familiar people included in my work. Madami sila nung una then binabawasan ko na lang as I outline the story. Yung pag-iisip ng names nakakatuwa kasi I made sure na marerecognize nya sila lahat agad.

Title. Ah, saka na to kako. Madali na to, pwede namang pag tapos na yung story saka na lang isipan ng title. For the mean time, Domeng na muna ang working title nya.

Meet. Pano papasok sa buhay nung couple si Domeng? Ugh, park na lang din muna to. Wala pa kong maisip eh.

Scenes. I categorized them: sex scenes and non-sex scenes. Erotica 'to so syempre, yan ang hinahanap ng readers, sex scenes (LOL). Tapos nakakaumay naman kung puro kantutan di ba, so lalagyan din natin ng hindi involving sex.

Sa sex scenes, 2 categories ulet: light and hardcore. Light, yung mga usual erotica staples: boso, masturbation, tyansing, fetish. Sa hardcore, sa actual sex scenes definitely meron dapat si Michelle with Domeng, yun naman ang obvious climax ng story, pero dapat meron din kay Carlos. Kita dapat yung difference ng dalawa. Kung paano specifically, saka na kako, wala pa kong maisip.

Sa non-sex scenes, naisip ko pakita yung typical day sa buhay nila. How they are at work, yung dynamics sa bahay, yung relationships nila with each other, daily routine nila, pano sila mag-usap, etc. I wanted the readers to feel like they're watching a movie, parang ganon.

So this process of building an idea bank went on for the next few days. Basta may nagspark, sulat kagad sa notebook. Andami na, as in. I knew na hindi ko naman maisasama yun lahat kaya kailangan mag process of emilination. Categorize ulit, may scenes na I think maganda at for sure eh isasama ko. May scenes na maganda pero hindi essential so tentative pa, depende pa kung maisisingit. Meron ding out na agad, pwede siguro include sa ibang stories in the future kaso will not work for this one kaya out na muna.

April 7, Sunday

Wala pa rin yung inaantay kong bwelo sa pagsusulat, puro lista pa rin ng ideas.

I tried to think of a general theme for the story. How about… si Domeng, minanyak nya lahat ng girls sa bayan nila. Ay, parang boring. Ano yun kada update, puro panibagong sex scenes lang ulit with a different girl, walang aabangan sa istorya. Ayoko.

Eh ano kaya kung… may couple na happily married, papasok sa buhay nila si Domeng, seseduce nya si wife, tatablan si wife, bibigay sya kay Domeng. Hmm mukhang mas ok to, kaso parang gasgas na gasgas naman na. Hmm, bahala na kako, nasa pagsusulat ko na lang kung pano ko gagawing unique yung story nila, sa writing style na lang siguro magkakatalo kahit medyo common na yung theme ng story.

April 8, Monday

Holiday naman kinabukasan, walang pasok sa work, so naisip ko hindi ako matutulog that night, kailangan maumpisahan na yung story. Roughly a week to go na lang, birthday na nya and I haven't started yet. Hindi pwedeng puro ipon ng ideas, hindi matatapos tong story na to kung hindi uumpisahan eh. Pero ugh, ang hiraaap!!!

Okay, so paano nga ba nila mamimeet si Domeng? Since ex-con nga image nya, syempre nakulong. Pero ayoko namang gawing convict si Domeng. So naisip ko na lang, nakasuhan, nakulong, nakapagpyansa, nakalaya, hindi pa nahatulan. Tapos lumuwas ng Maynila. Anong kaso? Hmm, edi nangmanyak syempre. Ayun, ok na yun!

From there, medyo nakabwelo, umusad na yung story. Nabuo ko na kung bakit nasa Manila si Domeng saka yung unang pagkikita nila. Naestablish ko na din yung attraction nya kay Michelle. Kaso ang problema lang sakin, ang bagal ko magsulat! Pano kasi with every paragraph ata na matatype ko, babasahin ko ulit from the top. Chinecheck ko kasi maya't maya yung flow ng story. Imagine ilang paragraphs yun, so balik ako ng balik. Eh tapos may makikita akong mali, ieedit ko. May makikita akong word na parang may mas magandang term, papalitan ko. So ambagal talaga ng progress.

Pero masaya naman kasi nakabuo ako ng isang part that night, sulit ang puyat. For the time being, I entitled it Domeng Part1. Syet, writer na writer na ang feeling ko non!!

I was so excited to tell him na I'm writing na, kaso pinigilan ko talaga. The story was intended as a birthday surprise. Ayokong masira yon ng dahil sa kaatatan ko.

April 9, Tuesday

Holiday pero di ako umalis ng bahay, I proceeded to write, ayoko mawala momentum. Tinuloy ko pagsulat sa naging part na si Domeng ng Fructuoso household. Technically, dito sa part na to pa lang talaga mag-uumpisa yung kwento eh so I thought, unahin ko kaya muna irelease to as Part1, then yung nauna kong nagawa, gawin kong Prologue. Tapos next sa Prologue, saka ko post yung Part2 onwards. Para bang 1 step back, 2 steps forward genern. Bakit? Wala lang. Para lang pahirapan yung readers magpabalik-balik hahaha! No I thought mas interesting yung timeline ng kwento pag hindi isang derechong flow lang. May balik-tanaw effect. So I tried to read it ng ganong order, and I liked it. Mukhang it will work naman, di naman nakakalito. So sige, that's the plan na. Syet, writer na writer na naman lalo feeling ko!! (grin)

April 10, Wednesday

I continued writing. At work, I made sure I take care of my tasks agad para kapag may free time, isinisingit ko ituloy yung story. I cut down on chika time with my officemates during breaks just so I can get back to my table sooner and I can use the extra minutes to work on the story.

After work, uwi agad. Skipped eating dinner, sabi ko na lang may tinatapos akong trabaho. I was so into the story na alam kong napapabayaan ko na din pati sya. Hindi na kami nakakalabas, very limited na lang din time ko makipag-usap sa kanya kaya I was forced to tell him na para hindi naman sya magtaka.

"Babe I need to tell you something."

"Mmm, ano yun?"

"This is supposed to be a surprise for your birthday. Kaso hindi ko na din kaya ikeep from you, I'm so excited to let you know saka ayoko naman isipin mong napapabayaan na kita."

"Hmm ok, ano ba yun?"

"I'm writing na hihi"

"Ows?! Really? Wow. Kaya pala parang busyng busy ka lately, nagsusulat ka na pala. Wooo! Writer na girlfriend ko!"

"Gusto mo ng preview Babe?"

Pinabasa ko sa kanya yung Prologue. Natuwa naman ako that he was impressed. Syempre mas nakakagana magpatuloy pag may positive feedback. Wala na, kasubuan na to. Kailangan ko na to ituloy since nasabi ko na sa kanya. Knowing him, mas atat pa yun sakin, di na nya ko tatantanan kakakamusta sa progress ko.

Nasulat ko na yung pamboboso kay Michelle while working-out saka yung nangupit si Domeng ng undies at nagjaks. There was a scene there nung mamamasyal sila where I mentioned the name of the masseur dun sa story na napaghinalaan nya ko na ako ang author. Parang to pay homage dun sa talagang writer non kasi dun ako sa story nya nainspire na magsulat na.

Whew, nakakadalawang installment nako! Yey!

As I continued with the story, another idea came to mind. Instead of numbering the posts as Part 1, 2 and so on, why not number the scenes instead? That way, if a reader has a favorite scene na pwede nya magamit for… ehem, future reference (grin), mas madali nya mahahanap. Like yung office sex scene nila Carlos and Michelle ay Scene7, and yung sex scene naman nya with Domeng ay Scene9.

I initially planned na tatlong installments ko lang ipopost yung story kaso mukhang medyo mahaba na so I had to remove some scenes sa original outline. I drafted 10 scenes total which I later grouped into 4 according sa progression ng emotions nila Domeng at Michelle: Pagnanasa, Seduksyon, Pagkapukaw, Kaganapan. Kaya 5 installments lahat including the Prologue.

As expected, nangungulit na sya.

"Ang ganda talaga Babe. Nakakabitin, excited nako kagad sa next part! Post mo na yung pinabasa mo sakin daliii!"

"No, yung pinabasa ko sayo, pang 2nd post ko pa yun. Yung first post, Scenes 1-3. And you will have to wait pa. Gusto ko kasi matapos ko na muna yung buong story, all 5 installments, bago ko umpisahan magpost. Para relaxed nako, hindi ako naghahabol. Target launch date ko ng first part is on Sunday afternoon then last part sa morning ng birthday mo."

"Hmm ok, eh nasaang part ka na ba? Ilang percent na completed?"

"Magstart pa lang ako ng 3rd installment so roughly 40% pa lang nagagawa ko. I'm worried nga na baka hindi umabot sa deadline na sinet ko eh."

"Kaya mo yan. Sige hindi rin muna kita masyadong kukulitin para matapos mo yan."

Then dumating yung unang challenge. Nakasched kasi kaming family magbakasyon sa province for Holy Week. Now gusto ng dad ko na Sunday ng gabi, bumyahe na. I know na probinsyang-probinsya don at napakahirap ng signal, ultimo SMS na nga lang delayed pa. So no way na mapopost ko story ko kung andon ako sa province. Oh no!

Kung ipopost ko naman before leaving, di rin pwede kasi malabo ko rin namang matapos by Sunday yung story. Mahirap maging OC like me eh, tumatagal kasi masyadong mabusisi. Backread ng backread. Shit, pano na. Ah bahala na, subukan ko na lang pakiusapan na Tuesday na lang bumyahe. For now, kailangan ko na magfocus muna para mabuo na yung story.

April 11, Thursday

For the next few days, nagpakazombie muna ko. Skipped meals, hardly slept, minsan 2 hours lang ok na. I was juggling my daily routine at home and at work plus working on the story. Stopped watching tv, no social media muna, no browsing the internet, wala kong kinakausap, hindi ako lumalabas. Lahat ng extra free time na kaya ko simutin, binuhos ko lahat sa pagsusulat. Effort talaga. Sabayan pa ng crampy period, ugh!! Pag minamalas ka nga naman, dusa! Pero ok lang, afterall, minsan ko lang naman balak gawin to. Pag matapos ko to, that's it! Ayoko na! First and last na yun. Hay, kundi ko lang talaga mahal tong lalaking to!

Inumpisahan ko na sulat yung Scenes4-6 para sa 3rd post ko. Dito na yung nilalandi na ni Domeng si Michelle. Una yung na-dryhump nya si Michelle sa kitchen. Then tried to inject a bit of humor by including the term KILF sa dialogue ni Domeng at ni Manang. Imbento nya kasi yung term na yun kaya alam ko matatawa sya makita yun sa dialogue. Sana na lang kako magets din ng ibang readers. Isang scene na lang, matatapos ko na pang 3rd post ko. Medyo mabagal pa din pero at least may progress.

April 12, Friday

Kung yung ibang writers, uupo lang sa isang tabi, magkakape, nakagawa na ng story, ako hindi ganon eh, hirap na hirap talaga ko makabuo. Siguro because this is my first time to write? Andaming roadblocks. May times na wala nakong mapiga sa isip ko. Yung ilang oras nako nakatitig sa screen sa madaling araw pero wala akong maitype. Minsan naiiyak na lang ako sa sobrang inis at pressure. Ilang beses ko ng natanong ang sarili ko, ano ba tong pinasok ko! Kaso I want to finish the story so bad kaso minsan wala na talaga kong maisip.

Gagawin ko, babasahin ko ulit from the start, proofread ulit. Pero kahit anong balik ko may nakikita kong mali, di na naubos-ubos. Di na natapos kakarevise ko, pero new content, ang hirap magproduce. Siguro dala na din ng puyat. Pag ganon na, tinutulugan ko na. Kahit anong pilit ko, wala na eh, baka may maiproduce man ako, pangit naman, wag na lang. O kaya minsan binubulabog ko sya pag frustrated nako.

"Babe hindi ko na kaya! Ang hiraaap! Hindi ba pwedeng… Isang araw, may magjowa. Nagkantutan sila. The end. Di ba pwedeng ganon na lang! Haaay ang hirap!"

"Haha, pwede naman. Pero masyado ng sanay ang readers sa ganong format. Yung pinabasa mo sakin Babe, kakaiba. I'm sure maaappreciate nila yang ganyang story, nakakahorny pero hindi puro kalibugan lang, may kwento. Chill lang, wag ka kasi mapressure. Kahit naman after Holy Week mo na mapost yan. Tapusin mo sa province tapos pag-uwi nyo saka mo post."

"No no, not an option! Kaya ko to kinakareer eh para sa birthday mo kaya kailangan matapos ko to bago kami umalis!"

"Ay nga pala Babe, di ba papainom ako sa tropa ngayong weekend since may pasok ang birthday ko? Dapat sa Linggo pa sana, pero bukas ng hapon ko na inisched ha. Ayoko uminom sa Sunday kasi launching ng story mo, gusto ko sober na sober ako nun pag binasa ko yan. Gawa ng GF ko eh."

"Ugh! Pinaalala mo pa! Pressure!!! Nako Babe wag mo na asahan na makakarating ako bukas ha, patapos pa lang ako ng 3rd installment. Ugh! I'm cramming na!"

I continued writing. Napakatagal man, natapos ko na din sa wakas yung Scene6, yung seduction scene sa closet na minassage ni Domeng binti ni Michelle. Domeng's kamanyakan is in full swing na. Umuusad nako ulit! Wooo!

April 13, Saturday

Good news! Napapayag ko na sila na Tuesday afternoon na lang bumyahe kasi may kailangan pa kako akong tapusin. Totoo naman di ba, kailangan ko talaga tapusin yung story. So ayun, I resumed writing. Spent the whole day working on Carlos and Michelle's office sex scene. Kailangan ko gandahan kasi isa pa to na favorite namin iroleplay, office fuck. Buti na lang din may lakad sya, di nya ko masyadong kukulitin for updates haha! Medyo mahaba and detalyado yung scene kaya walang ibang kasama pag pinost. That night natapos ko na yung 4th installment. Hay ang sarap, 4/5 na natatapos ko! Break muna. Natulog muna ko that night para fresh kako isip ko pag sinulat ko kinabukasan yung finale. Raratratin ko, tatapusin ko yung last 3 scenes bago ko umpisahan magpost sa hapon.

April 14, Sunday

Launching na mamaya! Waaah! Umaga pa lang hyped na hyped na kami pareho. We were both so excited. Pakiramdam ko aattend kami ng premiere night haha! I was so stressed the whole day na di na ko nakapag-sulat. Ok lang kako, tapos naman na 4 out of 5, andami ko ng bala. Nakaleave naman na ako sa office starting Monday and sa birthday pa naman nya ang deadline. Kinagabihan na lang kako ako mag-resume writing, focus muna ko sa pagproofread at sa launch (launch talaga oh?! Haha).

I procrastinated. Big mistake. Pagsisisihan ko yan later on na I did not stick to my deadlines.

Hala, wala pa pala akong pen name. Nag-isip na muna ko, gusto ko kasi unisex-sounding. Listed a few options and finally settled for CarnaL. I'm going to be an erotica writer after all. So I went on to create an account. Shit may Carnal na! I didn't have time na to think of another name, natataranta nako, kaya nilagyan ko na lang ng hyphen: CarnaL-. This is it, wala ng atrasan to!

Since yung Prologue ang ipina-preview ko sa kanya dati, yung unang ipopost ko that day na Scenes1-3 eh hindi pa nya nababasa kaya super excited sya. Kasabay lang nya bale ang ibang readers na first time mababasa yung pinakauna kong post ever.

"Babe I can't wait! Post mo na!"

"Babe I'm having second thoughts. Bat ipopost ko pa? Eh ginawa ko naman to for you di ba, birthday gift ko sayo? Edi pabasa ko na lang sayo, di ko na lang ipopost please?"

"Oo nga, gift mo sakin. Pero gusto ko yan i-share sa iba, kaya i-post mo. Tutal pinaghirapan mo yan, gusto ko mas maraming makabasa… mas maraming malibugan."

"Eh you know me Babe, baka may harsh comments dun dadamdamin ko for sure lalo na alam mo hirap ko sa pagsulat nito. Baka sabihin nila na hindi maganda, ano ba yan ang lame, blah blah. I know na dapat open to opinion and critism ang writer, open naman ako eh, but still kinakabahan ako, natatakot ako sa reaction ng readers!"

"Oh sige, wag mo na lang basahin comments, ako na lang ang babasa. Pero basta ipost mo ha."

Hay, wala, suko. Kailangan ko talaga ipost, request ng magbebirthday eh. Then naalala ko wala pa nga palang title so I asked him for suggestions. We brainstormed, came up with several options, kaso hindi masyado swak eh. Until he said…

"Nadarang ang Hot Wife sa Ex-con"

"Yun! That's it Babe, Nadarang. Short and simple. Ok nako don."

Nadarang. Short, catchy. Pwede.

Again, pinroofread ko na naman yung apat na parts. Googled pics na iaattach ko with each one just to set the tone for the readers.

Now I know na pag may bagong posted na story, visible sa readers yung first few lines di ba? So what I did was, I copied some lines na nagustuhan ko sa dialogue tapos I pasted it sa umpisa, sort of like a preview. It might spark interest kako sa readers, baka sakaling macurious sila at i-click yung story.

Late afternoon or early evening ko pa sana balak ipost, pero sa pangungulit nya, around 3PM ata pinost ko na. From Word document, kinopy-paste ko yung body kaso bat ganon, di sumasama yung formatting. Ugh! So sinave ko muna as draft. Then I had to manually highlight in bold and italics yung mga dialogue. Grabe naman sa hastle. Yun lang gusto ko sa P**, pag paste mo kasama pati formatting so wala ka ng ieedit. Then clicked the applicable story categories and typed a few tag words.

Ok, this is it… click 'Publish Story'. Submitted na. Nadarang (I-III: Pagnanasa) by: CarnaL-. Seeing my work posted sa homepage ng FSS felt so surreal. I'm not just an ordinary reader anymore, I was able to create something na binabasa na din ngayon ng iba. I can't help na mapangiti seeing the number of views slowly go up. Ang sarap ng feeling! Writer nako!

Kinikilig ako, parang kinikiliti ang tyan ko sa pinaghalong tuwa, kaba, at excitement. Mixed emotions talaga. Relieved na nakita ko na sa site yung first part ng pinaghirapan ko, but at the same time, stressed kasi I still have 3 scenes to write for the final post, na pinakacrucial pa kasi finale na yun. Pero ang pinaka nerve-racking sa lahat is yung mahabang silence habang alam mong nagbabasa sya… I'm just patiently waiting sa magiging reaction nya. Ugh, para kong masusuka nun.

"Baaaaabeeeee!!!"

"Mmm… oh kamusta? Pwede na? Mapagtyatyagaan na ba? Haha"

"Ang gandaaaaa!!!! Grabe gusto ko ipagsigawan dun sa comments na girlfriend ko sumulat nyaaaaaan!"

"Awww… I'm glad you liked it Babe, advanced Happy Birthday!"

"First wave pa lang yun ng pabirthdaaayyy mo saaakiiinnn!!! Wooo! Excited nako Babe! Grabe ang galing mooo!"

Haaay, nakakatuwa. His reaction alone was enough to keep me motivated. Kailangan gandahan ko yung last part. Masaya ang birthday boy, kaso hindi ko alam kung masaya din yung ibang readers. I was so anxious kaya kesa silip ako ng silip sa FSS, umalis muna ko.

I went to the grocery to buy ingredients for peach mango graham cake. Balak ko sya gawan kinabukasan para mag-set na sa ref. Naiisip ko pa din yung story. What if the readers don't like it? Pano kung yurak-yurakan nila yung pinaghirapan ko? I'm a very emotional person. Baka hindi ko na magawang tapusin yung story kapag sumama na loob ko, sayang naman.

Ugh! Ayoko na isipin. Ang importante naman nagustuhan nya, napasaya ko sya. Para sa kanya naman talaga yun, sya lang tong mapilit na ipost pa at ipabasa sa iba. Kung magustuhan man ng ibang readers, bonus na lang yun. Ang mahalaga, yung opinion nya lang. Yan ang paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko para hindi na ko kabahan.

While I was at the grocery, hala, panay ang message nya kung ilang views na, sending me screenshots ng comments. Faney na faney ang bf! I was starting to feel good about the story. Based sa updates nya eh mukhang generally eh nagustuhan naman ng readers, mukhang positive naman ang feedback.

Stories may not suit everyone's taste, iba-iba naman kasi talaga tayo ng preference. Pero sana, people won't be too harsh naman, constructive criticisms lang. Kasi kahit ano pa kalabasan ng stories, pinaghirapan yun ng writers.

Kinagabihan, I posted the Prologue na. Revised version na yun ng una kong pinabasa sa kanya kaya excited pa rin sya. Bukod sa usual pambobola, he was giving me honest opinion which I really appreciate. I asked him for feedback from the point of view of a reader. I was particularly concerned kung nafeel ba nya yung gusto kong ipakitang image ni Domeng, and na-grasp naman daw nya sa binasa nya.

Having read the comments on the first 2 posts, medyo nakahinga nako. Generally maganda naman naging response so I'm very happy. Hindi lang sya ang napasaya ko, pati yung ibang mga nakabasa, na-entertain sila. Mas gaganahan kang magpatuloy at gandahan lalo yung last part.

April 15, Monday

Imbis na mag-good morning message, aba eh stats pa rin ng posts ko ang una nyang message sakin! Natatawa ko kasi alam naman nyang sinisilip-silip ko din naman pero inaupdate nya ko palagi, meaning nakamonitor sya talaga. Feeling nya siguro sa kabusyhan ko sa pagtapos ng last part ng story eh di ko na nasisilip yung posts.

"Babe post mo na yung next part dali! Excited na ko sa kadugtong."

"Oo nga eh, gusto ko na rin ipost, sched ko talaga for the next part is Monday morning. Kaso lang yung Prologuepa din ang last na nakapost sa FSS, wala pang ibang writer na nagsasubmit ng bago."

"Ok lang yan Babe, post mo na. Nag-aantay ang readers mo, mabibitin sila oh."

"No, ayoko. Mamaya na lang, antay-antay tayo. Tutal lagi kang nakamonitor doon, let me know pag natabunan na yung last na pinost ko para maupload ko na yung next part."

Nakaleave na ko sa work that day, I started to write Scene8. Nakatuwaan kong gawing birthday din ni Carlos at may graham cake din na gagawin si Michelle for him. Haha wala lang, para mas mafeel lang nya yung story. Ang sweet ko noh (LOL).

Kaso tanghali na, wala pa din bagong post, di pa din natatabunan yung previous post ko, yung Prologue. Ayoko naman kasi na sunod-sunod na puro updates ko lang makikita sa FSS kaya I wanted to wait for other writers sana to upload their work muna. Kaso mukhang nakaholiday mood na yung iba kaya wala na masyadong updates sa stories nila eh.

Bandang hapon na siguro, post ko pa din ang nasa bungad ng list of stories. No choice, pinost ko na yung 3rd installment kasi masisira na sched ko. I was planning to post the 4th one kinagabihan then yung finale, kinaumagahan.

Tuwang-tuwa ulit sya, lalo na sa closet scene. Favorite daw nya yung pagharang ni Domeng ng braso nya sa dadaanan ni Michelle, dama daw nya yung takot ni Michelle kay Domeng. Mabilis umakyat ang views, may ilang comments din, all positive naman, so syempre as a writer, nakakaboost ng morale na naaappreciate ng mga nakakabasa yung sinulat mo.

Then eto na, time to write Domeng and Michelle's sex scene, ugh ang hirap! Eto na naman yung moments na na-i-stuck up ang utak ko na wala akong maproduce! Yung ilang oras akong fiddling on the keyboard pero wala naman akong mai-type.

Ambilis pumatak ng oras! Sayang ang time kaya ini-skip ko na lang muna yung sex scene and proceeded to the last part, yung revelation scene. These past few days, naglalaro na sa isip ko yung gagawin kong plot twist sa ending, pero pag isusulat mo na talaga, challenging pa rin eh. More on dialogue, then kada line, babalik na naman ako sa simula, babasahin ko ulit. Paulit-ulit na ganon, and I can't help it. Kaya antagal na naman mabuo.

While writing, from time to time, kinakamusta nya ko. Reminding me to take it easy, na chill lang. He's also checking my progress, giving me words of encouragement. Then naalala ko, yung graham nga pala!

"Ay Babe, stop ko muna pala tong sinusulat ko. Alis muna ko, may bibilhin lang na stuff na kailangan ko sa vacay. Mamaya ko na lang to itutuloy pag-uwi ko"

"Oh sige, ingat ka sa pagdadrive ha at lutang ka, hindi ka na halos natutulog."

"No, I'm good. Saka mabilis lang naman ako. Kailangan ko din tapusin na to tonight eh."

Pero ang totoo, hindi naman ako lumabas. That was just my way lang to shoo him away haha, gagawin ko na kasi yung graham cake. So as I was slicing the mangoes and peaches, pilit pa rin akong nag-iisip ng idea para sa final sex scene. Kaso wala talaga. C'mon brain, makisama ka naman! Last scene na nga lang eh! Kaso wala talaga.

Tinuloy ko na isulat yung ending. Gabi na nung natapos ako. Binasa ko ulit from the top- yung birthday greeting sa Scene8, scroll down, space lang muna para sa Scene9, then yung revelation ni Carlos at closing scene sa Scene10. I was pleased. Mukhang maganda naman, kaso I was staring at the blank space para sa Scene9 at wala pa rin akong mailaman. Pressure, kaba at frustration na ang kumakain sakin. Kaya ata lalo akong walang maisip.

Around 10PM, pinost ko na muna yung 4th installment. My last bala.

Kung yung first 3 posts eh sinasabihan ko sya pag napost ko na, with this onem hinayaan ko lang na makita nya sa FSS on his own, para masurprise sya.

"Baaaaabe! Whew! Laaaaabbbb uuuuuu! Nako madaming mapapajakol tiyak hahaha"

"Tingin mo? Oh edi mission accomplished haha"

"Nagulat ako dun sa meron syang ka videocall habang niroromansa. Whew, hooot!!"

(Wink)"Nakakathrill di ba!"

"Oo nga eh, sobra. So, kamusta yung last part, tapos mo na? Excited nako sa ending!"

"Yun nga eh, almost done kaso yung sex scene na lang talaga nila Domeng at Michelle ang di ko maisip pano ko isusulat."

"Kaya mo yan Babe. Imagine mo lang yung epekto sayo, yung nararamdaman mo every time inilalabas ko sayo si Domeng, pag minamanyak ka nya." (wink)

Takot. Thrill. Libog. So kailangan mailabas ko yun kay Michelle. Kailangan masense yun ng reader. Pero pano?!

April 16, Tuesday

12 midnight. Magkausap pa din kami while I was trying to figure out pano ko babanatan yung final sex scene, kaso wala pa din eh. Pero mamaya na muna yon, It's the big day na, birthday na nya!

"Happy birthday Babe! Look what I made for you." while showing him the graham cake.

"Aww thank you Babe, ginawan mo ko?! Favorite ko yan ah."

"Yup, kanina nung sabi ko lumabas ako, hinde talaga ko umalis, ginawa ko lang to haha! Dalin ko na lang mamaya ha."

We planned to spend the day together bago ako umalis para magbakasyon sa province for Holy Week. Kaso nga lang I still have 1 scene to write. Hindi na rin ko nakapagsulat nung gabi, wala rin naman nga kasing pumapasok sa isip ko.

Nag-usap pa kami until 1am I think, talking about the scenes, reading comments, I was giggling and squealing in delight. Masarap pala magsulat. Masarap makita na na-aappreciate ng readers yung gawa mo. Pero pinakamasarap sa lahat, yung makitang napakasaya nya.

Natulog muna ko, attempted to reboot my mind. I planned to get up at 4AM to write the last pending scene, tantya ko by 8AM naman siguro tapos ko na, post it, mabilisang empake, and then pwede na ko umalis so we can spend time together on his birthday.

Nagising ako, 6AM. Dammit. I'm on panic mode.

Ok, ok. What do I do now. Pano ko uumpisahan yung encounter ni Domeng at Michelle. Ah naalala ko, he did mention na so far, eh favorite nya yung Scene6, yung closet scene. So dun na lang din ang ginawa kong setting muna. Dadating si Domeng habang nagbibihis si Michelle.

Sinusulat ko pa din yung closet scene, hindi pa din nga tapos and yet before I knew it, 9AM na! Shit. Parang ambilis pumatak ng oras! I messaged him and said sorry, and asked for a bit more time, hanggang 12NN kako. Wala namang problem sa kanya. Instead, he kept comforting me and giving me words of encouragement.

Natapos ko na din yung closet scene and papunta na sa bed scene. Ayun na naman, nablangko na naman ako. Wala na naman akong maisulat. Pumapatak ang oras and all I did was basahin ng basahin yung nasulat ko na, hindi na naman makausad. Ugh, konti na lang eh!

I called him and grabe, napahagulgol na lang ako. As in ngawa, bumuhos na lahat ng pressure, frustration, pagod, pagsisisi. Noon ko pa kasi dapat to natapos para on his birthday eh sa kanya nako nakatutok. Kaso eto, ganito ang nangyari, tapos aalis nako mamayang hapon. Sobrang sama ng loob ko.

He completely understands naman, medyo he felt guilty nga na dahil dun sa story eh namove ang trip ko to Tuesday imbis na Sunday eh nakaalis na kami.

To help me with the last scene im writing, he sent me a link to a Japanese porn vid where a fugitive broke into a house and rapes the wife. He also sent me screenshots...

About the Author :

Joined: April 14, 2019 (3 months old)
Writings: 15
Send PM  ·  Female  ·  Offline
Description:
Writes fiction as an artistic expression while drawing inspiration from personal experiences and fantasies

Suggested writings:

19  ·  15  ·  13  ·  1,940
 · 

Comments
LouiseMaria
April 23, 2019 (2 months ago)

Maiinspire yung mga gustong magsulat dahil dito sa blog post mo mam. I love your stories. Please continue writing. I would like to read more from you! :)

XavierGray's partner in crime ♥♥♥

Reply  ·  Like (3)  ·  Report
CarnaL-
April 23, 2019 (2 months ago)

Nako sana nga maencourage sila magsulat na din eh. Thank you!😊

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
LouiseMaria
April 23, 2019 (2 months ago)

Mas maraming writers, mas masaya :)

XavierGray's partner in crime ♥♥♥

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
A
Adrian.
April 23, 2019 (2 months ago)

Babe paano ko ba tatapatan ung birthday gift mo sa kin😢😭😭... now ko lang narealized pagod mo dun.. I Love You Author ko...

Ganito na lang... gawin na lang natin real story si Domeng😂😂..

Muaaah love you so much, wala ako talaga masabe. Thanks

Reply  ·  Like (4)  ·  Report
CarnaL-
April 23, 2019 (2 months ago)

😨 waaa, kahit hindi na, patahimikin mo na si Domeng haha

Nah, maliit na bagay, basta happy ka noh. Love you too😙

Reply  ·  Like (3)  ·  Report
User Not Found
April 23, 2019 (2 months ago)

Wow! Ganda ng blog! Talagang sinubaybayan ko po itong Nadarang miss Carnal!
Request lang po sana may more sex and sizzling scene pa si Michelle kay Mang domeng!
More laspag at barurot moments pa si Michelle!

More power at more inspiration pa po! Youre One of the best promising FSS erotica writers! :-)

Like (3)  ·  Report
CarnaL-
April 23, 2019 (2 months ago)

Awww salamat sa pagfollow sa story😄

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
raztaboy
April 23, 2019 (2 months ago)

na inspired akong magsulat sa nabasa ko..hehehe sana kayanin ko rin. sana ipag patuloy mo rin ung kay domeng. salamat author.

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
CarnaL-
April 23, 2019 (2 months ago)

Kaya mo yan😊 sayang ang ideas, sulat na dali

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
Bebeko
April 23, 2019 (2 months ago)

Di maikakaila na maganda ang user experience sa FSS. No ads at malinis ang iste. Salamat sa kagaya mo na naglakas-loob na magsulat hanggang sa maenjoy habang humuhusay sa paglalapat ng mga titik at salita sa mundo ng erotika. Marami ang nasisiyahan. Marami ang posibleng maengganyo na sumubok din. Lahat tayo ay tyak na makikinabang kapag ito ay mangyayari dahil may iba’t iba tayong karanasan sa mundo ng sex na nais ibahagi at nais na mabasa.

Please continue to write. I enjoy your obras.

"Freedom is absolutely necessary for the progress in science and the liberal arts." - Baruch Spinoza

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
Bebeko
April 23, 2019 (2 months ago)

**malinis ang SITE

"Freedom is absolutely necessary for the progress in science and the liberal arts." - Baruch Spinoza

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
P
Papabear881
April 24, 2019 (2 months ago)

Good job mam.. hope to read more of your stories.. keep it up.. salute!

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
dhoods
May 4, 2019 (2 months ago)

Well done ma'm! parang steak lang hehehe... Isa ako dun sa mga readers na abangers sa obra maistra mo na hinde Lang pala ganun kadali gawin. 'though hinde man ako nag comment dun nasama naman cguro ako dun sa number ng viewers na gawa mo. Parang di lang kapani paniwala na first time mo lang magsulat dahil sa ganda ng storya. Sa uulitin, maraming salamat sa pagbigay mo ng panahon na ipabasa ang gawa mo at napabilis ang araw ko dito sa barko. Please keep writing po thanks!

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
CarnaL-
May 11, 2019 (2 months ago)

Salamat sa pagsubaybay sa stories! Ay grabe touched kami pareho, sumusubaybay ka pala mula pa nadarang. Nakakatuwang malaman na yung mga stories na nasulat ko eh nakakaibsan sa inip at lungkot mo dyan sa barko. Ingat ka palagi dyan ha 😊

Reply  ·  Like (0)  ·  Report
L
liam_ed
May 9, 2019 (2 months ago)

Type your comment here. Ang galing mo miss... Panalo ramdam ung hirap sa pagsulat... Try to find rudely awakened sa fb... Baka makakuha kang bagong idea!!!...

Reply  ·  Like (1)  ·  Report
Add New Comment
Recent Comments