Writings about mara (3)
1 of 1

mara's music...

Submitted by on October 23, 2013 (3 years ago)
Posted in Story: Fiction, Tagalog | Categories: Mind Control | Tags:

      Let's go to the park
      I wanna kiss you underneath the stars
      Maybe we'll go too far
      We just don't care,
      We just don't care,
      We just don't care

Tumigil ako sa pagsayaw sa gitna ng tugtog. Dahil nakaharap kami sa salamin, alam kong nakikita ni Mara na nahihirapan ako sa posisyon namin. Hindi siya kumibo, nagtatanong ang mga mata niya. Pero naramadaman kong kinabahan siya. Ibinaba ko na yung kaliwang kamay namin sa tagiliran niya. yung kanang kamay kong kaninang nakadiin sa pusod niya, unti unting gumalaw paakyat ng tiyan hanggang makarating ng suso. Napasinghap siya ng magsimula kong himasin dahan-dahan ang dibdib niya. Hindi siya tumutol, sumandal pa sa sa akin at humilig. Pinagpatuloy ko ang paglalaro sa malusog niyang suso.
yung isang kamay ko nagsimula na rin kumilos. Gumapang pababa sa pagitan ng kanyang mga hita. Nakita ko kung ipinikit ni Mara ang mga mata niya, tandang nalilibugan na rin sa mga nangyayari.
Kumilos ang kamay ko hanggang sa puke ni Mara. Ansarap makita yung sarili sa salamin habang nilalandi ko sya. Sabay ang paglamas ko ng suso at puke niya. ramdam ng daliri ko ang pamamasa niya pati pagtigas ng mga utong niya. BUmilis at lumalim na rin paghinga niya. Siya mismo napaso ng apoy na siya ang may gawa.

   ''mara'' mahina kong bulong sa kanya
...

mara's music.

Submitted by on October 22, 2013 (3 years ago)
Posted in Story: Fiction, Tagalog | Categories: Erotic Couplings, Mind Control, Romance | Tags:

''naisip ko baka gusto mong matutong sumayaw?''

Medyo natameme ako saglit. Hindi ko kasi inasahan na siya pa yung mauunang lumapit.
Binalak ko ng itanong yun dati sa kanya eh. Para lang mapalapit. Kaso baka umoo, eh hindi ako
marunong sumayaw. Ibang sayaw ang alam ko. Puro atras abante. Pero gago ako kung
sasayangin ko yung pagkakataon. Ang ganda pa naman niya nung araw na yan. Kadarating
lang din siguro niya sa gym. Nakalugay yung buhok niya, nakahawi lang sa kaliwang balikat.
Napatingin mga mata ko sa kanang balikat at leeg niya. Naisip ko yung pakiramdam ng lalapat yung
labi ko sa balikat niya, paakyat sa leeg, sa tenga. Hahaplusin ng isang kamay ko yung balikat niya, pababa
ng suso. Hihimas, pipisil. Putek ang aga-aga! Parang biglang uminit yung paligid. Tangna tong babae na toh. Minamaligno ata ako.    

Napansin ko na lang kumunot na yung noo niya. Nagbawi ako ng hinga, ngumiti saka sumagot

''ang totoo niyan, hindi ako marunong sumayaw Mara. ang galing mo kasing sumayaw, parang ang dali
dali para sa yo. pasensya na kung minsan naiistorbo ko pageensayo mo.''

Ngumiti siya. sabay sabing okay lang daw sa kanya yun. Tinanong niya ulit ako kung interesado ako matuto. Hindi na ko nag-isip, umoo na lang ako. Pero sabi ko baka mahirapan siya sa akin kasi parehas kaliwa paa ko. Sanay daw siya sa hindi marunong. Hindi naman daw niya ko bibiglain.  
Sa totoo lang, ha...

mara's music

Submitted by on October 21, 2013 (3 years ago)
Posted in Story: Fiction, Tagalog | Categories: Mind Control | Tags:

I've known Mara for quite sometime already. But i really don't know her that much.
Kung ano man yung alam ko sa kanya, karamihan dun may kinalaman sa kama.

She is my regular buddy. Someone who shares my bed and warms my cold nights.

Una kong nakita si Mara sa studio na pinupuntahan ko. Pawisan habang sumasayaw sa saliw ng musika. Hindi ko naiwasan tumigil para mapanood kung paano umindayog ang katawan niya. Kung paano sumunod
ang mga kamay, bewang at mga binti niya sa tugtog. Para kang hinihigop. Kasalanan ang hindi paghanga sa kanyang ginagawa. Ilang minuto rin siguro akong nakatayo dun habang pinanood siya. Ang init sa pakiramdam. Unang beses akong nakaramdam ng ganito dahil lang sa sayaw. Parang di naman niya ko napapansin. Ganun siya kafocus dun sa ginagawa niya. Paalis na sana ko nung bigla siyang napatingin kung saan ako nakatayo. Nagsalubong yung mga mata namin. Ngingiti sana ko pero mas pinili kong tumango na lang. Siya naman, ni hindi ngumiti kahit mata o labi man lang. walang reaksyon. kaya iniwan ko na lang siya, baka nga naman nakaistorbo ako.

saglit siyang nawala sa isip ko ng araw na iyon. Pauwi na ko nung mapansin ko siya sa coffeeshop malapit dun sa gym. Nagdalawang isip akong lapitan. Kaya hindi ko na tinuloy. Umasa na lang ako na sana makita ko siya ulit.

Two days after, bumalik ako sa gym. Pagdaan ko ng studio di ko siya nakita agad.
Pero bukas ang radyo kaya sumilip na rin ako.
...

1