Tattoo 8

October 10, 2015 (1 year ago)
Posted in Story: Fiction, Tagalog | Categories: Romance | Tags:

Dumiretso na si Vernon sa pinapasukan ni Julia para sunduin into.

Saglit lang siyang naghintay at natanaw na niya ang paglalabasan ng mga empleyado ng opisinang iyon. Alam na ni Julia kung saan siya madalas na nagpaparada ng sasakyan, kaya hinintay nalang niya ang katipan sa loob ng kotse.

Hindi nagtagal at natanaw na niya itong lumalakad papunta sa kinaroroonan niya. At saka siya lumabas ng sasakyan para salubungin ang dalaga.

Napakaganda talaga ni Julia, inosente ang dating ng ganda nito. Hindi tulad ng nasa isip pa rin niyang si Bianca, na ang lakas makatukso.

Hindi man sinasadya, naalala ni Vernon ang mainit na namagitan sa kanila ni Bianca, ilang oras pa lang ang nakalilipas. Muling nabuhay ang halimaw sa pagitan ng kanyang mga hita. Nararamdan pa niya sa kanyang pagkalalaki ang mainit na labi ng matalik na kaibigan ng babaeng minamahal.

Nagulat pa siya ng dampian siya ng halik sa pisngi ni Julia.

"OK ka lang, bat para kang natuklaw ng ahas dyan? Akala ko pa naman, titig na titig ka sakin, tapos ni hindi mo napansin ang paglapit ko.", sabi ni Julia sa tonong nagtatampo.

Lumingon pa into sa direksyon na tinitingnan niya. Inakala ng dalaga na may nakita siya na pwedeng ikabigla o ikagulat.

"Ikaw naman talaga ang tinitingnan ko. Ang ganda mo kasi ngayon kaya ako natutulala.", palusot ni Vernon.

"Sus, at nambola pa. Tara na nga, baka maniwala pa ako nyan."

........
Bukas naman ang aircon ng kotse pero hindi kayang pahupain niyon ang pagiinit ng katawan at pakiramdam ni Vernon. Hindi niya malaman kung anong kapangyarihan meron si Bianca at napag alab nito ang damdamin niya.

Walang kamalay malay si Julia sa kung ano ang nasa isip ng lalaking kasama. Tuloy lang siya sa pagkukwento, na hindi naman iniintindi ni Vernon.

Maya maya pa ay hindi na napigil ni Vernon ang nararamdaman. Itinigil niya ang sasakyan at hinarap ang dalaga.

"May problema ba, Vernon? Bakit mo itinigil ang.......".

Hindi na pinatapos pa ng binata ang sasabihim ni Julia. Hinalikan niya ito sa labi.

Nagulat man, hindi itinulak ni Julia ang lalaki, bagkus buong laya niya itong pinagbigyan. Gumanti na rin siya sa kapusukan nito. Kusa na rin siyang yumakap sa binata para damhin ang init ng katawan ng bagong "kasintahan".

Namalayan na lang nila na nasa pribadong silid na sila. Pinagbibigyan na nila ang nagniningas nilang damdamin.

Pero iba ang nararamdaman ni Vernon. Limot na niya ang sarili. Mapusok ang kanyang mga galaw. Alipin siya ng makamundong pagnanasa na binuhay ni Bianca.

"Vernon, mahal na mahal kita!", madamdaming mutawi ni Julia.

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Vernon. Natauhan siya sa sinabi ng kaniig.

Ang mahal na nga pala niyang si Julia ang kapiling niya, pero ang nasa isip niya at ang kaibigan nitong bumuhay sa init na ilang linggo na nyang tinitimpi.

Unti unting humupa ang apoy, lumambot ang gabakal na sa tigas niyang pagkalalaki.

"Bakit, Vernon?", nagtatakang tanong ni Julia. Naramdaman niya ang pagbabago ng reaksyon ng lalaki. Sa isip ni Julia, ay nagdadalawang isip ang lalaki sa planong gawin.

"Huwag kang mag alala, gusto ko rin na mangyari ito sa atin. Gusto kung patunayan kung gaano kita kamahal.", at muli niyang hinalikan ang lalaki.

Ipinadama niya kay Vernon kung gaano siya kahanda na ipagkaloob ang sarili sa lalaki.

Si Vernon naman ang bantulot na ituloy pa ang kanilang pag-iisang katawan. Pero naisip niyang mas makakahalata ang babae kung hindi niya tutugunin ang pagsuyong ipinadarama into sa kanya. Baka isipin nitong hindi siya naakit sa kagandahang nasa kanyang harapan.

Tinitigan niya ang kayakap, minasdan kung gaano ito kaganda. Baliw siya kung tatanggihan niya ang kaakit akit na nilalang na handang ipagkaloob sa kanya ang lahat.

Muling nagbalik ang init, muling nagliyab, hanggang tupukin na nito ang kanilang mga damdamin. Kung kanina ay puro pagnanasa, ngayon ay pagsuyo at pagsamba na sa babaeng minamahal ang namayani kay Vernon.

Maingat niyang hinagod ang dalawang perpektong bundok, kinintalan ng masusuyong halik. Buong ingat na inihiga ang babae sa kama na tila babasaging kristal.

Dumampi ang labi sa malambot na puson, pababa sa mabangong bulaklak. Hinawi ang damong nakaharang sa pinaka maselang talulot na kanyang titikman.

Mabango, nakaliliyo, matamis ang dagta na nag uumpisang tumagas sa bukal na hindi lang nagbibigay buhay, kundi nagpapabangon kahit sa pinakamalambot na himaymay ng iyong katawan.

"Vernon, bakit ang saraaappp nyannn!", lalong bumulwak ang masaganang nektar.

Ayaw niya itong sayangin. Sinalo ng labi at dila ng lalaki ang katas, hinigop. Ipinaloob ang dila sa pagitan, ipinasok sa butas, pilit inaabot ang pinagmumulan ng dagta.

"Tama na, Vernon, di ko na kaaayyaaa!" Alipin siya ng babae kailangan nyang sumunod.

Umibabaw siya, alam nya ang hinihingi ng kaniig. Babarahan na nya ang bukal hindi para pigilin, kundi para bayuhin at lalong palakasin ang paglabas ng katas.

Itinutok niya ang kanyang sandata, iginiya papasok.

Wala na ang inaasahan niyang harang, ang importanteng hymen para ilang mababaw na lalaki. Wala syang pakialam, mahal nya ang babaeng ito.

Itinuloy niya ang atake. Mabagal sa umpisa. Unti unting bumibilis. Ibinabaon ng sagad, igigiling sa loob, hinahalukay.

"My God, Vernooonnn!", nakararami na ang babae. Siya namay malapit na rin pero mas gusto niyang masiyahan ng husto ang babae.

Ganun pag mahal mo ang kasiping. Mas lamang ang pag-ibig kaysa pagnanasa. Mas gusto mong magpaligaya kaysa paligayahin ka. Mas nagbibigay kaysa nang aangkin. May pag iingat at pagsuyo ang bawat galaw, walang pagmamadali.

Ibang ligaya ang dulot ng pagsasanib ng katawan ng dalawang pusong nagmamahalan. Tagos hanggang kaluluwa ang nag uumapaw na damdaming hindi kayang ipaliwanag.

"Aaahhhhh.", talagang may langit sa lupa.

Nakatulog silang baon hanggang sa panagi... Read More


About the Author :

Joined: September 2, 2015 (1 year old)
Writings: 152

Send PM · Male · Offline

Its just me, so nevermind :)
4 comments   1 favorite   2,416 views