Slave of Seduction (Trilogy Finale)

December 9, 2015 (11 months ago)
Posted in Story: Fiction, Taglish | Categories: Erotic Couplings, Romance | Tags: , ,

Slave of Seduction (Trilogy Finale)Author's Note

This is the third and final installment of my story, "Slave of Seduction". I hope you guys enjoy reading this! :)

PS, Please do not skip read. ^_^

______________________________________________________________________________

Eksaktong alas-siyete nang dumating sila sa townhouse ni Michael. His house is very typical of a young bachelor. Minimalistic and dominated with dark colors. Navy blue and black. At kagaya sa condo unit ni Raffy sa Makati, malaking parte rin ng bahay ni Michael ang dedicated para sa alcohol counter kung saan matatagpuan ang mga mamahaling alak nito.

Michael gave her a meaningful look.

Agad niyang iniba ang tingin.

Dumating ang katulong ni Michael at sinabing handa na ang hapunan. Pero imbes na mag-dinner ay napagpasyahan ng dalawa na uminom muna. Nag-alala si Monique. Talagang balak lasingin ni Michael si Raffy.

Huminto lang sandali sa pag-inom ang dalawa nang masama na ang tingin ni Monique sa kanyang fiance. Sabay silang tatlo na kumain.

Pagkaraan ay uminom na naman ulit ang dalawa.

Pasado alas-onse na ng gabi nang mapansin ni Monique na halos lupaypay na si Raffy.

“Babe, hindi mo na yata kaya,” sabi ni Monique kay Raffy.

“Yeah. Gusto ko na matulog.” Sagot nito saka binalingan si Michael.

“Sa guest room ka na matulog, pare. Pinahanda ko na `yun sa katulong kanina.”

Inalalayan ni Monique si Raffy patungo sa guest room. Hinubad niya ang maong pants nito at natira nalang ang boxers. Humiram siya ng extra t-shirt kay Michael para mapalitan ang damit ni Raffy. Pagkatapos niyon ay agad naman itong nakatulog.

Habang nakaupo siya sa tabi ng kanyang fiance ay nagtatalo ang loob niya.

Pupunta ba siya sa kabilang kwarto?

O mananatili siya rito at matutulog nalang?

Bandang huli ay gusto nang talunin ng kaway ng tukso si Monique.

Fifteen minutes `til midnight.

Tahimik ang paligid. The silence was so deafening that she can only hear Raffy’s faint breathing and her insanely fast heartbeat.

Napabuntung-hininga siya.

Kapag naiisip niya na nasa kabilang silid si Michael ay nae-excite siya.

Oh my God.

May mali sa kanya. Alam niyang may mali sa kanya.

______________________________________________________________________________

Inis na sinipat ni Michael ang kanyang wristwatch.

Ten minuites `til midnight.

Halos isang oras na siyang naghihintay sa kanyang kuwarto.

Pero bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin pumupunta sa kanyang kwarto si Monique?

Bumangon siya at tinungo ang bintana. He went back to bed and closed his eyes. Naalala niya si Monique. Pagkaraa’y tinungo niya ang pinto.

Hindi niya maitago ang tuwa nang makita niyang akmang isasara na ni Monique ang pinto ng guest room. Isa lang ang ibig sabihin niyon. Buo ang isip nito na puntahan siya sa kanyang kuwarto.

Nilapitan niya ito at niyakap.

Hinila niya ito papasok sa kanyang kuwarto.

“Michael---”

“Sssssshh.”

Pagpasok nila sa kanyang kwarto ay agad niyang kinabig si Monique. Hindi ito umiwas sa kanya. In fact, while he’s kissing her lips passionately, she started to remove his belt and unzipped his pants.

“Tulog na si Raffy?”

“Oo.”

“Akala ko hindi ka na darating.”

Napayuko lang si Monique.

He held her chin so he could see her eyes. He wanted to tell her that he loves her.

What the fuck! Get a grip, Mike!

Hindi niya naiintidihan ang kanyang nararamdaman. Oo, alam niya na mali ang kanyang ginagawa. He actually did it just for fun, and of course because he has the hots for her. Sino ba naman hindi maa-attract dito? Maganda, makinis, sexy, at higit sa lahat may sense kausap. Raffy’s very lucky to have her.

But now, while he’s looking at her intently, it’s as if there’s this tiny voice telling him that what he really wants is not just her body. He has this certain urge to protect her and be her man.

Nahalata yata ni Monique na nagkaroon ng dead air sa pagitan nilang dalawa. Natakot siya na baka magbago ang isip nito at bumalik sa guest room.

Muli niya itong kinabig at siniil ng mapusok na halik. Maging ang isang kamay niya ay naging mapusok na rin at dumako sa kaliwang dibdib nito.

Napasinghap si Monique nang lauruin niya ang nipple nito habang gumagapang pababa sa leeg nito ang kanyang labi.

“Michael…”

“Hmmm…?”

“Hurry please, baka magising si Raffy.” She pleaded, in between moans.

“Hindi magigising si Raffy, lasing na lasing `yun.”

“Sinadya mo iyon `di ba?”

“Obvious ba?” Aniya sabay pinanggigilan ang leeg at earlobe nito.

Paulit-ulit niyang dinampian ng halik ang labi ni Monique habang hinuhubad ang mga natitirang saplot nito. Para namang uhaw ang mga labi ni Monique na hinahabol ang kanyang labi kapag pinuputol niya ang mga damping halik dito.

His teeth and tongue playfully grazed over her nipple.

“Michael…! Please!”

Pinangko niya si Monique at dinala sa kama.

This time, he doesn’t want to just fuck her. He wants to make love with her.

Napapaangat ang katawan nito mula sa kama kapag hinahabol nito ang labi niya na sinasadya niya naman upang takawin ito sa kanyang halik.

Napakagat-labi ito nang sinimulan niyang laruin ng salitan ang magkabilang nipples nito.

“Michael, please… Hurry!”

“No, not yet…”

Hinubad niya na rin ang kanyang damit. He placed himself on top of her. He intentionally rubbed his throbbing manhood against her inner thigh.

Gusto niya pang patagalin ang pananabik ni Monique.

Pinagapang niya ang kanyang halik pababa sa tiyan nito, sa may puson, pababa…

“Michael!” Sigaw nito.

“Sssshhh! You’ll wake him up.” Natatawang sambit niya.

“I want you. Please, Michael…”

She reached for him and tried to bring him atop her.

“No, hon. You have to wait.”

Yumuko ito. Pinagapang ang kamay mula sa kanyang abs pababa. His dick was hard and warm against her shaky hand.

Sapat na iyon para maputol ang pagtitimpi niya. Hinila niya si Monique. Powerfully aroused, he entered her. And slowly, he filled her habang nasa ibabaw si Monique. Nang magkaisa ang kanilang mga katawan ay napayakap ito sa kanya.

“Michael… Uhmmm…”

They moved slowly together. He played with her nipples as he felt her moving quickly towards her release.

Nang humiga sa tabi niya si Monique ay siniil niya ito ng halik sa labi.

“That was great.” Aniya. Again, he fought the nagging urge to say “I love you” to her.

Hindi kumibo si Monique. Bumangon ito at inayos ang sarili.

______________________________________________________________________________

Ilang sandali pa ay nakabalik na sa guest room si Monique.

Himbing na himbing pa rin si Raffy. Walang kamalay malay sa mga nangyayari.

Naaawa siya rito.

Napakabuti nito para suklian niya ng kataksilan. Pero hindi niya mapigilan ang sarili. At alam niya na kahit pa umuwi man sila ni Raffy, paulit-ulit pa rin siyang magkakasala rito lalo pa’t alam niya na palaging bumibisita sa Manila si Michael.

Napaiyak sa mga palad niya si Monique.

Hindi niya gustong magkasala kay Raffy. Hindi niya gustong magmukha itong tanga.

Subalit para siyang alipin na sunud-sunuran kay Michael. Kayang diktahan ng lalaki ang kanyang katawan.

Magdamag siyang umiyak.

Nang magising siya kinabukasan at makita ang mukha ni Raffy na nakangiti sa kanya nabuo ang isang desisyon sa isipan niya.

Kailangan niya nang putulin ang kasalanan. Kailangan nang maputol ang kahibangan niya at ang pagtataksil niya kay Raffy.

______________________________________________________________________________

On their flight back to Manila, Raffy felt that there’s something wrong with Monique. Halos ayaw siyang kibuin nito. And during their entire stay in Davao City, she was always not feeling well. Sa pangalawang araw nila doon, napansin niya na parang iba ng tingin ni Michael sa kanyang nobya. Masyado rin itong attentive kay Monique. Pero binalewala niya lang iyon sapagkat malaki ang kanyang tiwala kay Monique. She has this vow of chastity and he believes and trusts her with all his heart. Besides, alam niyang hindi magagawa ni Monique na pagtaksilan siya.

Baka naman pagod lang talaga ito at wala sa mood na makipagkulitan.

That is why as soon as they landed, he told her to rest and freshen up a bit for he will fetch her later and they will dine out.

Pagkaalis niya sa condo unit nito ay umuwi naman siya sa kanyang unit. Bago pumunta sa kanyang unit ay dumaan muna siya sa showroom at reception area at kinamusta ang kanyang mga empleyado. Tinawagan niya rin si Michael at kinamusta. Sinabi niya rito na nakarating na sila.

Nagpasya siyang magpahinga muna tutal may ilang oras pa siya bago sunduin si Monique. Pagkalipas ng isa at kalahating oras, tinawagan niya ito upang i-check kung ready na ito para sa kanilang dinner.

Subalit hindi nito sinasagot ang kanyang mga tawag. Pero hindi na siya nabahala. Malamang nakatulog iyon matapos mag blow dry ng buhok. She always tells him that she gets sleepy as she brushes and blows her hair dry.

Nagpasya siyang dumerecho na sa unit nito.

Nakapasok agad siya sapagkat alam niya naman ang passkey ni Monique.

Tinungo niya ang kuwarto ni nito. But he did not find her there. He could hear the sound of dripping water on the drain. Napakunot-noo siya. Hindi pa tapos maligo ang kanyang fiancee.

Lumapit siya sa pinto ng bathroom.

“Babe, you’re not done yet?”

Hindi ito sumagot. He felt odd. Kadalasan, kapag nasa banyo si Monique ay hindi ito maawat sa pagsasalita sapagkat natatakot ito maiwang mag-isa. Kapag may kasama ito sa loob ng condo, nakikisuyo ito na kung pwede, manatili lang sa labas ng pintuan para may kausap ito.

Kaya naman nang makailang katok na siya at hindi pa rin ito sumasagot, nabahala na siya. Binuksan niya ang pinto ng banyo at doon nakita niya na nakalublob sa bath tub si Monique habang nagkalat sa sahig ang bote at takip ng sleeping pills pati na ang mga natitirang gamot.

He got her out of the tub and carried her to the bed. He reached for her towel, wrapped her in it and brought her straight to the hospital.

As they arrived at the hospital, he was asked about what exactly happened to Monique. He explained everything. Na nakita niya ito sa tub na walang malay at nagkalat ang sleeping pills sa sahig.

Naghintay siya sa labas ng emergency room. Tuliro siya. Iniisip niya na kung wala silang plano na mag dinner, baka bukas niya pa ito matatagpuan sa tub.

He was exasperated. Mahigit isang oras na siya naghihintay sa labas ng ER. Tinawagan niya ang kanyang pamilya pati na rin ang pamilya ni Monique.

Ilang sandali pa ay nilapitan siya ng doctor at sinabing kinailangan daw nilang mag-perform ng gastric lavage kay Monique upang matanggal lahat ng na-overdose nitong sleeping pills. Sinabihan din siya nitong na-stabilize na ang condition ni Monique.

He let out a sigh of relief.

He was really worried. Paano kung hindi naagapan?

His thoughts drifted away as the nurse approached him and told him to fill out and sign some papers so that Monique could be transferred to a private or suite room.

Inasikaso niya naman ito agad. Naghintay siya hanggang sa nakalipat na sa suite room si Monique. Subalit hindi pa rin ito nagigising. Nakuntento nalang siya na pagmasdan itong mahimbing na natutulog. Hindi niya namalayan na nakatulog pala siya sa tabi ni Monique habang hawak ang kamay nito.

As he woke up, she saw Monique looking intently at her. May mga luhang dumadaloy sa magkabilang pisngi nito.

“Babe, I was really worried!” Aniya sabay yakap dito.

Hindi ito gumanti ng yakap.

“Babe…”

“Sana hinayaan mo nalang akong mamatay.”

“What are you talking about?”

Hindi ito sumagot.

“Babe, what’s wrong? Tell me.”

Hindi pa rin ito nagsalita.

Hindi niya nalang pinilit pa na kausapin si Monique. Anuman ang bumabagabag sa kalooban nito, alam niya na eventually, mag-oopen up din ito sa kanya.

______________________________________________________________________________

Gulung-gulo ang isip ni Michael. Napag-alaman niya mula kay Raffy na na-confine si Monique. He was really worried and he felt scared. Genuinely scared.

Agad siyang nag-book ng flight papuntang Manila.

Hindi na siya nag aksaya pa ng oras at dumerecho na sa hospital.

Naabutan niya na mahimbing na natutulog si Monique katabi ni Raffy.

Bumaba si Raffy sa kama at nagyaya na kumain muna sa cafeteria. Habang pababa sila, hindi niya maiwasang ma-guilty sapagkat panay ang pagkukuwento ni Raffy tungkol sa kalagayan ni Monique. Sinabi pa nito na wala naman itong maisip na dahilan kung bakit naisipan ni Monique na mag overdose sa sleeping pills.

Matapos nilang kumain ay nagyayang magyosi si Raffy. Lumabas sila ng building. Doon, hindi niya na napigilan ang kangyang sarili. Kinausap niya si Raffy.

“I slept with her.”

Amused na napatingin sa kanya si Raffy.

“With who?”

Napabuntong-hininga siya.

“I slept with… Monique…” Dahan-dahan at mahinang bulong niya.

“What did you say?” Galit na tanong ni Raffy.

Tumingin siya rito. Alam niyang nagtitimpi lang si Raffy. At alam niya na kahit bugbugin pa siya nito, hindi pa rin iyon sapat para mapatawad siya nito sa kasalanang nagawa niya. Pero mas gugustuhin niya pang bugbugin siya ni Raffy kesa wala itong gawin para mapalabas ang sama ng loob nito.

“I said, I slept with your fiancee.”

He inhaled deeply as he saw Raffy grit his teeth and clench his fists.

“At hindi lang isang beses. We fucked in the showroom, after nating mag-breakfast at busy ka na sa pakikipag-usap kay Xander. We fucked again inside the hotel suite. And again, in my room, while you were so drunk and peacefully sleeping in the guest--”

Hindi niya na natapos ang iba pang sasabihin sapagkat sinuntok na siya ni Raffy. He punched him so hard that he almost kissed the floor. Dumugo ang kaliwang parte ng kanyang labi.

As he got up, he provoked Raffy again.

“And I’m sure she liked it. She even begged for more.”

Tila may sumapi kay Raffy nang mga sandaling iyon. Kitang kita niya sa mga mata nito ang galit. Ilang beses pa siya nitong sinuntok hanggang sa wala na siyang lakas pa para tumayo.

“She went to my room and begged me to fuck her.”

Akmang susuntukin na naman siya ni Raffy subalit marami nang nakapalibot na mga tao sa kanila at inaawat na sila ng mga security guards.

Umalis na si Raffy at siya naman ay sinamahan ng mga guwardiya patungo sa ER. Nagmatigas siya at sinabing okay lang siya pero pinilit siya ng mga ito na ipatingin ang kanyang mga sugat sapagkat walang patid ang pagdaloy ng dugo mula sa sugat sa kanyang kaliwang mata.

Raffy must have punched him quite hard because as he went out of the ER, he’s got several stitches over his left brows.

Sa kabila ng sakit na natamo mula sa pagkakabugbog, pinilit niya pa ring puntahan si Monique. Naabutan niya itong nanunuod ng TV.

“What are you doing here?” Mahinahong tanong nito sa kanya.

“Kamusta na pakiramdam mo?” Tanong niya naman dito.

Umupo siya sa tabi ni Monique at hinawakan ang kamay nito.

Tinitigan siya nito nang maigi at hinaplos ang kanyang sugat.

“You told him already? He did this to you?” Tanong nito sa kanya.

He squeezed her hand.

“Monique…”

She let out a faint but hysterical laugh.

“Monique, I’m sorry. I’m so sorry.”

And she kept on laughing.

Niyakap niya ito ng mahigpit. Nagpumiglas naman ito.

“I’m really sorry. I didn’t mean for this to happen.”

Slowly, her frantic laugh turned into quiet sobs.

“Really? Really, Michael? You didn’t mean for this to happen?” She said in between sobs.

Hindi niya rin napigilang umiyak. Alam niya na sinira niya ang buhay ni Monique. He robbed her of her future with Raffy.

“Please leave.”

But despite her request, he still stayed with her. Hindi niya magawang iwan si Monique sa ganitong kalagayan.

Ilang araw din ang lumipas. Hindi na nagpakita pa si Raffy. Hindi na rin nito kinamusta o dinalaw man lang si Monique. Sinamahan niya si Monique hanggang sa ma-discharge na ito sa hospital. Ngayon, nasa condo unit sila ni Monique. Nagpapasalamat siya sapagkat kasundo niya naman ang pamilya nito. Sa katunayan mabuti ang pakikitungo sa kanya ng mga magulang ni Monique. Hindi naman nagtanong ang mga ito tungkol sa nangyari subalit nahuhulaan niya na hindi naman bobo ang mga ito para hindi maintindihan ang mga nangyayari. Kung bakit nagtangkang magpakamatay si Monique, kung bakit hindi na nagpakita si Raffy, at kung bakit hanggang ngayon nasa tabi pa rin siya ni Monique.

Unti-unti na ring gumagaling ang kanyang mga sugat. He’s glad that even though she barely speaks to him, she still allows him to stick around and take care of her.

Nasa kitchen pantry siya nang makita niyang papalabas ng kuwarto nito si Monique.

“Do you want soup? I’m craving for soup. Are you craving for soup?” Nakangiti siya habang kinakausap si Monique.

“Ikaw bahala.”

“Hmmm… Mushroom soup? Miso soup? Chicken noodle soup? Shamcey Supsup? Huh? Whatcha think?” Napakamot nalang siya sa kanyang ulo. He knows it was a lame attempt throw such lame-ass joke.

Nakita niyang napakagat-labi si Monique. Alam niyang pinipigilan nitong tumawa.

“Uy, tatawa na `yan.” Tukso niya rito.

And so she burst out laughing.

“Excuse me, mister, natatawa ako not because it was a funny joke but because sobrang corny ng joke mo na matatawa ka nalang because it’s so lame.”

Napangiti si Michael. He’s happy because this is the first time that they had a conversation since Monique was hospitalized. Hindi kasi siya kinikibo nito.

Had he known that the soup joke would do the trick, he might as well made use of it while they were still at the hospital.

______________________________________________________________________________

Pumasok ulit sa kanyang kuwarto si Monique. Umupo siya sa gilid ng kanyang kama. Nakita niya ang pre-nup photo nila ni Michael. They looked so happy in that framed photo.

Namalayan nalang niya na tumutulo na pala ang kanyang luha. Sinayang niya ang kanilang relasyon ni Raffy. All because she gave in to her desires. All because she became a slave of Michael’s seduction.

Wala na talaga silang communication ni Raffy. Hindi niya naman ito masisisi. She made a huge mistake. And she committed that mistake with his business partner.

But to be completely honest, she’s coping with everything that’s happening to her right now with the help of Michael. Oo, mali ang ginawa nila. Pero natukso siya at hindi niya na maibabalik pa ang panahon. Hindi niya na mababago pa ang mga nangyari. With him around, everything seems bearable. And despite how twisted their current situation may be, she honestly finds comfort and security with the mere notion that he’s around.

Napahikbi siya.

Nang dahil sa isang business trip, nagbago ang takbo ng kanyang buhay. Perhaps, most people would say that... Read More

Part #:

About the Author :

Joined: July 26, 2014 (2 years old)
Writings: 28

Send PM · Female · Offline

Sheen Yu

[shobe.sheen] of FSS

[ShobengSingkit] of Wattpad

✔️ Half-Filipina, Half-Chinese, Pure Crazy since 1993

✔️ Law Student/Caffeine Dependent

📖 General Fiction | Romance | Erotica | Fantasy

✈️ MNL-DVO
37 comments   2 favorites   3,627 views