Pang-Akit ng Probinsya (parte ika-Walo)

March 29, 2017 (1 year ago)
Posted in Story: Fiction, Tagalog | Categories: Erotic Couplings, Erotic Horror, Fetish, First Time, Wife Lovers, Mature, Mind Control, Reluctance, Supernatural, Romance, Sci-Fi and Fantasy | Tags: , , , , , , ,

Pang-Akit ng Probinsya (parte ika-Walo)author: cloud9791

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

Sa bahay naman ng mga Florentino...

“Si Romeo hun?” tanong ni RAnilo sa asawa habang nag-aalmusal.

“Nagmessage sya kagabi na gagabihin daw sya ng uwi Dad pero hanggan ngayon...” mahinang
sagot ni Alma.

“Ahh... Yan talagang batang yan... Teka...Hon? Ok ka lang? Bakit parang maputla ka? PAgod ka
ba?” tanong ni Ranilo sa asawa.

“Huunngghhh... Ok naman Ling... Inaantok lang...” sagot ng magandang misis.

Hindi kapwa alam ng mag-asawa na dinalaw at ilang oras na naman pinagpasasaan at ginamit
ng Agtanon ang magandang misis ni Ranilo.

Ang Napapansin lang ni Ranilo ay ang mga kaunting pagbabago sa asawa nitong mga
nakaraang araw. PArang lagi na itong puyat at pagod tuwing umaga. Ang mga ilalim ng mata
nito may kaunting itim. Hindi na rin ito pala-salita.

“Hayaan mo Hon... sa weekend, papasyal tayo ng mga bata sa dagat...” masayang balita ni
Ranilo sa Pamilya.

Naisip nyang nawawalan na sya ng oras para sa pamilya... Lalo na sa asawang si Alma. Gabi na
sya lagi umuuwi, halos madaling araw na. Sa araw naman pumapasok.

“Talaga Dad!! I’ve always wanted to go there eh!!“ si Aby.

MAtagal nang nag-aayang pumunta sa resort na malapit lang din sa barrio nila.

“Asan na ba si Romeo... Sinabihan na wag magpagabi... ahh Manang Theodora... si Isko po?”
tawag ni Ranilo sa matanda na nasa kusina nag-huhugas ng mga pinggan.

Tumigil naman ang matanda sa ginagawa at lumapit sa mag-anak.

“Si Isko? Teka tatawagin ko,” si Lola Theodora.

Dumungaw lang sa may pinto ang matandang babae at tumawag ng malakas... “IISKOOH!!!”

Saglit lang at anduon naman na ang binata...

“Bakit po Nang?” tanong nito.

“Tawag ka ni Manong Ranilo mo, hala lapit ka doon”

“Ano po yun Manong?” si Isko. Mabilis na lumapit sa harapan ni Ranilo.

“Si Kuya Romeo mo saan ba nagpupunta yun at hindi na naman nakauwi kagabi...” tanong ni
Ranilo sa binatilyo.

“Ah eh... sa ano po... kasie...” tila naipit si Isko sa tanong ni Manong Ranilo nya. Paano’y
pinagsabihan din sya ni Kuya Romeo nyang wag sasabihin sa iba kung saan sya nagpupunta.

Paano na to?! Naku Kuya Kuya Romeo pasensya na! Baka magalit ito si Kuya Ranilo mas lagot
ako dito! Ang mga sinasabi ng isip ni Isko.

“Hay Dad... It’s a Girl! Hihi! Where would a boy go out so late at night...” pilyang ngiti at sabi
ni Aby sa Daddy nya.

“Ano anak? Babae?! Talaga yang batang yan!” si Ranilo naka-ngiti tila nabawasan naman ang
galit sa anak na si Romeo.

Kahit papaano ay naiintindihan naman nya ang anak na si Romeo at pinagdaanan din naman
nya ang pagbibinata.

“I saw her! She’s the most prettiest girl that I saw Dad!! No wonder Kuya is head over heels in
love again! Hihi” patuloy nang bunsong dalaga.

“Huy! Ikaw talagang...Anong pinagsasabi mo kay Daddy at Mama! Inlove-inlove ka diyan ha!”
si Romeo... nasa tabi na nang bunsong kapatid sabay kurot sa tagiliran nito.

“Alis na po ako Manong...” pasimpleng umalis na si Isko sa harapan ng Pamilya Florentino.

“Ok sige iho...” sagot naman ni Mang RAnilo.

“Ayy! Ouch Kuya Naman eh! I was just kiddin” namimilipit namang si Aby.

“Anak... ikaw ha... bakit hindi ka nagsasabi sa Daddy mo...” si Ranilo, ngayo’y pakindat-
kindat pa sa anak sa natuklasan.

“Ang alin Dad??” pagmamaang-maangan ni Romeo sabay titig ng masama kay Aby.

NApansin naman ni Romeo ang ina’ng si Alma, tahimik lamang ito at ngumingiti nalang.

“Ma? Ok ka lang? Bakit maputla ka?” tanong ni Romeo sa ina nya.

“Ha? Hindi lang siguro ako naka-tulog ng maayos kagabi...” sagot ni Alma, hindi rin alam kung
bakit sya nagkakaganito.

“Teka... Aling Theodora... saglit nga lang po...” tawag naman ni Ranilo sa matandang babae.

“Magaling na hilot to si Lolo Theodora Hon... patingnan lang kita saglit.” si Ranilo himas-himas
pa ang asawa sa may braso.

“Bakit Ranilo?” si ALing Theodora.

“Aling Theodora... pwede po bang pakitingnan etong si Alma... baka nausog oh napasma ba
yun...” sabay turo sa asawa nya.

“Ay ganuon ba... sige titingnan ko...” ani ng matanda lumapit sa may tabi naman ni Alma.

“Ikaw talaga Dad... sinabing ok lang ako eh...” si Alma.

Hinawakan naman ni Lola Theodora sa noo... Sa Leeg... sa braso... balikat... sinalat-salat ang
iba-t-ibang parte ng katawan ni Alma

Mainit ang kamay ng matanda sa pakiramdam ni Alma. Pumikit sya... komportable ang mga
kamay na yun ng matanda.

Ang mukha naman ni Lola Theodora unti-unting nagugusot. Pero pinigilan nyang makahalata
ang iba pang pamilyang Florentino.

“Ahhhh... mukhang lamig nga lang... mamaya... hihilutin ko etong si Alma...” sabi ni Lola
Theodora para pampanatag nalang ng matanda sa kalooban ng iba pang myembro ng pamilya.

“Ah... salamat Aling Theodora...” sabi ni Ranilo.

“Sabi naman sayo Hon... wala to...” si Alma naman.

Mamaya nya titingnan ng maigi ang magandang asawa ni Ranilo...

“Oh... saan ka pupunta... kumain ka muna...” si Ranilo nang mapansing papaalis ang anak na si
Romeo.

“Kumain na po ako Dad...” naka-ngiti, kamot-kamot pa sa may ulo.

“Ano yang mga galos na yan? Sugat ba yan?” nang may makita si Ranilo sa mukha sa may braso
nang Anak na lalaki.

Shit! Tanginang Mokong kasi yun eh!! Naisip ni Romeo.

“Ahh... hehehe Wala po to Dad.... SA Basketball lang po! Basketball lang...” pagsisinungaling
ni Romeo sa daddy nya. NAku sana makalusot ang dahilan nya.

“Ahhhhh...sige anak...” tila pang-sang-ayun nalang ni Ranilo sa anak. May tiwala naman sya sa
anak...

“Whhooooohh... Basketball... Maniwala ako sayo... Ang sabihin mo...” malakas ang boses ni
Aby.

Mabilis na nilapitan ni Romeo si Aby at sinakal-sakal sa may likod ng leeg ang maingay na
bunsong kapatid.

“Ah wag kuya... nakikiliti ako!” si Aby.

“Ikaw talaga ha... daldal mo ha...” Si Romeong... patuloy na sakal-sakal ang dalagang kapatid

“Tama na yang mga anak... mapupunta sa away yan...”saway ni Alma sa dalawang anak.

Tinigilan naman ni Romeo ang nakababatang kapatid sabay... nagmuwestra sa kapatid nang
pabirong uupakan nang kamao.

“Daddy oh...” sumbong ni Aby sa daddy nya.

“Ahahaha... anlalaki nyo... kayo talagang dalawa...” humalakhak nalang si Ranilo sa tuwa sa
dalawang anak.

Hindi naman mapakali si Lola Theodora sa naramdaman kanina sa paghawak kay Alma. Parang
may kakaibang pwersa syang naramdaman mula sa asawa ni Ranilo. Isang pwersang hindi
pwedeng baliwalain...

© 2017 cloud9791. This story may not be reproduced in any manner, without the expressed permission of the author by any means available.

============================================

Ricardo... Si Richard...

Malapit na ang piyesta ng barrio nila. May pa-basketball tournament si Kapitan Dante. Dadayo
at sasali ang ibang kalapit barrio. Hindi inaalala ni Richard ang ibang kabarrio, magagaling ang
mga kakampi nya.

Ang inaalala ay yung dadayo mula sa bayan. Yun ang hindi nila matalo. Kelangan pa nila ng iba
pang players na magaling at matangkad. Lalo na at ang baryo nila ngayon ang magho-host.

“Meron pa ba kayong kilalalang players dyan na pwede?” tanong sa kanila ng coach nilang si
Peyeng.

“Wala na coach eh, si Obyong, si Isko, si Larry nakuha na natin...” sagot ni Richard.

“Yung nakalaban natin nung isang araw tsong... magaling yun ah,” ang suhestiyon ni Baling...
Ang sentro nila sa team.

“Sinong magaling duon?” pagtataka ni Richard.

“Yung binabantayan mo, yung magaling tumira sa labas...” si Baling uli.

Hmmm sino kaya yun? Isip-isip si Richard.

“Isko yung isinama nyo ni Obyong, yung tawag mo kuya?” tanong naman ni Baling kay Isko.

“Ahh... si Kuya Romeo?” sagot ni Isko.

Ano?! Si Romeo pala??!! Di na Oi!! Inis na inis si Richard nang mabanggit yun ni Baling.

Inamin nya... magaling... este... hinde... marunong lang si Romeo, may tangkad pa. Pero
hindeng-hinde!! Ayaw nya to maging kakampi sa basketball.

“Ahh... napanuod ko nga yun... yun bagong lipat dito satin... may kilos nga yung batang yun...”
sabi ni Coach Peyeng sa kanila.

“Wag na yun coach... iba nalang...” sabat ni Richard.

“Ricardo, ikaw na rin maysabi... wala na tayong ibang makukuha pang players...” si coach.

“Pero... kasi...” nawalan ng sasabihing si Richard.

“Gusto ko imbitahin mo sya sa team natin Ricardo...” si coach Peyeng uli.

“Teka coach! Bakit ako?!” gulat si Richard. Hindeng-hinde!!

“Coach... ako na lang... ako na magsasabi kay Kuya Romeo...” prisinta ni Isko. Alam na kasi nya
ang dahilan kung bakit Inis si Richard kay Kuya Romeo nya.

Nakita nya kung paanong mag-selos si Richard kay Kuya Romeo nya. PAtay na patay etong si
Richard nuon pa kay Ate Jasmine. Kaya lahat ng nagbabalak o pumuporma sa dalaga ay
sinisindak na nito.

“Hinde Isko... hayaan mo si Ricardo... sya ang captain ng team.... hayaan mo syang mag-invite
kay Romeo” si Coach mukhang desidido na.

Natawa na lang sa loob si Isko. NAkita nya kung paanong mangasim ang mukha ni Richard sa
utos ni Coach Peyeng. Pero siguradong hindi nito matatanggihan si Coach. Mabaet ang coach
nila... pero mahigpit ito sa mga players na hindi sumusunod.

“Sige coach... ako na...” parang napilitan nalang sagot ni Richard.

Kilala din ni Richard si Coach Peyeng. Walang itong pakialam kahit ikaw ang pinakamagaling
na player. Kung matigas ulo mo at hindi ka sumusunod, siguradong may paglalagyan ka sa
bangko.

“Samahan ko nalang si Kuya Richard samin coach...” si Isko uli.

“Ok... sige... at nang makapagpractice na tayo...” dagdag pa ni Coach Peyeng.

© 2017 cloud9791. This story may not be reproduced in any manner, without the expressed permission of the author by any means available.

--------------------------------------------------------------

PArang isang batang nagmamaktol na inutusan bumili sa tindahan nang magulang si Richard.
NAglalakad sila ngayon papunta sa bahay nila Romeo. Nag-iisip nang sasabihin sa kinaiinisang
binata.

“Eto na tayo kuya...” turo ni Isko...

Nagandahan si Richard sa bahay nila Romeo. Malaki at malawak ang bakuran. Sa gitna ay isang
sementadong bahay na may kulang pulang bubong. Nakabukas na ang gate. NAgdadalawang
isip pa rin pumasok si Richard. Pero narito na eh at nangako sya kay Coach Peyeng.

Sakto lumabas nang harapang pintuan nila si Romeo. NAgkatitigan nang masama ang mortal
na magka-away sa pag-ibig.

Si Richard naman halos mataranta. Parang gustong umatras na ewan.

“PArang naliligaw ka ata...” naunang bati ni Romeo.

Sa isip ni Richard... ayoko na nga!! Magpapabangko na lang ako kesa, magmakaawa sa Romeo
na to.

Iiwas na sana si Richard nang hawakan sya ni Isko sa may braso...

“SAbihin mo na Kuya Richard... mabait naman yan si Kuya Romeo...” pagpapalakas loob ni Isko
kay Richard.

Parang... ano kaya to?! Ang nalilitong isip ni Romeo. Anong Meron?! Parang tanga lang itong
itsura ngayon ni Mokong ah.

“Oi... kase... naglalaro ka naman basketball... ehh... baka... “ pa-utal-utal pa si Richard.

Ano ba tong kulupong na to? Sabihin mo na?! Ang gustong sabihin ni Romeo.

“Sa... saa... isang araw... pyesta sa barrio natin... yung basketball...” si Richard pa ring
pinagpapawisanna.

“Ni-iimbatahan mo ba ko maglaro?” sabat na ni Romeo, naiilang na kay Ricardo.

“AH... Yun! Yun na nga... hehehe kulang pa kasi kame ng players” tila nakahinga naman ng
maluwag si Richard.

“Kasama ka?”

“Oo”

“Ayoko... Di ako pwede jan...” sabay talikod ni Romeo.

“Huh?!” parang pinagbagsakan ng langit at lupa si Richard. Ang gagong to!! Matapos ako
maglakas loob pumunta sa bahay nila. Ganun-ganun nalang yun!!!? Unti-unting tumataas ang
galit ni Richard sa lalaking ito kinaiinisan nya na talaga. Nuong una pa lamang nyang makitang
kasa-kasama itong naglalakad ni Jasmine nuong isang linggo lang nakararaan. Punong-puno
na sya ng Inis at Galit sa lalaking ito!

“E di Wag... Bopols ka naman talaga maglaro eh... Pinilit lang ako ni Iskong ipasok ka... ayaw
ko nga rin magpasok nang Bano!” malakas ang boses ni Richard. Sinigurado nyang maririnig ni
Romeo ang lahat nang sinabi nya.

Nyah? Bakit ako? Si Isko nagtataka teka bakit ako nadamay.

“Anong sabi mo?” si Romeo, umikot uli paharap kay Richard. Bakas na sa mukha ang pagka-
pikon.

“Sabi ko Bopols ka...” inulit naman ni Richard, naka-ngisi.

“Subukan mong ulitin yan sa harap ko!” NAgngi-ngit na sa galit si Romeo.

NAgtapat si Romeo at Richard... Nagkatitigan...magka-lapitan... Masama ang tingin sa isa’t-isa.

“Uy... Oi... Teka lang! Kuya Romeo... Kuya Richard...” pilit inaawat ni Isko ang dalawang
binatang parehas mas matangkad sa kanya.

Si Richard na team captain ng Team nila ay six footer. Si Kuya Romeo naman nya ay tantiya
nya mga 5’9 o baka 5’10. Siya naman ay mga 5’4 to 5’5 lang ang taas. Pilit pumagitna ni Isko sa
dalawang binata. Hinawakan parehas ang sa mga braso ang dalawang binata. Feeling nya
nanliliit tuloy sya sa dalawang ito.

Ayaw nyang mag-away ang dalawang ito. Mas gusto nyang maging kaibigan si Kuya Romeo
nya at Richard. Mas makabubuti sa basketball team nila. Pero kahit anong pilit ni Isko, di nya
makayang mapaghiwalay ang dalawa. Malakas ang katawan nya, pero di nya kayang pigilan
ang dalawang matangkad na to. Di bale kung naandito si Ate Jasmine. Siguradong isang sitsit
lang nun, titigil na itong dalawang to. Pero anong gagawin nya... wala si Ate Jasmine dito.

“Sabi ko... Bopo...”

Di pa natapos ang sasabihin ni Richard... sinapak na agad ni Romeo si Richard sa nguso.

PAK!!

Tumalsik nang kaunti si Richard, pero galit na galit na gumanti kaagad ito kay Romeo.
Kumawala ang isang kaliwang hook nya.

PAK!!

NAgpalitan na naman ng suntok-suntok-sipa ni Romeo... Si Richard naman... Suntok-Sapak-
Sapak!

PAK!! POK!!TAG!! TOK!! SPEK!!

Walang bumibigay sa dalawa. NAgsapakan nang nagsapakan sa may lupaing bakuran nila
Romeo. PArang umuusok na alikabok sa paligid nila sa tindi ng sapakan!

Nakup! Paano na to! NAtaranta na si Isko. Alam nya wala na si Manong Ranilo at inihatid na si
Aby sa School. Naisip niya si Papang Reuben nya. Karipas ng takbo si Isko sa bahay nila.

Habang umaatikabong Sapakan pa rin ang dalawang mabangis na magka-karibal.

“Pang!! Papang!! BIliS!!” tawag-sigaw ni Isko sa Tatay niyang papunta na sana sa bukirin.

“Oh! Ano yun iho?” parang nagulat ding tanong ni Mang Reuben.

“Si...Si Kuya Romeo po at si Kuya Richard!! AYUN!” turo ni Isko sa nag-uupakan pa ring dalawa.

“Jyaskeng mga bata to!! HAlika!!” sabay karipas ng takbo ang mag-amang Isko.

© 2017 cloud9791. This story may not be reproduced in any manner, without the expressed permission of the author by any means available.

------------------------------------------------------------

Sa loob naman ng kwarto ng mag-asawang Ranilo at Alma...

Naka-hubad ng pang-itaas si Alma, suot lamang ang pang-ibabang shorts. Nakadapa sya sa
may kama habang hinihilot ni Lola Theodora na may unting langis ang likod nya.

Unti-unting nabubuo ang kinatatakutan ni Theodora. May mga bakas ng paglapastangan sa
malambot na balat ni Alma sa likuran. MGa diin ng kamay. Mga kagat-kagat sa likod. PAti sa
may bandang seksing puwitan ng maybahay. MGa bakas na nakikita lamang ng mga katulad
nya.

“Idlip po muna ako...” paalam pa ni Alma sa kanya at saglit lang ay naghihilik na ang maybahay ni Ranilo.

Sinigurado ni Theodora’ng tulog na si Alma bago ituloy ang balak. ITinaas nya sa katawan ni
Alma ang dalawang kamay, pumikit at nakiramdam.

“Ay JUSKUPO MAHABAGIN...” ang usal ni Lola Theodora. Tila kinilabutan.

NAgmamadaling pumunta sa kusina, para kumuha ang matanda ng kakailanganing mga gamit.

----------------------------------------

Sa labas uli ng tahanan ng mga Florentino...

Tig-isang pinigilan ng mag-amang Reuben at Isko si Richard at Romeo.

“Tang-Ina Mo!!” sigaw ni Romeo, habang hawak-hawak sya ni Tata Reuben. Sumisipa sipa pa
si Romeo sa Ere kahit mejo malayo na kay Richard.

“GAgo!! Halika rito!! Di pa tayo tapos!!” sigaw rin ni Richard. Hirap ding pinigilan siya ni Isko.

Kapwa may mga dugo at sugat na naman sa mukha ang dalawang binata.

“Kayong dalawa tumigil na kayo! Ano bang pinag-aawayan nyong mga bata kayo ha! Tama na!
Tama na!” malakas din ang boses na saway ni Tata Reuben sa dalawa.

“E yang Mokong na yan Tata Reuben eh!”

“Ulol!! Gago ka!! NAgtuturo ka pa!”

“TAMA NA! TAMA NA! Wala kayong galang sa nakatatanda?! TIGIL NA!” sigaw ni Tata Reuben
sa dalawa.

Tila huminahon naman ang dalawang binata nang makitang nagagalit na si Tata Reuben.

“Ano ba yun? PAg-usapan natin to, para kayong mga bata!” si Tata Reuben, nang tuluyan nang
tumigil ang dalawa sa pagpupumiglas.

“Anak, ano ba yung problema? Bakit nag-away tong dalawang to?” tanong ni Reuben sa anak.

Nagkwento naman si Isko, habang tahimik na ang dalawang binata’ng masama pa rin ang titig
sa isa’t isa.

Ilang saglit lang nang matapos magkwento si Isko, “E para yuon laang naman pala eh, Sumali
ka na Romeo. Masaya ang piyesta at paborito nang barrio ang basketball dito. Kelangan
manalo tayo! Di pa naman magsisimula ang trabaho mo di ba?”

“Eh... kasi po Lolo Reuben...” si Romeo nagda-dalawang isip pa rin.

Alam ni Lolo Reuben kung bakit ganoun nalang katindi ang galit ng dalawa sa isa’t-isa. Babae!!
Halos sigurado na sya sa dahilan.

“Alam ko yung dalagang si Jasmine ba yun di ba Anak... mahilig manuod sa basketball?”
pagsisinungaling ni Tata Reuben.

Tila parang may nagising naman sa damdamin ni Romeo. Talaga!! PArang nagkaroon nang
pagnanasa nang sumali sa Basketball Team.

“Eh Tata Reuben, sinabihan ko na kasi yang...” turo ni Richard kay Romeo... “ E kung ayaw
nya... hindi ko na sya mapipilit pa...”

“Iho... ayaw mo ba talaga?” si Romeo naman ang tinanong ni Tata Reuben.

“Eh... parang nagbago na nga isip ko... E Kung ok pa rin... siguro...” nahihiya nang si Romeo.

“HMp! Dami pang arte... sasali rin pala.” si Richard bumitaw na sa pagkaka-yapos ni isko.

“Anong sabi mo??” tila nagalit na naman si Romeo.

“Wala...Bukas... pumunta ka nalang sa court... alam na ni Isko ang Oras... tatanggalin kaagad
kita pag-nalate ka!” Sabay tumalikod na muli si Richard.

NAglakad na papalabas sa bakuran nila Romeo. Etong Kumag talaga na to, sya nalang
nakikiusap... sya pa galit.

“O di ba... lahat nadadaan sa magandang usapan... Bwahahaha” tawa ni Lolo Reuben nya.

Pinahid nalang ni Romeo ang dugo sa may ibabang labi niya. Tangina di pa nga gumagaling
yung mga pasa nya sa mukha nung isang araw may bago na naman. Pero nagbigay ng dagdag
sigla sa kanya ang nalaman mula kay Lolo Reuben nya.

============================================

Sa loob uli ng pamamahay ng pamilya Florentino...

“Maawain... mahabagin...” ang mahinang usal ni ALing Theodora nang mabuo ang pinapatak
nya sa palangganang may tubig.

Halos maubos na ang sinindihan nyang kandila, nang makita kung ang ano ang nabuo sa tubig.

Isang itim na hugis tao, malaking hugis nakakatakot. Kulay asul ang gamit nyang kandila pero
bawat patak nuon sa tubig nagiging itim habang nag-uusal sya ng oracion. AT eto na nga...

Isang Agtanon!! Isang lahi ng makapangyarihang Kapre!! Hindi nya kaya paalisin ang malakas
na nilalang na ito sa kanyang lebel ngayon. Kelangan nya ng tulong! NAgdadalawang isip pa
rin ang matanda kung sasabihin kay Ranilo ang natuklasan at sa pamilya nito.

Siguradong hindi sya paniniwalaan ni Ranilo. Baka magalit pa sa kanya ang anak ng kanyang
amo nuon kung sasabihin nya ang nalaman. Sigurado ring magpa-panic ang mga anak ni Alma
kung sasabihin nya sa mga anak ng maybahay. MAtagal na nag-isip si Lola Theodora... paano
ba to? Nag-isip ng mga kakilala sa barriong maaring mahingan nya ng tulong.

Teka... Si Romeo kaya? Ang pumasok sa isip ng matanda.

Lumabas ng kwarto ng mag-asawang Ranilo at Alma ang matanda matapos magligpit. MAlalim
pa rin ang pag-iisip habang isinasara ang pinto. Sinilip pa ang nahihimbing na magandang
ginang.

Nang makita nya ang binatang si Romeo... ipagtapat ko na kaya sa binatang ito? Gusto na sana
sabihin ng matanda ang natuklasan sa binata. Pero nang makitang may galos at sugat ang
binata sa mukha at katawan, nawala sa isip ang balak sana ng matandang may pagka-ulyanin
na rin.

“Halika nga rito iho ka, ano nangyari sayo at napakarami mong galos...” tanong matanda sa
binata.

© 2017 cloud9791. This story may not be reproduced in any manner, without the expressed permission of the author by any means available.

-------------------------------------------------------------------

Sa hotel kung saan tumutuloy ang dalawang UHM Mishrin...

“Ok ka lang Nia...” tanong ni Herberto sa 7th rank na babaing mandirigma.

Matapos maingat na inilapag ang mahabang espadang Magellia sa tabi ng kama... pahigang
inilagapak nang babaeng Mishrin ang sarili sa malaking kama.

“That Girl... I would love to fight her again! Hihi” parang kausap ang sarili pabulong-bulong
ang Nia.

“Fight her again? Tingnan mo nga nangyari sayo Miss Nia oh...” may hawak na maliit na telang
may gamot ang pinahid-pahid ni Herberto sa noo ng magandang Mishrin.

“Ouch... not too hard...” naka-ngiwing sabi nito sa kanya.

NAkita ni HErberto ang tatlong guhit ng hiwa sa may noo ni Nia. May bahid pa ito ng tuyong
dugo. Lalo syang nag-alala nang makitang abot sa bandang may anit ng babae ang mga hiwang
iyon. Buti nalang hindi umabot ang mga sugat na yun sa magandang mukha nang
hinahangaang Mishrin.

“Muntik na sanang mahiwa sa gitna ang ulo mo Miss Nia oh...” si Herberto... nakaupo sa may
gilid ng kama habang nililinis ang sugat ni Nia.

“Hihi... I’m alright... I think in this area... we have more than 4 or 5... which are in the top 10
upper Class Rank of Beings... Anong masasabi mo Herberto? Herberto?” sabi ni Nia sa
kanyang accompanist.

Apat!! LIMA!! Hindi kaagad naka-sagot si Herberto. Kung ganuon kelangan nilang ireport ito sa
Europa. Sa mga nakatataas na mga lider nila sa malaganap na paniniwalang iyon.

Una... Yung dalagang Kalinara nalang... nahirapan dito si Miss Nia...

Pangalawa... Yung pinuno ng mga grupo ng Aswang na Bangkilanon...

Kung isa-isa siguro kaya ni Miss Nia Wohlenger nya labanan ang mga ito... pero kung maka-
isip pagutulungang ng mga ito ang Mishrin.... kinilabutan ang Accompanist. AYaw nyang may
masamang mangyari kay Nia.

AT sinasabi ni Miss Nia na meron pang tatlo o apat pang nilalang na kasing lakas nung
dalawang iyon sa barriong ito? Kinabahan tuloy si Herberto... PAano naka-concentrate sa
iisang malayong baryong ito ang ganung karaming bilang ng Top Ten Ranked Class Beings? Yun
na nga Herberto... malayo... liblib... di pa masyado maraming tao...bagal mo talaga mag-isip...

“Our Information was incomplete... What dyou think would be our next move Herberto?
Herberto? Huy!...” sabay tinuktukan ni Nia ang accompanist sa may ulo.

TOK!!

“Arayy... Miss Nia naman...” hawak-hawak ni Herberto sa kung saan sya pinompyang ni Nia.

“Why? Kanina pa kita kinakausap kaya diyan... di ka sumasagot...” kumunot na tuloy ang noo
ni Miss Nia.

“I think Miss Nia... kelangan natin iinform ang Europa sa findings natin...” sagot na rin ni
Herberto.

“Uhum... Go on...” nakinig nang maigi ang nakahiga pa ring Mishrin.

“I think We nid to have 2 or 3 more from our Top 10 Ranked Mishrins to be sent here...” pag-
iingles ni Herberto.

“No Kidding?” si Nia napabalikwas.

“Noo Kidding!” ulit naman ni Herberto nakipagtinginan sa kaygandang Mishrin Warrior na ito.

“Hmmmmm... but if we are gonna do that... it means this country will have more than one
Mishrin!?...At hindi lang yun... nirerequest mo pa ang 2 or 3 from the Top 10 Ranked
Mishrin’s?? Wala ka atang tiwala sakin ehh,” si Miss Nia’ng nagtaas ng isang kilay sa kanya.

“Ahehehe hindi naman sa ganun Miss Nia...” si Herberto namang patawa-tawa lang.

Tama naman si Miss Nia... siguro para sa isang bansa. Ang maximum na maibibigay ng
pamunuan sa Europa para sa isang bansa eh... Isang Top Ten Ranked Mishrin. Assistance mula
sa Isa galing sa Top 20 to 30... at additional help mula sa isa o dalawa pa sa Top 40 to 50
pababa.

Kadalasan ang mga 50 pababa na ay mga accompanist.

Isa pa... Si Miss Nia ang isa sa mga pinaka-biniyayaang indibidwal na sumali sa UHM Mishrin sa
loob ng napakaraming taon. Sa murang edad palang naka-akyat na agad sa Top Ten Ranked!

Pero ibang kaso ang Pilipinas. Kasama ang Pilipinas sa list ng top countries na may
pinakamaraming cases ng mahiwagang pangyayari at kakaibang nilalang.

NaSa listahan nang pamunuan ng Europa ang mga bansang...

Ang mga bansa sa SoutheastAsia... kasama duon ang mga bansang Pilipinas, Thailand,
Vietnam, Myanmar, Burma, Cambodia, etc.

Ang bansang may napakalaking populasyon... India...

Ang progressibong Bansa ng Japan...

Ang mga bansang... dating parte ng USSR at sa dambuhalang bansa ng Russia...

Sa malaking kontinente ng Afrika...

Di mo aakalain pero sa malamig na kontinente ng Antartica...

Lastly sa isang parte ng mga bansang Europa kung saan sinasabing nagsimula diumano ang lahi
ng mga Immortal na Bampiras... at marami pang ibang bansa...

Pero sa totoo lang, para kay Herberto pare-parehas lang ang mga yuon. Iba-iba lang ang tawag
sa iba’t-ibang bansa.

“Hmmmm... I’ll think about it...” si Miss Nia... sabay naghuhubad na nang maduming maong
pants nya. Ang maong na gamit pa nya sa pakikipaglaban sa babaing Kalinara .

Napalunok si Herberto nang makita ang mahaba at makikinis na legs ni Nia. Ano ba naman to
bigla-bigla nalang naghuhubad sa harapan nya. Namukol tuloy ang sa ilalim ng shorts at briefs
nya.

“I want to take a bath... I feel so hot and sweaty... Can you prepare the tub for me
Herberto...” sabi ni Nia sa accompanist nya.

“Ok... ngayon din Miss Nia...” sabay silip pa uli pasimple ni Herberto sa mala-pang beauty
pageant na hita ni Nia.

“You’re so sweet Dear... That’s why I dont like any other Accompanist... And oh please can
you turn up the Aircon...” dagdag pa nang kayganda Mishrin.

“Ok Miss Nia...” sunod-sunuran naman ang lalaking accompanist sa Top 7th Ranked Mishrin. Ok
lang eto sa kanya... kahit alilain pa sya ni Miss Nia Wohlenger.

Dahil... pagtapos nyang punuin ang malaki at magandang bathtub ng hotel... nang tatawagin
na nya si Miss Nia...

“Miss Nia... ready na po...” tawag ni Herberto...

“Really... Thank you Herberto!” si Miss Nia, Naka-underwear nalang!!

Kandaluwa halos tumulo ang dugo sa butas ng ilong ni Herberto sa natatatanaw. Eto naman
ang pinahihintay nya... ang mga perks of the Job ika-nga. Kahit walang bayad... kahit saang
parte ng mundo.... sasamahan nya si Miss Nia!!

NAtulala nalang si Herberto sa may pintuan ng magandang Restroom habang naglalakad
papunta sa kanya si Nia.

PAg hindi nakikipaglaban... babaeng-babae kumilos ang UHM Mishrin warrior na to. PArang
naglalakad lang sa swimsuit competition ng isang beauty contest ang lakad. Kumekembot-
kembot pa ang seksi at makurbang balakang at hita.

OH LALA! ang sa isip ni Herberto. Nanakit na ang sa may ari nyang ipit na ipit na.

“You wanna take a shower with me huh Herberto?” parang nang-aakit ang magandang
Mishrin Warrior.

Ah...Ahh... Talaga!! Sigaw ng isip niya. Alam naman nyang binibiro lang sya ng mandirigmang
babae na ito. Pero ano nga kaya kung...

Pagdaan sa kanya ni Nia, sinadya pa nitong dunggulin ng malambot na balakang nito ang
harapan nya. Talaga naman etong babaeng to. Bago tumuntong sa loob ng bathtub,
nagtanggal ng strap ng bra nya si Nia.

Inilawit pa ito sa may kanang kamay bago ibinagsak sa sahig.

ULK! Lunok ni Herberto. Ang ganda talaga ng katawan ni Miss Nia. Bakit kaya hindi nalang
nagmodel to o ano kandidata? Mas gusto pa kalabanin ang mga halimaw at kakaibang
nilalang.

Di na magkandatuto ang mga mata nya sa pagtingin sa sobrang hot na likuran ni Nia.

Tumagilid pa ng kaunti ang babae, sumilip ang kaunting sideboobs at pinkish na nipples
nito... bago tuluyang bumabad sa maligamgam na tubig ng bathtub.

Pakiramdam ni Herberto namasa na ata ang loob ng brief nya sa unting precum na lumabas.
Gigil na gigil na sya sa hinahangaang Mishrin.

“Aahhh... That’s more like it!” ani ng babaing mandirigma nang magrelax na at sumandal
habang nakababad ang buong katawan sa bathtub.

May unting usok o steam pa ang nagmumula sa bathtub na yun.

“Me...May... kailangan pa ba kayo Miss Nia?” nanginginig pa ang boses ni Herberto.

“You may Go... Thank you Herberto... And I mean it... from the heart...” pasalamat ng Mishrin
sa kanya na may kasamang pagka-sweet na ngiti.

“Ra...Roger... Miss Nia...” sagot ni Herberto, sabay dahan-dahan isinara ang pintuan ng
restroom ng Hotel.

“Sayang...Tsk” si Herberto pagpinid ng pinto.

Napapikit naman ang mga mata ni Nia habang naka-higa at nagrerelax sa bathtub. Mabait
naman si Herberto... a Nice Guy... but on my mind... he’s like a little brother to me... a
perverted little brother... hihi...

Little brother... little brother... my brother... Kuya!... Ate!... Ate!

=========================================

10 to 15 taon ang nakakaraan...

“Hurry up!!” tawag sa kanya ng kuya nyang si William.

“Kuya... Wait Kuya!” pilit humahabol naman si Nia sa kapatid na lalaki.

“Come Nia! Why are you so Slow? Come!” pang-aasar naman ng Ate nyang si Wina.

Pilit humahabol si Nia... sa Ate at Kuya nya. Andito sila ngayon sa isang gubat sa isang bansa
sa Europa. Malamig... may mga unting snow pa sa paligid ng mga punungkahoy.

Nasa edad siyam na sya ngayon. Hinahabol nya ang kanyang Kuyang si William Wohlenger na
Labintatlong taon na at ang Ate nyang si Wina Wohlenger na Dose Anyos naman. Pinayagan
sila ng kanilang mga magulang na mamasyal sa gubat na ito.

Ang Kuya William niya at ang Ate Wina, parehas kaytangkad na sa murang edad... Mga gwapo
at maganda na rin. Tandang-tanda pa nya... ang mga itsura ng mga kapatid nya...

“Ouch!!” nang madapa si Nia sa paghabol sa mga kapatid nyang nakatatanda.

“Huhuhuh” iyak ng batang si Nia.

“Uh... Kawawa naman ang kapatid ko... come... I’ll carry you na...” ang Kuya William nya
bumalik nang marinig siyang umatungal sya.

“Are you alright Nia... Let me see....” pati ang Ate Wina nya, tiningnan kung may sugat sya.

“Uhuhuhuhu... Uhuhuhuhu” ang iyak ng batang Nia.

“It’s just a scratch... Nia... stop bein a crybaby... I’ll wish for it to go Away ok...” sabi ni Ate
Wina nya. Kunwari nagbulong-bulong pa ito sa mga kamay at sabay pahid sa tuhod nyang may
unting gasgas.

“See! The pain is going away na! Right Nia? Hihih” napakaganda ng ngiting yun ng Ate Wina
nya. Napatahan tuloy siya sa pag-iyak.

“Uhu...” sagot ng bunsong si Nia.

Binuhat sya sabay ng Ate at Kuya nya. Dahan-dahan... hanggan sa nakita nila ang pakay nila.
Isang pagka-gandang lugar sa gubat. May isang maliit na espasyo sa parteng yun nang gubat na
makikita ang isang napakalinaw ng ilog.

“See Nia... Look... “ turo ng Kuya William niya.

Sa Maliit na ilog na yun... may ilang mga hayop ang umiinom. May Usa... mga maliliit na
mabalahibong hayop. Kay gandang pagmasdan.

“Wow!” si Nia, nanlaki ang mga mata.

“Ssssshhhhh... you’ll scare them away...” mahinang saway sa kanya ng Ate Wina niya.

“Sorry Ate! Hihi” pagtakip pa ni Nia sa bibig nya, dalawang kamay.

“Keep Quiet... both of you...” si Kuya William nya... tila takut-takot ang itsura. May
tumutulong pawis sa may gilid ng mukha kahit malamig. Kapwa pinababa ang mga ulo nila ng
Ate nya.

Tiningnan ni Nia ang tinitingnan ng Kuya nya. Gusto nya rin malaman kung ano ang
kinatatakutan ng Kuya Nya.

Yung isang malaking Usa, hawak sa leeg ng isang magandang babaeng mukhang taga-ibang
bansa. May suot itong pang banyaga kala mo Reyna. Ok sana ang eksenang ito, pero yung
malaking Usa... Sumisipa sa ere habang sakal-sakal ng Babae. Isang Kamay lang na hawak sa
leeg ang Usa!! Kung titingnan nang malapitan, mukhang nahihirapang huminga ang Usa. Ang
leeg nito... halos lumubog na sa mga kuko ng babae sa kung saan sakal-sakal ito.

Pero ang susunod na eksena ang ikinagulat nilang lahat... PAghawak ng pangalawang kamay
ng babae sa Usa...

Kraaakk!! Binali ng Babae ang leeg ng USa!! Sabay mabilis na kinagat ang leeg nito... dumura...
tumalsik ang isang kapirasong laman ata yun ng leeg ng USa. Binaliktad ng babae ang USa...
isang kamay na uli at ang dumaloy na dugo... Lahat sinalo ng babaeng hayok na hayok sa
Dugo.... tila nag-extend pa ang mga panga ng babae. PArang lumaki tuloy ang bunganga nito
para saluhin ang tumutulong dugo.

“AYYYY!!” di napigilan ng batang si Nia ang mahintakutan!! Napatili sya. Hindi nakayanan ng
batang isip ang nakakasindak na eksena.

Napatingin tuloy sa kung nasaan sila ang banyagang babae. Sobrang ganda sana ng babae...
kung hindi lang sa dugong tumulo mula sa mga gilid ng bibig nito at sa magarbong damit nito.

“Run both of you!! Wina! Nia!” hila sa kanila parehas ng Kuya niya.

PEro kakatayo palang nila... Yung babae nasa harapan na nila... Nanigas ang mga katawan
nilang magkakapatid. Silang tatlo ay tila naging estatwa na nanginginig ang mga katawan sa
takot. Nanginginig! Pero nahihirapang kumilos ang mga katawan!

“What beautiful children... Come... Offer yourself to me liitle ones...” sabi nito sa kanila.

Ang magandang mukhang sobrang putla... ang ngiting nakakatakot... Ang titig ng mata nito ay
parang galing sa impyerno! Matangkad ang babae... Ngayon sigurado na silang isa itong
banyagang babae. Ang isang kamay na tila mahahaba ang mga daliri ay hahawakan na sana si
Nia...

Biglang Humarang-pumagitna ang kanilang Kuya William sa pagitan nila ng Ate Wina niya at
nang Babae.Kitang-kita sa mga mata nang Kuya nya ang determinasyon. Nanginginig ang
katawan nito... pero buong tapang na hinarap ang babaeng nakakasindak... para lang sa
kanila.

“Please dont hurt my sister’s mam... please just let them go... you can take me... please
mam...” ang pakiusap ng Kuya William nya sa banyagang babae.

PArang naiyak si Nia sa ginawa ng Kuya William niya... hindi nya alam kung bakit... pero
nararamdaman nyang delikado ang babae... Oo maganda na sa kung sa maganda... pero ang
mukha nito! Ang Ekspresiyon nang mukha... mababakas ang kadiliman! Ang Kasamaan!

“OH! What a Handsome Liitle Boy you Are!! And so brave to!! Well Ok!! I’ll Take you... BUT!!

Isang iglap... sinakal ng babae ang Kuya William nya sa may leeg!! Itinaas sa ere... Walang
naggawa ang Kuya nya sa lakas ng babae.

“... I will take ALL OF YOU!! WAhahahah!! WAhahahaha “ umalingngaw ang malakas na tawa
ng babae iyon sa kagubatan!

Isang tawang nakaka-sindak! PArang nanggagaling sa kailaliman ng purgatoryo... ng
impyerno...

Tumingin sa kanila ang Kuya nila... May pilit sinasabi sa kanila pero sa higpit ng sakal ng babae
sa Kuya nila... walang boses na lumalabas... pero naintindihan nila... nababasa nila ang bibig
ng Kuya William nila... Tumakbo na kayo!! TAkbo!!

“LETS RUN NIA!! RUNNN!!” hila sa kanyang kamay ng Ate Wina nya.

“KUYA KO!!! ATE SI KUYA!!” sigaw ng batang Nia.

Mabilis na tumakbo ang magkapatid. Mabilis!! Mabilis na mabilis!!

“Run Nia! Run!! Dont look back!! Just Run!!” ang sigaw ng Ate Wina niya habang hila-hila siya.

Pero hindi mapigilan ni Nia ang hanapin ang Kuya nya. Gusto nya itong makita kahit sa huling
saglit lang!! Pagharap nya sa kung nasaan ang Kuya nya...

Hinding-hindi makakalimutan ni Nia ang eksenang yun. Wala nang buhay ang Kuya niya...
nilalaklak ng babaeng banyaga ang dugo na nagmumula sa isang sugat na likha siguro ng
babae sa may leeg ng Kuya Niya. Ang dugo... napakaraming dugo... tila naglalakabay papunta
sa naka-bukang bunganga ng babae.

Ang nakakatakot pa nuon... habang ginagawa yun nang babae... ang mga mata nito nakatingin
sa kanya. Kitang-kita yun ni Nia ang mga titig nang isang masamang nilalang. Malayo na sila ng
Ate nya... pero ang mga matang yun ang hindi mawala sa paningin ni Nia.

Nang habang matulin silang tumatakbo ni Ate Wina niya... nabitawan sya ng Ate nya!

“Ate? Bakit?” si Nia.

Nalaman nya kung bakit nakabitaw ang nakatatandang kapatid nya sa kanya. Ang Ate Wina
niya hawak-hawak na rin sa may leeg ng masamang babae.

Sumigaw kaagad ang Ate nya sa kanya...

“Ra...run Nia Run!! Go to Mom and Dad!! Ru...” hindi na naituloy ng Ate Nia ang sasabihin.

KREK!!

Ang tunog ng nabale na leeg ng Ate nya. Ang mga walang buhay na mga mata nang Ate nyang
nakatingin sa kanya.

Tumakbo si Nia!! Tumakbo ng Tumakbo!! Huhuhuh Ate Wina!! Kuya William!! Ang mga paulit-
ulit na sigaw ng batang isip nya. Nanginginig ang katawan nya sa sobrang takot!! Nadagdagan
pa ng sobrang lamig! Bakit ang lameeg-lameeg naman dito!!

Nakita na nya ang cottage na nirentahan ng mga magulang nya.

Mommy!! Daddy!! MOMMYY!! DADDY!!! Ang mga sigaw ni Nia. Pero hindi nya alam kung
narinig yun ng mga magulang. Parang walang lumalabas na boses. Walang lumalabas na
hangin sa mga lalamunan nyang tuyo!

Walang katok-katok... bumalagbag ang pinto sa lakas nang pagkakatulak nya!!

“Ma... mom... Da...” hindi na makasigaw si Nia sa nadatnan at nakita.

Naliligo sa sariling dugo ang kanyang daddy. Nakahandusay sa lobby ng cottage na kanilang
inupahan. NAtulala ang batang Nia. Hindi alam ang gagawin. Takot! Kaba! Kaba! Takot ang
nadarama...

Nang magkaroon ng lakas ng loob... Dumapa si Nia sa may likuran ng kanyang ama. Pilit pa
inuuga ang katawan ng kanyan daddy. Tila ba sa pag-uga ay magigising sa pagkakatulog ang
ama. Pero walang nangyari...

“Huhuh... Daddy... daddy...” ang pag-tangis ng batang nahihirapan na ang loob.

Nang maisipan naman nang bata kanyang ina... Nasaan na ang mommy nya?

“Mom? Where are you mommy?” si Nia, napilitang maglakad-umapak sa malapot na dugo ng
kanyang Daddy sa paghahanap sa kanyang mommy.

Sa may bandang... fireplace nang cottage. Doon nya nakita ang kanyang magandang mommy.
Hubo’t-hubad. May isang di-kilalang malaking lalaki ang nakahubad. Nakapatong sa kanyang
ina. NAgta-taas baba ang puwitan ng malaking lalaking yun sa kandungan sa pagitan ng
nakabukakang hita ng mommy nya. Tila sarap na sarap ang lalaki sa pagpumping sa ibabaw ng
kanyang mommy.

“Ooh!! Ohhh!! You’re pussy feels so Good Woman! So Hot!! So tight!! Ummp! Ump!” ang
nasasarapang sabi nito. Tila isa itong... banyaga. Puno ng bigot at balbas ang mukha.

“Ni...nia... go... go... Niaa...” ang mommy nya... napatingin sa kanya. PArang may luhang
tumutulo mulasa mga mata ng mommy nya.

“Mommy? Huhuh...” si Nia... ayaw iwan ang kanyang mommy.

Sa may bandang leeg ng mommy nya, hindi lang luha ang tumutulo. May tulo rin ng dugo!
Mula sa dalawang butas doon...

“Hi my Child... Me and you’re mommy are just having some fine time together... harhar”
pagkasabi noon... Tumingala ang lalaki... Bumuka ang bibig at may lumabas na dalawang
matatalim na pangil.

“Ahhh! Here Goes...” ang usal ng lalaki... bago yumuko ang ulo papunta sa may leeg ng
kanyang mommy.

Ang dalawang pangil na kay tulis! Pumasok sa dalawang butas sa may leeg ng momy nya.

Nakikita ni Nia ang unti-unting pagkawala ng kulay sa magandang balat ng kanyang mommy.
Ang mga mata nito unti-unting nawawalan ng buhay. Ang lalaki panay pa rin ang pagpumping
sa ibabaw ng mommy nya. Pabilis ng pabilis na ito. Habang panay ang lalaki sa tila pag-lunok
nito.

“Go... go... Nia...” ang napakahinang boses na ng mommy nya. Lumuluha pa rin ito...

PAgkasabi nuon, Pinilit nang batang tumalikod. NAglakad papalabas nang cottage... nadaanan
pa ang amang nakahandusay... wala ng buhay...

“Mommy.... huhuhu.... MOMMY!! HUHUHUH! DADD!!” Tumulo ang napakaraming luha sa
mga pisngi ng batang si Nia.

Ano nang gagawin nya sa mundong ito?... wala ng saysay ang buhay... Sino?! Sino ang may
gawa nito!? Gusto nyang maghiganti!! Ang takot nagiging poot! MAtinding poot!!

Poot sa halimaw na gumawa nito sa kanyang mga magulang... at sa mga kapatid!

Tumayo ang batang si Nia... lumabas sa cottage... duguan ang mga kamay... ang damit na binili
sa kanya ng mga magulang... may mga bahid ng dugo...

Ipaghihiganti ko kayo Mommy! Daddy! Kuya William! Ate Wina!!

Sa galit... may dumilat sa kanyang diwa... isa pang mata!! Ano ito?! Tila may isa pa syang mata,
bukod sa dalawa nyang mata. Mas lalong luminaw ang paligid!! Mas tumingkad!! May
dumadaloy na na mainit na lakas sa kanyang murang katawan.

Nang mula sa mga kakahuyan... iniluwa ng mga punongkahoy ang babae kanina... Ang
magarbong damit nito punong-puno na ng dugo! Ang pinagsamang dugo ng kanyang mga
kapatid...

Nakikita nya ang babae... kakaiba na ang itsura nito... may kung anong itim na anino ang
bumabalot sa katawan nito... May mga pakpak sa likod ang parang umaapoy na usok na kulay
itim... Ang mga mata... nagbabagang kulay pula...

Bumalik ang takot sa batang si Nia! Anong klaseng nilalang to... Muli unti-unting nagsara ang
matang kanina’y bumukas. Bumalik ang itsura ng babae sa dati... MAganda... pero ang mga
mata... puno ng kasamaan! Puno ng Dilim!

“Oh! There you Are! Why did you run? But well... none of it matters now... You’re gonna be
my dessert!” sabi ng babae sa kanya. Nakangisi ito habang papalapit sa kanya.

Takot na takot na si Nia. Eto na ata ang katapusan. Kuya... Ate... Sorry... pagod na ako... Di na
ako makatakbo...

Napa-upo nalang si Nia sa malamig na lupaing may unting puting niyebe pa... Tanggap na ang
kapalaran...Ang babaing banyaga huminto sa may tapat nya... Ang mga titig nitong matalim
tila tumatagos sa mga mata nya. Damang-dama ni Nia Yun! Sumasakit ang dibdib nya. Hindi
sya makahinga.

“My Mistress... My Queen... Vladeria Artemitifiri...“ ang tawag ng isang boses.

Nakita ni Nia ang pinagmulan ng boses. Isa lalaking banyaga. May kulay blond na
buhok.Napakagandang lalaki... maputla ang balat... Pero nakakahalina ang mga mata...
Kakaiba ang isang ito... Sa mga mata nito bakas ang Awa. Awa para sa kanya.

“Insolence!!”

SLAPAK!!!

NAgulat si Nia... sinampal ng babae ang lalaki. May malalaking guhit ng laslas kaagad ang
lumatay sa kanang pisngi ngnapaka-gwapong lalaki. Ang puting nyebe sa lupa... napatakan ng
kayraming dugong tumulo mula sa sugat na yun ng lalaki.

Pero nasorpresa nalang si Nia... ang mga sugat na yun agad din namang nagsara.... Bumalik sa
dati ang maputlang balat ng lalaking kayganda pagmasdan.

“Forgive me my Queen... But I think its time to go...” Yumuko sa harapan ng babae ang lalaki.

Duon na nakita ni Nia sa likod ng babae tinatawag na Reyna Vladeria Artemitifiri. May
dalawa pang lalaki ang nakatayo sa kanan at kaliwa. Lubhang kay gaganda ring tingan ng mga
lalaking ito. MAtatangkad at mga mukha ring mga banyaga katulad ng naunang lalaki.

“You dare come between me and my meal... Alfredo?” ang halatang galit na galit na Reyna.

“My Queenn... I plead for youre forgiveness... I didnt mean to....”

PAGG!!

Hinampas nang Reyna Vladeria Artemitifiri ang lalaking nakayukod sa harapan nya... talsik ito
sa malayo!! SA loob ng kagubatan! Dinig na dinig ang mga tunog ng punongkahoy na nababali.
Matagal bago tumigil ang mga tunog na yun! Mukhang malayo ang itinalsik ng lalake.

“Yeah! Thats right!!Punish him youre highness... He has been tainted with the huma... Read More


About the Author :

Joined: September 5, 2016 (1 year old)
Writings: 103

Send PM · Male · Offline

Long Time Reader.. New Writer
9791cloud.wordpress.com
9791cloud@gmail
32 comments   0 favorite   3,669 views