Karma ng Pagnanasa - Kabanata 1 - 3

March 27, 2017 (9 months ago)
Posted in Story: Fiction, Tagalog | Categories: Erotic Couplings, Taboo, Mature, Reluctance, Romance | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Kabanata 1

RAUL's POV

Ako si Raul Natividad.

Gwapo. Matangkad. Moreno. Maganda ang katawan. Pantasya ng lahat. Higit sa lahat ay marumi ang isip at malibog.

May misis na ko. Si Joy. Mahal na mahal ko 'yan. Tindera sa palengke. Habang ako naman ay rumaraket-raket sa tabi-tabi. Minsan ay tubero, karpintero, hardinero, nag-aayos ng mga sirang gamit, at marami pang iba. Karamihan sa mga kliyente ko ay mayayaman. Mga mayayamang malibog. Mga mayayamang gustong-gustong kuhain ang serbisyo ko para mapagpantasyahan nila. Mga mayayamang gumagawa ng paraan para makita akong walang pang-itaas. Pero kahit kailan ay hindi nila matitikman ang titi ko. Sa asawa ko lang ito. Hanggang tingin na lang sila.

Hindi ako nakapagtapos ng pag-aaral. Iyon ay dahil sa lintik na pamilyang sumira sa buhay ng mga magulang ko. Hayop ang pamilyang Mondragon. Sinira nila ang buhay ng pamilya ko. Ng mga magulang ko. Kaya naman nang malaman ko kung saan sila nakatira at nangangailangan sila ng driver, nakaisip ako ng masamang plano. Ito na ang hinihintay kong pagkakataon.

Joy: Ngayon ka na ba mag-a-apply doon sa sinasabi mong naghahanap ng driver, mahal ko?

Raul: Oo, mahal ko. Humihina ang mga raket ko ngayon. Hindi ko alam kung bakit.

Siyempre alam ko kung bakit. Humihina ako sa mga kliyente dahil hindi nila nakukuha ang gusto nila sa akin. Ang napakalaki kong alaga. Sumasakit siguro ang puson nila sa tuwing nakikita ang natural na bukol sa shorts ko pero wala silang magawa. Natural. Asawa ko lang ang may karapatan dito. Kahit ba bihira na lang kami mag-sex ni misis.

Joy: Pinaghanda kita ng merienda para may makain ka sa biyahe. Peanut butter sandwich. Alam ko favorite mo ito.

Raul: Ang sweet talaga ng misis ko. Kaya mahal na mahal kita, eh. Pa-kiss nga.

Ginawaran ko ng malalim na halik ang asawa ko. Gumagaan talaga ang pakiramdam ko kapag hinahalikan ko si misis.

Joy: Mmmmmm... Nambobola ka pa. Oo nga pala. Nanggaling dito si Aling Ludy. Naniningil na naman sa upa. Mahina ang kita ko sa palengke kaya hindi pa ko makakabayad. Hay...

Raul: Sige, mahal ko. Ako ang kakausap sa kanya mamaya pagbalik ko.

Joy: Salamat, mahal ko.

Lumabas na ko ng unit na inuupahan namin matapos kong makahirit ng isa pang halik kay misis. Nadaanan ko pa ang bahay ng landlady namin. May kausap siyang babae. Sexy. Kahit naman may asawa na ko, nakaka-appreciate pa rin ako ng maganda. At itong babaeng ito ay sobrang sexy.

Sexy girl: Tita Ludy, okay lang ba na rito muna ko makitira? Naghahanap kasi ako ng trabaho. Walang swerte sa probinsya natin.

Tita Ludy: Oo naman. Miss na miss na kita, pamangkin. Halika pasok ka.

Bago sila pumasok ng bahay ay dumaan ako sa harap nila.

Sexy girl: Ay! Hindi mo naman sinabi, Tita, na may Adonis dito sa lugar niyo. Grabe. Namumutok ang mga kalamnan, ah.

Tita Ludy: Tumigil ka ngang bata ka. May asawa na 'yan.

Sexy girl: Sus! Kahit naman may asawa na, kapag pinakitaan mo ng pekpek, bibigay din 'yan.

Nilingon ko sila. Nakita kong tumingin ang sexy na babae sa natural na bukol sa pantalon ko. Kagat-kagat niya ang ibabang labi niya. Umiling na lang ako.

Sexy girl: Bye, pogi! Syet! Tenant ba 'yon?

Tita Ludy: Oo. Diyan sa kabilang pinto.

Sexy girl: Oh. Exciting! Sige. Makikibisita ko mamaya. Hihi!

Masyadong malakas ang mga boses nila kaya dinig na dinig ko bago ko makasakay ng jeep papuntang subdivision kung saan nakatira ang pamilyang paghihigantihan ko.

---------------

Nasa harap na ko ngayon ng mansyon ng mga hayop na sumira sa buhay ng pamilya ko. Ang pamilya MONDRAGON.

Pinapasok ako ng security guard matapos kong sabihin sa kanya ang pakay ko. Kung anu-ano pang hiningi sa akin. Buti na lang ay handa ako. Ngayon ay nandito ko sa isang kwarto ng mansyon kung saan ako hinatid noong maid. Nagpa-cute pa sa akin ang maid bago ko iniwan.

Mukhang study room ito. Sinabi ng maid na hintayin ko ang mag-i-interview sa akin. Hiniling ko na ang ilaw ng tahanan sana ang mag-interview sa akin, ngunit hindi ako sinuwerte ngayon. Dahil ilang minuto lang ay isang matandang lalaki na may tungkod ang pumasok sa kwarto.

Sinubukan kong bumati at makipagkamay, ngunit tuloy-tuloy lang ang matanda at umikot sa malaking study table at umupo. Saka lang niya ako tiningnan. Pigil na pigil akong magkuyom ng mga kamao.

Matandang lalaki: Maupo ka.

Umupo ako. Hiningi niya ang mga requirements na dala ko. Pagkatapos niyang mapasadahan ng tingin ang paraphernalia ay nagsimula na siyang magtanong.

Matandang lalaki: Ako nga pala si Emilio. Emilio Mondragon. Ang may-ari ng bahay.

Alam ko na iyon. Alam ko na ang lahat sa pamilyang ito simula nang ako ay magpasiya sa sarili kong magbabayad ang mga demonyong ito sa pagkawala ng mga magulang ko.

Raul: Raul po. Raul Natividad. Ikinagagalak ko po kayong makikilala, Sir Emilio.

Emilio: So, Raul, ano ang trabaho mo ngayon? May experience ka na ba sa pagmamaneho?

Ang totoo niyan ay wala akong alam sa Maynila. Ngunit dahil sa iba-iba kong raket, halos makabisado ko na ang mga lugar rito.

Raul: Marami po akong raket, Sir. Minsan tubero. Minsan karpintero. Minsan nagkukumpuni ng mga gamit. Wala po akong permanenteng trabaho kaya malaking tulong ho kung matatanggap niyo ko bilang driver. Marami na rin po akong alam na mga lugar dito sa Maynila at sa mga karatig-lugar.

Tumango-tango si Emilio. Nagtanong pa siya nang nagtanong ng kung anu-ano bago niya sinabing tanggap na ko.

Napangisi ako sa sarili ko. Muntik na ko mapangising-demonyo sa harap ni Emilio. Hindi niya makakalimutan ang araw na ito. Ang araw kung saan nagpapasok siya sa mansyon ng taong sisira sa buhay nito at ng pamilya nito.

Emilio: Halika Ipakikilala kita sa pamilya ko. Ang mga taong mangangailangan ng serbisyo mo.

May pinindot siyang buzzer sa study table at isa-isang pumasok sa study room ang mga miyembro ng pamilya Mondragon.

Emilio: Raul, ang babaeng naka-asul ang panganay ko. Cecilia Guanlao. Ang lalaki sa tabi niya ang kanyang asawa. Rigo Guanlao.

Tiningnan ko si Cecilia. Mukhang sopistikada sa suot na asul na blusa at pencil cut na palda. Nakataas ang noo habang nakatingin sa akin. Aristokratang-aristokrata ang dating. Ang tipo ng tingin niya sa akin ay 'yong parang hindi tumatanggap ng pagkakamali mula sa isang tao. 'Yong tipong kapag nagkamali ka ay tatanggalin ka niya sa trabaho.

Ang kanyang asawa ay mukhang hindi mapalagay sa pagkakatingin sa akin. Parang pinagpapawisan. Sa tingin ko ay bading ito. Ganyan makatingin ang mga binabae kapag tipo ako. Pero uso naman 'yon ngayon. Kawawa nga lang si Cecilia.

Emilio: Iyang nakasimangot ay si Adriana. Pangalawa sa magkakapatid. May pagkamataray 'yan. Masanay ka na lang.

Nang tingnan ko si Adriana ay nakataas ang isang kilay nito at mukhang bored na bored. Iniisip marahil nito na hindi ako dapat pagtuunan ng pansin dahil magiging driver lang nila ko. Typical matapobre.

Emilio: Iyang naka-bikini ay si Lavinia. Maldita ang batang 'yan. Kaya mag-iingat ka.

Sa tingin ko ay itong Lavinia ang pinaka-sexy sa tatlong Maria. Sobrang sexy nito. Mukhang galing swimming pool at kaaahon lang. Tumutulo pa ang butil-butil na tubig sa buhok nito patungo sa cleavage nito. Napailing ako. Nang tumingin ako sa mukha niya ay pilya ang ngiti nito. Nahuli yata ko. Hindi dapat ako magpa-distract sa ganda ng mga babaeng Mondragon. Hindi. Ako ang maniningil sa kanila kaya dapat kontrolado ko ang sitwasyon.

Emilio: Si Raul ang magiging bago nating driver. Mula ngayon ay dito na siya titira. Sa servants' quarter. Tuwing Linggo ang off niya. Inaasahan ko na magiging mabuti kayo sa kanya. Nasaan pala ang Mama niyo?

Bago pa may makasagot ay pumasok na sa pinto ang magandang ginang. Ang babaeng siyang puno't dulo ng paghihiganti ko. Sa edad nito ay mukha pa rin itong bata. Wala masyadong wrinkles sa mukha. Maninipis ang kilay. Mapupula ang pisngi. Mapupula ang labi. Ang dibdib nito ay siguradong magpapabaliw sa lahat ng lahi ni Adan. Ang makurbang balakang ay nag-aanyaya ng dalawang kamay na humulma dito. Ang baywang nito na mukhang kaysarap hatakin.

Nakasuot ito ng blue gown na may mataas na slit na halos umabot sa singit nito. Nakakaakit ika nga. Kaya pala nabaliw si Tatay dati. Napailing ako. Ito ang babaeng makakatanggap ng matindi niyang paghihiganti.

Humanda na ang pamilya Mondragon. Magsisimula na ang impyerno sa buhay nila.

----------

Kabanata 2

RAUL's POV

Napatingin ako sa mukha ng ilaw ng tahanan ng mga Mondragon. Nakaismid siya sa akin at bilang ganti ay ngumisi ako. Hindi ako dapat magpadala sa pangmamata ng mga taong ito.

Emilio: Sandra, buti naman ay nakababa ka na. Ipinakikilala ko sa 'yo ang bago nating driver, Raul Natividad. Raul, siya ang asawa ko. Si Sandra Ysabelle Mondragon.

Lumapit ako kay Sandra Ysabelle Mondragon. Hindi ko inalintana ang mga babaeng anak nila na nakatingin sa akin papunta sa kanilang ina. Inilahad ko ang aking kamay.

Raul: Ikinagagalak ko po kayong makilala, Donya Sandra Ysabelle Mondragon.

Tiningnan muna ako ni Sandra mula ulo hanggang paa bago niya inabot ang aking kamay. Naramdaman ko ang marahang pagpisil niya sa aking kamay na ginantihan ko nang mas madiin na pagpisil. Tinitigan ko siya sa mata. Naroon ang pilit na ikinukubling pagkabigla.

Ngumisi ako.

Simula na ng paghihiganti.

Parang napapasong binitiwan ni Sandra ang mga kamay ko. Ngunit hindi siya nagpahalata. Sigurado akong tipo ako ng babaeng ito. Halatang-halata sa mga mapang-akit nitong mga mata. Sa hindi pantay na paghinga nito. May panibago na namang nahumaling sa kagwapuhan ko. Hindi lang isa kundi apat. Kahit hindi ko sila tingnan isa-isa ay alam kong sinisipat mabuti ng mga Mondragon ang kabuuan ko. At hindi sa pagmamayabang, alam kong gusto nila ang kanilang nakikita. Simula sa nakakatunaw kong ma mata at mapang-anyayang labi hanggang sa nakababaliw kong amoy hanggang sa batak na batak kong damit na humahapit sa mga naglalakihan kong muscles sa braso at dibdib hanggang sa natural na bukol sa aking pantalon. Alam kong nasasabik silang angkinin ako.

Biglang nagsalita ang Donya para mapagtakpan ang totoong nararamdaman.

Sandra: So...Raul? Raul, right? Ano pang mga ibang bagay ang alam mong gawin?

Napangisi ako sa tanong niya. Umiral na naman ang kapilyuhan at kalibugan sa utak ko.

Raul: Tulad ng nasabi ko na po sa asawa niyo, magaling ako mag-ayos ng mga tumutulong tubo. Baka may napapabayaan na diyan at hindi nabibigyan ng sapat na atensyon?

Tiningnan ko si Cecilia ng matiim. Taas-noo pa rin ang babae. Sabay tingin ko sa mister nitong hindi pa rin mapakali. Ang masama pa ay hindi nito napigilang ilabas ang dila at basain ang ibabang labi pagkatingin ko sa kanya. Binigyan ko siya ng nakakalokong ngiti.

Raul: Magaling ako mag-ayos ng mga sirang bagay. Baka may mga gamit kayong matagal nang hindi nagagalaw...ng kamay?

Sabay tingin kay Adriana. Nakataas pa rin ang kilay nito at inayos ang suot na salamin. Maganda pa rin kahit nakasalamin.

Raul: Pwede akong karpintero. Magaling akong maglagari. Kayod lang nang kayod hanggang mabiyak. Pati martilyo, sisiw 'yan. Kapag ako ang nagmartilyo, siguradong baon na baon...ang pako.

Dinaanan ko ng tingin si Lavinia. Napahigpit ang hawak nito sa twalyang nakapalibot sa baywang nito. Tuloy-tuloy pa rin ang pagtulo ng tubig mula sa buhok patungo sa cleavage nito. Pagdating ng mga butil ng tubig sa cleavage nito ay sumusuot ito sa pagitan ng dalawang naggigitgitang bola. Umaalog na bola. Pasimple akong lumunok. Para akong natutuyuan ng laway. And speaking of tuyo...

Raul: Higit sa lahat, magaling akong hardinero. Mahusay akong mag-alaga ng...bulaklak. Dapat diyan nilalambing. Inaamoy ng mabuti...para malaman kung paano aalagaan. Syempre, expert ako sa pagdidilig. Ang pagdidilig ang paborito ko. Ayaw ko kasing natutuyo...ang mga halaman.

Tinitigan ko si Sandra. Mukhang inis na inis ito sa mga sinasabi ko. Nagtitimpi ang mga labing magsalita. Bakit? Wala naman akong sinabing masama. Problema na nila 'yon kung marurumi isip nila. Malibog ako, eh. Siraulo ka talaga, Raul.

Lavinia: Eh, magluto? Marunong ka?

Raul: Depende. Magaling akong magpainit. Ang pagpapainit dapat matagal 'yan, para kapag tapos na, masarap na.

Napakagat-labi si Lavinia. Sigurado akong nanggigil na sa akin ang isang ito. Takam na takam na. Siya ang pinaka-obvious ang pagnanasa sa akin. Biglang nagsalita si Emilio.

Emilio: Raul, maaari ka na munang umuwi ngayon. Bukas ay maaari ka nang magsimulang magtrabaho. Alas sais ng umaga ang simula ng iyong trabaho.

Habang nagbibiyahe pauwi ay malalim ang iniisip ko. Mukhang hindi ako mahihirapang makapaghiganti sa pamilyang Mondragon. Mukhang madali kong masisira ang utak ng mga ito. Napapangisi ako sa tuwing maaalala ang mga mukha nilang naglalaway sa kagwapuhan at kakisigan ko. Pasensyahan tayo. Ibabalik ko lang sa kanila ang ginawa nila sa mga magulang ko. Magbabayad na sana ako ng pamasahe nang biglang awatin ang kamay ko ng taong katabi ko sa jeep. Bading ito.

Bading: Ako na. Saan ka ba bababa?

Sanay na ko sa mga ganitong galawan nila. Sinabi ko kung saan ako bababa. Aba! Hindi ko na ito palalampasin. Libre ito, ano? Nilapit ko ang labi ko sa tainga niya.

Raul: Akin na cellphone mo.

Nagulat pa ito sa sinabi ko. Pero mukha namang namula noong ma-realize na sobrang dikit ng labi ko sa tainga niya.

Bading: Ba-bakit?

Binigyan ko siya ng makalaglag-panty na ngiti.

Raul: Ilalagay ko lang number ko.

Kilig na kilig ang tumbong ng bakla. Nagkukumahog na kinuha ang cellphone mula sa bag at ibinigay sa akin. Tumipa ako ng ilang numero. Pero syempre gawa-gawang numero lang. Pasensya na. Maloko talaga ko, eh. Bago ko bumaba ay kinindatan ko pa ang bakla.

Raul: Thank you.

Pulang-pula ito sa sobrang kilig. Uto-uto.

Pagdating ko ng bahay ay ikinuwento ko sa aking pinakamamahal na asawa lahat ng nangyari. Hindi alam ng asawa ko ang kwento tungkol sa magulang ko at ng pamilya Mondragon. Hindi na niya kailangan pang malaman. Ayoko siyang madamay sa gulong ito.

Joy: Mahal ko, magaganda ba ang mga babae sa mansyong 'yon?

Raul: Ha? Ako ka ba naman, mahal ko? Syempre, ikaw lang ang pinakamaganda para sa akin. Pa-kiss nga.

Pero sino ba ang niloloko ko? Sa totoo lang, nakaka-ulol ang ganda ng mga babaeng Mondragon. Bilang isang lalaki, alam ko sa sarili kong nagagandahan at nase-sexy-han ako sa kanila. Simula sa ina hanggang sa mga anak. Kung magiging totoo ako sa sarili ko, mga ganoong tipo ng babae ang masarap ikama. Pero hindi ibig sabihin noon ay mangangaliwa na ko. Mahal ko yata ang misis ko.

Joy: Oo nga pala, mahal ko. Sabi mo ay kakausapin mo na si Aling Ludy ngayon tungkol s upa. Kung sa a-kinse pa ang sahod mo, ibig sabihin maghihintay pa tayo ng sampung araw.

Raul: Madali na lang 'yan pakiusapan. Tingnan mo. Papayag 'yan kapag humingi ako ng palugit.

May naisip na naman akong kalokohan. Para saan pang naging Adonis ako kung hindi ko gagamitin para sa ikagiginhawa namin ni misis. Nagpalit ako ng sandong itim. Yong hapit na hapit sa muscles ko. Yong babakat ang utong ko. Nagsuot din ako ng boxer shorts. Yong tipong halatang-halata ang natural kong bukol sa harapan. Matapos magbihis ay kumatok na ko sa kabilang pinto para kausapin si Aling Ludy. Kaunting lambing at haplos lang ay papayag 'yon sa akin. Samahan ko pa ng nakapanglalaway na ngiti ay mamamasa na 'yon.

----------

Kabanata 3

RAUL's POV

Tok! Tok!

Ganoon na lang ang pagkabigla ko nang hindi si Aling Ludy ang nagbukas ng pinto kundi 'yong babaeng kausap niya kaninang umaga. 'Yong sexy na babaeng nagmumura ang harapan sa sobrang laki. Nakasuot ito ng sobrang fit na sando. Parang puputok na sa sobrang liit at hindi kayang suportahan ang dalawa niyang dambuhalang suso. Naka-pekpek shorts ito. Kung titingnan mong mabuti ay parang nag-aalok ng kantot ang babaeng ito. Mukhang makati.

Sexy girl: Yes?

Raul: Ah. Nandiyan ba si Aling Ludy?

Sexy girl: Wala, eh. Namalengke siya.

Raul: Ah. Ganoon ba? Sige. Babalik na lang ako.

Patalikod na ako nang hatakin niya ang sando ko sa harapan.

Sexy girl: Oops! Sandali lang, . Magpapakilala ko. Ako si Trixie, but you can call me "Trix". Para mas sexy ang dating. Pamangkin ako ni Tita Ludy. And you are?

Biglang humaplos paikot ng aking dibdib ang kanang hintuturo nito.

Raul: Ahm...Raul. Raul Natividad. Nakatira sa kabilang pinto kasama ang ASAWA kong si Joy.

Hinawakan ko ang kanang kamay niya at inilayo sa dibdib ko.

Trixie: Raul. Lalaking-lalaki ang dating. 'Yan ang gusto ko. Machong-macho. Sigurado, pagdating sa kama ay napakagaling mo.

Kumagat-labi pa ito.

Raul: Ah. Pwede mong tanungin diyan ang asawa ko kung gusto mong malaman.

Binigyan ko siya ng nakakalokong ngiti.

Trixie: Bakit ko naman tatanungin pa siya kung pwede ko namang malaman ngayon?

Bigla na lang hinatak ni Trixie ang batok ko papalapit sa kanya. Ang sumunod kong naramdaman ay ang paglapat ng malambot niyang mga labi sa labi ko. Hayok na hayok ang paghalik ni Trixie sa akin. Kumapit ako sa magkabilang braso niya para ilayo siya sa akin, ngunit binuka niya ang kanyang bibig at inilabas ang dila at ipinasok sa bibig ko. Napaungol ako. Biglang bumaba ang paghawak ko sa braso niya patungong baywang. Nawala na ko sa katinuan. Napakasarap humalik ni Trixie. Laplap kung laplap. Laway sa laway.

Hinigpitan ko ang kapit sa baywang niya palapit sa akin. Unti-unti kong namalayan ang paghatak ni Trixie sa akin papasok ng bahay ni Aling Ludy. Nasipa ko ang pinto, ngunit hindi ko sigurado kung nakalapat ito para tuluyang masara. Pareho na kaming naka-focus ni Trixie sa halikan naming dalawa. Ipinasok ko na rin ang dila ko sa loob ng bibig niya. Nagpapalitan na kami ng laway. Umaangat na ang kamay ko papunta sa naglalakihan niyang mga papaya. Lintik na sando ito! Pinisil ko ang kanyang dibdib. Umungol siya na napakagandang pakinggan.

Trixie: Mmm... Sige pa, Raul. Babuyin mo ang suso ko.

Inihiga ko siya sa likod ng sofa at idinikit ang ibabang bahagi ng aking boxer shorts sa sentro ng kanyang pagkababae. Nagkiskisan ang aming mga nag-iinit na ari. Ang aking bukol na bukol na titi ay dumidiin at humihimas sa nababalutang pekpek ni Trixie.

Nanggigigil ako sa paglamutak ng dibdib niya nang bigla kong marinig ang pagsigaw ng asawa ko. Mas mabilis pa sa alas kwatrong binitiwan ko ang malaking suso ni Trixie at lumayo sa kanya. Grabe! Tigas na tigas na ko. Ano ba itong nagawa ko? Nakipaghalikan ako sa ibang babae. At pinisil ko pa ang mga malalaking dibdib niya at nakipagkiskisan ng ari sa namamasa niyang puke. Hindi sana mapansin ng asawa ko ang napakalaking bukol sa aking harapan.

Kumatok si Joy bago tinulak pabukas ang pinto ng bahay ni Aling Ludy. Hindi ko nga talaga naisara ng maayos ang pinto.

Nahuli ako ng misis kong pasimpleng nagpupunas ng labi. Malamang kumalat ang pink lipstick ni Trixie sa mga labi ko.

Joy: Raul, pasensya ka na. Gusto lang sana kitang samahan na makausap si Aling Ludy.

Napatigil sa pagsasalita ang aking asawa nang may mapansin sa mukha ko.

Joy: Raul? Bakit parang..

Nang biglang magsalita si Trixie.

Trixie: Pinakain ko siya ng strawberry habang naghihintay kay Tita Ludy. Nasa palengke kasi siya. Sayang nga at hindi mo natikman. Ako nga pala si Trixie. Pamangkin ni Tita Ludy.

Joy: Joy. Asawa ni Raul.

Trixie: Nabanggit nga niya sa akin.

Awkward na masyado ito para sa akin. Nag-uusap ang asawa ko at ang babaeng katatapos ko lang laplapin.

Raul: Mauna na kami, Trixie. Baka bumalik na lang kami mamaya. Sal-sal-salamat nga pala sa strawberry.

Trixie: Walang anuman, Raul. Bye.

Bago ko tuluyang isara ang pinto ay tinapunan ko ng isa pang tingin si Trixie. Ang sexy talaga. Napailing na lang ako.

---------------

Kinagabihan ay tapos ko nang ayusin ang lahat ng gamit para sa pag-uumpisa ko ng panibagong buhay kasama ang mga buwitre. Ang pamilya Mondragon.

Hindi niyo pa alam ang plano ko, hindi ba? Malalaman niyo sa takdang panahon. Ang problema ko ngayon ay nagtaksil ako sa asawa ko sa pamamagitan ng paghalik kay Trixie na maaaring nauwi sa kantutan kung hindi dumating ang asawa ko. Hindi ko alam na magiging mahina ako.

Kaya ngayon ay nagdadalawang-isip ako kung maisasakatupa... Read More

Part #: 1

About the Author :

Joined: October 14, 2015 (2 years old)
Writings: 38

Send PM · Gay · Offline

I'm a Wattpad writer under the same username. I'm trying my best to publish here some of my stories in Wattpad, so you can read it too.

I dreamt to be a successful writer of romance someday. But some things were really not meant for us. But it doesn't mean that we can't pursue our dreams even in a simple way.

That's why I'm writing here now. I'm still learning on how to be a good writer. So I appreciate it if you give your honest comments about my stories.

Enjoy reading! :-)
16 comments   3 favorites   6,885 views