Byaheng Masarap

March 28, 2018 (2 months ago)
Posted in Confession: True Story, Tagalog | Categories: Erotic Couplings, First Time | Tags:

Gusto ko lang i-share yung medyo nakakalokang moments ko every single day sa jeep o kahit saan basta may pagkakataon na mag-isa ako o hindi gaanong busy sa opisina.

Bente dos palang ako, mahigit isang taon na ang nakakalipas nung ganap na naranasan ko ang maglaro ng apoy. Totoo palang nakakapaso nga. Nakakaadik. Nakakapanghina. Nakaka... Hmm..

Ang tagal ko din natigil. Mahirap maglaro ng walang "kalaro." Hanggang sa may dumating, nabuhay na muli ang nalungkot na bulaklak.

Isa. Dalawa. Tatlo. Apat.
Oh, hindi lalaki yang binilang ko ha. Kayo nalang bahala mag-isip kung ano.
Basta ang sarap.
(Pero mas masarap kung may label.)

Eto na nga.

Dahil palaging hindi bababa sa isang oras ang byahe ko hanggang opisina, palaging naglalakbay ang isip ko at isa lang ang punta nito. Bumabalik LAHAT ng mga ginawa ko, namin, sa isipan ko. Oo, lahat.

Ang harot ko. Di man halata pero ang likot palagi ng imagination ko kahit mukhang serious mode at petiks ang upo ko sa jeep. Di nila alam kapag napapabuntong hininga ako hindi problema ang iniisip ko, kundi ang pakiramdam na ang hirap kontrolin sa tuwing dumadako ako sa mga alaalang kay sarap balik-balikan.

Yung dila. Yung hagod. Yung malagkit na tingin. Yung hablot sa bewang. Yung tunog. Yung diin. Yung bilis. Yung lalim. Yung ngawit. Yung pawis. Yung sarap.

Pero madalas, kapag natatauhan na ako at malapit na akong bumaba, natatawa nalang ako kahit mukha pa akong tanga. Di bale na, ganito lang naman ako pero di naman ako naghahanap ng kung sino lang para maibsan ang... Read More

About the Author :

Joined: January 8, 2016 (2 years old)
Writings: 17

Send PM · Female · Offline

I don't think all writers are sad. I think it's the other way around --- all sad people write.
17 comments   0 favorite   3,612 views