ANG LIHIM SA LIHAM NI MILA

July 4, 2014 (2 years ago)
Posted in Story: Fiction, Tagalog | Categories: Erotic Couplings, Mature, Reluctance, Romance | Tags: ,

©jason_the_jackal,
July 2014, All Rights Reserved

A work of fiction. Dedicated to all OFWs who have witnessed and suffered the Syrian Civil War. As always, leave a comment after reading. Enjoy. JTJ

***

CHAPTER ONE: Despidida

*

MAINGAY ang kasiyahan sa tahanan ng mga Agoncillo sa Barangay San Isidro, San Pascual, Masbate. Nakikisaya kasi ang halos buong baryo sa umano’y napipintong pagyaman ng mag-asawang Kardo at Magda. Sa makalawa na kasi ang flight ng anak nilang si Mila papuntang Syria, upang mag trabaho doon bilang domestic helper.

Katatapos lang nito ng high school ngunit ipinag tulakan ng mag-asawa na mag-trabaho sa abroad, upang makatulong na mai-ahon sila sa kahirapan. Ang kumare ni Aling Magda na si Cedy ang nag-alok nito, dahil may kaibigan siyang recruiter na taga Manila. Nagpumilit si Aling si Cedy na madala si Mila bunga ng malaking komisyon na makukuha niYA. Isang buwan lang na pag hahanda ng mga papeles, nagkaroon agad ng employer si Mila sa Homs, Syria.

Isinangla nila ang maliit na lupa at nangutang sa halos lahat na kapitbahay dahil sa kailangang placement fee at iba pang gastusin sa pagsasaayos ng mga papeles.

At ang natirang pera, ipinagpakatay nina Kardo ng baboy para pagsaluhan ng lahat – sa despidida party na nagaganap ngayon.

Libre ang pananghalian at bumaha ng alak sa limang kahon ng de kantong Ginebra San Miguel Gin ang pinagsasaluhan ng mga taga-baryo. Bukod sa pagkain at inumin, nag arkila din sila ng videoke, para sa magdamagang kantahan at sayawan.

Patakipsilim na ang oras. Lasing na si Kardo, hawak niya ang mikropono at patapos na ng kantang ‘My Love Will See Through’ na walong beses na niyang inulit. Wala pa rin sa tuno at sablay pa rin ang lahat na lyrics. Pero halos magiba pa din ang paligid sa palakpakan ng matapos si Kardo. Sa oras kasing ito, siya ang hari dahil libre ang kain at libre ang alak.

“Salamat, salamat.. alam niyo naman na aalis na ang aming anak, kaya nais ko lang sanang pasalamatan kayo, sa pag tulong sa amin. Hayaan ninyo, wala pang dalawang buwan, maisusuli rin namin ni Magda ang perang hiniram sa inyong lahat. Asahan niyo yun.” Halatang naka inom na si Kardo.

Nagpalakpakan muli.

“…At, para ma-entertain naman tayo, aba eh dapat magpa unlak din ng kanta si Mila. Mila, anak… Mila..” Luminga linga si Mang Kardo, pilit na hinahanap si Mila.

“Asan ba si Mila?” Sigaw nito. Pati mga tao palinga linga na rin sa paligid upang hanapin ang dalaga sa bakuran.

“Asan na ba yun, Mila.. kumanta ka anak, eto na ang microphone…”

***

CHAPTER 2: Ang Unang Lalaking Minahal Ni Mila

*

Apat na bahay mula sa tahanan nina Kardo at Magda sa isang kubo na yari sa nipa, naka luhod si Mila sa harapan ng kasintahang si Ben.

“Sige na, isubo mo na..”

Takot na takot ang dalaga sa nakatayo at matigas sandata ng kanyang kasintahang si Ben.

“Hindi ako marunong..” Sagot ni Mila, habang nakatingin sa binata.

“Tsk, sige na. Ipasok mo sa bibig mo..”

Umiling ang dalaga.

“Nag-usap na tayo, sige na. Aalis ka na, ito lang ang pagkakataon natin.”

Hindi kasi ito ang inaasahan ni Mila.

First time ang lahat na ito. Nanginginig ang kanyang kamay at buong katawan ng umpisahan nitong dilaan ang napakatigas na sandata ni Ben. Muntik siyang masuka ng isubo ang ulo, ngunit idiniin ni Ben ang mukha ng dalaga. Napapikit ang binata sa mainit na bibig ni Mila. Ilang saglit, iniluwa ito ng dalaga.

“So-sorry Ben, hindi ko kaya..”

Napakunot ng noo ang binata.

“Dilaan mo na lang.. sige na.. Mila.. please..”

Dinilaan naman ng dalaga ang kabuuan ng titi hanggang ulo.

“Salsalin mo..” Utos ni Ben.

Ginawa naman ni Mila habang pilit na hinahalik halikan ang ulo at ang katawan ng sandata ni Ben.

“Dilaan mo ang bayag..”

Naging sunod sunoran si Mila sa mga utos ni Ben. Halatang hindi siya sana’y sa ginagawa.

“Bilisan mohh… dali..” Nakapikit na ang mata ni Ben. Mainit ang mga halik at dila ni Mila. Mabilis din ang pag baba taas ng malambot na palad ni Mila upang pasarapin ang kasintahan.

Ilang minuto pa, nabigla si Mila dahil sa pumalandit na mga katas ni Ben sa kanyang mukha. Halos naliligo ang kanyang mukha sa malapot na tamod na sumisirit sa kanyang mukha. Nakasandal ang likod ni Ben sa manipis na dingding. Nanginginig ang tuhod nito.

Hanggang sa humupa ang kanyang nararamdaman.

“Ang sarap mo Mila..”

Ini-angat ni Mila ang sariling t-shirt upang punasan ang mukha. Nakita ni Ben ang suso ni Mila na natatakpan ng bra. Naninikip sa laki. Pina-angat niya ito upang tumayo. Hanggang balikat lang ito ni Ben. May mga natitira pang tamod sa mukha ng dalaga, ngunit siniil niya ng halik ang labi nito.

Dadahan niyang iniusog ang kanilang katawan sa papag. Walang kubre o ano mang sapin na tanging sahig na kawayan lang ang kanilang hihigaan. At doon ibinaba niya ng dahan dahan ang malambot na katawan ni Mila. Hinahaplos ni Ben ng banayad ang binti ng dalaga. Pababa. Pataas.

Hanggang sa umabut ang kanyang palad sa manipis na panty. Umarko ang katawan ng dalaga ng iguhit ni Ben ang isang daliri at hinagod ang gitnang hiwa. Napasinghap ang dalaga ng tamaan ang kantang kuntil.

Nabasa’ ang panty ng likido.

Patuloy ang kanilang halikan ng itaas ni Ben ang t-shirt ng babae. Inilabas sa bra ang suso saka sinipsip ni Ben ang utong. Lumiyad pang lalo ang katawan ni Mila. Mas nadagdagan ang nektar na rumaragasa. Nakapasok na ang palad ni Ben sa loob ng panty, hinihimas na nito ang manipis na buhok.

Malagkit na ito.

Mainit.

BASANG-BASA’

Naglalaway na ang pagkababae ni Mila.

Ipinasok ni Ben ang isang daliri at nilaro laro ang puke ng dalaga. Napabuka ng hita si Mila upang mas bigyan laya ang napakasarap na ginagawa ni Ben sa kanya. Mabilis na naglabas masok ang daliri ng lalake sa bukana. Tumutulo ang mga likido ni Mila at sumasama sa daliri ni Ben. Hindi niya mapigilan na mapa ungol.

Kasabay nito, palipat lipat na dinidilaan at sinisipsip ni Ben ang magkabilang utong na pina-alpas sa nakakabit na bra. Banayad na kinakagat kagat. Naramdaman ng lalake na tumigas muli ang kanyang ari. Hindi niya na kayang pigilan. Kailangan niyang pasukin si Mila. Ibinaba niya ang panty hanggang sa makarating ito sa paanan ng babae. Umibabaw si Ben. Hinalikan nito ang labi ni Mila, at ikiniskis ang sandata sa hiwa.

“B-Ben..” Nangamba ang babae.

“Sssh.. huwag kang mag-alala, dadahan dahanin ko..” Bulong ng lalake.

“H-Hindi yan… K-kasi…”

Tila walang narinig si Ben, hanggang sa maitutok niya ang ulo sa pinakabutas ng pagkababae. Lumusong siya. Paunti unti. Napa giwang si Mila. Umungol.

“Unnggggggggggg”

Masikip.

Ngunit hindi nahirapan si Mila. Nang maisagad ang sandata sa kaloob looban. Natigil ng sandali ang lalake.

“H-Hindi ka na birhen?” Tanong nito.

“H-Hindi..” Nakatitig sila sa bawat isa.

“Hindi ka na pala birhen..” Inangat ni Ben ang kaliwang paa ng baba at isinablay sa kanyang balikat. Mahinang umindayog si Ben, labas pasok sa basang basang pagkababae ng dalaga. Napakagat siya sa balikat ng lalake dahil sa sensasyon bunga ng ginagawa nitong paglabas pasok.

“UUnggggggg..”

Humingal si Ben. Paisa isa sa bawat kadyot. Isinasagad ang mahinang mga kadyot, na tila inaabut ang ang kaloob looban ng kanyang kasiping. Nakaramdam si Mila ng kakaibang kiliti. Tila may papaalpas na ligaya. Napahigpit ang pagkakayakap niya sa binata.

“Bennnnnnnn” Ungol nito.

Ilang saglit pa, sumirit ang katas ni Mila dahil sa sensasyon. Mas binilisan ni Ben ang pagkantot sa babae.

Sagad.

Gumigiling.

“Bennnnnnnnnnn” Ungol muli ng babae.

Napakasarap ng ginagawa sa kanya. Tirik na tirik na ang kanyang mga mata. Nanginginig ang buong katawan.

Ilang saglit pa, nakaramdam na rin ng hangganan ang lalaki kaya sagad na idiniin ang titi hanggang sa pumilandit ang kanyang semilya.

‘UUUnnnnnnnnnnggggggggggg” Ungol ng babae ng maramdaman ang mainit na likidong pumapasok sa kanya.

“AAhhhhhhhhhhhhh” Usal ng binata habang sunod sunod na lumalabas ang kanyang tamod.

***

Magkayakap sila matapos ang mainit na pagtatalik.

“Si-sino ba nakauna sayo..”

“Pwede bang, huwag muna ngayon… pwede bang huwag mo munang itanong ngayon..” mahinang paki usap ni Mila.

Hindi na nagpumilit ang lalake.

“Huwag mong kaligtaang sumulat.” Malungkot na tinig ni Ben.

“Huwag kang manliligaw sa iba..” Babala naman ng dalaga, na naluluha na rin sa nalalapit na paghihiwalay at pagkakalayo.

“Aba, huwag ako yung tinatakot mo, yang sarili mo.. madami yatang makikilala doon baka naman ipagpalit mo ako.” Pangamba ni Ben.

Kinurot ng dalaga ang tagiliran ng binata.

****

Si Ben ay bigla na lang sumulpot sa lugar nila, mga sampung buwan na ang nakalilipas. Tiyuhin niya ang may ari ng isang talyer sa bayan, at madalas itong nasa barangay nina Mila dahil may mga kaibigan itong kababaryo ni Mila.

Payat si Ben sa edad na 28. Mahaba ang buhok nito hanggang sa batok at may hikaw sa kaliwang tenga. May dragon naka-tattoo sa likod ng binata at isa pang selyo sa dibdib na Alpha Kappa Rho. Mabait si Ben kaya madaling nahulog ang loob ni Mila nung ipakilala ito sa kanya ng kaibigang si Sally. Hindi siya tinantanan ng ligaw nito kahit noong una ay ayaw ni Mila dahil sa laki ng agwat ng kanilang edad. Ngunit siguro dala na rin ng matamis na dila ni Ben, sinagot niya ang binata, isang buwan matapos manligaw.

May itsura si Ben, kahit maitim ang balat nito. Sa katunayan dalawa sa kaibigang babae ni Mila ang may kursunada sa binata dahil maamo ang mukha nito. Matangos ang ilong at ‘cute’ para ki Mila ang mapungay na mata ng binata.

Ang gabing ito ang una nilang pagtatalik matapos maging magkasintahan sa loob ng limang buwan.

***

CHAPTER 3: Ang Pagkatao Ni Mila

*

Maganda si Mila. Morena ang balat nito. Mahaba ang buhok hanggang sa likuran. Matangos ang ilong at kapansin-pansin ang maliit na nunal nito na nakatuldok sa kanang bahagi ng itaas na labi. Pantay ang maputing mga ngipin. Mahaba ang pilik mata at kaakit akit rin ang mga mata nito. 5”3 ang taas. Balingkinitan ang katawan at makinis ang buong balat. Malaki ang dibdib at makikitaan ng manipis na balbon ang mga braso at mga binti nito.

Bukod sa angking ganda, si Mila ay isang consistent honor student mula grade school. Nagtapos siya ng Salutatorian sa high school. Kung siguro nga lang may pagkakataon at kung siguro may perang pang tustos sa maraming extra-curricular activities, siya talaga ang pambato ng buong klase nila na maging Class Valedictorian. Ngunit natalo siya dahil sa ibang aspeto na hindi naman maipaliwanag na maayos ng selection committee nung ibigay ang final honors. Ipinag kibit balikat lang ito ni Mila.

Isa sa hilig niya ang magbasa. Lahat ng klaseng libro, binabasa ni Mila. Mula bibliya, general knowledge, mga nobela, non-fictions at fictions. Lahat ng klase ng aklat, binabasa niya.

Kabilang sa mga natatanging karangalan na ibinigay niya sa kanilang community school ang makasali sa Philippine Mathematics Olympics sa Cebu. Iniuwi nito ang silver medal at cash na 10,000 pesos. Karamihan sa mga teacher, naniniwalang mataas ang maabut ng bata dahil sa angking talino. Kabilang din nga sana siya sa pinalad na lalaban sa Singapore sa Mathematics Training Guild Asean Challenge, pero hindi na pumayag ang kanyang mga magulang.

Isa lang ito sa mga frustrations ng batang si Mila sa kanyang buhay.

Ano mang talino at kakayahan ng anak kung sadyang nakapikit ang mga mata ng mga magulang, balakid ito sa sana’y magandang kinabukasan. Nung kausapin ng teacher ni Mila ang kanyang mga magulang para sa isang scholarship na ibinigay ng University of the Philippines, kapwa tumanggi ang mag-asawa.

Nakapag desisyon na daw silang hihinto si Mila upang magtrabaho dahil sa labis na kahirapan. Halos maiyak ang teacher ni Mila, habang kinakausap ang ina, dahil nag-susugal ito ng Tong-its sa tabi ng kanilang bahay, kasama ang iba pang nanay habang ang ama naman ay abala sa katabing mesa na nakikipag inuman. Ala una pa lang ito ng hapon.

Iniyakan ito ni Mila.

Pumayag si Mila sa pagpupumilit ng mga magulang na maging domestic helper, sa dalawang dahilan. Una ay upang maka-ipon siya ng sapat na halaga nang sa gayon ay kahit mahuli ng ilang taon, makapagtapos siya ng pag-aaral. Ang pangalawa ay upang takasan ang nangingibabaw na impiyerno sa kanilang tahanan, lalo na ang demonyong naghahari sa katauhan ng kanyang sariling ama.

Third year high school si Mila ng unang halayin ng lasing na ama. Nasundan ito nung siya ay nasa fourth year na at wala siyang magawa dahil sa nakatutok na gulok sa kanyang leeg. Sa ikatlong pagkakataon bago ang kanilang graduation, nanlaban na ang dalaga. Armado na rin siya ng kutsilyo at tinakot si Kardo na magsusumbong sa pulis sakaling muli siyang saktan nito.

Nagtangka siyang magsumbong ki Magda. Ngunit hindi pa man natatapos ang kanyang salaysay sinampal na siya ng dalawang beses.

Dumugo ang kanyang labi.

“Kung ano-ano ang binabasa mo, pati ang tatay mo dinadamay mo. Subukan mong mag kwento ng mga bagay na yan sa iba, palalayasin kita!” Babala ni Magda.

Nangingingig si Mila dahil sa takot habang impit na umiiyak sa tabi ng kanyan silid. Ilang saglit pa, maririnig niya sa dingding ang mga ungol at halinghing ng ina.

Nagtatalik na naman si Kardo at Magda.

***

CHAPTER 4: Bangungot ng Syria

*

Sa paglisan ni Mila, may ngiti ang kanyang mga labi dahil naka-alis siya sa impyerno. Pero, naroon pa rin ang pangamba. Iniwan niya kasi ang kanyang kapatid na si Maricar, na noon ay nasa second year high school.

Natatakot siyang baka pati ito, diskitahan ng kanilang ama.

***

Anim silang magkakasama ng umalis sa Pilipinas. Lahat kinakabahan dahil lahat first timer. Ganundin ang nararamdaman ni Mila, tila pinagpapawisan ng malamig habang sumasakay sila ng eroplano. Pinalalakas niya lang ang loob dahil sa katayuan nila sa buhay at sana maging daan ito upang makatapos ng kolehiyo.

Habang bumibiyahe sa himpapawid nakatabi ng dalaga si Andrea at naging ka-kwentuhan. Halos magkasingtaas sila nito at magkasingkulay. Mas maiksi lang ang buhok ni Andrea sa kanya. Nalaman ni Mila na katatapos din lang nito ng high school at taga Borongan, Samar.

“Malapit lang kami.” Ani Mila.

“Saan ba kayo?”

“Sa Masbate kami.”

“Ah, oo nga mga dalawang oras lang sa dagat.. malapit nga..”

Naging panatag ang loob ng dalawa sa loob sa mahigit labing limang oras na biyahe. Nangako na magkikita lagi sakaling magkaroon ng pagkakataon sa Syria at nangakong magtutulungan sakaling magkaroon ng suliranin ang isa sa kanila. Nakangiti na ang dalawa sa mga pina-planong magagandang gawin sa oras na maging maayos na ang kanilang kalagayan doon.

Ngunit nalasap nila ang unang bangungot ng Syria, paglapag sa Damascus International Airport.

Ala una na ng hapon. Dinala sila ng isang immigration officer sa isang maliit na opisina dahil wala silang working visa. Hindi nila matukoy kung sino ang contact sa Syria, dahil ang habilin mula sa Pilipinas ay may sasalubong sa kanila doun. Naririnig ni Mila na tila pinag uusapan ang deportation. Mangiyak-ngiyak lahat sa pagkatataong ito. Pinag antay sila ng mahigit dalawangpung oras. Gutom na gutom dahil walang makain. Pinag tiyagaan nila ang tubig sa faucet kahit dilaw na ang kulay ng latak nito. Hindi na alintana na ibalik sila sa Pilipinas, dahil alam nilang ito na ang katapusan.

Makalipas ang maraming oras, isang lalakeng Syrian ang kumausap sa isang security guard na nagbabantay. Mula sa salamin na nag sisilbing dingding nakita nila ang paglapit nito at pag bukas ng pinto. Tiningnan sila isa-isa saka umusal..

“Get up. Your employers are waiting.”

Nagkatinginan sila ang lahat.

Kabado pero sumusunod sila sa lalaki. Magkahawak ng mahigpit si Mila at Andrea. Paglabas ng Airport, sumakay sila sa isang a van. Dito may malaking babae sa may passenger seat ang humarap sa kanila.

“All of you are expected to work hard and will not make any mistakes. No one will complain, and no one is allowed to see any authorities regarding your presence here. Or else we will send all of you back home immediately. Do we understand?”

Naghahabol ng pag intindi ang iba sa kaunting kaalaman sa english, pero malinaw itong naintindihan ni Mila kay sinalo niya ang grupo.

“Yes, we understand.”

Pero may pangamba si Mila. Bagama’t medyo nakangiti ang babae, tila isang nakakatakot na babala ang binitawan nito.

Ang hindi alam nina Mila, kabilang na sila ngayon sa mahigit 17,000 na mga Filipino domestic helpers na narito. Mahigit nubenta porsiento nito, walang dokumento, walang working visa. Hindi sila kilala ng Philippine Overseas Employment Authority at nasa basurahan ang kanilang karapatan na mag reklamo dahil hindi sila nakalista bilang domestic helpers sa embahada ng Pilipinas.

At lingid sa kanilang kaalaman ang nagbabadyang panganib. Sa ilang sulok ng mga tagong lugar sa magkahiwa-hiwalay na lugar sa Homs, Damascus at Latakia, nagsasanib na ng puwersa ang Mujahedeen Army at ang Free Syrian Army Movement laban sa pamahalaan. Ilang buwan na lang, sisiklab ang isang madugong civil war sa bansang namamayagpag ang Islamic reformists. Paisa-isa ng tumatakas ang natitirang Christian Orthodox dahil alam nilang nalalapit nang mag-sagupaan ang dalawang higanteng mga angkan. Ang Sunnis at ang Alawitis.

Kung hindi nga lang malakas ang oil at petroleum industry sa Syria, matagal ng dumapa ang ekonomiya nito dahil sa alitan.

***

Isang labing limang palapag na building ang tinitingala ni Mila at Andrea pagdating nila sa lugar kung saan sila mamamasukan sa Homs, Syria. Masaya ang dalawa nang malamang isang building lang sila magsasama.

Sa ika-siyam na palapag bumaba si Andrea. Dinala nila ito sa kanyang employer ipinakilala habang nag aantay si Mila sa labas. Ilang minuto pa inihatid naman si Mila sa ika labing isang palapag upang ipakilala rin sa kanyang magiging amo.

Sinalubong sila ng isang ginang.

May kalong itong dalawang taong gulang na anak na lalake, at nasa tabi nito ang isang anim na taong gulang na babae. Matangkad ang babae ngunit maamo ang mukha. Matapos ang pormal na pagpapakilala, umalis agad ang nag hatid sa kanya.

Taimtim siyang pinapasok at pinag pahinga ng kanyang amo. Pinag meryenda. Napanatag ang loob ng dalaga. Naibsan ang tension dahil tila maswerte siya sa amo. Nagpakilala itong si Mrs. Assilah Al-Kudsi, me ari ng isang Jewelry Shop dalawang kanto, mula sa kanilang building. Ang asawa niyang si Yusuf ay isang Civil Engineer at bihirang umuwi dahil nasa Kuwait ang mga projects nito. Sinamahan si Mila ni Mrs. Al-Kudsi sa kanyang silid, at doun ipinaliwanag pa ang mga gawain ng dalaga.

Maliban sa mga gawaing bahay, tulad ng pagluluto, paglalaba, paglilinis, at pamamalantsa, pag-aalaga ng dalawang maliit na anak ay pinaka-trabaho niya sa kanila. Maiiwan lagi ki Mila ang mga bata dahil sa pinatatakbong negosyo ni Assilah.

Ang sahod niya ay 48,000 Syrian Pounds. Ngunit dahil negative point two ang palit sa isang piso laban sa Syrian Currency, 14,000 pesos lang ang matatanggap na sahod ni Mila kada buwan. Nangako si Assilah na sakaling magustuhan nilang mag-asawa ang kanyang trabaho madagdagan pa ito, kahit hindi na nila padaanin sa agency.

Ang fourteen thousand pesos na sana’y sweldo, babawasan ng 4,000 kada buwan ng recruitment agency at iba pang deductions para sa government obligations. Me matatanggap siyang kalahati nito at ang matitira, ang agency na ang derektang magpapapadala sa kanyang magulang bilang parent’s allocation.

***

CHAPTER 5: Ang Pamilya ni Mila

*

Sa unang buwan niya sa Syria, sumulat na siya sa kanyang mga magulang tungkol sa kanyang kalagayan. Ikinuwento ni Mila na niloko sila ng Agency dahil illegal ang kanilang pagpasok at sa pag trabaho doon. Maswerte na lang siya dahil mabait ang kanyang amo. Nabanggit niya ang labis na kalungkutan. Tungkol sa kanyang trabaho. Kalakip sa sulat ang larawan niya at ang kanyang mga inaalagaan. May ilang larawan din ng itsura ng Syria kung saan nakakapasyal siya ng isang araw tuwing linggo, araw ng kanyang day-off.

Bukod dito, meron ding kalakip na papel na nakayupi at naka stapler. Nakasulat sa labas ang pangalang ni Maricar.

Iniaabut ito ng Nanay niya sa bunso.

“O, Maricar me sulat din sayo ang ate mo.”

Ngumiti ang dalaga, kinuha ang isang pirasong papel, pumunta sa silid nilang magkakapatid at doon taimtim na binasa ang liham ng kanyang Ate Mila.

Maricar,

Mahirap ang kalagayan ko. Napakalungkot dito. Nagdadasal ako na sana ay makatapos ka, upang hindi mo na danasin ang aking ginagawa ngayon. Mag iipon ako, para sayo at para sa akin. Kapag medyo nakaluwag ako at may mga maipon, padadalhan kita ng hiwalay na allowance. Pakihintay hintay lamang habang nag-aadjust ako.

Kumusta si Ben? Nakikita mo ba siya? Sabihin mo sumulat ako sa kanya.

Huwag ka munang magboyfriend. Isipin mong makatapos muna ng High School o College saka mo na isipin ang mga bagay na yan. Bata ka pa at sana’y huwag matulad sa ating mga kanayon na nagsipag-asawa ng maaga. Sayang naman dahil matalino ka rin tulad ni Ate. (hehehe).

Siyangapala, huwag mong hayaang mag isa sa bahay lalo na kung lasing si Ama. Delikado dahil marami siyang naiisip na hindi maganda.

Hanggang dito na lang. Sumulat ka rin sa akin, para maibsan naman ang aking kalungkutan.

Nagmamahal,

Ate Mila

Bago ko malimutan tulad ng mga ginagawang exercises natin sa bahay, sagutin mo ang nasa baba. Pag nasagot mo sa susunod na sulat, bibilhan kita ng cellphone.

9x-7i >3 (3x-7u)

=?

***

‘Si Ate talaga, hanggang ngayon ba, math pa rin?’ Sabi ni Maricar sa sarili. Ngunit sandaling pinagmasadan ang ibinigay na equation.

‘Ang hirap, ugh! Naakaka-asar ka Ate!’

***

Habang kumakain sila, mainit ang ulo ni Kardo nung gabing yun matapos matanggap ang sulat ni Mila.

“Tsk hindi ba nabanggit ang tungkol sa mga utang natin, mahigit kuwarenta mil, pero ang natanggap natin, anim na libo lang?” Sabi nito.

“Baka kasi yung sahod niya yun nung nakaraang buwan, wala pa yung ngayon.” Sagot ng ina.

“Eh lintek, sumulat ka. Sabihin mong nakakahiya. Kailangan bayaran yun. Me nabanggit ba si Ate mo Maricar? Me sulat din sayo kamo diba?”

“Wala pong nasabi, pangungumusta lang po ang sinabi niya sa akin. Hinahanap din niya si Ben.”

“Anak ng putang, Ben na naman, mainit ang dugo ko sa hayop na yan eh. “

Si Magda, walang kibo. Mas napabilis ang subo upang tapusin ang agad hapunan. Tumayo saka dinala ang kanyang pinggan sa lababo, at napahawak doon ng ilang minuto habang nakatayo at nakayuko. Nag-isip.

Si Aling Magda ay 43 anyos. 5”4 ang taas. Morena, maamo at makinis ang mukha nito. Pantay ang maputing ngipin, at sa kanya namana ni Mila ang tangos ng ilong at manipis na labi.

Malaking medyo bagsak na ang kanyang suso. At dahil nakukunsumi sa dami ng kanyang buhok sa pagkababae, natutunan niyang mag-ahit nito, kada ikatlong araw. Gustong gusto niya ang makinis na hiwa lalo na kapag nasasalat.

Sa pagkaatayo sa lababo, hindi niya maalalis ang naganap, dalawang linggo, matapos makaalis si Mila.

=====================

CHAPTER 6: Ang Pagtataksil Ni Ben At Magda

*

Alas tres ng hapon. Mula sa banyo sa likod ng kanilang bahay, basa ang katawan ni Magda matapos maligo. Nakasuot siya ng puting daster na hindi aabut sa tuhod. Papasok siya upang mag bihis sa kanyang silid ng marinig ang tinig ng isang bisita.

“Tao po..”

Sinilip ni Magda ang nasa tarangkahan.

“Ben..”

“Aling Magda, me sadya sana ako..”

“Pasok ka, diyan ka na sa harap dumaan..”

Pumasok mula sa likurang pintuan ang babae at sa maliit na sala ng bahay nila nagkita ang dalawa. Nagpupunas siya ng tuwalya sa buhok at sa mukha.

“Me sadya ka kamo..” Sabi ni Magda habang pinpunasan ang mukha at hinahawi ang mahabang buhok papuntang likuran.

Medyo nagtaka si Magda dahil parang nakatayo lang sa harap niya si Ben. Nang tingnan niya ito, natanto niya kung bakit.

Dahil walang panty at bra, bakat na bakat ang kanyang katawan sa namamasang damit. Kita ang magkabilang utong, at kita rin halos ang kanyang pagkababae, sa naiipit na manipis na daster sa biyak. Napangiti siya sa isip. Hindi niya akalain na tumatalab pa sa kabataang ngayon ang kanyang alindog.

“Ah eh,” Nanunuyo ang lalamunan ng binata. Hindi niya alam kung bakit nagpupumiglas ang kanyang sandata habang kaharap ang halos hubad na katawan ng nanay ni Mila.

Napatigil na si Magda.

“Anong sadya mo..?”

“Hihingi po sana ako ng address ni Mila..” Nakatitig ang binata sa tumatayong utong ni Magda. Lingid sa kanya, tila uminit ang pakiramdam ng babae dahil sa mga matang nakatitig sa kanyang katawan. Medyo humina ang pakiramdam ni Magda sa tuhod.

“Ah, yun ba, teka sandali..” Tumalikod ang babae. Napapikit. Saka naglakad paakyat sa kanyang silid. Nakabukas ang pinto. Kita ni Ben mula sa likuran ang puwet ni Magda, bilugan. Nag init lalo ang pakiramdam ni Ben.

Nakatuwad si Magda ng buksan nito ang baul na yari sa kahoy. Hinahanap ang employer’s address ni Mila sa kumpol na mga dokumentong nakatago. Walang ano-ano’y naramdaman niya mula sa likuran ang binata, marahang hinawakan ang kanyang balakang.

“Pa-pasensiya na Aling Magda..” Pabulong na sambit nito.

Napatayo bigla ang babae. Napaharap.

“Ben.” Pabulong din. “Bakit..”

“Kasi.. ang ganda niyo Aling Magda..” Lakas na loob na sabi nito bunsod ng denidemonyong utak. Nakatitig siya sa mata ng babae. At hinagod ng tingin ang buo niyang katawan na bakat sa manipis na damit, dahil sa basang katawan.

“Matanda ako sa’yo, anak na lang kita.” Sagot lang ni Magda. Medyo umaatras sa pagkakatayo.

Umiiling si Ben. Nanunuyo ang lalamuman.

“Isa lang Aling Magda, gusto kitang tikman. Pasasarapin ko kayo..” Pabulong. Nagnining ning ang mata ng binata. Walang sabi-sabi, kinapa nito ng marahan ang pagkababae ni Magda na natatakpan lang ng manipis na tela.

Nataranta si Magda.

“Sa-sandali..” Hindi alam ng babae ang gagawin ngunit hindi niya nagawang alisin ang palad ng binata na humihimas ng marahan sa kanyang biyak. Nakaramdam siya ng takot, pero mas nananaig ang libog.

Humina ang kanyang panlaban.

Biglang kumalas si Magda. Akala ni Ben ay tatakas ito. Ngunit papunta sa pinto ang babae. Isinara at inilagay ang hook, bilang lock.

“Huwag mong ipagsabi ito sa iba, Ben.” Papalapit. Naupo sa higaan na yari sa kawayan, na tanging banig at makapal na blanket lang naka-latag. Libog na libog na si Ben. Lumapit ito at tumabi sa katawan ni Magda. Inilapit niya ang mukha at hinalikan ang labi ng babae. Nakipag iskrima si Magda, habang nararamdaman niyang humahaplos pataas ang palad ni Ben sa kanyang binti. Nakapasok na ito sa laylayan ng manipis na bestida at dinakma ang kanyang pagkababae. Nilamas ang hiwa. Kumalas si Magda. Namumungay na ang mata nito. Kinagat ang kanyang labi at nagtanong ng pabulong at garalgal na boses.

“Marunong ka bang kumain ng puke..?”

Uminit ang pakiramdam ng lalake. Pinagpapawisan.

Tumango.

Umusog si Magda sa gitna ng higaan. Inililis ang kanyang bestida hanggang sa tumambad ang kanyang pagkababae. May likido ng namumuo.

“Halika.. kainin mo. Sige na..” Utos ng babae. Nangatog ang tuhod ni Ben at tila natuyo ang lalamunan sa nakikitang puke ni Magda.

Bagong ahit.

Nagpumiglas ang ari ni Ben sa kanyang pantalon sa nakikita kaya nagmamadali itong dumapa sa kama upang himurin ang naglalaway na puke ni Nanay Magda. Ina ng kanyang kasintahang si Mila.

Umungol si Magda ng maramdaman ang mainit na dila ng binata. Hinimod nito ng walang pagaalinlangan ang kanyang pagkababae. Sinibasib hanggang tinggil. Napahawak siya sa buhok ni Ben habang nilalantakan nitong walang humpay ang kanyang mainit na hiwa. Umaarko ang kanyang katawan.

“AAAnggggg sssaaarrraappp…” Sambit ng babae.

Sinabayan ni Ben ng dalawang daliri ang kanyang dila. Naglalabas pasok iyon sa bukana, kaya napa iktad si Magda sa kama.

“Unngggggggggggggg…”

Linalabasan na si Magda.

Ilang saglit pa, nakaluhod si Ben sa kama. Nakadapa si Magda at dinidilaan nito at isinusubo paminsan minsan ang ulo ng tarugo ni Ben. Sinasalsal.

“Ang laki nito, ang tigas..”

“Tsupain mo..”

Isinubo ni Magda. Paunti unti hanggang sa maisagad.

Natamaan ni Ben ang lalamunan ng babae. Ilang saglit iniluwa ito ng babae kasama ang maraming lamay na kuamakalat na hanggang sa bayag ng binata.

Napapikit si Ben sa sensasyon. Mga limang minutong pinagsawaan ni Magda ang titi ni Ben hanggang sa hindi na ito makatiis.

“Kantutan na tayo Ben, baka abutan pa tayo nina Kardo.” Pakiusap niya sa binata.

Nahiga si Magda. Inililis na rin nito ang taas na bahagi ng bestida upang palayain ang dalawang dibdib. Nasa gitna ng katawan ng babae ang damit niya dahil nakataas na rin ang laylayan.

Dumapa si Ben. Ikiniskis sa hiwa ang ulo.

“Ipasok mo na..” Halinghing ni Magda. Tumutulong na ito sa kamay ni Ben na nakahawak sa kanyang sandata. Hanggang sa lumusong ito.

MAINIT.

“Ayyy putaangggg iinnnnaaaa anggg sssaaarraaapp” Sigaw ng babae.

Mabilis na kumadyot ng kumadyot si Ben. Tumutunog ang kanilang higaan, at umaalog ang dalawang dibdib ng babae habang patuloy na binabayo ng binata ang kaloob looban ng pagkababae ni Magda.

Panay naman ang ungol ni Magda sa bawat ulos. Mga nakakalibog na halinghing ang maririnig. Ganito ang sitwasyon nila sa loob ng limang minuto.

“Sa likod.. sa likod.. kantutin mo ako patalikod..” Usal ng babae. Mabilis na pumihit ang babae lumuhod at iniangat ang puwet. Mabilis namang isinalang ni Ben ang sandata habang nakaluhod siya sa higaan.

“AAAhhhhhhhhhhh” Sigaw ni Magda.

Nilamas ni Ben ang suso, habang mabilis na kumakantot mula sa likuran ni Magda. Rumaragasa ang likido ng babae at nanlalagkit na ang bayag ni Ben. Nakahawak si Magda sa dingding.

“UUunggg UUungggg Uuunngggg…”

Ganito muli sila sa loob ng maraming minuto, hanggang sa makaramdam ng pangangalay si Ben.

“Sa ibabaw.. sa ibabaw Aling Magda.”

Humiga si Ben. Bigla naman siyang kinabayuan ng babae. Nang maitutok muli ang sandata, ipinasok at buong lakas na inupuan ito ng babae.

SAGAD.

“ooOHHHHHHHH” Ungol ni Ben. Kakaiba ang sensayon dahil tila naglalaro ang laman ng babae sa kanyang titi. Hindi umindayog si Magda, bagkos ay gumiling ito ng gumiling habang nakasagad ang titi sa kanyang kaloob looban.

“Ma-Masarap ba ako Ben..” tanon nito, patuloy na iginigilang ang katawan sa ibabaw ng binata.

“O-Oho.. ang saarraap..”

“Ka-kalimutan mo na si Mila… ako na lang kantutin mo ha…” Pakiusap nito.

“O-Oho.. sige po..”

Dumapa ang babae sa katawan ng binata, mahinang mga kadyot ang ginawa ng kanyang katawan kaya sinasalubong na siya ng binata.

“Angg ssrraapp.. ssiggee… kantutin mo Ben…”

Nakayapos si Ben ng mahigpit sa katawan ng babae. Malapit na siya sa sukdulan. Naramdaman iyon ni Magda.

“S-sandali… malapit na rin ako… sa-sabayan mo ako…”

Binilisan ni Magda ang pagindayog. Napaupo na ng tuluyan si Ben habang yakap ang katawan ng kasiping. Kumakadyot na rin siya pataas hanggang sa kapwa sila makarating sa sukdulan.

“AAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH…”

Ramdam ni Magda ang malapot na tamod na sumirit sa kanya. Kasalubong ang kanyang sariling likido.

Tatlong pung segundo pa, lupaypay ang dalawang bumugsak sa kama. Pumipintig ang titi ni Ben ng kumalas sa sa puke ng babae. Nagkalat ang mga tamod sa kanilang mga kaselanan.

=====================

“Magda, namamalik-mata ka naman. Ayusin mo na nga itong pinagkainan” Bumalik ang ulirat ni Magda habang nakayuko sa lababo ng marinig ang tinig ng asawa. Tuwing naiisip niya ito, hindi mapigilan ng kanyang sarili na mangati – lalo na ang tinggil.

Nakakadarang ang init.

***

CHAPTER 7: Ang Krus Na Pasan Ni Mila

*

Nung ika-apat na buwan ni Mila sa Syria, saka niya lang nakita ang asawa ni Assilah. Malaking lalake ito, siguro’y mga 6”1. Malaki ang tiyan at may katabaan. Puno ng balbas ang mukha. Naninilaw ang ngipin dahil sa sigarilyo.

“Hon, this is Mila. I think she’s better than the last one.” Pakilala ni Assilah sa asawang si Yusuf. Naka-upo ang lalake sa kanilang sofa. Umuusok ang sigarilyo nito sa bibig. Tinitigan niya si Mila mula ulo hanggang paa.

Nakaramdamdam ng pangamba ang dalaga.

“You know how to cook?” Sabi ni Yusuf.

Medyo nailang ng sandali ang dalaga ilang saglit bago sumagot.

“Mrs. Al-Kudsi taught me some Syrian recipes. ” Sagot nito.

“And she learns fast..” dugtong ng asawa ni Yusuf.

“And you understand us very well, I see.” Mangha ng lalake. Malaking problema kasi minsan sa mga domestic helpers ang kumunikasyon.

“A little, Sir.”

Kasunod nito, nag usao na ng arabiv ang dalawa. Wala na siyang naiintindihan pero sa kilos at galaw, parang naglalampungan ang mga ito.

Kinuha ni Mila ang isang dalawang bata, upang ipasyal sa labas. Natutunugan niya naman ang mangyayari.

Tumango naman si Assilah ng mag-alam ang dalaga. Abala na ito sa pahaplos haplos sa dibdib ni Yusuf.

***

Sabado alas dos ng hapon ng i-abut ni Assilah ang isang sulat para kay Mila.

“I think this is for you, Mila.”

Katatapos niya lang mag hugas ng mga pinag kainan, kaya dali-dali niyang pinunasan ang mga kamay.

“Thanks Madam.” Sabi ni Mila.

“Oh, by the way, don’t forget to prepare the Zuccini dish. My husband will dine with us later. It’s one of his favorite.” Nakangiting bilin nito.

“Yes Madam.”

Umalis ang ginang, naiwan muli ang dalawang bata ki Mila. Tulog ang bunso habang naglalaro naman ang isa ng basahin niya ang liham mula sa kanyang mga magulang.

Mila,

Ano ba ang nangyari at tila kaunti ang ipinadala mo. Sais mil lang itong natanggap namin. Kulang pa nga sa pang-araw araw namin dito ng ama at kapatid mo. Baka naman may maidagdag ka pang iba na pwedeng pagkakitaan diyan, pasukin mo na. Kung hindi ka man lang babayaran ng maayos ng amo o diyan, layasan mo, maghanap ka ng iba. Kailangan mabayaran natin ang mga utang dito. Inaaraw-araw kaming singil eh.

Balak ko din sana bumili ng ref, kasi maglalagay ako ng mahjong table sa labas. Marami ang naghahanap ng malamig na maiinom pag nag lalaro kami ng maghapon. Ang tatay mo naman, hindi makapunta ng bukid ng masyado dahil matindi ang init. Ninakaw naman ang mga niyog natin kaya wala tayong kita sa kopra.

Ikaw na lang muna ang inaasahan namin.

Mura daw diyan ang mga alahas, bilhan mo nga ako ng kwintas. Gusto ko may pendant.

Hanggang dito na lang.

Nanay Magda.

~~~

Naluha si Mila habang tinatapos ang sulat na ito. Hindi niya alam kung ano ang tingin sa kanya ng mga magulang. Anak o basahan. Tila walang paki-ramdam dahil ni hindi siya kinamusta o inaalam kung ano ang kalagayan. Upang maibsan ang labis na poot at lungkot ang liham ni Maricar na nakalakip rin sa sulat na ito ang sunod niyang binasa.

~~~

Ate Mila,

Kumusta ka na? Sana naman hindi ka magkasakit diyan kasi kakaiba daw ang klima diyan kumpara sa atin. Huwag mo na muna ako intindihan kasi kaya ko pa naman. Kahit papano nakakatulong din ako kina Inay sa pagtinda ng kung ano-ano dito. Nag-aaral akong magluto para sakaling magkaroon ng puhunan, magtitinda rin ako ng mga pagkain. Yung pera mo Ate, sana ipunin mo lang muna. Naawa ako sayo sa sakripisyong ginagawa mo.

Hindi ko gaanong matindinhan yung sinabi mo na mag ingat ki Ama kung mag isa lang ako. Pero nung nakaraang linggo, nagising ako kasi nasa tabi ko siya hinihipuan ako. Buti na lang nagising si Ina at hinanap siya. Yun na ba yun Ate?

Hindi ko makausap si Ben. Pero minsan nakikita ko silang magkasama ni Ina sa palengke. Tinanong ko naman si Ina, pero ang sabi niya, nagkasalubong lang sila. Hindi pa ba sumusulat sayo? Hindi ko siya makausap eh, parang iniiwasan ako.

Dun sa equation na pinadala mo, ang daya-daya mo, hindi ko makuha. Nagtanong na ako ki Mrs. Chavez yung Math teacher ko, hindi niya alam kung anong solution. Pero pag-aaralan kung mabuti, kahit hindi mo ako bilhan ng cellphone. :)

Hanggang dito na lang Ate, mag iingat ka lagi diyan.

Nagmamahal,

Maricar

****

Bago natulog si Mila, sinagot niy ang mga sulat. Humingi siya ng despensa na dahil hindi dokumentado ang kanilang pagpunta sa Syria bilang domestic helper, maliit lang ang sweldong natatanggap niya dito. Pero, sakaling maging maayos ang kanyang trabaho nangako ang kanyang amo na dadagdagan ito. Makakabayad lang sila ng utang, kung sakaling matuto lang silang lahat na mag tipid, dahil halos wala siyang binibili sa kanyang sarili. Nagmakaawa si Mila na sana’y huwag naman siyang gipitin.

Matapos nito, isinunod niya ang sulat para sa kapatid.

Maricar,

Salamat naman dahil nakakatulong ka. Pero Huwag mong pabayaan ang pag-aaral mo. Nakikiusap ako na pag ibayuhin mong mabuti at manatili sa honors, dahil alam kung maganda ang magiging kinabukasan mo kapag nakatapos ka. Papayagan kita sa maliit na negosyo, pero ang tanging dahilan nito ay upang makatulong sa iyong mga pangangailangan sa pag-aaral.

Wala pa rin akong sulat na natatanggap ki Ben. Hayaan mo na yun. Sana man lang sana, sabihin niya sa akin ng deretsa kung ipinag palit niya na ako dahil umaasa din ako sa aming sumpaan.

Tungkol ki Ama, lagi kang maghanda sa sarili mo. Magtabi ka ng kutsilyo kapag natutulog, dahil malaki ang kasalanang ginawa niya sa akin na dadalhin ko habang ako ay nabubuhay. Pinagsamantalahan niya ako sa murang edad. Natigil lamang siya nung takutin kung isusumbong siya sa pulis. Ayokong mangyari sayo yun, dahil hinding-hindi ko na siya mapapatawad.

Hindi mo ba nakuha ang equations ko? Hindi mo talaga mahahanap yan kasi ako lang ang tanging gumawa niyan. Bigyan kita ng tip, nasa maliit na notebook ko na itinago ko sa baul ang mga solutions. Naroon rin ang iba pang simple equations na pwede mong pag aralan, at pwedeng pagsanayan sa Arithmetics.

Nagmamahal,

Ate Mila

9x-7i>3(3x-7u)

***

CHAPTER 8: Ang Mundo Ni Magda

*

SA MASBATE. Alas kuatro ng hapon. Sa may paradahan ng tricycle sa bayan ng San Pascual, nakatayo si Ben. Nakatatlong sigarilyo na siya at palinga-linga. Hanggang sa mapansin niya ang paparating na si Magda mula sa kanan. Sout ang mini-skirt ng anak na si Maricar at naka yellow t-shirt na may imprentang apat na malaking titik sa may dibdib na kulay itim…

FUBU

“Ang tagal mo…” Sambit ni Ben.

“Kasi si Kardo kung ano-anong mga iniuutos eh, nagpaalam lang ako na mamamalengke.”

Bahagyang itinulak ng binata ang ginang papaso sa tricycle ng kaibigan. Pagkasakay nila, kinindatan ni Ben si Mario, ang driver. Napailing ang nakangising si Mario. Alam na nito kung saan sila patungo.

Sa dulo ng bayan, malapit sa may gasolinahan naroon ang isang motel para mag short-time. Hindi na mabilang ang pagtatagpo nila at sa maliit na silid na ito - - madalas magkantutan si Magda at si Ben. Sa tricycle pa lang ibinigay na ni Magda ang 300 pesos na pambayad nila sa silid para sa apat na oras na gamit. Agad lumisan si Mario ng maibaba nya ang pasahero sa tapat ng isang pintuan. Naghintay ng ilang saglit si Magda hanggang sa dumating si Ben, dala ang susi.

Kating-kati na si Magda. Iniipit niya ang mga binti sa pagkakatayo dahil pumipintig ang kanyang tinggil. Ramdam niyang basa na ang kanyang pagkababae.

Pagpasok nila sa silid, pinupog agad ng halik ni Magda si Ben sa pintuan. Sinalat ang titi sa suot na maong, habang pinipiga ni Ben ang kanyang malaking mga suso at dumadaosdos ang kanang kamay sa binti at sa skirt ng babae. Hanggang sa masapo nito ang pagkababae ni Magda sa panty.

“Basang basa ka na..”

Napakagat ng labi ang ginang.

“Libog na libog nako. Kanina pa, please tanggalin mo na ang panty ko..” Pakiusap nito.

“Kakainin muna kita..” Bulong ng binata.

“Mamaya na, please kantutin mo na ako dito.” Sabi ni Magda habang nakatayo sila sa pinto. Binubuksan na ng babae ang pantalon ni Ben, at pilit na pinaalapas ang tarugo nito.

Hinila ni Ben ang panty ni Magda. Inalalayan ito ng babae hanggang sa maibaba sa kanyang paanan. Abala naman ang palad niya ng paalpasin ang titi ni Ben. Hanggang sa maibaba sa may may binti lang binata ang pantalon at brief nito. Nakatayo sa kisame ang limang pulgadang tarugo. Mataba.

Maugat.

Nanlalagkit at naglalawa sa likidong tumutulo mula sa ulo.

Nakuryente ang katawan ni Magda sa nakita, agad siyang umakyat sa katawan ni Ben at yumapos ng mahigpit sa batok nito. Sinalo naman ng binata ang magkabilang puwetan ni Magda, hanggang sa ilingkis nito ang binti sa katawan ng binata. Saka itinutok ang ulo sa basang bukana. Napaungol si Magda ng lumusong paunti-unti ang titi ni Ben sa kanyang biyak. Hanggang sa maisagad. Makikita ang mga likido ng babae na tumutulo at naglalaway sa pagkakasugpong ng dalawa.

Sa pintuan, isinandal na mabuti ni Ben ang likuran ni Magda at doun, binayo niya ng malalakas ang katawan ni Magda. Wala pang walong kadyot, nangisay ang babae dahil nilabasan.

Malalakas na bayo ang ginawa ni Ben.

SHUSK.. SHUSK.. SHUSK.. SHUSK..

Maririnig na tunog ng kanilang kaselanan.

“Ang sarap Ben..” Bulong ni Magda.

“Ang libog mo Aling Magda. Masarap kang kantutin..”

“A-alisin mo na nga yang pag-galang, kinakantot mo ko eh, naiilang ako..”

Nangiti si Ben, mas lalong lumakas ang kanyang mga ulos.

“AAngggg ssrrraappp Bennnn..” Ungol ni Magda.

Mahigpit ang pagkakalingkis ng babae sa katawan ni Ben, habang nakayapos ito sa batok. Nakalapat ang katawan at tila mapiga ang dibdib ni Magda sa lakas ng mga kadyot habang nakatayo.

Sinalo ng mabuti ng binata ang katawan ni Magda upang ilakad ito papunta sa kama. At ng mailatag niya ito ng maayos, hinubad niyang t-shirt at tuluyang inalis ang pantalon. Inalis na rin ng Magda ang kanyang mga saplot, at doun – tatlong oras silang nagpa ulit ulit ng pagtatalik.

*

Nakabihis na ang dalawa at paalis na dahil alam nilang nasa labas at nag hihintay na ang tricycle na inarkila.

“Pahingi akong pera.” Sabi ni Ben.

Nakangiti si Magda pero binunot ang wallet mula sa dalang maliit na bag.

“Nadadalas na yang paghingi mo, ginagatasan mo na yata ako.”

Inabut ni Ben ang 1,000 peso bill na ibinigay ng babae. May ningning ang mata niya. Ilang oras na lang, babatak na naman siya ng bato.

“Sus ikaw naman, mahal kita. Kaya lang alam mo naman medyo mahirap ang raket ngayon. Susuli ko lang pag naka-timing ako, ha.”

Yumakap si Magda. Nakatayo na sila malapit sa pinto.

“Ok lang naman, kaya lang baka makahalata na si Kardo.”

Hinalikan ng lalake ang babae.

“Akong bahala.” Sabi ni Ben.

“Punta ka bukas, wala si Kardo.”

“Sige.”

***

CHAPTER 9: Ang Pang-Aabuso Ki Andrea

*

Isang linggo ng hindi nakikita ni Mila si Andrea. Bumaba siya minsan sa 9th floor at kumatok sa pinto nina Andrea ngunit walang nag bubukas. Dati, nagkakasabay sila tuwing umaga sa pagtapon ng basura o kaya kung ipapasyal ang kanilang mga alagang bata, ngunit nitong mga nakaraaan hindi niya makita ang kaibigan. Sa ika-sampung araw, medyo kinabahan na si Mila kaya binantayan niya ang paglabas ng mga amo ni Andrea. Ngunit walang lumalabas sa pinto.

“Andrea…” Sigaw ni Mila. “Andrea buksan mo ang pinto, nandiyan ka ba?”

Pagbalik ni Mila sa kanilang apartment, hindi siya nakatiis na ipagbigay alam sa kanyang mga amo ang pangamba sa kaibigan na nasa 9th floor. Nabahala naman ang mag-asawa kaya tumawag sila sa building security office upang alamin kung nasa loob ng silid si Andrea.

Pumayag naman ang security na buksan ito sa usapang mananagot sila sakaling mag reklamo ang may-ari ng unit.

Nang tuluyan mabuksan, nagulantang silang lahat sa nasaksihan sa loob.

Wasak na wasak ang paligid na tila dinaanan ng ipo-ipo. Sa loob ng isang silid, may narinig silang ungol kaya mabilis na binuksan ito.

Naiyak si Mila ng makita si Andrea. Nakaposas sa kama. Hubo’t hubad. Magang maga ang mukha nito na halos hindi na makikilala dahil sa mga sugat at pasa nito. May mga bakat pagkapaso ng plantsa sa likod at binti at dumudugo ang buong katawan sa mga palo ng sinturon.

“Dios ko, Andrea..anong nangyari sa’yo” Lumuluhang napaluhod si Mila sa tabi niya. Umuungol ang kaibigan sa hapdi at pag hihirap.

Kaagad nilang tinakpan ng kumot ang katawan ng dalaga at ikinalas sa pagkakaposas. Tumawag ng ambulansiya upang dinala sa ospital.

Kalaunan, nalaman ni Mila kung bakit nangyari it kay Andrea. Dahil daw aksidente niyang nalaglag ang batang ina-alagaan. Dahil nung oras na iyon sinasabay niya ang pagluto ng makakain ng mag-asawang sigaw ng sigaw dahil nagugutom. Dahil banggag sa cocaine ang mag-asawa. At dahil hindi siya pumayag sa kumbidang sex threesome na anyaya ng among lalake. At dahil doon, ipinosas ang dalaga at tatlong araw na ginahasa, habang pinanonood ng among babae. Hinahalay habang dinuduruhan, sinasampal, at hinahagupit ng sintoron.

At dahil hindi makatulog ang among babae sa gabi sa mga ungol ng naghihirap na kasambahay ininit ng babaeng amo ang planta at pinaso ito. Matapos ang lahat, ikinandado si Andrea ng mag-asawa. Mabilis na tumakas matapos makatanggap ng tawag na magiging madugo ang gulo sa Syria sa susunod na mga araw.

Wala silang paki-alam sa ikinulong na katulong kaya iniwan itong parang aso, habang nakaposas sa nakakandadong silid.

****

Na-confine si Andrea dahil bukod sa dehydration, may mga fractures ang buto nito sa ibat ibang bahagi ng katawan. Inabunuhan ng amo ni Mila ang gasto na walang pag-aalangan o kundisyon.

Tumawag si Mila sa Philippine Embassy sa Damascus, ngunit ng makitang wala sa opisyal na listahan si Andrea, hindi na muling bumalik sa telepono ang kausap niya. Nung tumawag muli ang dalaga, iba na ang nakausap. Muling idinetalye ang kalagayan ni Andrea, ngunit sigaw ang inabut niya sa babaeng nasa kabilang linya.

“Ano ba naman kasi kayo! Pupunta kayo dito walang dokumento, pagkatapos ngayong me problema hihingi kayo ng tulong! Aba ang tanga-tanga niyo! Wala kayong binayaran sa gobyerno natin kaya magdusa kayo diyan.”

Naluha si Mila sa narinig saka marahang ibinaba ang telepono. Naisip ni Mila, sa ibang bansa, kahit kapwa Pilipino hindi minsan naituturing na kababayan at kakampi ang mga ito.

Buti pa minsan ang hindi kakulay. Makatao.

Pansamantalang kinupkop nina Mila sa unit nila ang kaibigan. Tunay ngang mabait ang mga amo niya, dahil pumayag ito na kahit pansamantala lang mamalagi sa kanila si Andrea habang hindi pa sila nakakahanap ng tulong.

****

SA BAHAY NILA SA MASBATE, Nakangiti si Maricar ng mahanap nito ang maliit na notebook ni Mila. Nakahiga siya sa kama habang pinag aaralan ang ilang mga mathematical equations ng kapatid. At sa bandang ibaba, kung saan may nakalagay na smiley nakita niya ang isang solution.

9x - 7i > 3 (3x -7u)
9x - 7i > 9x - 21u
-7i > -21u
7i < 21u
‘Ang galing ni Ate. Hindi halata, pero napaka-sweet ang message’ Bulong niya sa sarili. Nagmamadali siyang kumuha ng papel at ballpen upang sulatan ang kapatid.

Ate Mila,

Good news. First honor ako Ate. Sana tuloy tuloy na. Salamat sa mga payo mo at sa mga itinuro mo sa akin. Wala na ngang tatalo kahit sino, pagmagaling ang command sa English at marunong ng pasikot-sikot sa Math. Daig ko pa ang nasa alapaap dahil napakadali na lang ng iba. Ang isa pang good news Ate, marami na rin akong pa-order na mga tusino. Ako lang ang may gawa nun Ate, at nilagay ko sa magandang packaging.

Pero may bad news ako Ate. Sana huwag kang mabibigla. Nahuli ko si Ina at si Ben sa likuran natin nag-hahalikan noong isang gabi. Totoo ang kutob ko Ate, may relasyon silang dalawa, at parang matagal na. Hindi ko magawang isumbong si Ina ki Ama dahil natatakot ako. Ano ang dapat kung gawin? Sana huwag na lang si Ben ang inibig mo, hindi siya karapat dapat sa’yo.

Tungkol naman ki Ama, lagi akong may kutsilyo sa aking unan. Huwag kang mag-alala, kaya ko ang sarili ko. Ate, me naririnig akong mga balita na medyo mainit na ang mga protesta sa Syria, okey ka lang ba diyan? Lagi kang mag iingat at lagi kitang ipagdadasal na sana’y ligtas ka lagi.

Siyangapala, nakita ko na ang solutions sa equation mo. Nakaka enjoy naman tingnan hehehe.

9x - 7i > 3 (3x -7u)
9x - 7i > 9x - 21u
      -7i > -21u
       7i < 21u
         i <3u

Ang sagot ko = ‘I love you’

I love you din Ate. Sana huwag kang magbabago. Huwag mo na akong bilhan ng cellphone, nakabili na ako yung mura lang. Ipunin mo na lang yan, para pag dating mo, makapagpatuloy ka rin ng pag-aaral.

Nagmamahal,

Maricar

9x - 7i > 3 (3x -7u) – Ayan nilagay ko na rin para pareho tayo.

***

CHAPTER 10: Ang Digmaan Sa Syria

*

March 9, 2011 ng matanggap ni Mila ang sulat mula sa kanyang kapatid. Masikip ang dibdib niya sa ibinalita ni Maricar tungkol ki Ben at sa kanyang ina. Halos hindi siya makapaniwala. Ngunit alam niyang hindi gagawa ng kwento ang kanyang kapatid. Ipinasadiyos na lang niya ang dalawa.

Naniniwala siyang baka masaktan lang ang kanyang ina sa ginagawa nito dahil mahigit labing tatlong taon ang agwat nila ni Ben.

Sumunod na araw, kinausap ng mag-asawa si Mila at si Andrea dahil kailangan nilang lisanin ang Homs papuntang Jordan. May mga kapatid doon si Yusuf at pansamantalang titira sila doun. Pwede na rin nilang idaan si Andrea sa embassy sa Jordan. Delikado na kasi ang mga key cities ng Syria dahil sa umiigting na ang Arab Spring. Protesta ito ng mga sibilyan dahil sa pang aabuso ng mga military sa kapwa sa mga ordinaryong sibilyan. Pero mas naging mabangis pa rin ang mga pulis at militar.

March 11. Mag-aalas sais ng umaga, kumalabog ang mga malalakas na pagsabog malapit sa tinitirhan nina Mila na nag hahanda na sana sa kanilang pag lisan. Maririnig ang sigawan ng mga tao, at iyakan ng mga bata – habang lumalakas ang maingay na komosyon sa buong paligid. Itinaas na ang red alert at nag utos na ng force evacuation dahil hindi inaasahan ng Ba’ath Government na sumasakalakay na ang anti-government alliance. Umaatake na maging ang Mujahedeen sa lahat na mga lalawigan at ciudad ng Syria.

Huli na sina Mila.

****

Malakas ang ugong ng serena sa buong Homs City. Hudyat na dapat mabilisang pagtago at paglisan ng lahat ng mga residente. Nagpang-abut ang mga rebelde at tropa ng mga militar sa Tamam Street, Central Business District ng Homs.

Mainit ang bakbakan at halos malapitan ang dalawang grupo. Litong-lito ang mga sibilyan kung saan magtatago dahil hindi inaasahan na mismong sa gitna kung saan maraming mga tao magaganap ang unang silakbo ng digmaan. Naka-pangingilabot ang bawat tagpo dahil ang frontmen ng Mujahedeen ay parang handang mamatay. Naglalakad papalapit sa mga kalaban ang dalawang pangkat sa gitna ng kalsada. Walang humpay na umuusok ang dalang tig-iisang Bushmaster-AR15 Semi-Automatic rifle na karaniwang gamit ng Navy Seals.

Sa kanan, malapit sa department store kung saan umuusok ang nakatagilid na bus, pilit na nagkukubli ang American Journalist na si John Collins. Nasa likod nito ang malaking military bag, sout ang camouflage at sinisipat ng kanyang 300 milimeter digital Canon Stills ang bawat tagpo ng bakbakan. Malapit sa may poste, nakatago rin ang kanyang alalay na si Jamal, habang pasan ang Panasonic P2 video camera. Naihi na siya sa pantalon sa takot. Takot na takot na baka makita sila at paulanan ng bala o kaya’y tapunan ng granada.

Habang abala si John sa palipat lipat na pag pitik ng bawat eksena sa magkabilang panig, nakita niya sa camera ang tila isang pamilya na sumasakay sa van. Parang Syrian couple na may dalawang maliit na bata at isa pang babae. Sa building, may isa pang pasunod na babae. Tila dayuhan din.

Nung ibaling niya sa mga anti-government forces ang camera, natakot siya sa eksena. Isang atake ang tiyak tutunaw sa van, dahil nakatutok ito malapit sa condominium entrance hawak ang Rocket Propelled Grenade (RPG). Hindi niya magawang sigawan ang mga sibilyang nakikita dahil baka makita ang kinalalagyan nila.

Ilang segundo lang, kumawala ang bala ng RPG papunta sa building, at sumabog.

KABOOM.

Tumilapon ang babae. Duguan.

Pilit naman na umalis ang van mula sa may bukana ng building. Ngunit ng mapalapit ito sa mga armadong grupo ng mga anti-government forces, pina-ulanan sila ng bala sa pag-aakalang mga militar ang nasa loob. Bumaliktad ang van ng pumihit ito ng pabalik.

Hindi pa nakuntento ang mga armado, nilapitan at pinalibutan nila ang sasakyan. Muling inispray ng kanilang Bushmaster at AK-47, upang masiguro na walang matirang buhay sa loob ng sasakyan.

Gumanti ang militar ng kanilang RPG sa protesters kaya medyo napa-atras ito. Hanggang sa sumugod ang tropa ng gobyerno, upang itaboy ang mga kalaban.

Lahat na ito naidukumento ni John sa mahabang lente ng kanyang Nikkon digital camera, at nakunan din ng video ng alalay niyang si Jamal.

****

Mag-aalas dyes ng umaga, makapal na usok ang iniwanang bakas ng magkabilang panig sa halos dalawang oras na bakbakan sa lugar na iyon. Saka lang tumayo sina John at Jamal. Palinga-linga silang nilapitan ang van upang tingnan kung ano ang kalagayan ng mga pasahero. Bukod dito, nagkalat ang mga bangkay mula sa magkabilang panig.

Pero parang maiiyak si John sa nasaksihan ng tingnan niya ng malapitan ang mga nasa sasakyan. Wala ng buhay ang mga ito. Tadtad ng tama ng mga bala sa ulo at katawan ang mga biktima. Kabilang na ang dalawang bata na halos hindi makilala ang itsura. Patay ang buong mag-anak na Al-Kudsi na sana’y tatakas papuntang Jordan. Sa likuran ng upuan, tadtad rin ng tama ng bala ang katawan ng isang babae na tila isang asian. Hindi halos makilala ang mukha. Lumapit pa si John, at sinikwat ang papel malapit sa bangkay ng babae. Inabut niya ang passport, binuklat at binasa.

MILA B. AGONCILLO, San Isidro, San Pascual, Masbate. Philippines.

Naawa ang amerikano sa sinapit ng dalaga. Napailing dahil alam niyang walang kinalaman ang mga biktimang ito sa alitan dahil lang sa pulitika.

Naramdaman niya ang kalabit sa balikat ng kasamang si Jamal.

“Over there..” Nakaturo ito sa may bukana ng building.

Nakita ni John ang isa pang babae, pasuray-suray naglalakad papalayo. Duguan at warak ang suot na damit.

***

Dinala ni John at Jamal ang duguang babae sa refugee camp sa isang industrial site, sa western area ng Homs City. Marami na ang sugatang sibilyan ang naipon dito dahil sa mahigit pitong oras ng bakbakan sa Homs. Ganito na rin ang sitwasyon sa ibang panig ng Syria nung araw na yun. Wala ng malay ang babae ng lapatan ng medisina ng mga volunteer doctors. Umalis muna sina John at Jamal habang ginagamot ang babae upang makikabit ng YMAX link sa satellite facility sa nakita nilang streamer na Red Cross International, malapit sa temporary hospital shelter. Walang nakakaalam kahit si John na ang pasilidad ay pag-aari ng Central Intelligence Agency.

Bago pa man lumabas ang videos at photos ni John sa international media, pinag-aaralan na ng mga analyst sa operations center sa Langley, Virginia ang scenario at probabilities kung hanggang saan tatagal ang nag umpisang giyera sa Syria.

May mga lihim na nakangiti sa tabi habang nanonood ng video sa situational room ng CIA building. Malaki na naman ang kikitain nila sa suplay ng armas, bala at mga medisina tulad ng antibiotics, cottons, rubbing alcohols at cadaver bags sa mga susunod na buwan at taon.

Negosyo ang giyera.

***

Nagumpisa si John magsulat ng kanyang situational news brief, habang sunod sunod na nag-uupload ng mga bagong kuhang letrato at video sa YMAX. Kaagad nag-umpisa ang bidding sa bilihan ng material niya sa AP Headquarters sa New York. At dahil exclusive ang mga larawan at videos, two thousand dollars ang kaagad ini-offer ng BBC.

Tinapatan ito ng CNN ng five thousand dollars. Ilang minuto pa, nag-uulat na nang breaking story si Wolf Blitzer sa CNN News Center sa Atlanta. Lumalabas na rin ang exclusive photos at videos, kung saan naka lagay sa downstream char-gen sa baba ng logo ng CNN:

John Collins, Senior Correspondent
Associated Press, Homs, Syria.

Tumawag ang CNN Atlanta sa satellite phone at nag ulat ng audio report si John ng situationer. Ang nasaksihan niyang masaker sa isang pamilya at kasamang Filipina. Hindi niya muna pinangalanan ang mga biktima ngunit idinetalye niya ang buong pangyayari. Bago siya nagpaalam, inulit niyang isang Filipina ang kasamang nasawi.

Matapos ang lahat, muli niyang binalikan ang pagsulat ng ilang news brief. At mula sa kanyang likuran, tinapik siya ni Jamal at ibiginay nakuha niya sa bag ng babaeng kasama nila ngayon at ginagamot. Kagyat na natigil si John sa sinusulat at binasa ang passport.

ANDREA R. BUENAFE. San Nicolas, Borongan, Eastern Samar, Philippines.

****

CHAPTER 11: Ang Pagkamatay Mila

*

Isang araw makalipas nito, nagulantang ang buong Pilipinas ng pangalanan na sa local news ang pinay na nasawi sa giyera sa Syria. Biglang nag-ipon ipon hindi lang ang barangay kundi halos buong lalawigan sa bahay ng mga Agoncillo sa San Pascual, Masbate. Nung mainterview ang mga pulitiko, ipinakita nila sa video na binibigyan nila ng tulong pinansial si Aling Magda at Kardo, na kapwa umiiyak sa sinapit ng anak.

Hindi matanggap ni Maricar ang balita. Hindi siya makapaniwala. Hindi siya makakain, hindi makatulog. Maghapong umiyak sa kanyang silid at halos mag wala dahil sa balitang ito.

Pero ang mas nakakalungkot, hindi yata nila makikita agad ang bangkay ng anak, dahil nagtuturuan ang mga opisyal sa Philippine Embasssy sa Syria, kasama na ang mga labor attaches kung sino ang gagastos sa transport ng bangkay. Dahil hindi dokumentado si Mila sa lista ng OWWA at DFA wala itong maliwanag na benipisyo kahit ganitong sitwasyon.

Malaki ang naitulong ng mabugbog sa Philippine Media ang problemang ito, dahil nagalit ang pangulo. Saka lang gumalaw ang mga opisyal na Pilipino sa Middle East na magtulong tulong na maiuwi ang bangkay ni Mila, kasama ang libo-libong OFW sa Syria na pilit pinauuwi ng pamahalaan.

At sa pangkalahatang hakbang, ang pinakamabilis na aksion ng Philippine officials sa Syria, Beirut at Jordan na nagtutulong sa repatriation process kasabay ng bangkay na iu-uwi sa Pilipinas ay--- tatlong linggo.

Bakit? Kulang daw kasi ang pamasahe. At hindi hindi daw sila baliw na mag-aambag ng sarili nilang pera.

***

Inabutan ni John sa loob ng malaking tent ang maraming mga pasyenteng tinamaan ng shrap nails, bala at mga falling debris sa bakbakan. Sa isang tabi, sa bandang kanan nilapitan nila ang babaeng tinulungan nila ni Jamal. Sinusubuan ito ng isang volunteer nurse.

“Hi, how are you?” Tanong ni John.

Hindi siya matandaan ng babae. Nakatingin lang ito ki John at sa kasama nito, kaya ang nurse ng nag aaruga ang nagpaliwanag sa kanya.

“He was the one who helped you get here..”

Tiningnan siya ng babae. Ngumiti at umusal..

“Thank you. Thank you, very much.”

Ngumiti si John.

“I’m, John, this is my friend Jamal.” Pakilala nito. Nasa likuran niya si Jamal.

“Oh, by the way we got your passport..” Inaabut ni John ang passport.

“You’re Andrea right? I’ve been trying to locate Filipino officials to report your situation, but I can’t get a line to Damascus.”

Napatitig muli ang babae ki John, binuksan niya ang passport at binasa. At ibinaling ang mga mata sa iba pang mga pasyenteng katabi nito. Ang iba, umuungol sa sakit na nararamdaman. Maraming mga bata ang nagiiyakan sa mga lapnos na sugat sa katawan. Kalunos lunos ang kundisyon ng mga babae at mga bata.

Inisip niya ang kundisyon niya. Ang kanyang pamilya. Ano ang mga mangyayari. Muli niyang narinig si John.

“Don’t worry, as soon as you are ready and well, we will help you get home. Would you like that, Andrea?” Nakangiti si John sa kanya.

ANDREA.

Tama, siya si Andrea. Tumulo ang luha nito. Nabahala tuloy si John kaya hinawakan ang kamay ng dalaga at naupo sa tabi.

“Don’t cry. It’s fine. You’re safe.”

Napahigpit ang pagkakahawak niya ki John. Umiiyak at umusal.

“I- I don’t wanna go home. Please. Help me. I don’t wanna go back..”

Napatingin si John sa kasamang si Jamal at sa Nurse na nasa tabi nila. Saka muling ibinaling ang mata ki Andrea. Dalawang kamay na ang nakahawak sa babae. Mas mahigpit ang kanilang pagkakahawak.

Kinukurot ang puso ni John sa pakiusap ng dalaga.

***

Labing limang araw, nakarating sa wakas ang bangkay ng biktima sa Masbate. Awang-awa ang buong barangay sa sinapit ng dalaga. Naroon maging ang mga teacher nito, ang mga kaibigan ng dumating sa Masbate Airport ang kabaong, na inihatid ng ilang representatives mula sa Department of Foreign Affairs.

Dahil matagal na ang bangkay, naka selyo na ang kabaong kaya nakasara na itong itinurn over kina Aling Magda.

Sa unang gabi ng burol. Daang daang tao ang nagtipon sa chapel ng barangay upang makiramay. Sa likod ng chapel, sa may halamanan, magkayapos si Ben at Magda. Hindi alintana sa kanila na mula sa pader na humahati, nakaburol ang kabaong ni Mila.

“Pagkatapos nito, ilalayo kita dito..” Bulong ni Ben ki Magda.

“Saan tayo pupunta.?” Sabi ng babae.

“Bahala na, sa Maynila. Kahit saan.. ilalayo kita dito..”

Nagisip ng bahagya si Magda. Hinigpitan ang yakap sa lalake.

“S-sige.. sige. Sasama ako sayo..”

Hinalikan siya ni Ben sa labi. Nag-iskrima ang kanilang dila.

“Siyangapala, wala na akong pera..”

Ngumiti si Magda. Dumukot sa sout na jacket. Marami siyang pera, dahil maraming abuloy. Iniiabut ang kumpol ng mga tig-lilimang daan sa lalake.

“Salamat.” Muli nitong hinalikan ang babae.

Ilang saglit pa.

“Nalulungkot ako.” Bulong ng babae. “Pwede ba dito?”

“Dito” Taka ni Ben.

Tumango ang babae.

“Baka me makakita.”

“Wala, madilim. Sige na..”

Ilang saglit pa, nakababa na ang panty ni Magda, nakasampa sa pader ang likuran niya. Umuuga ang mga halaman habang mahinang binabayo ni Ben ang pagkababae nito.

Sa loob ng chapel, hindi matigil ang hinagpis at hagolhol ni Maricar sa nakasaradong kabaong ng kapatid. Halos wala na siyang hininga sa labis na paninibugho, habang yakap yakap ang ataul. Tila naputol na ang kanyang mga pangarap.

Wala na siyang kasangga.

‘Paalam Ate Mila. Paalam po..’

***

CHAPTER 12: Ang Liham

*

THREE YEARS LATER

Mag-iisang taon ng patay si Mang Kardo dahil sa heat stroke. Nasa gitna ito ng palayan, ng bigla na lang matumba isang hapon. Hindi na ito umaabot sa ospital. Nang masawi ito, dalawang taon na siyang mag-isa matapos iwanan ni Magda, kasama ang kalagoyo na lumayas dalawang araw lang matapos mailibing ang bangkay ni Mila.

Iniwan din siya ni Maricar, dahil pinagtangkaan niya itong gahasain, isang gabi nung umuwi siyang lasing. Tumalon si Maricar sa bintana kahit dis oras ng gabi at kinalampag ang mga kapitbahay. Sa galit ng ilang mga babaeng kapit bahay, pinag hahampas si Kardo. Pilit nilang inilayo si Maricar sa manyak na ama. Sa awa ni Maricar, hindi niya itinuloy ang kaso laban sa ama. Umiiyak itong nakaluhod sa harap ng kapitan del baryo at nangakong hindi na siya uulit at hindi na niya muling gagambalain ang anak.

Ang huling balita ni Maricar sa ina ay nasa Cavite na ito ngayon at may iba ng kinakasama. Si Ben ay nakakulong sa New Bilibid Prisons matapos mahuli ng NBI agents sa Manila. Matagal na pala itong may warrant sa kasong robbery at homicide. Matapos ang paglilitis, three life sentence ang hatol sa kanya, dahil brutal ang pagkakapatay sa isang matandang babae na napatay ni Ben matapos nakawan sa Laguna, limang taon na ang nakararaan. Noon pa man lulong na sa shabu si Ben. At dahil wala ng pag-asa, ibinaling ni Magda ang pagtingin sa iba. Hindi na ito nagparamdam ki Maricar.

Nagtapos si Maricar ng Valedictorian, umiiyak na binasa nito ang kanyang valedictory speech sa harap na mga graduates noon. Ini-aalay niya ang lahat sa nasirang si Ate Mila. Ang kanyang bestfriend, ang kanyang teacher at ang kanyang idolo.

Kinukopkop ngayon si Maricar ni Mrs. Irene Chavez sa Masbate City dahil nasa kolehiyo na siya ngayon sa kursong Agricultural Engineering. Hindi ito ang pangarap ni Maricar, ngunit ito lang ang kayang ipangako ng nag aaruga sa kanyang pamilya.

Biyernes ng hapon, pag uwi niya sa bahay na tinutuluyan, dumeretso agad si Maricar sa silid. Napansin niya ang isang plastic na tila mail package ng Air21. Nakalagay ang kanyang pangalan, kaya ginunting niya ito at kinuha ang isang liham. Binuksan ang sobre at binasa.

Hi Maricar,

How are you my sweet little princess? I have waited so long to write this letter, but I have to hold myself so I could stick to my plan. My husband and I took us 8 months to finally locate your whereabouts and it is really overwhelming to know that you are doing well after the horrifying events that we both shared.

Nagtaka si Maricar, nalito. Hindi niya kilala kung sino ang letter sender, kaya’t hindi pa man natatapos ang liham, binaliktad niya ang sobre upang tuklasin ang sender.

ANDREA COLLINS

Hindi niya ito kilala, ngunit pinagpatuloy ang pagbasa ng liham.

At the back of this letter there are some instructions for what you are going to do and prepare for the next 2 months, starting today. You have to be ready because you’re coming to America, where you are going to finish your studies and where nobody would ever hurt us anymore.

I miss you. I am dying to see you again.

Nanlaki ang mata ni Maricar. Napanganga. Kumabog ang kanyang dibdib at tila tumindig ang lahat ng balahibo sa kanyang katawan. Sa baba ng liham makikita kasi ang signature insignia na kilalang-kilala niya.

“9x-7i >3 (3x-7u)”

Hindi siya maaring magkamali. Totoo ito. Ang kanyang binasa at hawak ay isang lihim na liham ni Mila.

****

CHAPTER 13: Pagbangon

*

LAWRENCEVILLE, NEW JERSEY

Sa bintana, pinanonood ni Mila ang makapal na snow na sumasakop na sa halos buong kalsada hanggang sa tarangkahan ng kanilang tahanan. Tumatagos sa kanyang laman ang lamig, kahit tatlong patong na ang suot niya at kahit nasa full throttle ang centralized heater nila. Ilang oras na lang, darating na si John. Isang taon na silang kasal ngayon at bukod tanging pagmamahal na ibinibigay nito sa kanya. Hindi niya makalimutan ang naganap sa Syria, bago siya napunta sa America.

Lagi niya itong naalala, lalo na ang kanyang mga amo at ang mga anak nito. At lalong lalo na ang kanyang kaibigan na nadamay sa digmaang iyon. Natatandaan niya, bumalik siya sa apartment dahil naiwan ang gamit ni Mrs. Al-Kudsi, kung saan naroon ang mga mahalagang papel ng kanilang mga negosyo. Dahil malapit na ang mag-asawa sa van, si Mila na ang pinakuha. Pinakiusapan na rin niya siya ni Andrea na madala na rin ang bag na naiwan din sa may pinto dahil nataranta sa mga tumatagos na bala. Akap akap ni Andrea ang mga bata sa loob ng Van, ng biglang sumabog sa bandang taas ni Mila ang isang RPG. Tumilapon siya. Naririnig niyang nagsisigaw si Andrea sa kanya, ngunit makulit ang mga military sa tapat na umalis na sila. Nung humarurot ang Van, nawalan ng malay si Mila.

Huli na ng malaman niyang, patay lahat ang sakay nito. Tadtad ng bala lahat kabilang na ang mga bata – at lalo na si Andrea na halos hindi nakilala sa dami ng tama ng bala sa mukha.

Sadya niyang pinatay si Mila, upang buhayin si Andrea.

Sinadya niyang ilibing ang lahat ng mga mapait na kapalaran ni Mila upang sa gayo’y makapag bagong buhay sa katauhan ni Andrea. Isinumpa niya sa sarili na kahit hindi kapiling ng tunay na pamilya si Andrea sa Samar, hindi siya titigil sa pagtulong. Hindi alam ng pamilya ni Andrea, lihim siyang nagpapadala ng monthly allowances sa mag-anak upang matustusan ang pag-aaral ng mga kapatid ng nasirang kaibigan.

Bago pa man pumunta ng US, ipinagtapat na ni Mila kay John ang tungkol sa kanyang tunay na pagkatao. Maluwag naman itong tinanggap ng lalake dahil sa dinanas nito lalo na sa mga magulang.

Dinala ni John si Mila na ngayon ay kilalang si Andrea sa New Jersey, sa tulong ng kaibigan at longtime source na empleyado ng State Department. Nabigyan sila ng mga dokumento hanggang sa maisakay sa US Army Cargo plane mula sa Oman, hanggang sa Estados Unidos.

Ipinagkatiwala muna ni John si Mila sa kanyang nakatatandang kapatid na si Kathy na isang Real Estate Broker sa New Jersey. May isa pa siyang assignment sa Indonesia na noon ay malapit na ring magkagulo dahil sa pulitika. Nung bumalik si John, apat na buwan makalipas – halos mataranta ang kapatid niya sa mga magandang mga kwento tungkol sa babaeng isinama niya sa America.

Si Mila o Andrea para sa karamihan, ayon sa scale ng US intellect standard, ay may IQ level na 155 sa edad na 18. Nung subukan nito ang pinakuhang test sa Senior High School – one hundred percent perfect score ang resulta, kaya agad siyang ini-akyat sa grade 12. Nasa top 1 siya nung sumapit ang graduation.

Sinubukan nila ni John na pakuhanin ng scholarship si Mila sa Princeton University at ng lumabas ang resulta, mismong ang Vice-Chancelor ng College of Applied Mathematics ang nag abut sa dokumento ng scholarship grant sa bahay nina Mila upang personal na i-welcome ito sa Princeton. Kasabay nito ang pangakong teaching job sa oras na matapos niya kurso.

Tumanggap si Mila ng mga tutorial lessons sa mga batang nasa grade school, kahit junior high school sa lahat ng subjects lalo na sa Science at Math. Dahil maganda ang feedback ng mga magulang sa mga natuturuan niya, dumami ang tinuturuan ni Mila. 10 dollars per hour ang bayad sa kanya sa bawat estyudiante. Araw araw, 3 hours ang sessions nila at 5 hours tuwing weekends.

Wala pang isang buwan, may ipon na si Mila ng mahigit 8,000 dollars. Dahil lumalaki na ang batang tinuturuan, ipinagamit na ni Kathy ang isang space ng malaking room sa lumang bahay nila nina John. Labing apat na buwan ang makalipas, bukod sa ambag niya para sa rentals sa pamilya ni John na nung una’y ayaw tanggapin ni Kathy, nakapag ipon na ang dalaga ng mahigit 110,000 US dollars sa tutorial lessons lang.

Maging si Kathy, gusto ng mag retire sa Real Estate Business dahil mukhang nag-click sa neighborhood ang tutorial business ni Mila.

****

CHAPTER 14: Ang Romansa

*

Sa unang dalawang taon, naging malapit si John at Mila sa isa’t isa. Si John ay 34 years old na deborsiyado, ngunit walang anak sa unang naging asawa. Last assignment na ni John ang Indonesia, tatlong taon na ang nakararaan bilang International Journalist, dahil tinanggap nito ang alok sa KWQT-FOX News 11 na maging News Chief.

Si Mila ay nasa ikalawang taon na ngayon sa Princeton. At noong isang taon, bunsod na rin ng kanilang pag-iibigan, pumayag si Mila na pakasalan si John. Ngayon may sarili na rin silang tirahan, malapit sa unibersidad kung saan pumapasok si Mila.

****

“Hello, angel.”

Nagulat si Mila. Mula sa likuran narinig niya ang asawa.

“You scared me. My God!” Hawak niya ang dibdib. Nakangiti. Ni hindi niya narinig ang pagdarting nito at kung paano nakapasok.

“Happy Anniversary, sweetheart.” Malambing ang tinig nito.

Nagningning ang mata ni Mila. Mula sa likuran ng lalake, inilabas at iniaabut ki Mila ang hawak niyang isang kumpol ng jasmine flowers. Hanggang ngayon, romantiko pa rin si John.

“Thank you. This is so sweet of you.. Happy Anniversary..” Lumapit si Mila. Yumapos sa katawan ng asawa. Lumuluha na naman ang mga mata ng babae. Hawak na nito ang bulaklak na bigay ng asawa.

Hindi ito ang araw ng kanilang kasal. Ito ang araw na nagkita sila noon sa Syria. Sa loob ng tatlong taon, hindi nila kinaliligtaan ang araw na ito.

“There you go again. You always cry everytime I do this..” Nakangiti si John. Mahigpit ang yakap ki Mila

Naramdaman niya ang mahinang hampas ng kamao ng babae sa kanyang dibdib.

“Coz’ I like it a lot.” Sagot ni Mila. Tiningala niya ang 5 foot 10 na asawa. Nginitian. Bahagyang yumuko si John, dinampian ng mainit na halik ang maliit na labi ni Mila.

“I love you.” Sabi ni John.

“And I love you more, babes. Thank you. Thank you for everything..” Sabi ni Mila.

Muli siyang dinampian ng halik ni John.

“You’re so emotional. Come on, cheer up..” Sabi ni John.

Ngumiti na si Mila.

“I know you’re starving. Come, I going to feed you. You’re going to need more of your strength later..” Nakangiti si Mila, habang hila ang kamay ng asawa papunta sa kanilang dining table.

“Hahaha, you’re kidding right?” Natawa ang lalaki.

Inilagay niya ang bulaklak sa isang glass vase at ipinatong sa gitna ng mesa.

“Says who?” Pinauupo niya ang asawa. “I intend to abuse you all night.” Nakangiti pa rin si Mila. “But first, you have to eat.”

Mula sa oven, kinuha at inilapag ni Mila ang ginawa niyang lasagna. Binuksan ang umuusok pang chicken scallop in lemon glaze. At binuksan din ang binili niyang 1955 Clos Du Bois: Pinot Noir, upang lagyan ang kanilang wine glass.

Napanganga si John.

“So… Do you wanna know, what I’ve been doing this afternoon?” Binuksan ni Mila ang stereo. Saka bumalik sa mesa upang pag silbihan ang asawa.

Napailing muli ang lalaki. Manghang mangha ki Mila. Malaki na nga ang ipinagbago nito.

“Damn.”

Sa speaker, maririnig ang mahinang himig mula sa single ng Skylark.

WILDFLOWER

She's faced the hardest times you could imagine
And many times her eyes fought back the tears
And when her youthful world was about to fall in
Each time her slender shoulders bore the weight of all her fears
And a sorrow no one hears still rings in midnight silence, in her ears

Let her cry, for she's a lady
Let her dream, for she's a child
Let the rain fall down upon her
She's a free and gentle flower, growing wild

And if by chance I should hold her
Let me hold her for a time
But if allowed just one possession
I would pick her from the garden, to be mine

Be careful how you touch her, for she'll awaken
And sleep's the only freedom that she knows
And when you walk into her eyes, you won't believe
The way she's always paying for a debt she never owes
And a silent wind still blows that only she can hear and so she goes

Let her cry, for she's a lady
Let her dream, for she's a child
Let the rain fall down upon her
She's a free and gentle flower, growing wild..

***

CHAPTER 15: Ang Pagpupunla

*

Isang oras pa ang nakalipas, nasa silid na ang mag-asawa. Nagulat si John ng lumabas si Mila mula sa CR. Sout nito ang bagong black nighties na binili nitong nakaraang araw sa VS.

Wala ng saplot na nakahiga si John sa kama. Napaupo upang mas pagmatiyagan si Mila. Bukod sa lamp shade, madilim ang paligid ng silid. Kitang kita niya ang hubog ng katawan ng babae, habang nakatayo ito malapit sa kama.

Kitang kita rin mula sa sout ni Mila ang malaking suso. Nakatayo ang maliit ngunit matigas na nipples. Maaninag din ang manipis na bulbol nito. Ang bilugang hita. Ang alindog ng balingkinitang katawan. Matigas na ang sandata ni John.

“God, your killing me.” Bulong nito. Gigil na gigil habang papalapit si Mila.

“You like it.?” Ngiti ng babae.

“Like it?... Read More

About the Author :

Joined: May 14, 2014 (2 years old)
Writings: 29

Send PM · Male · Offline

47 comments   4 favorites   4,775 views