Sex Story

A Love of a Lifetime

June 19, 2015 (1 year ago)
Posted in Story: Fiction, Tagalog | Categories: BDSM, Erotic Couplings, Fetish, Mature, Romance | Tags: , , , , , , ,

A Love of a Lifetime© jason_the_jackal, All Rights Reserved, 2015

A tagalog erotic novella. A story of romance. A work of fiction. Any resemblance to people living or dead is purely coincidental. All characters are above 18.

Please write a comment after reading . Thank you all. Enjoy - JTJ

***

PART ONE

CARLO:

BUKANG LIWAYWAY ng makarating kami sa Ninoy Aquino International Airport. Ihahatid namin ni Jerry ang aming bestrfriend na si Paeng, kasama ang kanyang mag-iina na noon ay paalis papuntang United Kingdom. Mahigit siyam na oras naming binagtas ang Maharlika Highway mula sa aming lalawigan sa Legazpi City, Albay.

Tatlong taon na si Paeng sa UK at bumalik nitong nakaraang buwan upang kunin na ng tuluyan ang kanyang asawa’t mga anak.

Papasok na sila sa passengers lounge, kaya sa labas na nababakuran ng salamin, pilit pa rin namin silang tinatanaw at kinakawayan. Itinuro namin ang isang chick na nasa likuran niya na parang artista ang itsura.

Nilingon niya ito at hinagod ng tingin. Kumagat pa siya ng labi, sabay kindat sa amin. Pero binilatan siya ni Jerry na parang kinukutya dahil alam naming di siya makaporma. Kilala naming kilabot sa chicks si Paeng pero sa pagkakataong ito, para siyang maamong tupa na napakabait habang hila-hila ng asawa at dalawang anak.

Mahigit na kaming kuarenta anyos nina Jerry at Paeng pero pag nagkasama kami, para kaming mga batang kiti-kiti. Hindi alintana sa amin ang aming katayuan. Si Raphael, o Paeng na isang private Physician sa amin, hanggang sa ma-recruit bilang bahagi ng Royal Medical Unit sa Buckingham Palace. Ako, na dating Broadcast Executive, at si Jerry na noon ay Police Chief Inspector at Provincial Director ng Criminal Investigation and Detection Group sa Camarines Norte.

Tawa kami ng tawa sa mga nakikitang bloopers sa airport. Nung nakita namin ang isang lola, siguro mga setenta y singko na, na naka-boots, naka-shades, naka leather jacket, naka-shoal at naka mini-skirt na kitang kita ang mga litid sa hita muntik ng atakihin sa puso si Jerry sa katatawa. Ang kulit namin ng oras na yun.

Sa kaa-atras dahil sa tawanan at kulitan, nasagi ko mula sa aking likuran ang isang ale. Nawalan ako ng balanse.

BLAG!

Napa-atras din ang babae at muntik ng matumba, ngunit dahil hindi ko nakita agad ang aking paanan, ako ang natapilok sa hinihila niyang bag. Mabilis kung naitukod ang aking tuhod sa sahig, ngunit hindi ang aking siko. Halos maihi ako sa sakit dahil tumunog ito ng bumagsak sa matigas na flooring. May ilang mga dumadaan ang napatingin. Tinutulungan ako ni Jerry na tumayo, habang halata sa mukha ng babae na tila naasar. Napakunot ito ng noo.

“S-Sorry..” Naiusal ko habang namimilipit sa sakit. Alam kung kami ni Jerry ang may kasalanan.

Kunot ang noo ng babae nang dinampot ang nalaglag na bag at mabilis na lumisan. Me sinasabi ito ngunit hindi ko maintindihan. Siguro’y minumura kami.

Naka-upo pa rin ako kahit gusto na kung alalayan ni Jerry pero hindi ako makatayo dahil masakit ang aking tuhod at siko. Nagpalipas muna ako ng ilang minuto upang ibsan ang kirot. Mabilis na naglalakad papalayo ang babae papasok na sa airport. Sa aking kanan napansin kung may papalapit na isang security guard kaya pinilit kung tumayo. Doun ko nakita ang isang i-phone na naupuan ko sa pagkalalaglag.

Cellphone siguro ito ng babae na hindi niya napansing nahulog dahil sa mabilis na aksidente. Nakita rin ito ni Jerry.

“I-ihabol mo Bok.. ihabol mo..dun to sa babae..” Sabi ko. Naglakad akong paika-ika upang isandal ang sarili sa poste hawak ang kanang siko.

Ang sakit.

Nakapasok si Jerry sa Airport, matapos magpakilalang pulis at iwan ang kanyang badge at service pistol, pero mga kinse minutos lang ang lumipas, bumalik ito. Hindi niya inabutan ang babae. Naghintay pa kami hanggang mga 20 minutes at patanaw-tanaw sa loob at paligid, pero hindi na ito bumalik sa aming lugar.

“Bok, kailangan ako sa Crame, tara na. Tawagan mo na lang yung mga nandiyan, baka may kamag anak at i-aarange niyo na lang kung pano makakabalik yan.”

Bukod sa pag hatid kina Paeng, dinala ni Jerry ang kanyang sasakyan dahil pinarereport siya sa Crame, at ako naman, mamimili ng mga bagong gamit sa aking farm. Wala akong balak na tumagal sa Manila, kaya magbu-bus ako pabalik kinagabihan.

Mag-aalas tres na ng hapon, tapos na akong mamili ng aking kailangan, nag pahinga ako sa isang coffee shop sa Cubao. Iniwan ko ang mga gamit na dala ko sa terminal sa loob ng pinag bilhan ko ng ticket. Nung tingan ko ang I-phone, may isang missed call. Hindi ako sanay sa mga bagong gadget, pero ng ma-scroll ko ang screen, nakita ko ang pangalan at number ng huling tumawag. Pinag-aralan ko kung paano makaka sagot. Saka nagtype sa message box.

“Hi, this is Carlo. Someone left this phone at the airport early morning today. If you personally know the owner, please call. Thanks."

Siguro mga sampung minuto lang, tumawag ang tinext ko kaya agad kung sinagot.

“Hello..”

“Hello, ako po si Emily, kaibigan ko po ang me ari ng number na yan, I-phone ang unit niya.”

“I-Phone nga po yata ito. Nasa airport po kami kanina, pinilit naming ihabol pero hindi na namin naabutan..”

“Naku, kaibigan niya po ako.. teka, sandali po at online siya, kausapin ko muna po huwag niyo na pong ibaba..”

“Okay, sige. I’ll wait.”

Mga ilang saglit pa ang lumipas, muli kung narinig ang kanyang tinig.

“Hello, Sir..” Sabi ng babae. “Nakausap ko po si Cha, sa eroplano niya na daw napansin na wala ang cellphone niya kaya hindi na siya nakabalik. Kung pwede daw po, ibigay niyo na lang sa akin at ako na lang magpapadala sa kanya. Nasaan po ba kayo?”

“Si-sige, nasa Cubao ako. Aalis ang bus ko mga 8:30 mamaya. Saan tayo puwede mag kita? ”

“Ay ang layo niyo, hahahaha.. nasa office pa po ako eh, pero can we meet mga 5:30 or 6:00?”

“Okey lang, tawag ka na lang po kayo kung saan..”

Ibinigay niya sa akin ang lugar na malapit sa kanya at malapit sa akin. Mag-aalas kuatro na, kaya hindi na ako nag-aksaya ng panahon, nag punta na ako doun para mag hintay sa kanya.

~~~

Si Emily sa tantiya ko ay mga 44 anyos na. Maiksi ang buhok, maputi at laging naka ngiti. May asawa at dalawang anak. Kaibigan niya ang may ari ng phone na nakilala niya una sa yahoo group na 40’s kalaunay naging viber friends. At tuwing nasa Manila daw ang kanyang kaibigan, siya ang tinatawagan at kasama nito. Ang lahat na ito ay nalaman ko sa kanya. Marami siyang nai-kwento sa akin sa loob ng kalahating oras na kwentuhan sa Figaro.

Dahil naghahabol ako ng oras, maiksi lang ang usapan namin ni Emily. Nabigla lang ako walang ano-anoy tinanong niya ang edad ko.

“Ilang taon na ba kayo?”

“Ha?, Ah eh. 42. Tama 42 na yata.” Minsan, pag ang tao lumampas na sa kalendaryo, nalilimutan ng magbilang taon-taon. Kasali na siguro ako dun.

“Ay tamang tama, hanapin niyo kami sa facebook, meron kaming group dun, teka at ia-add ko kayo sa Facebook.”

Facebook?

“W-Wala akong facebook Emily. Pero, hayaan mo at gagawa ako..”

Natawa ang kausap ko.

Upang mapadali, binigyan niya ako ng calling card. Naroon ang number niya at email address. Doun ko daw siya mahahanap pag may facebook na ako. Muli siyang nagpasalamat sa pagbabalik ko ng cellphone ng kanyang kaibigan.

“Ang swerte ni Cha. Alam niyo kung iba-iba lang itatakbo na yan..”

Sa isip ko, ano ba naman ang gagawin sa cellphone na yan. Bukod sa ang hirap gamitin, naduduling ako sa liit ng mga letra. Ngiti lang ang isinukli ko ki Emily. Nagpa-alaman kami, nagpasalamat. At nangakong magtatawagan. Nabanggit niyang medyo hawig ako sa kanyang kapatid na lalake.

Magaan ang loob ko sa kanya. Siguro ganun din siya sa akin. Bago kami maghiwalay nag beso sa akin sa Emily. Mahina ngunit sincere ang sinabi nito sa akin.

“Thanks Bro. Maraming salamat.”

***

Ako si Carlo. Red ang bansag sa akin noon sa industriya.

Dalawangput-apat na taon akong naging Broadcast Journalist at ang dalawang pung tapon nito ay nakatoun sa pagpapatakbo ng news operations. Nagawa ko ito sa dalawang pinakamalaking kumpanya ng broadcast television sa bansa, sa magkahiwalay na mga panahon. Halos naging haligi na ako nang mga primetime newscasts mula english hanggang tagalog format.

Mataas ang dedikasyon ko sa trabaho na halos nakatira na ako sa aking opisina. Bihis at paligo lang ang panahon ko upang umuwi. Kasama ako sa lahat na mga coverages ng mga malaking balita upang pangunahan ang Satellite News Gathering at Electronic News Gathering.

Ako ang nagbuo ng Rapid Deployment Unit na pansabak ano mang oras sa mabilis na takbuhan sakaling may breaking story. Ipinakilala ko rin ang Digital News Gathering, na kahit nasaang lupalop ang news team na me dalang laptop, broadband at camera, makakapagpadala ng audio/video material ang reporter, gamit ang huge file streaming method na File Transfer Protocol o FTP.

Berdugo ako pagdating sa materyal. Ayoko ng basta kwento, gusto ko kwento na may koneksion sa mga tao. Pinupunit ko ang script kung ang balita ay halimbawa asong nangagat ng tao, mas gusto ko kung, ‘kung tao ang kumagat sa aso.’

Brutal ako pagdating sensationalism, gusto ko may damdamin. Gusto ko may pakiramdam. Ayoko ng pinaiiyak ang subject lalo na’t namatayan, dahil walang puso at dahil tanga ang reporter kung magtanong.

Ako mismo ang umaayos ng mga script mula sa mga senior desk editors at ako ang umaayos ng kabuuan ng newscast dahil dapat alam ko ang bawat kataga na bibitawan sa ere ng mga news presenter. News reader ang tawag ko sa kanila, dahil ni minsan ay hindi sila naki-alam sa script na ibinabato sa prompter. Ako ang taga mura sa mga reporter na huli kung pumasok o mali ang detalye ng kwento. At ako ang taga batok sa cameraman kung walang audio ang kanilang kuha, o kaya defocus ang video dahil mas matingkad ang backround sa foreground. O kaya talong ang kulay ng video dahil tinamad mag-white balance bago mag-shoot.

Ako ang taga-gawa at tagahingi ng budget para sa lingguhang news gathering at tiga-ayos ng team kung sino ang pupunta sa ibang bansa. Hawak ko ang leeg ng mga program managers, news directors at executive producers hanggang sa mga regional news organization ng kumpanya.

At dahil mabangis ako sa news room, kulay pula ang paningin sa akin ng boung news department. Pulang mandirigma umano ayon sa kanila, na kalaunay pinaiksi sa aking palayaw na Red.

Sa bigat ng aking obligasyon, kung minsan wala na akong panahon sa aking sarili. Buti na lang bago pa man naging masalimout ang aking buhay, maaga akong nakapag-asawa. Nakilala ko siya noong ako ay disc jockey sa isang FM station sa Manila, panahon nung ako ay nag-uumpisa pa lamang sa industriya ng media.

Hindi ko plinano at pinangarap ang media, dahil ang kurso kung kinuha sa kolehiyo ay BS Biology. Hindi ko ito natapos dahil nasilaw na ako sa trabaho. Napunta ako rito dahil sa isang pagkakataon. Sinamahan ko lang ang aking dorm-mate noon na mag-audition sa NU-FM. Moral support lang sana ako sa kanya, dahil ito talaga daw ang hilig niya mula pa pagkabata.

Simple lang naman ang audition, babasahin lang ang isang news item na english na i-re-record nila upang malaman ang timbre ng boses at diction. At dahil nasa tabi lang ako, inaya ako ng audition master na sumubok na rin. Binasa ko din ang news item sa recording booth.

Kalaunan, ako ang tinawagan. Ang aking ka-dorm mate ay sumubok pa sa ibang istasyon ngunit sadyang hindi para sa kanya ang mundo ng media. Ngayon, ay isa na siyang music composer na gumagawa ng mga jingles sa mga patalastas.

Nang maging disc jockey ako at nakilala bilang si Jason Prince, tinapatan ko si John Hendrix, si ‘Triggerman’ at si Francis Magalona na noon ay kilalang ‘The Mouth’ sa DMZ Radio. Sila ang mga hari ng airwaves nang sumalang ako bilang radio host ng ‘Rock of all Ages’ sa primetime slot. Sa unang tatlong buwan ko sa ere, dumapa ang unang biktima ko, si ‘Joe de Mango’ at ang kanyang Love Notes, sa listenership shares. Tatlong radio at TV advertisements ang ginawa ko, at ang voice over ko sa Red Horse Ad na “Patunayan mong marunong kang magdala, mag Redhorse ka!” ang naging susi upang makabili ako ng una kung sasakyan.

Simula noon, marami akong naging babae. Maraming nakasiping. Mapa one-night-stand sa party, o kaya group sex, banggitin mo na lahat, dahil noong nasa pagitan ng dekada otsienta at nubenta, panahon na mga taga-radyo ang kilabot ng mga kolehiyala sa boung Metro Manila. Mananawa ka sa pekpek, lalo na kung makamandag ang iyong dila at me kagandahan ang iyong itsura.

Kahit sa loob ng announcers booth kung mga dis-oras ng gabi, habang nanonood ang technician on-board, kumakantot ako habang nakasalang ang vinyl records sa turn table. Natatandaan ko, pag ang DJ nagpatugtog na kantang American Pie ni Don McLean, kumakantot yan o tumatae. 8:20 minutes ang haba ng tugtog, kaya kung matindi ka – makakadalwa kang putok sa pekpek. (Hindi pa uso ang computer at wala pang automated program selection, kaya compact disc, cassete tape at plaka ang gamit sa non-stop music na kailangan alalayan sa manual segue.)

Isa sa tatlong beses kung in-American Pie ang aking napangasawa na noon ay magdi-disi-otso anyos pa lang. Pero nadisgrasyang nabuntis ko ito.

Noon ay second year college siya sa De La Salle University sa kursong Civil Engineering. Hindi niya ito natapos doon dahil sa nangyari kaya isinumpa siya ng kanyang pamilya. Wala siyang ibang matakbuhan kundi ako at pinanindigan ko naman ang aking obligasyon. Hindi kami agad nakasal, dahil hindi pumirma ang kanyang mga magulang sa consent para sa menor de edad na pag-aasawa.

Noong una ay tanggap ko, na siya ang aking makakasama habang buhay, kaya ipinadama ko sa kanya ang pagmamahal. Hindi ako nagkulang sa obligasyon ko bilang padre de pamilya, lalo na sa bahay at sa mga gastusin, kahit namumuhay lang kaming payak na sapat lang sa aking sahod. Mas minabuti kung magbantay na lang siya ng mga anak namin at alagaan sila habang nasa trabaho ako. Pina-uwi ko sila sa Bicol, upang mas maging magaan ang buhay. At pinakuha ko rin siya ng ilang units – upang matapos ang kanyang kurso sa Aquinas University.

Dalawa na ang anak namin ng magpakasal kami sa huwes, dahil kailangan na ng mga bata sa eskuwelahan ng mga dokumentong ligal ang pagsasama ng kanilang mga magulang.

Habang hinihila ang mga araw, nakapabilis para sa akin ang bawat oras. Hindi ko napansin na mula sa pagiging disc-jockey, napunta ako sa AM radio at naging reporter. Kalaunay naging Radio Anchorman. Isinama ako sa isang audition sa TV Reporting ngunit hindi agad ako nakuhang reporter, bumagsak ako sa newsdesk o deployment ng mga reporters.

Nagustuhan ko ang trabaho dahil tila makapangyarihan na ako ang nakaka-alam kung ano ang lalabas araw-araw sa mga balita. Kalaunay na-promote ako bilang associate producer, naging executive producer, naging supervising news manager – hanggang sa maging head ng news operations at news gathering.

Nalibang ako sa aking ma-aksion ngunit madugong mundo ng trabaho.

Huli na ng malaman ko na dahil sa aking pagiging tapat na newsman, unti-unting natutunaw ang aking pamilya. Nalimutan ko na may pakiramdam rin ang aking asawa. Na may pangangailangan ito hindi lang pera, kundi ang aking pagkatao. Hindi ko siya nabantayan at naagapan ng makahanap ng ka-textmate, o ka-chat sa internet na kalauna’y kinatagpo sa malambot na kama.

Hindi ako handa ng maganap ang pinakamalaking breaking story – na nangyari sa aking tahanan. Ang script ng kanyang pagpapa-alam ay ini-abut sa akin ng panganay naming anak na noon ay dose anyos lang.

***

Lumipas ang mga araw at buwan matapos iwanan ako ng aking asawa, nagbago ang timpla ng aking mundo. Mas lalo akong naging aburido at mas mabilis ng uminit ang aking ulo.

Inumbagan ko ang isang reporter sa isang pagkakataong nasa live point ang team namin, dahil kahit nag ensanyo na ito ng kanyang on-cam annotation, bigla itong nabulol at nawala sa sarili na halos wala ka ng maintindihan sa apat na sentence lang na kanyang sasabihin kahit alam niyang, naka-live ang camera. Nung mag-wrap up, binato ko siya ng sapatos.

Minura ko rin ang isang anchor dahil late. Alas dyes ang newscast, dumating siya ng alas-dyes. Late ito para sa aking ethical standard. Para sa akin dapat handa ang mga anchors sa lahat. At kung late siya, hindi niya na kayang mag-review ng rundown at hard copies ng scripts. Importante ito, dahil masira man ang teleprompter sa live program, alam niya ang sasabihin kahit walang binabasa.

Inaya ko ng suntukan ang aming EVP dahil sa kung ano-anong reklamo sa pagpapatakbo ko ng departmento. Higit sa lahat, lumakas ako sa bisyo. Kahit alam kung me trabaho, umiinom ako sa aking opisina, kasama si Angelo Castro. Tumaas din ang dosage ko sa sigarilyo. Ang isang pakete ng Marlboro, tatlong araw lang sa akin. Ang average na nauubos ko sa isang araw ay tatlong kaha.

Minsan umuwi ako ng bahay, nadatnan ko ang aking mga anak na abala. Inaayusan nito ang kanyang bunso na gaganap sa isang recital. Sa tagpong ito, medyo naiyak ako. Ewan kung saan kumuha ng lakas ang mga anak ko, na maging normal ang kanilang buhay at magtulong tulong upang umusad ng matino, kahit wala ako at kahit wala na ang kanilang ina.

Bumagksak ng tuluyan ang aking dedikasyon sa trabaho ng matanggap ko ang AGV-Nielsen ratings sa primetime newscast. Kumain kami ng alikabok matapos maiwan ng halos 35.40 percent ng kalaban sa audience share. Ito na ang pinakamalakas na latak sa career ko bilang ulo ng news operations. Talo kami sa kompetisyon dahil sabog at walang direksion ang aming mga coverage.

Tatlong linggo makalipas nito, isinumute ko ang aking liham ng pagbibitiw. Hinarap ko si Atty. Mario Escalante, ang Senior Vice President ng Integrated News, si Miss Charo ang Presidente ng kumpanya at si Gabby ang big boss. Pinipigilan nila ako dahil ang kailangan daw ay re-organization, hindi ang aking pag-alis. Pero buo na ang aking pasya. Papalabas na ako ng pinto, narinig ko si Atty. Escalante.

“Sino ang puwedeng ipalit sayo.. me idea ka?”

Naibukas ko na ang pinto. Napatigil ako.

“Tawagan niyo si Maria Ressa, nakausap ko siya last month sa Jakarta. Wala na siya sa CNN, nasa Al Jazzera siya. She’s bored and she wants more action. Bagot na siya sa kakahabol sa Al-Queda at mga Taliban, gusto niyang umuwi. I think she’s more than qualified.”

Medyo natigil ng sandali ang lahat. Alam nilang nakapag desisyon na ako.

“You know our door is always open for you Red.” Tinig ni boss.

Pumikit lang ako ng saglit at tuluyang nagpaalam.

“Bye guys. I’m done. I’am tired, it’s over.”

Kalaunan ay di rin tumagal si Maria. Pinalitan siya ni Charie Villa na noon ay Senior Correspondent ng Reuters International News Service.

****

Matagal na akong wala sa magulong mundo ng media. Pitong taon na rin akong walang asawa at mag-isang nagtataguyod ng mga anak ko. Ang alam ko, masaya na ang aking asawa sa Canada. Paminsan minsan, tumatawag siya sa aming mga anak. At paminsan minsan nagpapadala siya ng mga regalo. Hindi ko naman ito pinipigilan, karapatan niya ito. Paminsan minsan, nag uusap din kami. Pero walang kumustahan. Mga simpleng balita lang sa mga bata, o sa aking ginagawa.

Hanggang doun lang.

Bagamat nag iisa, hinubog ko ang aking mga anak na maging matatag, marespeto at maging mabuting tao. Pinalad naman ako, dahil wala silang ibinigay na sakit ng ulo sa akin. Naging consistent honors ang tatlo sa kanilang pag-aaral. Sa kabila ito ng kakulangan namin ng pera upang tustusan ang mga bagay na gusto nila sa buhay. Hindi ko sila narinig na nag reklamo, umangal at mag handusay dahil sa kawalan.

Hindi ko sila sinanay na matakot sa akin. Gusto ko labanan nila ang aking prinsipio sa lahat ng bagay at gusto kung sumagot sila ng nararapat sa mga bagay na aming pinag uusapan. Ang aming hapag kainan ang nagsisilbing conference room. Dito, hindi ako ang kanilang ama. Ako ay parte at kakampi nila. Masaya na ako sa ganitong buhay.

Simple, pero masaya.

****

“Meron ba kayong Facebook?” Tanong ko sa mga anak ko, habang naghahapunan kami. Tatlong araw na ang nakalipas ng ihatid namin si Paeng sa NAIA.

Nagkatinginan ang tatlo. Nagkibit balikat ang lalake.

“Meron po..”

“Bakit..?” Sabi ng panganay kung babae.

“Gawan niyo ako..” Sabi ko habang sumusubo.

“Sino naman ife-facebook mo Pa?” Tanong ng bunsong anak na babae..

“Wala. I heard that it could bring you in touch with old friends, gawan niyo ako, ha?”

Nakangiti ang tatlo. Pero gagawa daw sila. Later.

****

Sa Facebook, nahanap ko ang mga dating kaklase, guro at mga kasamahan ko noon sa radyo. Merong FB Group na Philippine Radiomen kaya muli kung nakasalamuha ang mga dating DJ na ngayon ay matatanda na. Ang ilan, nasa ibat ibang bansa na nakatira.

Si Emily ay madali kung nahanap. Na kalaunay ini-link niya ako sa isang kaibigan matapos ma-accept ang aking request. Doun ko nakita sa unang pagkakataon si Charissa, ang kanyang picture profile. Ito ang babaeng may ari ng I-Phone na ibinalik ko. Nakita kung tinanggap niya ang aking add request.

Nagningning ang aking mga mata. Maganda siya.

Sa mahigit pitong taon na isolated ako sa mundo, ngayon lang muli akong napatingin sa mata ng babae. Kabilang sa isinantabi ko ang mag mahal, manligaw o kaya makipagtalik. Nakatoun ang aking atension sa aking mga anak at sa aking munting kabuhayan.

Pero nang makita ang kanyang kupas na larawan, lumakas ang pintig ng aking puso. Natutunan ko ang private messaging kaya dun ko siya kinausap.

CARL: Hi, thanks for the add. I’m the one who found your I-Phone. Nakuha mo na?

Medyo ilang minuto akong naghintay. At nag browse na mga status. Hanggang sa makita ko sa message box sa baba.

Typing message..

CHA: Aha, ikaw pala ang salarin. Hahaha.

Hindi ako sumagot.

CHA: Yes, nakuha ko na. Salamat. :p

CARL: Buti naman. Hinabol ka pa namin, kaya lang ambilis mo eh.

CHA: Wait, pano niyo po nakuha?

CARL: Natumba ako sa bag mo. Yung papasok ka sa door?

Medyo matagal na sandali bago siya sumagot. Siguro nag isip.

CHA: Ampt! Kayo ba yon? ang kulit niyo ha, nagmamadali ako nun. :D

CARL: Sorry.

CHA: Hindi ok lang. Tingin ko nasaktan ka ah. Ok ka lang? :p

CARL: Am ok. Ayos na.

CHA: Ok, that’s good. O sige. Thanks sa pagbabalik ng phone.. :p

CARL: Yes. Welcome. Again, thanks for the add.

CHA: No prob. Sige. Thanks! :p

~~~

Hinayaan ko na siya. Siguro’y may asawa’t pamilya na ito. Mga ilang linggo pa ang lumipas, nahilig na akong mag bukas at magbasa ng mga status sa Facebook. Natuto rin akong mag comment. Hanggang sa makita ko ang status ni Emily.

WE’RE OVER FORTY, SEXY AND STILL MADLY IN LOVE.

May picture grab ito galing sa isang site. May mga comments, kaya nakisawsaw rin ako kahit nahihiya.

CARL: Sana makahanap din ako ng lovelife na over 40. :p

Sumagot agad si Emily sa kanyang status.

EMILY: Marami diyan bro. :p

CARL: Papayag kahit me mga anak ako? Hahaha.

EMILY: Oo naman. Hahaha.

Hindi ko inaasahan, biglang nag-pop up ang private message window mula ki Cha.

CHA: Pssst.

Napangiti ako. Kaya mabilis kung sinagot.

CARL: Yes?

CHA: Ilang taon ka na ba?

CARL: 42.

CARL: Ikaw?

CHA: Hmm. 43.

Matagal bago yun nasundan. Siguro mga dalawang minuto. Pero nabigla ako sa tanong.

CHA: Me sabit ka ba?

Natigilan ako. Pero sinagot ko na rin.

CARL: Separated. Ikaw?

CHA: Annuled.

Ewan ko kung bakit tila kinakabahan ako. Parang nang hina ang tuhod ko sa ibinigay nyang impormasyon.

CHA: So, technically, married ka pa?

CARL: Technically yes.

CHA: Ilang taon na siyang wala?

CARL: Seven years.

CHA: So, ilan ang naging love life mo nung nawala siya.

CARL: Wala.

CHA: Niligawan?

CARL: Wala.

CHA: Hahahaha

CHA: ONS?

Napakunot ako ng noo hindi ko alam kung anong ibig sabihin nito.

CARL: Anong ONS

CHA: Ons. Di mo alam?

CARL: Hindi nga, anong ONS..

CHA: One Night Stand.

CARL: Ah.

CHA: So, ilan?

CARL: Wala.

CHA: Hahahahahaha

CARL: Kanina ka pa, anong nakakatawa dun?

CHA: Gaga. Sinong binobola mo ako. Hahaha.

CARL: Cha, huwag kang maniwala. Hindi naman yan sapilitan. Nagtanong ka sinagot kita. Ano ba naman ang mapapala ko kung magsisinugaling ako. It’s up to you.

CHA: Kunsabagay. :p

Nung mga sumunod na oras na halos hindi naman namalayan, nag bigay kami ng mga impormasyon sa sarili namin. Nag kwento siya na dalawa ang kanyang anak, at sinabi ko naman sakanya na may tatlong anak na iniwan sa akin ang dati ko asawa. Sinabi ni Cha na nasa Singapore siya at nagta-trabaho doon bilang Finance Auditor sa isang financial firm.

Apat na araw makalipas ng aming mga usapan sa chat room, binagsakan ko siya ng bomba. Isang hapon matapos makauwi siya sa trabaho, sinabi ko ang aking saloobin.

CARL: Liligawan kita.

CHA: Ampt! Ambilis naman. Hahaha.

CARL: Pls. don’t laugh. Liligawan kita. At sa oras na ito naguumpisa na ako. :-)

Typing message..

CHA: Ikaw ang bahala. :p

~~~

Sa loob ng ilang araw patuloy ang aming mga pag uusap sa Private Messaging ng Facebook. Nagpalitan kami ng mga larawan ng aming sarili at ng aming pamilya. Halos naging regular na ang PM’s na kumustahan at mga pag-alalala sa mga bagay bagay. Meron na laging..

CHA: Kumain ka na?

CARL: Hindi pa, later pa. Ikaw

CHA: Kakain na ako, hindi ako pwedeng magutom. :-)

CHA: Anong niluto mo?

CARL: Walang masyado, tortang talong at nag prito ako ng galonggong.

CHA: Namimiss ko yan, masarap yan. :p

Para kaming mga teenager na nagbabantayan. Naghahanapan. Hindi nakatitiis na mambulabog at sumagot kahit dis oras ng mga gabi. Patuloy ito hanggang makalipas ang tatlong buwan. Nagkaroon na kami ng tawagan.

CARL: Palalabs…

CHA: Tay. How r u?

CARL: Ang init. Nasunog yata ako sa farm.

CHA: Kumusta ang mga kids, andiyan na?

CARL: Oo, nasundo ko na.

Nawala uli mga ilang saglit. Hindi ako nakatiis.

CARL: Kailan ka ba uuwi? Gusto kitang makita.

CHA: Buti naitanong mo. Ahahaha. :-p

CARL: ?

CHA: Uuwi ako three weeks from now.

Kumabog ang aking dibdib.

CARL: Talaga. Wow. That’s nice.

CARL: Kelan mo ako sasagutin Palalabs?

Matagal. Hindi mabilang ang mga minuto pero naka on-line siya.

Typing message...

CHA: Ayoko ng mag-laro Carl. Pagod na ako. Matanda na ako. Gusto ko companionship na totoo. Magkita muna tayo at nang masagot ang mga bagay bagay.

Naiintindihan ko naman. Nauunawan ko ang ibig niyang sabihin at para sa akin, patas lang na humingi siya ng panahon. Iniwan kung saglit ang mga bagay patungkol sa aking panliligaw. Mga ordinaryong kwentuhan lang sa kanyang trabaho at buhay at sa aking buhay ang naging paksa naman nang mga sumunod na araw. Hanggang sa dumating ang una naming tampuhan.

CARL: Palalabs, may mga naka online na ayaw kung kausapin. Out muna ako.

Isinara ko ang facebook ko dahil naririndi na ako sa mga dati kung reporter, kasamahan at ilang sa mga dating kaibigan na sunod sunod nag-pop up sa message windows. Nung hindi na ako naka tiis, nag logout ako. Sinundo ko ang mga bata, nag luto. Nag log-in ulit ako sa makalipas ang anim na oras. Nagulat ako dahil trending ang status ni Cha.

‘Yung bang tipong iiwan ka dahil may mga iniiwasan. Eh pwede naman mag off line, pero tuloy ang usapan. Nakaka-asar lang!.”

OH SHIT. Sabi ko nung mabasa ko ito.

Mabilis kung binuksan ang kanyang PM.

CARL: Ako ba ito?

CHA: Ay hindi.

CARL: Ako to, sorry na.

CHA: Amf! Pwede mo naman kasing i-offline. Alam mo ba yun? Tapos iiwan mo ako.

CARL: Sorry. Me gagawin kasi ako. Susunduin ko ang mga bata.

CHA: Secondary reason na lang yan eh. Yung unang reason ang hindi ko maintindihan.

CARL: Sorry.

Parang kinurot ang aking puso. Baka nga me kasalanan ako. Nahimasmasan lang ako ilang saglit sa sinabi niyang huli.

CHA: Kumain ka na?

Napangiti na ako. At nagpatuloy muli sa aming mga palitan ng mensahe. Wala ng tampo. Pero nasundan ang tampuhan, tatlong araw bago siya umuwi.

Sabado. Alam kung wala siyang pasok kaya nakabukas lang ako ng aking Facebook. Madaling kamustahan, at tanungan kung anong ginagawa. Sabi niya nasa opisina siya at nag ligpit, at muling babalik ng hapon. Hindi ko siya ginambala. Paisa isa at matagal ang mga sagot niya. Hanggang sa mag log out ako.

Nung bumalik ako, marami siyang messages.

CHA: Sorry

CHA: Tumawag kasi yung classmate ko.

CHA: Sorry na Tay.

Pinagbigyan ko siya at muling inaliw. Mga ilang minuto. Nawala uli siya. Matagal kung sumagot kahit pitong smiley na ang kumatok sa kanyang PM’s. Sabi ko sa sarili ko busy ito. Huli ko na nalaman na nakatulog siya. Naawa ako. Sabi niya lagi siyang puyat. Kahit nitong mga nakaraang araw, alas unse pa lang sa Pilipinas nagpapa-alam na siyang matutulog.

Pero nagugulat ako, dahil bigla na lang nag pop out ang aking window na.

CHA: Gising ka pa?

CHA: Matulog ka na.

CHA: Itigil mo na ang ginagawa mo.

Pero nung hapong yun ng sabado, alam kung panonoorin niya ang pelikula ni Will Smith. Madalang pa rin ang mga messages. Ang huling palitan ng mensahe, sabi niya nagugutom siya. Sabi ko kumain siya.

CHA: Lika, oatmeal tayo.

CARL: Sige na ok lang ako. Kumain ka na.

CHA: Wala. After 5.

Nalito ako sa mensahe. Tuloy biniro ko siya.

CARL: Hindi ko maintindihan. Maling window yata ito.

CHA: Ha?

CHA: Sabi ko wala pa, nakasalang pa mga 5 minutes pa bago maluto ang oatmeal. Wala akong ibang ka-chat kaya huwag mo akong pagbintangan.

Alam kung galit ito. Sasabihin ko sana na, sana natuto akong magbasa ng isip, kaya lang nag alangan ako dahil baka lumala ang apoy, ang naisagot ko na lang.

CARL: Ok.

Alas dyes ng gabi nag-hintay pa rin ako. Alas-unse mag-eexpire ang aking Globe Tattoo kaya nagdadasal ako na sana’y magkausap pa kami. Pero wala.

Nagpaalam na ako.

CARL: Matutulog na ako.

Mabilis siyang sumagot.

CHA: Zz na rin ako. Nyt.

CARL: Okey.

Ilang saglit muli. Naghintay pa ako. Saka lumabas ang huli niyang mensahe.

CHA: Happy Fathers Day.

Matagal bago ako nakasagot. Parang kinuyom ang aking dibdib. Gusto kung maluha dahil sa loob ng maraming taon, ngayon lang ako nakarinig ng ganitong bati. Wala akong masabi kundi..

CARL: Salamat.

At isinara ko ang aking Facebook. Lahat ng gawain. Hanggang sa mag expire ang aking Globe Tattoo. Magdamag akong nagisip. May kasalanan ako. Sumubra yata ang lahat. Baka nakakasakal na ako at kailangan niya ng espasyo. Kailangan niya ng panahon at pansariling oras.

Nararapat lang ata na dumistansiya ako.

~~~~

Sa loob ng tatlong araw tiniis ko na hindi magbukas ng Facebook. Namalagi ako sa farm. Ginawa ang mga ordinaryo kung gawain araw-araw. Gigising ng maaga, magluluto at mag hahanda ng almusal at baon. Mag hahatid sa eskuwela, dadaan sa coffee shop ng mga alas otso at makikipag kuwentuhan sa mga taga media na nagkakape matapos ang kanilang programa. Pupunta sa imprenta ng alas dyes, at papasadahan ang tatlong diyaryo at isang news magazine na pinapatakbo ko, at pupunta sa farm. Makikipag usap sa mga tao ko kung anong mga kailangan nila. Hanggang sa sumapit ang pag sundo, at pag-uwi muli sa bahay.

Nilinga ko ang aking sarili sa panonood ng mga downloaded movies sa gabi matapos naming maghapunan. Sa ikatlong araw. Nakita ko na ang maraming PMs ng paghahanap. Ang isa dito. Ay ang kanyang cellphone number na gagamitin pag uwi sa Pilipinas.

CHA: If you still wanna meet, I will be using this number. Call me. Sana ok ka.

Nag-aral muna ako nag isasagot. Ayoko na ng maraming sinasabi. Bagkus..

CARL: Dadating ako.

At pinaliparan ko siya ng tatlong smiley faces. Doun muling nabuhay ang aming usapan sa PM.

Dalawang araw bago ang takdang pagkikita namin sa Manila, hindi ako mapakali. Hindi ako makatulog. Hindi ko alam kung anong gagawin at sasabihin. Kung pakikipagsalamuha sa mga tao kahit sino – hindi ako kalianman umaatras. Hindi ako umaatras kahit debate. Pero sa pagkakataong ito, iba ang pakiramdam ko.

Sa loob ng maraming taon, ngayon lang ako nakaramdam ng nerbyos. Pero kailangan ko itong harapin. Ano man ang mangyari kailangan malaman ko ang mga puwang at mga patlang sa aming maikling panahon na pag-uusap sa Facebook.

Pero una sa lahat, kailangan kaming magka-usap ni Kyla ng masinsinan. Panahon na para putulin ang lahat sa amin.

****

Sa aking farm katabi ko ang dalawa kung anak. Alas tres na ng hapon, pinatawag ko si Roger ang aking katiwala.

“Asan si Kyla, Roger.”

“Andiyan po, nasa likod boss..”

“Tawagin mo..”

Nagkamot ng ulo si Roger. Ilang saglit pa magkaharap na kami ni Kyla.

“Kailangan mong intindihin na aalis ako Kyla. May nakilala akong babae.”

Nakatitig lang sa akin si Kyla. Parang nakikita ko sa mata niya na gustong umiyak. Si Roger ay nasa tabi nito, hindi alam kung anong reaksion sa ginagawa ko.

“Makinig ka Kyla. Limang taon na, sana maintindihan mo kailangan ko ng pera.”

Sumagot si Kyla.

“UUNGGGAAA…”

“Ba-bakit boss” Sumabad na si Roger.

“Pumayag ka na dun sa alok ni Abner, ibenta mo na si Kyla.. total andiyan pa naman si Myra, hindi pa rin tayo malulumpo pag-araro..”

“Si-sige boss..”

Malungkot at naluluha ang aking bunsong anak nang hilahin ni Roger si Kyla upang ibenta. Siya ang aming kalabaw sa farm sa loob na ng limang taon. Malaki na rin ang serbisyo nito sa amin, pero wala akong magagawa. Siya lang ang paraan ngayon upang makarating ako sa Manila at makita si Charissa.

****

Ang dating siyam na oras na biyahe mula Legazpi City, inaabut na ngayon ng labing apat na oras papuntang Manila, dahil sa tambak na road re-blocking sa Maharlika Highway. Bagot at nakakapagod ang biyahe nung dumating ako mag-aalas nuebe na ng umaga ng umaga sa Cubao. Alam kung nasa Manila na Charissa dahil namasyal na ito ng Palawan, kasama ang kanyang mga anak.

Hapon kami magkikita sa Makati, at sabi niya kasama ang kanyang anak na lalake. Malakas pa rin ang pintig ng aking puso habang hinihila ko paatras ang oras upang itigil ang pagsapit ng hapon. Pero sadyang mapagbiro ang tandhana, ni hindi nga ako nakapag almusal at tanghalian, napansin ko na lang na ala una na ng hapon. Sumakay ako ng taxi upang puntahan ang lugar kung saan kami magkikita.

Tenext ko siya na nasa lugar na ako, at maghihintay hanggang hapon. Sumagot siyang kasama niya ang anak at inaasikaso lang ang mga papeles nito sa POEA.

Binasa ko ang dala kung libro.

****

“Hi”

Tiningala ko ang babaeng nasa aking harap. Kasama ang isang binatilyo sa tantiya ko ay disinuebe anyos. Namula ako sa nerbyos, nangatog ang tuhod ko dahil hindi ako maaring magkamali.

“Cha.”

Tumayo ako upang kamayan ang mag ina. Pina upo ko sila.

“Ano bang gusto niyo..” Nakangiti ako. Pero kinakabahan. Mas matingkad ang ganda ni Cha sa personal. Naupo siya sa tabi ko at nasa harap ang kanyang anak.

“Si Ken, anak ko.” Sabi niya.

“Ken.” Tinanguan ko ang binata, nginitian. Ngiti rin ang ganti nito sa akin. Hindi ko alam kung ano ang alam niya amin ni Cha.

“So, ano bang gusto niyo.” Ulit ko.

“Sabi mo hanggang hot choco lang kami, di hot choco.” Nakangiti si Cha sa akin, hindi maalis ang mga mata niya sa aking mukha. Naiilang ako.

“Nagbibiro lang ako, ano baka me gusto kayo baka nagugutom..” Sabi ko.

“Wala, ok na kami kahit juice. Wag ka ng mag-alala.”

May mga tao sa paligid namin. Mas lalong lumakas ang pintig ang aking puso. Tumayo ako upang ipag-order sila ng snacks.

“Sama ako..” Sabi ni Cha.

Magkatabi kami ng pumila sa counter, nakatingala sa menu at naghahanap ng snacks. Bigla kung naramdaman, kinurot niya ng maliit ang aking braso.

“Kumusta ka na. Buti naman, nakipagkita ka..” Bulong nito na halos di ko marinig sa ingay ng paligid.

“Usapan ay usapan. Ikaw kumusta ka, are we good.?” Nakatingin ako sa kanya. Hindi maalis ang mata niya sa akin. Tila pinag-aaralan ako.

Pinagmamasdang maigi.

“Siyempre naman, Tay..” Bulong niya. Sabay ngiti. Pantay at maputi ang natural na ngipin nito.

Medyo naging kampante ako ng mga oras na yun, lalo ng naidikit ni Cha ang kanyang braso sa akin. Mainit. Lumuwang ang aking hininga. Hanggang sa makabalik kami sa aming mesa, dala ang mga inorder namin.

“Napagod kami sa pila, dios ko! Ang init sa POEA.” Sabi niya.

Ngayon ako naman ang tumititig sa kanyang mga mata. Binabasa ko ang isip at pagkatao ni Cha. May lambing ang bawat bigkas ng tinig. Abala ang binata niyang anak sa cellphone kaya sinasamantala ko ang mga titig ko ki Cha. Kalaunay dinilatan niya ako ng mata na para bang nagtatanong…

What?

Nginitian ko siya.

“Kumusta yung Palawan trip niyo.?” Tanong ko.

“Ay huwag mo ng itanong. Naku, badtrip. Maulan. Halos wala kaming napuntahan sa lakas ng ulan. Isang araw lang kami pinag bigyan, pagkatapos nun, ayon sa hotel lang kami tumambay..badtrip talaga!”

Kung magsalita si Cha, parang hindi higit sa kuarenta anyos and edad. Napailing ako. Hindi mo nga mapagkakamalang me binata at dalagang anak na ito.

May mga ikinikwento pa siya sa Palawan trip. Pero wala na akong naiintindihan na sa sinasabi niya. Mukhang napatagal ang pagkakatitig ko kaya mula sa ilalim ng mesa, naramdaman ko ang palad niya sa aking binti.

“Hoo. Ok ka lang..?” Sabi niya. Kaya bigla akong natauhan.

“So hindi kayo nakapaglibot.. nakapag island hopping?”

“Hindi. tsk. Kung kelan naman kasi, eh di namin alam na me low pressure ayun tumuloy kami, tatlong buwan na ang reservation dun kaya sayang naman..”

Tahimik lang ako. Hanggang sa tumayo si Ken.

“Ma, pupunta lang ako diyan sa kabila. Me nakita akong bag, baka mas maayos yun sa gagamitin ko..” Sabi ni Ken.

“Ha, ah sige, huwag kang magtatagal ha? Baka kung mawala ka diyan..”

Ngumiti ang binata.

“Tito, saglit lang po maiwan ko po kayo..”

“Sige Ken.” Tumayo ako ng marahan upang ihatid siya ng tingin.

Nakaalis na si Ken. Nakatanaw pa rin ako sa labas. Nakikiramdam. Alam kung nakatitig si Cha sa akin.

“Hanggang kelan ka dito sa Manila?”

Nilingon ko siya.

“Balak ko sana ngayong gabi aalis lang ako, pero naalala ko, daanan ko bukas yung paglilipatang dormitoryo ng anak ko. Kaya hanggang bukas ng gabi.”

“O, saan ka matutulog?” Sabi ni Cha.

“Ayan oh, sa harapan. Kabayan Hotel. Diyan na lang ata.” Tinuro ko sa kanya ang hotel sa harapan lang. “Kayo? Uuwi ba kayo ng probinsiya?”

“Hindi na.” Sabi niya. “Nandiyan kami kina Emily. Bukas din ng hapon ang alis ni Ken. At sa next day, babalik na akong Singapore. One week lang ang leave ko eh, diba?”

Napakasarap ng mga sumunod na sandali. Kwentuhan. Balitaan. Panatag na ako. May ningning rin sa mata niyang nakikita ko.

At may nasilip akong liwanag sa aking mga katanungan.

Mag-aalas sais na nang magpaalaman kami. Nailang pero inilapat ko ang aking pisngi sa kanya. Kinamayan ko si Ken na nakabalik na dala ang bagong knapsack. Malungkot ang paalaman, pero ayokong makita silang naglalakad papalayo sa akin. Mas nakakalungkot ito. Sinabi kung mananatili muna ako dito at aalis din mayamaya lang upang mag-check in sa harapan.

****

Masaya akong pumasok sa aking silid. Sa mga kilos at galaw ni Cha, parang naging totoo ang aking mga panaginip. Alam kung isang simpleng pagkikita lang ito, pero parang isang napakalaking kaganapan sa buhay ko. Sa loob ng maraming taon matapos isara ang aking isip at puso muli ito nabuksan. At ngayon in-love ako. Nagtext si Cha na tatawag daw siya sa landline ng hotel. Sinagot ko siya agad kung anong line number sa front desk at room number ko.

Upang maibsan ang maghapon pagod, halos wala pang tulog ang aking katawan sa mahabang biyahe, nag shower ako. Nagsipilyo, nag shave ng maliliit na tubo ng balbas. Nagbihis ng damit pantulog. Me dala akong boxer shorts at manipis na t-shirt. Binuksan ko ang TV. Naghanap ng mga mapapanood. Naalala ko ang binili kung tsa’a sa Seven Eleven, kaya dinayal ko ang room service upang humingi ng mainit na tubig. Saglit lang daw sabi nila.

Mag-aalas nuebe na ng mga oras na yun, naka higa ako sa kama at nilalamig sa aircon. Nailagay ko ang channel sa MTV na nagpapatugtog ng mga rock classic mula sa aking kapanahunan.

Me narinig akong katok sa aking pintuan. Ito na ata ang mainit na tubig na aking hiningi. Pero nanghina ang tuhod ko ng buksan ko ang pinto.

“Hi” Si Cha.

“Cha” Nakabihis na ito. Naka-shorts na maiksi, blue casual shirt at sandals. Me dalang paper bag.

“Pasok ka..” Anyaya ko sa kanya.

Pumasok si Cha pero hanggang sa may tabi lang ng pintuan.

“Nalimutan ko kanina, ito pala yung gusto mong dalhin ko sa’yo, tsinelas.” Iniangat niya ang isang paper bag.

Naguluhan ako. Tsinelas?

“Pinabili ko?”

“Oo, sabi mo gusto mo ng tsinelas.”

Natawa ako.

“Joke yun ano ka ba? Hahaha. Saka I told you, gusto kung tsinelas kahit luma basta’t galing sa’yo..” Sabi ko. Nakangiti.

Naalala ko kasi ang pelikula ni Regine at ni Richard Gomez. Pinagsasabihan ng ama si Richard na kaya’t siguro hindi pa ito nag aasawa dahil hindi pa niya nakikita ang kabiyak ng kanyang tsinelas.

Ang tsinelas daw ay dapat pares. Lapat sa paa. At hanggat hindi mo nararamdaman na maayos at maginhawa ang magkabilang sout, hindi mo pa natatagpuan ang tunay na kabiyak ng iyong puso.

“Pero, andiyan na rin, thank you” Nakangiti akong tinanggap ang kanyang regalo. May kiliti ang tagpong ito.

“Para ka namang sira, magdadala ako ng something pero luma, meron ba nun?” Sabi ni Cha. Nakasandal lang siya sa pader. May siwang pa ang pinto, kaya nakita ang isang bell boy sa labas. Me dalang tray na nakalagay ang maliit na termo at baso.

“Excuse sandali..” Sabi ko, tinabig ko ng marahan ang katawan ni Cha, upang kunin ang dala ng boy, nagpasalamat ako at nung makaalis ang boy, isinara ko ng tuluyan ang pinto. Inilapag malapit sa kama ang tray. Mula sa likuran naramdaman ko si Cha. Tinabig niya ang aking tagiliran kaya napaharap ako. Nagkalapit kami. Hindi ako nakatiis, hinagkan ko ng marahan ang kanyang labi.

Napapikit siya. Yumakap ako at sinuklian niya naman ng mahigpit na yakap ang aking katawan. Muling naglapat ang aming mga labi. Walang pagmamadali. Mainit ang mga tagpo habang banayad kaming naghahalikan at habang nakatayo sa tabi ng kama. Bukas pa ang mga ilaw kaya kitang kita ang aming mga sarili. Hindi maipagkakaila na tinablan ako agad ng libog at pagnanasa, pero nangamba ako dahil ito ay unang araw ng aming pagkikita. Kumalas ako ng marahan.

“Cha, we don’t have to do this. I can wait. Alam mo yan.” Bulong ko sa kanya. Tinitigan niya ako sa mata.

“Ayoko ko nang maghintay. Pagod na ako kahihintay. I wanna feel whats inside you.” Sagot niya. “And I mean it now.”

Nong narinig ko yun muling naglapat ang aming mga labi. Mainit. May pananabik. Naradadaman kung hinila niya ang aking t-shirt pataas, hanggang sa hilahin ko rin ang kanyang t-shirt. Bukod sa pangbaba, hubad na ang aming mga katawan na napapaso at nadadarang sa silakbong umaapaw sa aming mga labi. Hanggang sa bumagsak kami sa kama. Kinapa ko ang likod ng kanyang bra, hinanap ko ang hook. Kinakabahan na ako dahil kung bakit hindi ko ito matagpuan. Siguro’y napansin niya ang aking mabigat na problema kaya kumalas ng sandali si Cha.

“Walang hook diyan. Nasa harap. Halatang di ka na marunog magtanggal ng bra.” Nakangiti si Cha. Natawa rin ako sa sarili. Pwede naman pala ang ganitong imbension bat ba hindi ito naisip nung unang mga panahon na malaki ang problema ko sa pag tanggal ng hook. Kaya ang naisagot ko na lang sa kanya.

“Pasensiya ka na, di pa ako nakagamit ng ganyan.” Natawa si Cha, pero muli niya akong hinalikan, sa labi sa pisngi, sa leeg. Pababa hanggang sa aking dibdib. Dinilaan niya ako hanggang sa puson. Alam kung nararamdaman niyang matigas na ang aking sandata. Hinagod ng kamay niya ang laki nito, ang tigas. Dinama ang pintig na naguumalpas. Mula sa TV, kung saan nakatutok sa MTV channel, maririnig namin ang mahinang tunog mula sa Firehouse sa kanilang hit single na may pamagat na Love of a Lifetime.

Mahina niyang hinila ang garter ng aking shorts, at brief upang paalpasin ang aking pagkalalake. Nanlalagkit na mula sa pre-cum na patuloy na tumutulo sa mata ng tarugo. Napapikit na lang ako ng maramdaman kung dinilaan ni Cha ang haba, habang unti-unti niyang ibinababa ang aking shorts. Kinapa ko ang kanyang dibdib, pinisil ang matigas niyang utong habang marahan niyang dinidalaan ang aking matigas na sandata. Nakatagilid si Cha kaya, mula sa suso, ibinaba ko ang aking kamay sa kanyang shorts, hinanap ko ang butunes. Tuluyan ng hinubad ni Cha ang aking shorts at brief kaya’t naghalo ang lamig ng aircon at init ng kanyang labi sa aking pagkalalake. Kagyat na natigil si Cha. Bumaba sa kama, tumabad sa akin ang kanyang dibdib, ang kanyang nipples. Nakakapang gigil na tayong tayo. Nakatingin siya sa akin ng hubarin niya at ibaba ang shorts at panty. Muli siyang bumalik sa kama at sa pagkakataong ito, isinubo ng buong buo ang aking sandata. Napa iktad ako sa init. Kinabig ko ang kanyang puwet at hinanap ng aking daliri ang kanyang bukana. Basang basa.

At naglalawa ang mga likido. Narinig ko ang kanyang impit na ungol ng ipasok ko ang aking daliri. Napabuka ng mga hita si Cha habang nakasubo ang aking titi sa kanyang bibig. Hinila ko ang kanyang binti upang isampa sa aking mukha. Pinagbigyan niya naman ako, hanggang sa magkahiwalay na ang binti niya at ilapit sa aking mukha ang kanyang puke. Ahit at makinis na pagkababae. Kumislot ang tinggil lalo na ng dilaan ko ito. Banayad. Mas napalakas ang ungol ungol. Nakakalibog na ungol. Sunod sunod ang paglabas ng malagkit na Likido ni Cha, habang patuloy kung inilalabas masok ang aking daliri kasabay ng mga mahabang strokes ng dila sa magkabilang labia at bukana. Sinipsip ko ang clitoris. Napatigil si Cha sa paghimod sa aking titi. Nangisay. Napuna ko ang paglabas ng gata mula sa bukana. Purong likido ng pagnanasa.

“AAaaahhhhhhh”

Ungol nito habang patuloy na nilalabasan. Sinalo ng dila ko ang malaat ngunit napakasarap na pagnanasa ni Cha. Hanggang sa mapadapa ito sa aking kaselanan. Paisa-isa ang hininga. Humihilab ang mga laman. Tayo-tayo pa rin ang aking titi ng ipihit ni Cha ang kanyang sarili. Basa ako ng sarili niyang nektar, pero sinungaban niya ang aking labi at pinagsaluhan namin ang mga lamat ng likido na natira sa aking labi, dila at bibig. Ilang saglit pa, umahon siya at nakangiti.

“You’re good.” Sabi nito.

Mula sa pagkakaupo ni Cha sa aking katawan, unti unti nitong idinaosdos ang sarili upang pumuwesto sa aking balakang. Inilagay ko ang akin mga kamay sa ulo upang magsilbing unan upang panoorin ang nakakasabik na mga sandali. Nakabukas ang mga magkabilang binti kaya kita kitan ko ang kanyang kuntil sa nakabukakang labia. Nangingintab pa ito sa katatapos na pagnanasa. Mula sa aking binti, iniusog niya ang balakang niya upang itama ang biyak sa aking nakatayong titi. Kapwa namin pinanonood ng magtama ang biyak sa katawan ng aking sandata. Nasa pagitan ng magkabilang labia. Nakapagandang tanawin na parang nababagay sa isat isa. Iginiling ni Cha ang sarili at hinagod sa kanyang hiwa ang katawan ng titi. Binasa ng sariling likido ang katawan. Pinagmasdan ko ang kanyang katawan ng umangat ito ng saglit upang itutok ang ulo ng sandata sa kanyang biyak, sa kanyang lagusan. Para akong nakukuryente. Nanginginig ang aking kalamnan. Maraming taon din ang binilang bago ako makaramdam ng ganito. Ng makadikit ang aking titi sa isang nag-aalab na biyak ng babae. Nakatukod ang tuhod ni Cha sa kama, nakatutok ang ulo sa bukana. Naglapat ang aming mata. Nakakalibog ang kanyang itsura. Bukod sa matigas na utong ng magkabilang dibdib. Nangingintab siya sa pawis dahil sa kaputian. Namumungay ang kanyang mga mata. Ang ilang mga hibla ng kanyang buhok ay nasa labi. Napakagat si Cha. Siguro’y nakikita niyang nasa pinaka-mataas na ako ng aking libido.

“Ready.” Bulong ni Cha.

Tumango ko.

“Yes..”

Inilabas ko ang aking kamay at humawak sa kanyang balakang. Ang bawat tagpo ay hindi kapanipaniwala dahil mistulang parang unang pagtatalik para sa akin lahat. Nakapaninibago. Nakakadarang. Kasunod nito, unti unti siyang bumaba at ipinasok ng dahan dahan sa masikip ngunit madulas niyang lagusan ang aking titi. Naramdaman ko ang init. Nagliliyag ang aming mga kaselanan. Napapikit ako. Napakapit ako sa kanya. Mahigpit. At napaungol..

“Ffffuucccckkk.”

Umiktad ako sa kama. Unti unting bumaon sa hiyas ni Cha ang aking sandata. Pumipintig na parang may pulso ang laman ng aking titi habang nasa loob niya. Sagad hanggang sa tuluyang hayaan ni Cha ang kanyang bigat sa aking kaselanan na mas lalong nagpabaon ng aking titi sa kanyang kaloob-looban. Mahigpit na ang pagkakahawak ko sa kanyang balakang.

“Huwag kang gagalaw.. please..” Pakiusap ko ki Cha. Pabulong.

Nanatili si Cha. Humihingal kami. Napakasarap ng aking pakiramdam sa kanyang loob. Ayaw ko nang matapos ang mga segundong ito. gusto kong itigil ang orasan. Nanginginig ako sa sarap.

“Ready..” Muling sabi nito. Nakatukod na ang kanyang mga kamay sa aking puson.

“P-pag gumalaw ka, l-lalabasan ako..” Paalala ko sa kanya. Hindi ko kasi yata mapipigil ang aking sukdulan na nasa bukana na ng aking titi na pag ginalaw ni Cha, parang sasabog ito.

Tumango si Cha. Isang mahaba ngunit nakalilibog na indayog ang ginawa niya, kaya naganap ang maagang pagsabog ng aking tamod. Napatigil si Cha ng maramdamang pumipilandit na ang aking katas sa kanyang kalooblooban. Idiniin niya na lang ng masyado ang balakang, upang mas isagad pang aking titi, habang sunod sunod na sumusirit ang aking pagnanasa. Umuungol ako habang unat na unat ang aking mga paa at katawan ng mga sumandaling iyon. Ramdam ko kung gaano karami ang semilyang idineposito ko sa kanyang pagkababae. Bumubola na ang kanyang biyak sa dami, na sumisirit na rin ang iba sa kanyang puke, papunta sa aking bayag. Mga isang munuto pa ang lumipas bago tuluyang humupa ang aking pagnanasa. Kinabig ko ang katawan ni Cha papalapit sa akin habang magkasugpong ang aming kaselanan. Hinalikan ko siya banayad. Nagsipsipan kami ng laway at nagtuos ang aming mga dila. Niyakap ko siya ng mahigpit. Matigas pa rin na nakasalang ang aking sandata.

“Masarap ako noh..?” Bulong ni Cha.

Nakapatong ang kanyang ulo sa aking dibdib. Hinaplos ko ang kanyang likod.

“Masarap. Nakapasarap mo..”

Nahimasmasan ako at medyo nakapagpahinga. Nakasalang pa rin ang aking sandata sa kanya. Matigas. Naroon pa rin ang libog.

“So, anong gusto mo.. what’s next..” Sabi ko ki Cha.

“Anong next?” Tanong niya.

“Let’s make love na..”

“Di pa ba yun..?” Taka ni Cha.

Kinabig at pinihit ko ang kanyang katawan upang pumaibabaw ako. Napa-angat ang kanyang mga binti at inilingkis sa aking likuran.

“Hindi pa, warm-up pa lang yun..” Bulong ko sa kanya.

“Sus.. ang yabang..” Sabi niya.

Natawa ako.

“Normal ba ang blood pressure mo?” Tanong niya. Siguro naririnig niya ang malakas na pintig ng aking puso at naghahabol ako ng hininga.

“Aba, sino naman hindi ma-ha-high blood ngayon..”

“Ingat ka, sabihin mo kung di mo kaya..” Sabi niya.

“Kaya ko.”

Sinikwat ko ang kaliwang binti nito at idiniin ko sa kanyang dibdib. Dinilaan ko ang kanyang nipple at kinagatkagat. Nag umpisa akong maglabas masok sa kanyang basang-basang pagkababae. Tumutunog ang bawat ulos dahil sa aming mga naipong likido na iniluluwa ng kanyang hiyas. Maririnig ko na naman ang mga ungol niya. Nakakalibog na mga impit na ungol habang banayad ko siyang binabayo. Nasa may tenga ko ang kanyang labi na kinagat kagat niya habang kumakantot ako ng marahan sa kanyang pagkababae. Narinig ko na lang ang kanyang munting paki-usap.

“Fuck me.”

Ipinihit ko ng kunti ang aming sarili upang abutin ng aking paa ang dingding sa tabi ng kama. Nang madama ko ang semento, itinukod ko ng todo ang paa ko at bumigwas ng malakas na kadyot. Dahil kontrolado ng dingding ang lakas at bigat, halos tamaan ko ang cervix ni Cha sa sagad na pagkakabaon. Napahawak siya sa aking likod. Bumaon ang kanyang kuko ng umpisahan ko ang malakas, sagad at mahabang mga kadyot sa kanyang puke. Napapalakas ang kanyang mga sigaw sa bawat malakas na ulos. Mahigpit ang pagkakayakap niya sa akin dahil halos mayupi ang kanyang pagkababae. Pumapalakpak ang aking bayag sa kanyang puwetan sa tuwing bumabaon ako ng sagad. Patuloy ko itong ginawa kahit nakararamdam na ako ng kirot sa aking likuran dahil gumugumit ang nakabaon niyang kuko sa aking laman. Gumigiwang ang kanyang mga balakang, na tila hindi alam kung ano ang gagawin sa sensasyon na nararamdaman bunsod ng malalakas na bayo sa kailaliman ng kanyang bukana. Mga limang munuto pang ang lumipas ng tuloy tuloy na malakas na bayo. Lumingkis ng mahigpit ang kaliwang paa niya sa aking likuran.

“Andiyan na ako..” Bulong niya.

Malapit na rin ako sa sukdulan. Inabut ko ang isa niyang nipple. Dilaan. Sinipsip. Kinagatkagat. Tumutulo na ang aking pawis. Basang basa na rin si Cha ng sariling pawis sa kabila ng malakas na aircon sa silid. Ilang saglit pa. Kapwa namin naramdaman ang sukdulan. Sabay kaming napasigaw ng magpang-abut ang aming mga likido at nektar sa loob.

Kapwa kami nangingisay sa sarap. Umangat ang likod ni Cha sa kama. Mahigpit ang pagkakalingkis ng isa niyang paa sa aking likuran. Hanggang sa medyo bumagal ang aking kadyot upang mas mapaalpas ang aking tamod sa loob ng bukana. Hinanap namin ang mga labi. Muling nagpalitan ng laway. Kinapa ko ang kanyang suso at dinama, pinisil ng dalawang daliri ko ang utong. Mahabang ungol ang maririnig mo ki Cha hanggang sa matapos ang aming mga pagnanasa. Nang tumigil ako. Dalawang paa na ang nakalingkis sa aking likuran. Humihingal siya ng mabilis at umusal.

“W-walang hiya ka.. ang galing mo.. ang galing galing mo..”

Malagkit at basa na ang kubre ng kama. Tagos hanggang sa kutson sa dami ng tamod, at likidong naghalo mula sa puke ni Cha ang kumalat dito tanda ng mainit at maalab na pagtatalik.

****

“Safe ka ba?” Tanong ko. Nakayapos na siya sa akin. Hubad pa rin ang aming mga katawan sa kama habang magkatabi. Nakasanday ang isa niyng paa sa aking binti.

“Oo.. yata.. haha.. Oo safe ako..” Sabi niya. Natatawa.

“Bat hindi ka sigurado.. siguruhin mo, matanda na tayo para mag-alaga ng baby.” Nangiti rin ako.

Napaangat si Cha sa aking mukha.

“Ayaw mo ba magkaanak sa akin?”

Napatitig ako sa kanya. Sa pinag daanan ko sa pag-alaga ng aking mga anak, hindi ko na naisip na mag anak pang muli. Pero sa pagkakataong ito, tila isang napakasarap isipin na aanakan ko si Cha. Wala ng pinaka sagradong pangyayari kung magkakaroroon ng bunga ang pagmamahalan ng dalawang nilalang.

“Actually, Oo. Gusto ko.” Sabi ko sa kanya. “Ikaw?”

Muli siyang nahiga sa aking dibdib. Saka sumagot.

“Ayaw ko na. Hindi ko na yata kaya.”

Kung praktikal na usapan, hindi na nga talaga siguro maaari. Kung iisipin, mahirap ang mga sitwasyon sa pagitan namin ni Cha. Sakaling magsukob kami sa isang bubong at muling bubuo ng pamilya, hindi siya feasible. Sa K-12 na lang pagdating sa edukasyon, sixty years old na kami ni Cha, nagpapaaral pa lang kami ng high school nun. Ayoko ko na.

“Kunsabagay” Sabi ko. “Ayoko na rin. Kaya siguro, ingat na lang tayo.”

“Siyangapala, hindi ba ako pwede mag request na sa Sunday ka na umuwi?”

Mabilis ang sagot ko.

“Sa nangyari ngayon, gusto ko bang umuwi. No way. Hahaha."

Naramdaman kung kinurot niya ako sa tagiliran.

“Samahan mo ako bukas, ihatid natin si Ken. Dalhin ko na yung mga gamit ko dito bukas at dito na tayo hanggang Sunday, ihatid mo na rin ako sa airport, alas 3 ang flight ko eh.”

“At buo na lahat ang plano mo ha.” Biro ko sa kanya.

“Ay kung ayaw mo, wala naman problema. Sige bukas umuwi ka na.” pagmamaktol nito. Kahit pala sa personal mabilis mapikon si Cha. Naisip ko tuloy sindihan. Testing lang.

“O sige. Iwan ko na lang yung susi sa’yo. Bayaran ko na hanggang Sunday. I-Pm mo na lang ako pag nakabalik na sa Singapore.” Sabi ko.

Biglang bumalikwas sa kama si Cha. Dinampot ang isang tuwalya. Dinala rin ang bag niya, mabilis na nagpunta sa CR. Malakas na isinara ang pinto. Narinig ko pang ini-lock.

Patay.

Minsan, gago rin ako.

****

Marahan kung tinungo ang pinto ng CR matapos magtapis ng tuwalya. Gusto kung kumatok pero baka sigaw ang abutin ko kaya, pina-andar ko ang pinakamalambing kung tinig ng tawagin ko ang pangalan niya.

“Chaaaa…” Sabi ko. “Nagbibiro lang ako.. come on..Sorry na…” Pero napapangiti ako sa sarili.

Nung siguro mga dalawang minuto na akong nakatayo sa pinto ngunit wala akong marinig sa kanya, medyo nagalala na ako.

“Chaaa.. Sorry. Nag bibiro lang ako.. papasukin mo ako please.. gusto kung jumingle.”

Mga ilang saglit pa. Narinig kung nag unlock ang pinto. Marahang bumukas. Isang maliit na siwang lang ang nakita ko. Nakaupo si Cha sa bowl. Nakatapis. Umiiyak. Natakot ako.

“O, bakit ka umiiyak..” Agad ko siyang nilapitan, lumuhod ako at yumakap. Mahigpit.

“Bakit ka umiiyak, ano ka ba, nagbibiro lang ako..”

Impit ang iyak nito pero malinaw na nakasagot.

“Kasi iiwan mo na ako. Kasi nakuha mo na..”

“Ha?” Nabigla ako. “Hindi, ano ba.. hindi kita iiwan. Tsk Cha..” Kinabig ko ang kanyang mukha, mapulang mapula ang mata. May mga patak ng mga luha ang pisngi.

Nung maglapat ang aming mata, tinitigan ko siya. Walang kurap. At umusal..

“I love you.” Mahina. May pantig. Totoo.

“Talaga..?” Tugon nito.

“Oo. Hindi kita kayang iwan. Mahal kita.”

Mula sa aking pagkakaluhod, niyakap niya ako ng mahigpit. Maririnig pa rin ang impit na hikbi. Kaya sinuklian ko ng mas mahigpit ang kanyang yakap. Yakap na may pagmamahal.

“Talagang hindi mo dapat ako iwan..” Sabi niya malapit sa aking tenga. “Kasi pag ginawa mo yun, hahanapin kita at puputulin ko ang titi mo, you microscopic moron..”

Ganito pala talaga si Cha, iyakin pero buo ang loob. Matapang.

Ito naman ang gusto ko sa babae, walang kimi. Pumapalag.

****

Magdamag kaming nagtalik. Siguro mga isang oras lang kami nakatulog pero gumising ng mga alas sais upang gawin ang aming mga obligasyon. Kailangan naming mag hiwalay ng saglit dahil ipaghahanda niya ang pag alis ni Ken, at ako naman pupunta sa may España upang kausapin ang bagong dormitoryong tutuluyan ng aking panganay na ngayon ay nasa ikatlong taon na sa kolehiyo sa UST.

Bandang tanghali na muli kaming nagkita. Dala na nila ang mga gamit ni Ken at ang ibang mga gamit na rin ni Cha. Alas dos ng hapon ang flight ki Ken, papuntang US. Sa Tampa, Florida ang destinasyon niya dahil naroon ang joining fleet nitong Cargo Vessel. Isang taong magiging apprentice si Ken, bago tuluyang maging seaman. Madamdamin ang tagpo ng mag ina. Magkahalo ang emosyon ni Cha, dahil sa kabilang banda tila ito ang unang pagkakataon na bibitawan niya ang anak sa kanyang tinahak na propesyun. Ngunit naroon rin ang pangamba ng isang ina. Kabila’t kanan ang bilin nito ng pag iingat at ibayong pakikisama dahil ibat ibang kultura ng mga tao ang makakasalamuha niya rito. Nakikita ko naman sa personalidad ng binata na makakayanan niya ito dahil may angking konpiyansa si Ken. Sa ilang oras pagmamasid ko sa binata, alam kung taglay nito ang talino ni Cha. Alam kung malalampasan niya ang lahat na ito ng matagumpay.

Ipinagdasal ko rin sa aking sarili na naway maging ligtas si Ken, sa buong taong paglalayag at sana ay ilayo sa ano mang kapahamakan.

Gusto kung yapusin si Cha ng ihatid nito ng paningin si Ken dahil tamihik na tumutulo ang luha nito. Naalangan lang ako dahil nakaka hiya sa kanyang anak. Pero nung mawala ang binata sa aming paningin, mula sa likuran. Mahigpit kung niyakap si Cha sa gitna ng maraming tao sa airport.

*****

Pabalik kami sa aking hotel, sakay kami ng taxi, pero kahit naroon pa rin ang lungkot sa mukha ni Cha, hindi naman maalis ang mata ko sa kanyang binti. Nakasuot ito ng skirt na green, na ewan kung bakit parang akmang akma sa kanya dahil maputi ang kanyang kutis. Nakatanaw lang siya sa bintana, siguro’y nagdadasal pa rin na maging safe ang biyahe ng anak nito. Hinawakan ko ang kanyang kamay.

“Ayos ka lang..?” Tanong ko.

Napatingin siya sa akin, ngumiti.

“Sandali. Asan pala yung gulay na ipinangako mo?” Sabi niya.

“Yung gulay na laing? Andun sa hotel..” Sabi ko.

“Ha? Naku hindi pa ba yun sira, ilang araw na..?”

“Hindi ipinatago ko sa counter, nasa freezer nila. Special ang pagkakagawa nun kaya hindi basta masisira, pwede mong dalhin yun pagalis mo..”

“Sigurado ka ha, baka naman mag LBM ako niyan..”

Umiling lang ako.

“Hindi, ako bahala..”

Dinala namin sa aking silid ang iba pa niyang mga gamit. Hindi pa man nakakasara ng tuluyan ang pinto, sinunggaban ko agad si Cha.

“Yung pinto, yung pinto..”

Hinila ko ang katawan namin dun, at inilock ko ang pinto. Hinila niya rin ako, papunta sa kama unang bumagsak ang katawan niya ngunit nakababa ang paa nito sa sahig. Hinalikan ko ang kanyang binti at tuhod. Hanggang sa ililis ko ang kanyang skirt pataas. Patuloy kung hinalikan ang loob ng binti, itinaas at isinampa ko ang kanyang paa kaya tumambad ang panty nitong baby pink. Manipis. Dinilaan ko.

“Hoy, hindi pa ako naliligo, maghapon na tayong naglakad..”

Umangat ako.

“Manyak ako. Huwag kang mag-alala.” Biro ko ki Cha.

Napangiti si Cha, lalo na ng hilahin ko ang panty nya. Mula sa pagkakaluhod sa kama, kita kita niyang sininghot ko ang panty at dinilaan ang parte kung saan nakatakip sa kanyang biyak. Kinubabawan ako ng libog. Umiinit lalo ang pakiramdam ko lalo na ng makita ki si Cha, na nakasampa na ang dalawang paa sa kama. Nakabukaka at naka display ang makinis na biyak. Agad ko itong sinunggaban. Dinilaan. Naroon na naman ang mga ungol ni Cha. Kinagat kagat ko ang labia, ang clitoris. Ang butas. Hanggang sa unti unting lumabas ang mga munting likido. Ipinasok ko ang dalawang daliri ko at mabilis na inilabas masok ito, habang nakasubo sa akin at pinaiikotan ng dila ang tinggil. Umaarko ang katawan ni Cha, nang sulyapan ko siya kusa na nitong inililis ang damit at inilabas sa bra ang isang suso. Nilalapirot niya ang sariling utong, habang kinakain ko ng walang habas ang kanyang pagkababae. Mas nilibugan ako, kaya binilisan ko ang paglabas pasok ng aking daliri. Ginawa kung tatlo, na mula sa loob kinabig ko ang laman papalabas upang mas lalong bumukas ang hood, at mas lalong tumayo ang clit.

Dumami na ang katas na lumalabas, lumakas pang lalo ang kanyang mga ungol. Hanggang puntiryahin at panatalihin ko ang aking dila sa tinggil na nakausli matapos itukod ng tatlong daliri ko na nasa loob ang bakod ng laman nito sa bukana.

Nakanti ko ang g-spot ni Cha. Sumigaw.

“FFFFFUUUUUCCCCCKKKKKKKKKKKKKKKK!!!”

Halos nabingi ako dun. Kasabay nito ang paglabas ng mga purong gata sa kanyang puke. Malapot. Tanda ng labis na libog at tanda ng pinakamasarap na pagnanasa. Kundi pa nakiusap si Cha, hindi ko siya titigilan, hanggang muling labasan. Humihingal ito, nakatukod ang siko at pinagmamasdan ko ang nakangiwi niyang labi dahil sa sensasyon. Nakaluhod pa rin ako sabi niya..

“My God!! Dios ko, saan ka natuto niyan shit.. ano yun.. saan nanggaling yun..” Naghahabol na mga tanong ni Cha. Nakahawak na ang kamay niya sa bibig. Halos di makapaniwala.

Tumawa lang ako. Tumayo. Inutas ang aking sinturon at pantalon. Hinubad ko ang aking t-shirt. Tinanggal na rin ni Cha ang kanyang damit at bra. Nang mahubad ko ng tuluyan ang aking pambaba at brief, matigas na nakatutok sa kisame ang aking titi. Labas ang mga ugat. Namumula ang ulo. Nakita kong tinatanggal niya ang skirt, pero pinigilan ko siya.

“Huwag. Huwag mong tanggalin..”

“Ha..?” Taka nito.

“Masarap kumantot pag nakapalda.” Inililis ko lang ito hanggang sa kanyang puson. Nakatukod ang paa ko sa sahig ng pasukin ko siya. Bigla.

SAGAD.

“AAHHHHHHHHHHHHHHH” Sigaw ni Cha.

Nung maibaon ko ng sagad, tinanong ko siya. Marahan.

“Do you love me..”

Tumango lang siya.

“Say it.”

Gumiling ako. Pinaikot ko ang titi ko sa loob ng kanyang puke.

“Say it.”

“I love you..”

“Louder..”

“I love you…”

Kumadyot ako ng isa. Malakas.

“Ung” sabi ni Cha.

At muling iginiling ang aking titi sa kanyang kaloob-looban.

“Please..”

Narinig kung tinig niya. Hindi ako gumagalaw

“Ano..” Tanong ko..

Nakataas na ang kanyang mga mata. Nagdideliryo. Gumigiwang at kusang kumakadyot sa aking sandata.

“Sige.. na..” Paki usap nito.

“What..?”

“Kantutin mo..”

Nagliyab ang pakiramdam ko. Hindi ko pa siya narinig ng ganito. Napakalutong sa aking pandinig. Kaya binira ko ng malakas na kadyot ang kanyang pagkababae. Sunod sunod na halos umuga ang kama sa kalas. Nakatukod pa rin ako sa sahig kaya buelo ang aking katawan at balakang na bigyan ng malakas na mga ulos ang katawan ni Cha. Mga sampung minuto kung kinadyot ang puke ni Cha, nilaplap ang kanyang suso, dinilaan ko pati ang kanyang kili kili, ang kanyang buong mukha at katawan. Hanggang sa kapwa kami labasan.

“UUUNGGGGGGGGGGGGGGG”

****

Lumabas kami ni Cha sa hotel bandang alas otso ng gabi upang mag hanap ng desenteng hapunan. Hindi siya dapat nagugutom, ngunit dala ng walang habas na pagtatalik, halos pareho kaming nang hihina sa gutom. May isang resto bar apat na kanto malapit sa hotel kaya dun na lang kami tumuloy. Mahilig sa mga gulay si Cha, kay yun na rin lang din ang inorder ko. Apat na table mula sa amin, natanaw ko ang isang lalake na nakatitig sa akin. Parang kilala ko ito, kaya tinanguan ko siya. Pero wala itong reaksion.

Hinayaan ko na lang. Nag kuwentuhan kami ni Cha ng mga plano. Plano ko para sa kanya, actually dahil gusto niyang malaman. Ito ay kahit hindi ko alam kung anong plano niya para sa akin pero para walang argumento, sinabi ko ang mga bagay na dapat niyang malaman. Hindi ako pwedeng makasal, dahil wala pang formal annulment of marriage sa pagitan ng aking asawa na nasa Canada. Pero siniguro ko sa kanya, na kung sakaling dumating ito ano mang oras, ano mang panahon – hindi ako mag aaksaya ng panahon na pakasalan siya. Ang problema sabi ko, saan kami titira kung sa lalawigan nila o sa amin.

Hindi kami magkasundo doon kasi meron din siyang isa pang anak na babae na nangangailangan rin sa kanya. Naisip ko tuloy, bakit ba walang Facebook nung ako ay nag asawa, sana’y nahanap ko siya.

Paglingon sa bandang pintuan, wala na ang lalaking nakatitig sa akin.

Muli kaming nagtalik ni Cha sa hotel. Magdamag na maalab na pagtatalik. Siguro mga alas tres ng madaling araw, inabut rin kami ng sobrang pagod, kaya nagpasya kaming matulog na. Bago niya ipinikit ang mata, nakiusap siya.

“Linggo bukas, dadaan muna tayo sa Quiapo, baka may abutan tayong misa.”

Katoliko ako. Pero siguro mabibilang lang araw na nagsimba ako. Non-practicing catholic kung baga, pero dahil nakikiusap si Cha, wala namang mawawala kung makabisita man lang sa Quiapo Church.

****

Alas nuebe ng umaga tagaktak ang pawis ko dahil sa daming tao sa loob ng simbahan. Naki usap ako ki Cha na huwag ng sumabay sa pila papunta sa Nazareno, dahil baka abutan kami ng hapon sa haba ng pila. Sa bandang likuran, nagulat ako kasi ang lalaking nakatitig sa akin na kagabi ay naroon din. Ako pa rin ang tinitingnan. Pilit kung inaalaala kung saan ko nakita ang taong ito, pero walang rumireshitro sa aking isip. Hindi ko na kailangan mag tagal dito, kaya kahit nag dadasal pa si Cha, inalok ko na siya.

“Cha, kailangan na nating umalis..”

“Sandali na lang..” Pinandilatan na naman ako ng mga mata niya, halatang inis.

Paglingon ko muli, wala na ang lalaki sa dati niyang kinatatayuan. Siguro mga sampung minuto pa kaming nanatili sa simbahan hanggang sa magyaya na si Cha.

Pagdating sa labas, nalibang si Cha sa daming mga side walk vendors na nagtitinda nang kung ano ano. Napakabagal ng kanyang paglalakad dahil wala sa daan ang mata niya kundi sa ibat ibang paninda.

Kumabog ang dibdib ko dahil mula sa tinatahak naming daan biglang lumabas sa kumpol ng mga tao ang lalaking kanina pa nagbabantay sa amin. Kahit maraming tao, ang una kung tiningnan ang kanyang kanan kamay, humawi sa kanyang nakabukas na long sleeve papuntang likuran.

Ang distansiya namin ay mga apat na dipa, marami pa ring tao ang namamatigan, pero ng matanto ko na baril ang binunot nito mula sa likuran binitawan ko ang kamay ni Cha. Malakas, papunta sa kanyang kanan – itinulak ko siya ng malakas.

Narinig ko ang sigaw nito at sigaw ng mga taong tinamaan niya. Splits seconds ng pag-angat ng baril ng lalake, patakbo akong lumundag mula sa isang maliit na mesang may mga tinda at bumigwas hawakan ang kamay na may hawak na baril. Nadakma ko ang braso kaya medyo napababa, bumibigwas na rin ako ng elbow strike mula sa kanan na ang target ko sana ay right temple. Pero bago pa man bumagsak ang siko ko, pareho kaming napatagilid, biglang pumutok ang baril, pataas ang bala.

BANG.

Nagtakbuhan ang mga tao sa ibat ibang sulok, papalayo.

Tumama ang bala sa aking pisngi, nahilo ako at nawalan ng pandinig. Umikot ang aking paningin. Nasilayan ko si Cha na nakahandusay sa lupa at parang sumisigaw habang umiikot ako sa paligid. Naiangat ko pa ang kamay ko sa kanya, senyas na huwag lumapit. Pero hilong-hilo ako at parang kinakapos ng hininga, lumuwa ako dugo sa bibig at umagos rin mula sa ilong. Bago ako bumagsak, isa pang bala ang naramdaman kong bumaon sa aking likuran.

BANG.

Nung bumagsak ako sa sementong nakadapa, nasilayan kung muli si Cha, parang sumisigaw, umiiyak. Pilit na gustong tumakbo sa akin, hanggang sa tuluyang dumilim ang aking paningin kahit nakabukas ang aking matang nakatingin ki Cha. Sa huling yugto ng aking hininga, ramdam kung tumulo ang aking luha sa mata.

=================

PART TWO

*

CHA:

MAGDAMAG NA KAMI sa hotel. Magdamag na rin akong binabagabag ng kunsensiya. Nakailang beses na akong nagmahal, pero bakit lagi akong nasasaktan. Bakit laging ako ang api. Kung ipagpapatuloy ko ang relasyong ito, hindi ko alam kung saan hahantong. Nakaupo lang ako sa kama, mga ilang oras na lang aalis akong muli pabalik sa Singapore pero hanggang ngayon, walang malinaw at maliwanag na usapan kung kung ano ako sa kanya. Naluluha ako nang lumabas siya ng pinto sa CR. Nakatapis, galing sa shower.

“Di ka ba mag-sha-shower? Water is great.. you gonna love it.” Nagsindi siya ng sigarilyo, kahit alam niyang naka-aircon, kaya tumayo ako hinawi ang kurtina at binuksan ang bintana.

“Tim, paano naman ako..” Sabi ko. Nakaupo na ako sa isang silya. Paikot ikot siya ng ulo. Nakatayo malapit sa akin. Medyo may katabaan na ang katawan nito, balbon ang dibdib.

“Anong paano ka..?” Sabi niya.

“Ganito lang ba, sex, tapos, tapos na..?”

“Alam mo minsan di kita maintindihan, di ba ito ang gusto mo? Ano bang gusto mo sa akin..?”

“Gusto ko naman ng assurance. Where is this leading us..”

“Cha, paulit ulit naman tayo. May asawa ako. From the very start alam mo yan. May pamilya ako, may mga anak ka. Hindi ako pwedeng mag commit ng bagay na hindi naman doable.” Sabi ni Tim.

“Sabi mo hindi mo na siya mahal. Sabi mo me chance na maghiwalay kayo, hanggang kelan ako mag hihintay, hindi na ako bumabata. I need someone..na hindi lang sex.” Tumutulo ang aking luha.

Napaupo siya sa kama. Magkaharap kami.

“Look, hindi ako ang unang nag flirt Cha. I did’nt seduce you. Lahat ng tanong mo, sinagot ko ng deretso. Lahat ng mga problema ko, sinabi ko sayo. Nung unang meeting natin, sinabi ko sayo na may chance na magkahiwalay kami, pero huwag mo namang ipilit yan ngayon. Maliliit pa ang mga anak ko.”

Umakyat ang dugo sa ulo ko. Anong flirt, anong seduce ang sinasabi ng walang hiyang ito?

“Aba, baka naman nakakalimot ka na ikaw ang nag suggest ng relasyong ito. Anong flirtings anong seniduce!” Tumayo na ako dahil nanginginig na ako sa galit.

“Cha, calm down. Maupo ka. Two hours ago, sumisigaw ka, halos mabale ang titi ko while you were riding me, sabi mo ang sarap, eh saan nang galing yang drama mong yan ngayon?”

Aba! This guy is so fuckin freak!

Sa labis na galit, sinipa ko ang balls niya. Malakas.

TSUG!

“UGGGGG ARAYKUP TANG INA!” Sigaw ni Tim. Namilipit sa tabi ng kama.

“UMALIS KA NA NGA! This is the last time na makikita kita. Ayoko ko nang makita ang mukha mo or your damn idiotic rhymes and poetries ever sa aking Facebook wall. Fuck you!”

~~~~

Sinong hindi agad mai-inlove ki Tim. Nakapa lakas humatak ng bawat titik ng kanyang mga pangungusap. Parang liriko sa aking pandinig.

Sinong hindi madadarang sa tamis ng kanyang tinig. Si Tim ay isang makata. Pure and simple. Kung siguro ang hanap ko lang ay ang makakapuno sa aking pangangailangan pagdating sa kama, mananatili ako ki Tim. Ramdam ko ang init ng kanyang katawan.

Napapailing ako sa aking sarili.

Akala ko nung maghiwalay kami ng aking asawa, makakahanap ako ng isang lalakeng hindi ako paiiyakin. Hindi ako sasaktan. Hindi ako bibigyan ng sama ng loob.

At kaya akong ipaglalaban.

Madaling araw na at papunta na ako ngayon sa airport. Kinundisyon ko ang aking sarili na iyon na dapat ang huli naming pagkikita ni Tim. Ayoko ng maglaro.

Alas singko ang aking flight, kaya pinag madali ko ang taxi. Nag ring ang aking phone at nakita kung tawag mula sa aking kaibigan na si Emily kaya agad ko itong sinagot.

“Sissy.”

“Hi, ano nasa airport ka na..?” Tanong niya.

“A, pababa na ako.. malapit na..”

“Ok, oh kumusta si Tim.”

“Ah langya, later mamaya mag online ako, I will tell you everything. Wala, walang kwentang tao yun.”

“Aww. Ok, ingat Sis.”

“Thanks Sis.”

Nung ibaba ko ang telepono, nasa airport na kami. Nag aantay ang taxi driver ng kanyang bayad. Inilagay ko ang telepono ko sa side pocket ng bag upang kunin ang aking wallet. Dumukot ako ng ilang peso bills at ini-abut ko sa taxi driver.

Pagtingin ko sa aking relo, 4:30 am na.

Maleletate ako sa boarding.

Nagmamadali akong bumaba. Halos patakbo na ako. Malapit na ako sa pintuan ng biglang atrasan ako ng isang lalake na may kakulitang isa pa sa daan malapit sa may pintuan. Naakapan niya ang sapatos ko kaya muntik na akong matumba. Pero dahil nakaharang ang hila kung bag, natisod siya dun at bumagsak sa ito sa sahig. Narinig kung tumunog ang tuhod at siko nito.

BLAG!

“S-Sorry.” Sabi ng lalaki. Pero namimiliit sa sakit. Nagsalubong ang kilay ko dahil sa tingin ko desente naman ang dalawang ito pero parang mga batang nagkukulitan sa daan. Dinampot ko ang nalalaglag na hawakan ng aking rolling luggage at mabilis na lumisan.

“Ano ba kasi, grow up!” Bulong ko sa dalawa na sana’y hindi narinig habang naglalakad ako papalayo.

Pumasok ako sa loob, inihanda ko na ang aking ticket at passport upang maging mabilis ang pagpasok ko. Nakaligtaan ko ng tawagan ang mga anak ko upang magpa-alam. Peste talaga si Tim, marami tuloy akong nalimutan. Narinig kung boarding na ang aking eroplano at halos wala ng laman sa pila, kaya tumakbo na ako. Buti na lang umabot ako kahit ako na yata ang huli.

Humihingal ako, hanggang sa mapasok sa ako sa eroplano. I-deneklara ko na lang na hand carry ang rolling bag ko kasi maliit lang naman ito dahil kunti lang ang dala kung gamit. Balak ko sanang ipasok na lang ito luggage bin, pero nung kinakapa ko na ang aking I-Phone, wala ito sa pinagsidlan kung bulsa. Hinanap kong mabuti, wala.

Shit. Natakot ako. Napabuntong hininga.

Hindi ko namalayan pero sigurado akong nalaglag ko yun sa taxi. Gusto ko sanang bumaba baka mahabol ko pa, pero nakasara na ang pinto ng eroplano at nag bibigay na nag instructions para sa safety. Napaupo ako sa silya, naikungko ang noo sa head rest ng unahan.

Dios ko. Nandun ang mga important files ko, ang aking mga contacts. Wala pang tatlong buwan sa akin ang gadget na yun. Kumakabog ang dibdib ko sa labis na malas. Bakit ba kung minsan nagiging tanga ako, bakit dun pa inilagay. Tiyak nasa taxi yun at sana, maisuli ng driver. Sana makahanap siya ng nakakakilala sa akin.

****

Ako si Charissa. Cha ang karaniwang tawag sa akin ng lahat.

Mula pagkabata, determinado ako sa saking sarili na maging matagumpay sa lahat ng bagay. Bukod sa pakiusap at payo ng aking mga magulang, pinag igihan ko ang aking pag-aral. Consistent honor ako mula elementary hanggang high school, dean’s lister sa buong apat na taon sa kolehiyo at nagtapos ng Cum Laude sa kursong Bachelor of Science in Business Administration major in Banking and Finance. Pangalawa ako sa tatlong magkakapatid na itinaguyod ng mag-isa nang aking ina buhat ng mawala ng maaga ang aking ama.

Nang makapasok ako sa Hongkong-Shanghai Banking Corporation, binigyan ako ng grant upang makapag aral ng Masters in Business Administration sa Asian Institute of Management sa Manila. Naging kaklase ko dito si Rolly at naging kaibigan. Scholar din siya ng Allied Bank. Siguro dala na rin ng kanyang magandang itsura at angking talino, medyo nahulog ang loob ko sa kanya. Patapos na ang aming special studies ng mauwi ang aming pagiging magkaibigan sa pisikal na relasyon. Madalas kaming magkita, madalas kaming magtalik sa nirerentahan niyang condo o kaya sa tinutuluyan kung apartment, kung wala ang aking mga kasama. Akala ko ito na ang aking magiging asawa dahil nararamdaman ko ang pagmamahal niya.

Nagkamali ako.

Nagdi-dinner kami sa isang restaurant sa Makati, sabado noon excited kung ibinalita sa kanya ang aking kalagayan.

“Buntis ako..”

Napansin kung tila hindi nalunok ni Rolly kinakain nito. Napainom ng tubig, namutla.

“Sigurado ka?” Nanginginig ang kanyang labi. Nagtataka naman ako, alam niyang expected ito dahil halos wala na kaming ginawa kundi magtalik sa loob ng tatlong buwan. At masasabi kung masarap na katalik si Rolly. Pero sa oras na ito, parang iba ang aura ng kanyang mukha ng sabihin kung nagdadalang tao ako.

“Sigurado, nag pregnancy test ako, tatlong beses dahil delayed ako. Yes, buntis ako.”

“Si-sige, pag usapan natin, kain muna tayo.” Sabi niya, ngunit parang malalim ang iniisip. Nawala ang kanyang konsentrasyon. Hinayaan ko muna ito dahil akala ko, dala lang ng pagkabigla. Siguro ay hindi niya ito inaasahan.

Natapos kaming halos walang nagsasalita sa aming dalawa. Pinakiramdaman ko ang mga kilos niya. Malalim pa rin ang iniisip.

“So, pano ako? Paano tong dinadala ko?” Naglalakad na kami sa path walk sa may Ayala magkatabi lang. Mahina ang mga hakbang sa paglalakad. Mag aalas nuebe na ng gabi kaya kunti na lang taong makakasalubong.

Kagyat siyang napatigil. Hinarap ko siya.

“Hoy, anong plano..”

Gusto kung sabihin niyang ‘Pakakasal tayo’, o kaya ‘pwede bang bigyan mo ako ng time, para masabi ko sa parents ko, pero pakakasalan kita’. O kaya, ‘Mag hintay lang muna tayo, pero pananagutan ko yan’. Kahit ano, basta magkasama kami.

Hindi sumagi sa isip ko ang sagot niya.

“Me asawa at anak ako Cha, nasa La Union.” Pagtatapat nito. Nakayuko.

Tumigil yata ang mundo. Tumigil yata ang mga relo. Lumipad yata ang lahat na kutsilyo at tumusok sa dibdib ko. Tumigil yata ang aking paghinga. Tama ba ang narinig ko?

“Me asawa ka? me anak ka?” Nanginginig ang labi ko. Umiinit ang aking mukha at tenga.

Tumango siya, marahan.

Humagulhol ako sa sama ng loob. Napaupo ako sa aming kinatatayuan. Nakapalda ako pero nawalan ako ng paki-alam sa paligid.

“Ba’t hindi mo naman sinabi..” Naiusal ko habang naghahabulan ang aking hininga bunga ng aking mga hikbi. Naiisip ko ang mangyayari sa akin, ang magiging tingin sa akin, ang reputasyon, ang aking pangarap.

Yumuko siya upang damputin ang balikat ko para sana‘y patayuin, ngunit inalis ko ang kanyang mga kamay. Me mga napapatigil ng mga tao na umuusyuso sa amin.

“Cha..” Mahinang tawag nito.

“I hate you..huhuhuhu!” Sabi ko sa gitna ng hagulhol.

Minsan, tanga ako.

***

Tanga nga siguro ako, pero hindi naman ako bobo. Hindi ko kayang pumatay ng tao, kaya hindi sumagi sa isip ko ang abortion. Itutuloy ko ito, kahit ako lang.

Hindi ko na siya nakita mula ng gabing magusap kami. Hindi na siya pumasok sa last three weeks ng aming klase at balita ko biglang nag resign sa pinapasukan niyang bangko. Ito na yata ang pinakamapait kung karanasan ng mga panahong iyon.

At yun, sa edad na 25, nag dadalang tao ako. Nag-iisa.

Bukod ki Gemma na kasama ko sa apartment, hindi ko na sinabi sa mga kasamahan ko ang aking pagdadalang tao. Ginawa ko ang obligasyon ko sa HSBC at tinapos kung makuha ang diploma sa AIM. Hanggang sa mga limang buwan ang aking sinapupunan. Hinarap ko ang aming manager at sinabi ang kundisyon ko. Pinayagan naman ako nilang bigyan ng meternity leave. Tatlong taon pa ang aking kontrata sa kumpanya dahil sa ibinigay sa aking grant, kaya ipinangako ko sa kanilang babalik ako. Hindi ko na hinanap si Rolly. Hiniling ko na lang na tamaan siya ng kidlat.

Umuwi ako sa amin sa Iligan City. Buti na lang tinanggap ako ng maluwang ng aking ina at mga kapatid sa gitna ng aking kalagayan. Tinulugan nila ako sa aking pagbubuntis hanggang sa maisilang ko si Ken. Sa gitna ng unos, si Ken ang nag bigay sa akin ng pag-asa upang magpatuloy. Siya ang naging inspirasyon ko kung muling makabangon.

Pero kailangan pa ang kunting sakripisyo, upang maisakatuparan ang aking mga pangarap na maging maayos ang aming pamumuhay. Magdadalawang buwan na si Ken, ng bumalik ako sa Makati upang tuparin ang pangako ko sa HSBC. Iniwan ko muna ang aking anak sa aking ina at bunsong kapatid dahil walang mag aasikaso nito sa Manila. Tuwing ika-dalawang linggo, umuuwi ako o kaya tuwing isang buwan, sila Mama at Ken ang pumupunta sa akin sa Manila.

Ganito ang mga naging routine ko sa loob ng mga sumunod na buwan at taon. Ang naging karanasan ko sa ama ni Ken ang nagpatibay at nagpamulat sa aking pagkatao na maging maingat sa pag-ibig. May mga nanligaw sa akin, pero parang naging mapait ang unang mga buwan ko kaya isinantabi ko muna ang aking puso. Mag iisang taon na ang aking anak ng muli akong magka boyfriend ngunit hindi nagtagal. Naging mas masalimoot na kasi ang aking schedule dahil sa madalas kung pag uwi.

Ang pag uwi ng madalas ang nagtagpo sa amin ni Benjie. Kaibigan siya ng aking kuya ngunit mas matanda ako sa kanya ng dalawang taon. Si Benj ay may-ari ng shop na nagkukumpuni ng mga motoriklo kaya madalas sa kanya ang aking kapatid na mahilig sa bike racing. Tsinito si Benj at tulad ko, maputi at makinis ang kanyang balat. Kundi nga lang tuwing hapon eh puno ng grasa ang mga mukha, kamay at paa nito, may itsura siya kung nakaayos. At dahil madalas sa amin, nalaman kung nagtapos siya ng Mechanical Engineering at nakagpag trabaho na sa ibang bansa ng mga dalawang taon. Umuwi siya ng makaipon ng kunti at nagtayo ng negosyong ito, dahil pareho ng aking kapatid mahilig din siya sa bike racing.

Mabilis ang mga pangyayari sa amin ni Benj, dahil na rin siguro sa udyok ng aking kapatid at sariling ina. Tinimbang ko naman ang lahat, mula ng manligaw ito sa akin. Nakakaramdam ako ng sweetness, lalo na pag dinadatnan ko siyang kalaro o kalong kalong si Ken. Hindi naglaon naging magkasintahan kami. Patapos na ang kasunduan ko sa HSBC ng yayain niya ako ng kasal. At dahil halos kakampi ni Benj ang aking pamilya at nagustuhan ko na rin siya pumayag ako sa hiling nito. Limang buwan matapos siyang mag propose, ikinasal kami sa Iligan. Umuwi na ako ng tuluyan sa amin matapos mag resign sa HSBC at namasukan sa bagong bukas na bangko doon. Maayos naman ang bahay sa taas ng shop ni Benj. At malapit lang sa aming bahay. Karaniwan na para sa akin ang mga tao at ibat ibang mukha sa shop tuwing hapon, pero habang tumatagal, mas dumadami pa ang mga dumadayo sa amin.

Anim na buwan matapos ikasal kami, ipinagbuntis ko si Abby.

***

Ewan kung bakit magibat ang unang dalawang taon namin ni Benj. Hindi ko alam kung bakit nagkaka problema kami sa finances, samantalang sa tingin ko kumikita naman ang kanyang shop at kumikita naman ako. Maliliit pa at ang mga anak namin, kaya di pa gaanong malaki ang gasto, pero nag aalala ako kung bakit kinakapos ako. Nag bu-budget ako at naglilista hanggang sa pinakahuling kailangang sabon. Pero sa tingin ko may problema ng. Lagi akong kinakapos sa budget.

Hindi ako sana’y manghiram dahil hindi ko naman nga gawain, pero nung kinausap ko si Benj, uminit ang ulo niya. Kesyo trabaho ko ang budgeting at kesyo na sa akin ang pera. Baka daw ako ang me problema dahil may mga bagay na binibili kong hindi naman kailangan.

Bagama’t hindi ko sinabayan ang galit niya, kalmado lang akong nakipag usap, na sabi ko baka dahil mas tumaas ang dosage niya sa bisyo. Ang halos gabi gabing inom, at halos gabi gabi siyang wala.

Sumiklab ang galit niya kaya hinambalos ng kamao ang hapag kainan. Lumikwas ang mga plato at baso, na muntik pang tamaan si Abby na nasa tabi ko. Siguro dahil natakot, umiyak si Ken na nasa may tabi niya. Nagkasagutan kami sa unang pagkakataon dahil sa inasal nito sa harap ng mga bata. Kumalma siya nung makitang ako na ang galit. Di ko siya pinansin at kinausap sa loob ng ilang araw.

Sa ikatlong gabi, inamo niya ako. Humingi ng tawad. Nagpaliwanag na dahil lumalakas ang bills niya sa shop at dahil marami ang hindi pa nakakababayad lalo na sa mga piyesang binili mula sa aming bulsa. Naintindihan ko naman, kaya pinag bigyan ko siya agad, pero pinagsabihan ko na hindi maaring basta na siyang sisigaw sa harap ni Ken at Abby. Ngumiti siya at muling humingi ng tawad. Niyapos niya ako at hinalikan. Sa sex, para sa akin, sa lahat ay mas gusto ko ay si Benj. Iba ang resistensiya niya dahil hangga’t hindi ako nangangatog at nanghihina sa mahabang oras na pagsisiping, hindi siya titigil. Hindi ko alam kung saan niya kinuha ang agimat sa bagay na ito.

Sa ika limang taon ng aming pagsasama, medyo minalas ako. Maganda na ang posisyon ko sa maliit na bangkong pinapasukan ko sa Iligan, pero walang ano-ano’y biglang nagkaroon ng malaking problema.

Nag umpisa ito nung ang isang costumer na may depositing seven million pesos ay humingi withdrawal ng six million pesos, para sa itatayo niyang negosyo. Nagulat ang management, kasi walang maagang abiso kaya humingi kami ng palugit na bigyan niya kami hanggang kinabukasan ng hapon. Pumayag ang depositor, pero hindi ko alam kung bakit hindi inasikaso ng aming management ang withdrawal request, upang mag abiso na sa central bank. Kung laman ng vault ang pag uusapan, maaring may nakatago kaming nasa five million pesos cash dahil sa patakarang naka deposito ang lahat ng pera sa bangko sentral.

Nung bumalik ang costumer at nalamang hindi pa siya makaka withdraw, nagwala ito nag sisi-sigaw sa sa loob ng bangko na maraming mga tao.

Nakalma lang nang paunlakan siyang makadala ng four million pesos. Pero hindi namin nakontrol ang ginawa ng costumer paglabas sa bangko. Nagpa interview ito sa isang lokal na radyo, dahil daw sa ginawa sa kanya at pinalaki nito ang apoy ng magbigay siya ng opinyon na wala daw pera ang bangko dahil baka daw ginastos ng may-ari sa itinayong hotel at resort.

Nagkagulo kinabukasan.

Daang daang mga depositors ang pumila sa bangko upang i-withdraw ang lahat nilang deposito. Nataranta kami. Sa huling talaan ng audit, merong kaming aabut sa three hundred million solid cash-in savings na dapat ay nakatago sa Central Bank. Dahil dapat kailangan ang abiso at dahil dapat makuha namin ang pera, hindi kami makapag pa unlak ng isahan sa lahat ng withdrawals. Nagalit ang mga tao at pinag babato ang aming gusali. Dumating ang mga pulis pero nagpatuloy ang stand-off hanggang gabi, bago kami nakauwi.

Nung sumunod na araw, isang note ang natanggap ko na pinag iipon kami ng may ari ng bangko sa kanyang resort at doun idineklara niya ang pagsasara. Babayaran kami ng separation pay depende sa taon ng serbisyo. Katakot takot na kaso ang inabut ng may ari, at pati mga empleyado hindi nakaligtas sa pangungutya at pananakit ng ibang naghihimotok na depositors.

Huli na ng mabalitaan kung ginamit nga ng may-ari ang pera sa kanyang ibang mga negosyo sa pagkakaakalang maibabalik niya ito sa loob ng anim na buwan, dahil sa apat na kasosyong nangako ng investments. Pero, tinakasan siya nung halos tapos na ang hotel at resort.

Hindi maiwasang marami ang magalit, lalo na nung nag take over ang Philippine Depositors Insurance Corporation at inabisuhan ang lahat sa may mga naka deposit na isang milyun pataas, five hundred thousand pesos na lang ang makakabalik sa kanila - que si hoda ilang milyun ang naipatago sa amin. Apat na linggo matapos nito, binaril sa ulo ang aming bank manager habang namamalengke sa Iligan City Public Market.

~~~

Nanatili muna ako sa bahay upang asikasuhin ang aking mga anak. May plano pa naman akong mag trabaho pero iniisip kung ipagpaliban muna ito, dahil plano kung lisanin ang Iligan bunsod ng pangyayari. Maliliit pa noon sina Ken at Abby at hindi ko pa basta maiiwanan.

Ngunit ng namalagi ako sa bahay naging mainitin ang ulo ni Benj. Lagi kaming nag aaway kahit walang kwentang bagay. Halos napabayaan nito ang shop kaya dumalang ang costumer. Humina ang kita kaya sumakit ang ulo ko sa mga pumapatong na bills at iba pang bayarin.

Ang pinakamatinding dagok, ay ng marinig ko sa balita na nasa costudy ng mga pulis si Benjie. Kasama raw siyang dinampot sa isang pot session, nang mag-raid ang Philippine Drug Enforcement Agency sa bahay ng kanyang kaibigan.

Sa unang pagkakataon, humiram ako ng pera sa aking nanay at kapatid upang pampiyansa ki Benjie. Hindi ko maintindihan kung bakit nagawa niya ito sa aming mag iina. Unay inunawa ko siya, dahil umiral ang aking awa at habag.

Pero lalong tumatagal, mas lalo siyang nalulong sa shabu. Nagkapang abut na sila ng aking nakatatandang kapatid na lalake kaya nagulpi ito. Binalaan siya na asikasuhin kami, pero bingi si Benj.

Maraming taon akong nagtiis, hanggang sa muli itong mahuli. Sa pagkakataong ito, hindi dahil user. Hinuli siya dahil nagtutulak na siya. 44 grams ng solid drugs ang nakuha sa kanya, kaya wala itong piyansa.

Ang mga kamag anak ko na ang nakiusap sa akin na iwanan ko na ang aking asawa. Nag-usap pa kami sa kulungan. Muli siyang humingi ng tawad. Nangako. Iniyakan ko siya. At parang mabigat na ang lahat.

Mahigit na siyam na taon na nagtiis ako. Sa payo ng aking kuya at ina, at dahil na rin sa aming kalagayang mag iina, nilatagan ko si Benjie ng Annulment of Marriage. At dahil convicted siya sa kasong drug abuse at drug pushing mabilis na naproseso ang aming legal separation.

Mga dalawang taon pa bago siya nakalaya, matapos tulungan ng mga kamag anak nito na ma-reverse ang desisyon ng Regional Trial Court na nilakad nila sa Appellate Court. Nakitaan kasi ng violations sa rules of engagement ng isagawa ng mga otoridad ang pag huli sa kanya. Napatunayang walang testigo mula sa barangay o kahit private citizen ng isumite ang affidavits ng composite team na nakunan umano siya ng shabu.

Nung panahong ito, wala na ako sa Iligan, nasa Manila uli ako at nag ta-trabaho sa isang Asian Investment Company, na pag-aari ng isang multi billion conglomerate.

Tatlong taon pa ang nakalipas, tinanggap ko ang alok sa akin sa isang Finance and Auditing Firm sa Singapore.

~~~

Mga alas dyes na ng umaga ng makarating ako sa aking apartment sa Singapore. Sinalubong ako ni Manang na nakangiti, ang caretaker na isang local, na halos naging ina at ate ko na sa pamamalagi dito.

Malapit lang ang opisina namin sa apartment na libreng ibinigay ng aming kumpanya. Malungkot dito dahil malayo ako sa aking mga mahal sa buhay lalo na ang aking mga anak, pero mas minarapat ko na ito dahil sa tatlong bagay. Una, maganda compensation package; Pangalawa, upang makalimot sa mga mapait na naganap sa aking buhay sa sariling bansa at ang Ikatlo, ay upang ilayo ang aking sarili sa mga mapanuksong mundo ng mga lalake umaaligid sa akin – na isang bagay lang naman ang kailangan. Inisip kung isara na ng tuluyan ang aking puso ng magampanan ko ng lubusan ang pangangailangan ng aking mga anak.

Hanggang sa matagpuan ko ang social networking. Na-aaliw ako sa gitna ng maraming trabaho dito sa ibang bansa. Marami akong nakilala na tulad ko may mga suliranin din sa buhay at pinag kaitan din yata ng kasiyahan. Dito ko na rin nakilala si Emily.

Kahit nasabi kong iniiwasan ko ng umibig muli at kahit nasa malayo ako, dumarating pa rin ang mga pagkakataon ng pangangailangan. Noong una, inisip kung mag karoon lang relasyon upang maibsan ang aking kalungkutan kahit walang commitments. Dito ko nakilala si Tim. Mas bata siya sa akin. May asawa at may mga anak. Sa kabila nito, nabihag ako ng mga magaganda niyang tula sa Facebook. Naging magkaibigan kami.

Hanggang sa magkita nung una akong umuwi, tatlong taon na ang nakararaan. Nagtalik kami. Naging routine na magkikita kami tuwing uuwi ako sa Pilipinas. Pero habang tumatagal, nakaramdam ako ng insecurity. Parang gusto ko ng kasama. Yung mamahalin ako at sasamahan ako hanggang sa pag puti ng aming mga buhok. Hindi ito maibigay ni Tim. Hanggang sa naganap ang nangyari kagabi, bago ako umalis pabalik dito sa Singapore.

~~~

Naiayos ko ng muli ang aking mga gamit. Natuwa na si manang sa pasalubong ko sa kanyang hopia. Binuksan ko ang aking laptop saka nag shout sa aking wall.

Lost my phone. :(

Wala naman masyadong aksion ang mga friends ko, kaya natulog muna ako dahil sa pagod at puyat. Mag-aalas tres na ng hapon nung magising ako. Nakalatag na sa mesa ang dapat sana’y hapunan na niluto ni Manang, kaya saglit akong kumain.

Pagbukas ko ng aking I-Pad, nakita ko ang message ni Emily sa PM na parang kararating lang.

Emily: Sissy, reply ka asap. Me kausap ako now, Carl daw. Nakuha niya daw ang I-Phone mo, at nag hihintay ng instructions.

Mabilis kung sinagot si Emily.

CHA: HA? AY THANK GOD SIS :D

CHA: Baka naman pwede mo makuha Sis, padalhan ng kita ng cash para mai-ship papunta dito ang phone, andiyan ang mga files ko. :)

Typing message…

EMILY: Sure, sige i-meet ko siya now.

CHA: Thank you sis. :D

Gabi na nung muli kaming mag usap ni Emily. Nakuha na niya ang phone, at pinag usapan namin ang details kung pano ito maipapadala sa akin dito. Naikwento ko ang nangyari sa amin ni Tim. She feels sorry sabi niya, pero siguro yun na daw ang pinaka mainam na desisyon.

~~~

Tatlong araw na ang nakalipas. Gabi. Tapos pa lang akong mag dinner, nakita ko ang friends request mula sa isang lalake na ang pangalan ay John Carlo Amarillo at recommended ni Emily. Hindi ako basta nag-a-add ng mga hindi ko kilala, pero dahil suggested ng aking kaibigan, pinindot ko ang accept button. Sa isip ko makilatis lang..

Binitawan ko ang I-Pad sa mesa upang kumuha ng tubig na maiinom sa ref. Napatingin sa wall kung saan nakasabit ang LCD TV. Pinanonood ni Manang sa BIO Channel ang life story ng artistang si Paul Walker. Nalungkot ako. Nung gap ang palabas, binalikan ko ang aking I-pad. Nagulat ako dahil may PM.

CARL: Hi, thanks for the add. I’m the one who found your I-Phone. Nakuha mo na?

Ah, siya ang nakakuha ng phone ko, kaya pala sinuggest ni Emily. Naupo ako at nag type. Mabilis saka nag send.

CHA: Aha, ikaw pala ang salarin. Hahaha.

Pero napaisip ako, bat ko naman sinabing salarin? Kaya nag type uli ako.

CHA: Yes, nakuha ko na. Salamat. :D

Typing message…

CARL: Buti naman. Hinabol ka pa namin, kaya lang ambilis mo eh.

Hinabol? hindi ba ito yung taxi driver? Iniwan niya ang sasakyan niya? Teka pano niya nakuha ang phone?

CHA: Wait, pano niyo po nakuha?

Typing message…

CARL: Natumba ako sa bag mo. Yung papasok ka sa door?

Inalala ko ang mga tagpo. Mabilis akong naglalakad papasok sa airport, dahil 4:30 AM na. Ah, teka me natisod nga! Tama. Yung dalawang lalake.

CHA: Ampt! Kayo ba yon? ang kulit niyo ha, nagmamadali ako nun. :D

CARL: Sorry.

CHA: Hindi ok lang. Tingin ko nasaktan ka ah. Ok ka lang? :p

CARL: Am ok. Ayos na.

CHA: Ok, that’s good. O sige. Thanks sa pagbabalik ng phone.. :p

CARL: Yes. Welcome. Again, thanks for the add.

CHA: No prob. Sige, Ciao! :p

Tiningnan ko ang ilang picture ni Carl. Hindi gaano malinaw ang profile niya. Baka nga hindi ito ang itsura nito. Pero, ok na rin. At least ibinalik niya ang cellphone ko.

~~~

Ilang gabi ang makalipas, nagkukulitan kami sa post ni Emily.

WE’RE OVER FORTY, SEXY AND STILL MADLY IN LOVE.

Mahaba na ang thread dahil kung ano-ano na ang pinagkukuwentuhan namin. Lalo na pag dating sa tagumpay nilang romansa. Kahit zero ako ngayon, nagbabato rin ako ng mga side comments. Walang ano-ano, biglang nakisawsaw itong bago kung friend na si Carl sa usapang Sexy at 40’s.

CARL: Sana makahanap din ako ng lovelife na over 40. :p

Nag-antay ako. Sinagot siya ni Emily.

EMILY: Marami diyan bro. :p

CARL: Papayag kahit me mga anak ako? Hahaha.

EMILY: Oo naman. Hahaha.

Medyo bumilib ako dito ki Carl. Kadalasan sa mga lalake lalo na ang mga mature, pag nambobola sinasabi hiwalay siya sa asawa. Walang nababanggit na anak. Parang ikinahihiya na meron silang mga bagahe upang magpa-impress ng mga babae. Pero itong si Carl, kakaiba. Proud na may mga anak siyang kasama habang naghahanap ng lovelife.

Interesting. Makilatis nga ng maayos. Nag private message ako.

CHA: Pssst.

Typing message…

CARL: Yes?

CHA: Ilang taon ka na ba?

CARL: 42.

CARL: Ikaw?

CHA: Hmm. 43.

Hm, a year younger, baka puwede. Kumusta kaya ang status nito. Tiningnan ko sa kanyang profile, walang nakalagay. Matanong nga.

CHA: Me sabit ka ba?

Hindi agad nag reply ang loko.. ilang saglit lang.

Typing message..

CARL: Separated. Ikaw?

CHA: Annulled.

CHA: So, technically, married ka pa?

CARL: Technically yes.

CHA: Ilang taon na siyang wala?

CARL: Seven years.

CHA: So, ilan ang naging love life mo nung nawala siya.

CARL: Wala.

CHA: Niligawan?

CARL: Wala.

IMPOSIBLE! Sigaw ng utak ko. Tawa ang ni-reply ko.

CHA: Hahahahaha.

Musta kaya ang sexlife nito. Aber at matanong.

CHA: ONS?

Hindi na naman agad nagreply. Nagbibilang siguro.

Typing message…

CARL: Anong ONS

Napakunot ako ng noo. Di niya alam?

CHA: Ons. Di mo alam?

CARL: Hindi nga, anong ONS..

CHA: One Night Stand.

CARL: Ahh.

CHA: So, ilan?

CARL: Wala.

Anak ng… ako ba pinagloloko nito. Sa isip ko lang. Meron bang ganun? Hindi ako makatiis. Natawa ulit ako.

CHA: Hahahahahahaha

CARL: Kanina ka pa, anong nakakatawa dun?

CHA: Gaga. Sinong binobola mo ako. Hahaha.

CARL: Cha, huwag kang maniwala. Hindi naman yan sapilitan. Nagtanong ka sinagot kita. Ano ba naman ang mapapala ko kung magsisinugaling ako. It’s up to you.

Kung titimbangin nga naman, wala naman reason para sabihin niya ang mga bagay na ito. Ano ba naman ang mapapala niya kung magsisinungaling. Sige, pagbibigyan ko siya.

CHA: Kunsabagay. :p

~~~

Dito na nag-umpisa ang aming madalas na PMs.

Hindi ko maipaliwanag kung bakit magaan ang loob ko sa kanya. Siguro dahil very open siya sa kanyang personal life sa akin. Siya ang unang nag send ng pictures nilang apat, kasama ang tatlo niyang anak. Tingin ko masaya naman. Binigyan ko siya ng kunting detalye ng aking pagkatao. Nasabi ko nanasa Singapore ako sa isang financial firm bilang finance auditor. Hindi ko itinago ang dalawa kung anak. Tulad niya, kahit hiwalay ako sa asawa, proud akong nanay dahil mababait sina Ken at Abby.

Halos gabi-gabi nagcha-chat kami. Nagkukumustahan. Nagulat na lang sa ika apat na araw, pinasabugan niya ako ng bomba. Nabigla talaga ako. Pero na-excite naman ako ng sabihin niyang..

CARL: Liligawan kita.

Kinilig akong parang teenager. Ambilis, pero gusto ko.

CHA: Ampt! Ambilis naman. Hahaha.

CARL: Please don’t laugh. Liligawan kita. At sa oras na ito naguumpisa na ako.

Kumabog ang dibdib ko.

CHA: Ikaw ang bahala. :p

Misteryoso para sa akin ang Carlong ito. May sincerity pagkausap na nararamdaman ko. Dati, hindi ako nagba-babad sa mga PMs lalo na kung walang latoy ang kausap. Pero si Carl, natuto akong magpahalaga, lalo na’t alam kung mahirap ang maging tatay at the same time nanay sa mga anak niya. Naghahatid, nagsusundo, nagluluto, pupunta sa kanyang farm, magpapahinga, gigising ng maaga para ipag handa muli ang mga anak, gagawa ng baon, maghahatid. At pag nakakuha siya ng tiyempo, kausap ako. Tila ako ang napapagod sa routine niya araw araw. Hindi tuloy maikakaila na medyo mahabag ako kaya paminsan minsan, inaalam ko kung inaalagan ba naman niya ang sarili.

CHA: Kumain ka na?

CARL: Hindi pa, later pa. Ikaw?

CHA: Kakain na ako, hindi ako pwedeng magutom.

CHA: Anong niluto mo?

CARL: Walang masyado, tortang talong at nag prito ako ng galonggong.

CHA: Namimiss ko yan, masarap yan. :p

Totoo naman. Magaling magluto si Manang, lalo na sa mga gulay na halos pareho rin ng nabibili sa Pilipinas, pero ang mga ganyang lutong bahay na mga simple lang, naglalaway ako. Nakaka-miss.

Nai-impress naman ako dito ki Carlo dahil marunong magluto. Parang nakakatakam minsan ang mga pino-post niyang pictures sa Facebook. Gusto ko one time, makatikim ng kanyang obra sa kusina.

At dahil very proud father, naging lambing ko na sa kanya na tawagin siyang Itay. Minsan nangingiti ako sa tawag niya sa akin nitong mga huli..

CARL: Palalabs…

CHA: Tay. How r u?

CARL: Ang init. Nasunog yata ako sa farm.

CHA: Kumusta ang mga kids, andiyan na?

CARL: Oo, nasundo ko na.

Biglang lumakas ang hangin. Wala si Manang, siguro lumabas ang lola, kaya tumayo ako upang isara ang mga bintana. Isinara ko na rin ang pinto at ang ibang ilaw. Saka ko binalikan ang aking i-pad sa mesa. Dinampot ko lang, at pumasok sa aking silid. Dumapa ako sa kama. Me massage na siya.

CARL: Kailan ka ba uuwi? Gusto kitang makita.

Hm. Nag isip muna ako, sure gusto ko siyang makita. Uuwi ako para isang planadong tour sa Palawan at magpapa despedida ako ki Ken na aalis para sa kanyang one year apprenticeship sa Magsaysay Shipping Lines. Nag leave ako sa katapusan ng buwan. Kaya sinagot ko siya.

CHA: Buti naitanong mo. Ahahaha. :-p

CARL: ?

CHA: Uuwi ako three weeks from now.

Typing message…

CARL: Talaga. Wow. That’s nice.

CARL: Kelan mo ako sasagutin Palalabs?

Sa pagkakataong ito medyo naseryoso ako. Madali ang pagpasok sa relasyon. Madali ang pag bigay ng commitment. Pero if this guy is for real, gusto ko maayos na usapan. Hindi pa kami nagkikita ng personal, ni hindi ko alam kung ano talaga ang totoong itsura niya, ugali at mga bagay bagay na hindi niya nababanggit sa akin. Kailangan pag isipan ang lahat. At kailangan pag usapan ng maayos.

CHA: Ayoko ng mag-laro Carl. Pagod na ako. Matanda na ako. Gusto ko companionship na totoo. Magkita muna tayo at nang masagot ang mga bagay bagay.

Sana maintindihan niya. Oo medyo malapit ako sa kanya. Inaamin ko siguro me crush ako sa kanya. Pero gusto kung makatiyak na totoo siya.

Ayoko ko na kasing umiyak.

~~~

Biyernes noon. Marami ang dapat gawin sa aking desk, pero boring ang hapon. Gusto kung i-relax ang isip ko kaya inaaliw ko sana ang sarili ko habang kausap si Carl. Sukat ba namang nasa kalagitnaan ako ng aking pagsalaysay ng mga hinanakit ay bigla itong nagreply.

CARL: Palalabs, may mga naka online na ayaw kung kausapin. Out muna ako.

At yun. Bigla ngang nawala. Hindi man lang inantay ang aking opinyon, o siguro binasa ang mga kwento ko, bigla na lang nawala. Nawala dahil may mga iniiwasan? Nawalan ako ng gana. Nag hintay pa ako ng mga 30 minutes, wala. Isang oras wala. Uminit na ang ulo ko kasi gabi na wala pa ring katok o pasabi kung nasaan siya. Hindi ako nakatiis, sumigaw ako sa aking wall.

‘Yung bang tipong iiwan ka dahil may mga iniiwasan. Eh pwede naman mag off line, pero tuloy ang usapan. Nakaka-asar lang!.”

Wala pang limang minuto, meron na itong 460 likes.

Merong 22 comments na karamihan, ‘relax.’

At merong gustong makikampi upang bugbugin kung sino ang binabanggit ko. Meron din na-curious, kung sino at ipinag hihimutok ko, dahil tila naamoy nilang may inaantay akong ka-PM. Hindi ko na ito sinagot. Nahiga muna ako sa kama. Ang sakit ng ulo ko.

Anim na oras matapos mawala si Carl, biglang nagpop ang PM niya. Naka offline pero may message. Halatang natakot.

CARL: Ako ba ito?

Nagtanong pa? At naku siguro me pagkatanga, nag like pa sa status ko. Naasar talaga ako.

CHA: Ay hindi.

CARL: Ako to, sorry na.

CHA: Amf! Pwede mo naman kasing i-offline. Alam mo ba yun? Tapos iiwan mo ako.

CARL: Sorry. Me gagawin kasi ako. Susunduin ko ang mga bata.

At nagpapalusot pa? Hindi naman yan ang point ng argumento kaya sinagot ko siya.

CHA: Secondary reason na lang yan eh. Yung unang reason ang hindi ko maintindihan.

CARL: Sorry.

Sa totoo lang, na-miss ko siya. Ewan kung bakit nagalit ako sa maghapon dahil di ko siya nakausap pero na-miss ko siya. Lumambot ang puso ko dahil sa ‘sorry’. Ano pa bang pinaka effective na paglalambing na hindi halatang nagtampo ako, kundi ang magtanong na..

CHA: Kumain ka na?

~~~~

Masaya na ang mga usapan namin ng mga sumunod na minuto. Di ko nga napansin, mag aalas dos na pala. Siya sana ang inaantay kung magpaalam kasi parang nagtataka ako, natutulog pa ba ang taong ito? Pero parang ginaganahan pa siyang makipag kwentuhan kaya binigyan ko siya ng palugit. After 30 minutes, matutulog na ako.

Kinabukasan araw ng sabado, naka apat na palitan na kami ng messages, ng biglang mag ring ang cellphone ko. Galing Pilipinas. Kaklase ko nung high school at tinatanong ako kung makaka-attend ako ng reunion sa darating na December. Sabi ko malamang, kung matataon na ang petsa ay nasa Christmas Break ko.

Napatagal ang kwentuhan namin ni Gina dahil sa kung anong mga balitaan. Siguro mga 20 minutes bago kami nagpaalaman. Nang balikan ko ang FB, wala na siya. At me mga sad smileys na iniwan. Kahit offline tinadtad ko siya ng mensahe.

CHA: Sorry

CHA: Tumawag kasi yung classmate ko.

CHA: Sorry na Tay.

Sumagot naman siya at muli kaming nagpalitan ng mga messages. Pero nung malaman kung ok lang siya, kagyat ko siyang iniwan kung mag hanap ng makakain. Ang pinakamadali ay gumawa ng oatmeal. Abala ang isa kung kamay pero pinilit kung i-massage siya.

CHA: Lika, oatmeal tayo.

Nilagyan ko ng mainit na tubig ang oatmeal para iluto, at least five minutes.

CARL: Sige na ok lang ako. Kumain ka na.

CHA: Wala pa, after 5.

Matagal tagal bago siya nagreply. Maya-maya.

Typing message..

CARL: Hindi ko maintindihan. Maling window yata ito.

Una, hindi ko rin gaanong maintindihan ang ibig niyang sabihin. Abala ako sa aking inihahandang oatmeal.

CHA: Ha?

Pero nung ulitin kung basahin ang sinabi niya, nalinawan ako at bigla na namang umandar ang pagka-taklesa ko. Binira ko siya. Straight punch.

CHA: Sabi ko wala pa, nakasalang pa mga 5 minutes pa bago maluto ang oatmeal. Wala akong ibang ka-chat kaya huwag mo akong pagbintangan.

Binaba ko ang I-Pad. Pumunta ako sa sofa at nanood na lang sa pelikula ni Will Smith na After Earth sa HBO.

Magdusa siya.

Pero makalipas ang 15 minutes, nakunsensiya na naman ako. Binalikan ko ang I-Pad, may reply siya.

CARL: Ok.

Yun lang? Walang sorry? Muli ko itong nilapag. Ayokong magreply. Sumasakit na naman ang sentido ko. Gusto ko ng magpahinga. Nung inilagay ko sa lababo ang pinagkainan ko, at kumuha ako ng tubig na maiinom, umilaw ang I-pad, may message siya.

CARL: Matutulog na ako.

Sinagot ko ng mabilis.

CHA: ZZ na rin ako. Nyt.

CARL: Oks.

Dala ko na ang I-Pad sa aking silid. Isinara ko na ang ilaw at nagtaklob ng unan. Yun lang ang reply niya. Ipinikit ko ang aking mata. Siya pa rin ang laman ng aking utak. Hindi ako maka concentrate lalo na nung maala kung linggo na pala. Hindi ako nakatiis, binuksan ko ang PM niya at nag message ng katlong kataga.

CHA: Happy Fathers Day.

Naghintay ako, nakatutok sa PMs. Ilang saglit pa, kumabog ang dibdib ko.

Typing message…

CARL: Salamat.

Gusto kung isipin na ok ang lahat pero nakakaramdam ako sama ng loob. Muli kung ipinikit ang aking mga mata. Pinilit kung matulog kahit masakit ang aking ulo. Pero bakit hindi ako mapakali. Mga sampung minuto pa ang lumipas hindi kinaya ng aking dibdib. Baka naman nagkamali ako. Baka naman na-offend.

Ayoko ng ganito. Parang nasasaktan ako. Kaya nag PM ako.

CHA: Matutulog ba tayong may tampuhan?

Naghintay ako. 5 minutes. Wala.

CHA: Ito ba ang gusto mo?

10 minutes. Wala pa ring reply.

Isinara ko na ang aking FB. Nakatagilid sa kama, nagkumot ako ng mahigpit at tinakpan pa ng unan aking mukha, habang akap-akap ko ng mahigpit ang isa pang malaking unan. Sa gitna ng dilim sa silid, sa loob ng aking makapal na kumot at yapos na ulan, iniyakan ko si Carl hanggang sa makatulog nung gabing iyon.

I miss him. I think I love him, that much.

~~~

Napakasakit ng mga sumunod oras hanggang umaga. Hanggang maghapon. Wala atang dumaang minuto na hindi ko sinilip ang aking FB sa PMs. Sa kahit kunting mensahe galing sa kanya. Wala akong natatanggap. Wala siyang posts sa wall, walang indikasyon na nagbubukas siya.

Hanggang dito na lang ba?

Halos wala ako sa sarili buong maghapon, hanggang mag-damag. Sumunod na araw, inantay kung muli si Carl pero wala. Tanghali, hindi na ako nakatiis. Nag PM ako at nag bigay ng numero kung saan niya ako tatawagan, paglapag ko sa Pilipinas. Dalawang tulog na lang, uuwi uli ako. At inaasahan na sa susunod na biyernes ay magkikita na kami ng personal. Sana ok lang siya. Sana ok kami.

Sana magkita kami.

Sa ikatlong araw, at sa mahigit 10 messages na paghahanap ko sa kanya, umilaw ang mundo ko at tila nawala ang pagod ko sa buong linggo. May reply na siya.

CARL: Dadating ako.

Napangiti ako sa tatlong smiley faces na ipinalipad niya sa akin. Oras na para mag impake. Uuwi ako!

Siyyet! nagreply na siyaaa. :D

~~~

Naghahanda na ako ng aking mga gamit nang maalala ko si Paul.

Uuwi ako. Me katatagpuin. Hindi naman yata fair kung hindi ko sa kanya sasabihin, na I’m falling in love with someone. Ayokong maging two-timer. Kailangan namin mag-usap. Kailangan tapusin na namin lahat ng namagitan sa amin.

Sa aking silid, mga alas nuebe na ng gabi. Patay na ang mga ilaw at tanging kandila na lamang sa pasamano ang liwanag. May maliit na mesa, at sa taas nito ang malaking poster nf Fast and Furious.

Lumuhod ako.

“Paul, you know I love you. Maraming salamat sa mga gabing pinaligaya mo ako.” Hindi ako nakatingin sa poster. Nakatingin ako sa maliit na mesa, sa baba ng poster. Naroon kasi ang aking 5 inch, vibrator. Nakatirik rin itong parang kandila patayo, malapit sa may titi ng lalake sa poster. Tumayo ako at dinampot ito.

“Goodbye Paul. Mamimiss kita.” Sabi ko sa aking vibrator, hinadkan ko ito at isinilid sa isang kahon ng sapatos upang itago sa cabinet. Medyo naluha ako sa pag hihiwalay na ito. Apat na taon din akong pinaligaya ni Paul.

****

Tatlo ang sadya ko sa pag uwi, kaya humingi ako ng emergency leave ng one week sa opisina. Una, naka schedule talaga kami kasama si Emily at ang pamilya ko na magliwaliw sa Palawan. Pangalawa upang ihatid ang aking anak na si Ken na lilipad papuntang US para sa kanyang isang taong apprenticeship bilang seaman. At ang pangatlo – makita at makausap ko ng personal si Carl.

Inilagay ko sa pangalawang listahan ang pagkikita namin. Ang unang dalawang araw, minalas kami sa Palawan. Hindi namin inaakala na ang low pressure east Philippine Sea, ay magdadala ng ulan sa buong Luzon. Malakas ang ulan kaya halos hindi kami nakapag libot.

Bumalik pa rin kaming masaya, lalo na’t na-miss ko ang mga anak ko. Dalaginding na si Abby at natutuwa akong marunong na ito sa sarili. Akala ko nung una ay mailap siya sa akin dahil halos sampung taong gulang lang siya ng mag abroad ako. Madalas siya ki Benjie, ang kanyang ama kaya tuloy lumaki itong Papa’s Girl. Masaya naman ako at mahal na mahal siya ng ama, sa gitna ng nangyari sa amin, at maging ang bagong asawa nito ngayon ay tila malapit rin si Abby.

Sa bahay na kami nina Emily tumuloy. Malapit lang naman ito sa Makati kung saan may mga lalakarin pa kami ni Ken. Umaga ng biyernes, nawindang ako sa init sa POEA, dahil sa mga dokumentong tatatakan nila para sa paglabas ng bansa ni Ken. Proseso itong ibinigay ng Pamantasan kung saan kumuha ang aking binata ng kursong Marine Engineering. Mahaba ang pila, at kung minsan maiirita ka kasi, sasabihing mali ang pinilahan gayong ilang oras kang nagtiyha upang makarating sa desk officer. Kinalma ko na lang aking sarili, dahil baka magkaroon pa ng problema ang papel ni Ken.

Natapos kami sa POEA at naghanap ng lugar na pwedeng kumain ng pananghalian. Nagutom ako sa nakakahilong pilahan at balyahan ng mga tao. Habang kumakain kami ni Ken, ipinagtapat ko sa kanya na may makikipag kita ako sa isang kaibigan.

“Boyfriend mo?” Sabi ni Ken. Nakangiti.

“Hindi ano ka ba, hihi.” Sagot ko sa kanya.

“Lam mo Ma, ala namang problema kung magbo-boyfriend ka, o mag aasawa, kakampi mo ako dun, kaya lang hanap ka naman ng matino, yung di ka pinaiiyak. Malaki na ko, kaya ko ng yumupi ng tao na parang yero lang. Yokong nasasaktan ka.”

Napatitig lang ako sa anak ko. Nag mature na si Ken. Very impressive na ang ipinagbago niya bukod sa pisikal na aspeto. Wala na akong ibang hihilingan pa, sana lagi siyang safe sa pagbiyahe niya ngayon.

“Talaga, papayagan mo akong mag-asawa uli?”

“Siyempre naman. Eh pag nag-asawa kami ni Abby, aba maiiwan ka, wala kang kasama pag matanda ka na, pasok kita sa home for the aged, gusto mo?” Biro nito.

“Aba subukan niyo yan. Susunugin ko mga bahay niyo.” Sagot ko, nakatawa sa kanya.

“At huwag kang maghanap ng mas matanda sayo.” Sabi ng anak ko. “Naku, ayoko mag alaga ng step father na hindi na maka-ihi, hahahaha..”

Natawa rin ako.

Ipinagpatuloy namin ang lunch, hanggang sa buksan niyang muli ang topic habang naghihintay kami ng bill.

“Pero BF mo ba yung katatagpuin mo?” Sabi uli nito.

“Hindi nga ang kulit.” Pero hindi na rin ako nakatiis. “Nanliligaw..”

“Gusto mo ba siya.?”

“Hindi ko pa alam. Malalaman pa lang natin. Mamaya.”

“Sige.” Lumapit ito sa akin. “Sabihin mo lang kung kailangan, gugulpihin ko.”
Tinakpan ko ang bibig ko upang pigilan na mapahalakhak.

“Ano ka ba.” Pinalo ko ang braso niya.

****

Mga alas tres na kami ni Ken nakarating sa meeting place. Wala kaming binigay na detalye sa isat isa kung paano makikilala, dahil naniniwala akong totoo si Carl. Ang lahat ng kanyang sinabi, at lahat ng mga larawang pinakita niya nakatago sa aking I-Pad.

Sa loob ng coffe shop, malapit sa may glass wall may nag-iisang naka-upong lalake sa bandang kanan. Nakasout ng reading glass, nag babasa ng libro. Kumakabog ang dibdib ko, hila ko mula sa aking likuran ang kamay ni Ken ng lumapit kami. Hindi ako maaring makamali sa lalakeng tinapatan ko.

“Hi”

Tumayo siya. Nakatitig sa akin at tiningnan ang anak ko.

“Cha.”

Kinamayan niya ako. Matigas ang palad niya. Pinaupo niya kami. Parang nakikita ko sa kilos niya ang nerbyos.

“Anak ko, si Ken.”

Nginitian ni Carl ang anak ko. Kahit teenager, pinakitaan niya ito ng isang gentleman’s gesture na na-appreciate ko naman.

“Ken.”

Tiningnan ko si Ken, na parang nagbigay galang din sa kanya. Sa loob ng ilang saglit pinag-aralan ko ang totoong Carl sa anyo, kilos, itsura at galaw. Maliit siya at halos kasing tangkad ko lang. Hindi siya macho, ordinaryo lang.

Pero gusto ko ang mukha ni Carl.

Ang dalawang nunal sa pisngi na parang nunal ni goma. Ang mga mata niyang mapangusap. Makapal na kilay, Ang labi niyang manipis. Hindi siya maputi at hindi rin sobrang itim. Ang balat niya sa kamay at mukha ay parang sunog lang sa araw dahil sa farming. Ang kamay at daliri niya ay parang pambabae. Gusto ko ang malinis at maayos na kuko. Weird.

“So, ano bang gusto niyo?” Sabi niya ulit.

“Sabi mo hanggang hot choco lang kami. Di hot choco lang..” Nangiti ako, pero halata ang nerbyos sa mukha ni Carl.

“Nagbibiro lang ako, ano baka me gusto kayo baka nagugutom ..” Sabi niya.

“Wala, ok na kami, kahit juice. Huwag ka ng mag-alala.”

Nung tumayo si Carl upang mag-order, hindi ako nakatiis na hindi ko siya samahan. Magkatabi kami sa pilahan. Hindi ko talaga matiis na makausap siya ng sarilinan. Nakangiti na siya, naniningkit ang isa niyang mata. Ang cute ng taong ito. Hindi artistahin, pero me appeal. Kinurot kung pino ang kanyang braso na hindi mahahalata ng mga tao.

“Kumusta kana. Buti naman nakipagkita ka..” Sabi ko. Pabulong.

“Usapan ay usapan. Ikaw kumusta ka, are we good?”

Idinikit ko ang braso ko sa kanya.

“Siyempre naman Tay.” Pabulong pero alam kung narinig niya.

Nagkuwentuhan kami pagdating sa aming table dala ang mga inorder. Sinabi ko yung dinanas namin sa POEA. Nagtanong siya ng Palawan trip kaya sinabi ko rin ang bad weather. Hindi ako mapakali, gusto kung i-rehistro ang lahat sa kanya. Nakatitig siya sa aking mata. Alam kung nabanggit nito na sa mata niya nakikita ang kalooban ng tao. Hinayaan ko naman siya.

Nagpapatuloy ako ng aking mga kwento, napapansin kung naiilang si Carl. At habang sinasabi ko ang maghapong tambay namin sa hotel sa Palawan, inapakan ko ng malakas ang paa ni Ken sa ilalim ng table.

Hudyat ito at ipinakusap ko sa kanya. Ibig sabihin, ‘safe na. Alis ka muna.’ At di hawak na nagmana nga sa akin si Ken kung talino ang usapan, mabilis na tumayo ito.

“Ma, pupunta lang ako diyan sa kabila. Me nakita akong bag, baka mas maayos yun na gamitin ko.”

Nagkunwari akong nabigla.

“Ha, ah sige huwag kang magtatagal" Pero kumindat ako, (tagalan mo!) Baka mawala ka diyan.” Kumindat uli ako, (umuwi ka na kung pwede, text ka na lang.).

Napangiti ang anak ko. Halata sigurong pinagpapawisan ang nanay niya. Sa isip ko lang at sana’y mabasa niya, ‘I love you anak thank you’.

Ibinaling niya ang tingin ki Carl.

“Tito, saglit lang po maiwan ko po kayo..”

Tumayo si Carl. Napaka gentleman.

“Sige Ken.”

Nakatanaw sa labas si Carl, pinagmamasdan ang anak ko. Lumapit pa ako sa kanya.

“Hanggang kelan ka ba dito sa Manila?” Bungad ko.

Mahaba ang naging kwentuhan namin. Naroon ang mga sulyap. Ang mga di sinsadyang pagkakadikit ng paa at braso. Mainit.

Nakakakilig.

~~~

Mga two hours din akong pina buelo ng aking anak na masarili si Carl. Mga 5:30, bumalik ito at ang loko-loko, bumili nga ng bag. Wala ito sa usapan. Ano ba gagawin niya diyan? Nagtaka ako. Pero hinayaan ko na lang.

Halatang malungkot ang mata ni Carl ng magpaalaman kami. Inilapit niya ang pisngi sa akin, pinag bigyan ko naman. Dumikit ang pawis niya sa aking mukha, pero ok lang. Sino ba naman ang hindi pagpapawisan sa tagpong ito. Kinamayan niya ang anak ko. Ang sweet. Me respeto ang dalawang lalake sa isat-isa. Sana magkasundo sila.

Gusto ko sana, ihatid man lang kami nito kahit makasakay lang ng taxi. Pero tumanggi siya. Parang nararamdaman ko kasi ang lungkot nito dahil ito na ang huling tagpo ng aming pagkikita. Hanggang sa makalabas kami ni Ken, tinatanaw tanaw ko pa rin siya sa bintana. Kumaway siya nakangiti.

Pero may lungkot ang mata.

Nasa taxi na kami ni Ken, di pa rin maalis sa aking isip si Carl. Ano kaya ang iniisip niya ngayon. Nakangiti ako habang nakatingin sa dinadaanan ng taxi. Wala naman akong tinatanaw.

“Ang tamis ng ngiti mo Mama.” Sabi ni Ken.

Napalingon ako. Tinapik ko muli ang balikat niya

“Tumigil ka nga. Huwag mo akong pagtripan..” Tawa ko sa kanya.

“Sandali” Naalala ko bigla. “Ano ba yang binili mong bag, para saan yan?”

“Hahaha” Tawa ni Ken. “Eh wala akong maidahilan kanina, bibili ng bag. Natagalan ako kahahanap ng bag, kaya ito nabili ko sa bangketa.”

“Ha? magkano bili mo?”

“Sixty five pesos.” Ngiti nito. Napailing na lang ako. Resourceful talaga ang anak ko.

“So, ano?” Tanong niya. Nakatingin sa akin.

“Crush mo yun, hanggang balikat ko lang.” Five-nine ang tangkad ni Ken.

Umiling muna ako.

“Hindi ko alam. Pero cute siya.”

“Mukhang mabait naman.” Sabi niya.

Tumango ako.

“I think so.” Sabi ko.

“Huwag ka lang niyang paiiyakin, mamartilyuhin ko ang mga kuko niya.”

Natawa uli ako sa anak ko.

~~~

Nakahanda na ang hapunan kina Emily ng dumating kami ni Ken. Deretso na kami dun matapos mailapag ang aming mga gamit. Excited si Emily sa aking kwento, kaya inilahad ko ang mga kaganapan habang kumakain kami. Siyempre, naririnig ng aking accomplice.

“Napansin mo ba yung mga daliri niya?” Sabi ni Emily.

“Oo, Sis, nahiya ako hahaha.”

Natawa rin si Emily.

Nung matapos kami marami pang tanong si Emily. Hanggang sa ayusin ko sa silid ko ang ibang mga gamit na sa loob ng aking bag. Nakita ko ang nababalot na paper bag.

Ang mahiwagang tsinelas na binili ko sa Singapore. Hndi ko nadala kanina kasi galing kami sa POEA ni Ken. Inisip kung iwanan na lang ki Emily, para ipadala ki Carl. O, pwede ko namang idaan sa hotel kinabukasan. O, pwede ba ngayon, kahit iwanan ko sa front desk? Tenext ko siya, kung anong landline sa hotel at tatawag ako sa kanya. Agad naman siyang sumagot, kasama ang room number niya upang mabilis daw na mai-connect sa kanya ng operator.

Nakabihis na ako ng shorts, at nakasandals na lang ako. Kung pupunta ako dun, wala pang 20 minutes dahil medyo gabi na makakarating agad ako. Nakatitig ako ki Emily ng sabihin ko ang iniisip ko.

Pero medyo napangiti ang aking bestfriend. Tulog na si Ken sa isang silid, kasama ang anak ni Emily, siguro dahil sa pagod.

“So, what do you think?” Sabi ko.

Umiling muli si Emily. Ilang saglit lang…

“Go, Sis.” Makahulugan ang sabi niya. Nenerbyos ako.

Nag-wet yata ang panty ko.

Nangatog ang tuhod ko hanggang maglakad ako sa may main door. Nilingon ko uli siya.

“Sige na Sis.”

Malapit sa may pintuan ang isang maliit na table. Nailapag ko dun ang isang plastic bag na may toothbrush ko, sabon at shampoo na dala ko galing Palawan. Dinampot ko ito at isinilid sa paper bag kasama ng tsinelas.

~~~~

Nasa taxi uli ako, papunta sa Kabayan Hotel sa Makati. Parang tinuktukso ng tadhana, dahil habang iniisip ko si Carl pinatugtog ang kantang Somewhere In My Past sa FM Radio ng taxi. Naalala ko ang post niya sa Facebook tungkol ki Julie Vega. Crush niya ito nung grade 5 siya.

~I met you just tonight
~But I keep wondering why
~It seem's I've always known
~You all my life...

~I held you only once
~But I keep wondering why
~It seem I've held you forever

~Can it be true
~Could I be wrong
~That somewhere in my past
~I fell in love with you

~I've kissed you only once
~But I keep wondering why
~It seem's I've kissed your lips
~So many times

~I know you only now
~But I've keep wondering why
~It seem I've known you forever...

~I loved you only now...
~But I keep wondering why
~It seem I've loved you forever...
~Somewhere there was you and I
~Somewhere...

~~~

Nasa harap na ako ng hotel ni Carl. Mag aalas nuebe na ng gabi. Siguro hindi naman nakaka hiya kung dadalhin ko lang naman itong kanyang pasalubong. Pwede naman akong umalis. Binasa ko ang text, room 416. Mabilis pumasok ako deretso hanggang lobby hanggang elevator. Walang ibang tao, lalo ng umakyat ako. Nanginginig ang tuhod ko lalo na ng umabut ako sa kanyang pinto.

Hanggang sa kumatok ako. Marahan. Ilang saglit lang bumukas ito. Parang nakakita ng multo si Carl ng makita ako sa labas.

“Hi.”

“Cha.” Luminga muna siya sa labas at inanyayahan ako. “Pasok ka.”

Pumasok ako ng kunti lang, malapit lang sa may pintuan at sumandal ako sa pader. Nakabukas pa rin ang pinto.

“Nalimutan ko kanina, ito pala yung gusto mong dalhin ko sa’yo, tsinelas.”

“Tsinelas?” Sabi niya

Tumango ako.

“Pinabili ko?” Tanong niya uli

“Oo, sabi mo gusto mo ng tsineles.”

Nalito ako kasi parang natawa siya.

“Joke yun, ano ka ba? Hahaha. Saka I told you, gusto kung tsineles kahit luma basta’t galing sa’yo.” Paliwanag niya.

Gust ko sanang bawiin. Akin na lang nga. Ang arte naman nito. Pero kinuha niya pa rin. Hinagkan.

“Pero andiyan na rin, thank you.”

Naramdaman ko na lang sa me pinto parang me tao. Baka naman may ini-expect siyang ibang tao. Parang pinagpawisan ako.

“Excuse sandali..” Sabi ni Carl. Pagsilip ko sa may pinto, naroon ang isang hotel boy. Me dalang tray na me mainit na tubig.

Medyo nakahinga ako ng maluwag. Kinuha ito ni Carl, at ng magpasalamat sa Boy, isinara niya ang pinto. Papunta sa sa study table upang ilapag lumapit ako sa kanya sa may likuran. Marahan kung iniangat ang aking kamay papunta sa kanyang tagiliran sa kanan. Siguroy nakuryente si Carl dahil parang napa-atras ito saka pumihit. Magharap na kami. Naamoy ko ang preskong katawan nito. Ang sabon, ang shampoo ewan ko bat ito lang – kinubabawan na ako ng libog. Hanggang sa maramdaman ko ang kanyang mainit na labi. Napayakap ako sa kanya.

Walang pagmamadali na nag iskrima ang aming mga dila. Naramdaman kung tumigas ang aking nipples na natatakpan pa ng t-shirt at bra. At parang tumigas din ang aking clitoris na ngayon ay namamasa na sa loob ng aking panty.

Malakas ang hatak ng aking libido lalo’t nataon ngayon na malapit na akong mag regla.

TAGLIBOG AKO.

Kanina pa ako nagtitimpi sa coffee shop.

Mahigpit ang pagkakayakap ko sa kanya. Ilang saglit bahagya siyang kumalas. Tinitigan ang aking mga mata. Kapwa kami nangungusap.

“Cha, we don’t have to do this. I can wait. Alam mo yan.” Bulong niya. Naghahabol na ang aking mga hininga. Napakagat ako ng labi, bago ko siya sinagot.

“Ayoko ko nang maghintay. Pagod na ako kahihintay. I wanna feel what’s inside you. And I mean it now.”

Sumiklab ang init sa boung silid ng mga tagpong ito, lalo na ng muli niyang hagkan ang aking labi. Hinila ko ang kanyang damit pataas. Ganundin ang ginawa niya sa akin. Bumagsak kami sa kama. Patuloy na nag iisrikima ang aming mga dila. Naramdaman kung nagkukumahog siya sa pagkanap ng hook ng aking bra, pero wala siyang makapa. Naawa na ako kaya bahagya akong umangat.

“Walang hook diyan. Nasa harap. Halatang di ka na marunong magtanggal ng bra.” Biro ko ki Carl. Napangiti rin siya at sumagot.

“Pasensiya ka na, di pa ako nakagamit ng ganyan.” Gusto ko minsan ang sense of humor nito. Kaya kahit nililibugan, natawa pa rin ako. Hinalikan ko siya sa pisni at sa leeg.

Dinalaan ko ang kanyang dibdib. Pinasadahan ko ang kanyang nipple. hanggang sa puson. Nadaanan ko ang matigas na sandata ni Carl sa loob ng shorts. Napasinghap ako. May tunog mula sa TV kumakanta ng Love of A Lifetime ang Firehouse sa MTV Channel.

Hindi na ako makapag hintay, ibinaba ko ng sabay ang shorts at brief niya. Umalpas ang kanyang sandata, napalo ang aking mukha sa labis na tigas.

FUCK.

Ang sarap makakita ng titi. Ito ang masasabi kung titi, mataba. Mahaba. Maugat. Malapot na ang ulo dahil sa pre-cum. Dinilaan ko. Ang sarap, nakakadarang ang alat. Dinilaan ko ang buong katawan. Napatagilid na ako habang patuloy na dinidilaan ko ang kahabaan ng kanyang titi, naramdaman ko ang isang kamay ni Carl na lumalamas sa aking suso. At ibinaba sa aking shorts, pilit na binubuksan. Naawa ako, kaya bumaba ako. Sa harap niya, hinubad ko ang aking shorts at panty. Pinag handaan ko siya. Tumambad ki Carl ang aking pussy. Bagong ahit. Tayo tayo ang nipples ko. Bumalik ako sa kama at walang patumpik tumpik na isinubo ko ang titi.

Ang sarap.

Kinagat kagat ko ang laman. Dinilaan ko pati ang bayag. Mas dumami ang tumutulong likido sa mata ng ulo. Sinalsal ko. Naramdaman ko ang kanyang daliri sa aking labia. Napapikit ako alam kung naramdaman niyang naglalaway ang pussy ko.

Napaungol ako ng maramdaman ko ang isang daliri pumasok. Nakasubo ako sa titi ni Carl. Napabuka ako ng hita ng hilahin niya ito papunta sa kanya. Pinag bigyan ko siya. Tuluyan akong umakyat sa kanyang katawan bukas na bukas ang aking pagbabae sa kanyang ulunan. Naramdaman ko ang kanyang dila. Para akong mabaliw sa sarap ng himudin niya ang kaloob looban. Nadaan niya ng banayad ang aking clit. Napaungol ako sa kanyang titi na nasa bibig ko. Hanggang sa palayain ko ang aking tinig, sinalsal ko muna ang titi ni Carl. Sunod sunod, habang dinidilaan niya ang labia at clit, may nakapasok na mga daliri sa aking bukana. Kumakadyot na balakang ko. Lalabasan ako. Fuck lalabasan ako..

“Ahhhhhhhhhhhh”

Napakasarap. Kakaiba sa mga dating climax na naramdaman ko. Parang puro. Sinasalo lahat ni Carl ang aking likido. Sa sobrang sarap, naidapa ko ng tuluyan ang aking katawan sa kanya.

Nung kumalma ang aking pakiramdam pinihit ko ang aking sarili, upang tingnan si Carlo. Whew! Wala akong masabi.

“You’re good.”

Pumaibabaw ako sa katawan niya. Alam kung sabik na sabik siya kaya hindi na ako nag akasaya ng panahon. Hinanap ko ang kanyang pagkakalake at ikiniskis sa aking pussy. Naghalo na dito ang aking laway at namumuting likido, bunsod ng kakatapos na climax. Nung tantiya ko na basa na ang buong katawan ng kanyang cock, itinutuok ko ang ulo sa aking lagusan.

“Ready?” Sabi ko.

Tumango siya.

“Yes.”

Saka ako lumusong. Unti unti. Nanganak na ako, pero bakit tila punong puno ang aking hiyas sa cock ni Carl. Napakagat ako ng labi. Napatingala habang ninanamnam ko ang bawat hibla ng kanyang laman na pumapasok sa akin.

Matigas.

Mainit.

Napaliyad si Carlo sa pagkakahiga at napaungol..

“Oohhh fffuucccckkk”

Nung maisagad ko ng tuluyan sa aking lagusan ang kanyang sandata, nanatili akong nakaupo, hanggang sa isagad pa ng todo ng aking katawan sa kaloob looban. Nakahawap na siya sa aking balakang. Nakiusap.

“Huwag kang gagalaw.. please.”

Nararamdaman kung tila namimilipit ang kanyang kalamnan sa libog. Ang tantiya, malapit na siya sa sukdulan. Ako rin naman, nadadarang sa sensasyon na aking nararamdaman.

Inihanda ko ang aking sarili upang sana’y umindayog.

“Ready..” Tanong ko uli. Nakataas na ang mga mata ni Carl at nangingiwi sa sarap.

“P-pag gumalaw ka, la-labasan ako..” Sabi nito. Nginitian ko siya, at sinang ayunan. Kaya ang ginawa, umangat ako ng dahan dahan, at ng maramdaman kung nasa ulo na ang bukana ng aking labia ang kanyang sandata, umulos ako ng mabilis. Pababa.

Sagad.

Nakapahawak pa siya ng mahigpit sa aking balakang hanggang sa maramdaman ko ang pagsirit ng kanyang tamod sa aking kaloob looban. Malakas ang mga pilandit ng kanyang semilya kaya parang nararamdaman kung sinusumpit nito maging ang aking cervix.

Ang sarap ng pakiramdam.

Sunod sunod ang mga putok na nararamdaman ko habang nakaupo lang ako ng sagad sa kanyang titi. Napatukod na ako sa kanyang dibdib upang alalayan ang aking sarili sa napakasarap na sensasyon.

Ilang salit lang, nilabasan din ako sa huling yugto ng mga pumipilandit na katas ni Carl. Napaungol ako. Nanigas ang mga muscles ko. Hanggang sa tuluyan akong manghina. Ibinaba ko ang katawan ko at hinanap ang kanyang labi. Nagsipsipan kami ng laway habang humuhupa ang aming pagnanasa. Paisa isa na ang aking hininga na may mga impit na ungol dahil nararamdaman ko ang pagkislot ng kanyang cock.

Niyapos ko siya ng mahigpit.

“Masarap ako no…..” Sabi ko sa kanya.

Napahiga na ako sa kanyang dibdib. Magkasugpong parin ang aming mga sandata. Ramdam ko pa ang katigasan niya sa aking pussy. Tumutulo na ang mga likido bumubula sa aking hiyas, sa dami ng tamod na pinaputok niya sa akin.

~~~

Mas naging maalab ang aming round two. Ipinaramdam sa akin ni Carl ang kanyang resisntensiya, ang kanyang lakas at ang kanyang talent sa lovemaking. Para akong nasa alapaap ng mga oras na yun.

Nung matapos kami, nagulat ako sa naitanong niya.

“Safe ka ba?” Delayed naman yata. Dapat kanina niya tinanong to, buti na lang, sa bilang ng aking ritmo, teka anong araw ba ngayon, Friday, one-two-three-four teka naguluhan ako, kelan ba yung..

“Oo… yata..” Friday, so dapat next Wednesday datnan ako. “Oo, safe ako..” natawa tuloy ako sa sarili.

Nakahiga ako sa kanyang dibdib.

“Bat ba hindi ka sigurado, sigurihin mo, matanda na tayo para mag alaga ng baby..”

Bigla akong napabangon upang harapin siya

“Ayaw mo bang magka-anak sa akin?” Sabi ko. Nilalaro ko ng aking daliri ang isa niyang nipple.

Parang nag isip si Carl habang nakatingin sa akin, saka umusad.

“Actually, Oo. Gusto ko. Ikaw?” Sabi nito.

Muli akong nahiga sa kanya.

“Ayaw ko na. Hindi ko na yata kaya.”

“Kunsabagay. Ayoko na rin. Kaya siguro, ingat na lang tayo..”

Napangiti na lang ako. Hayy ang sarap kaya ng ‘bareback.’

Naalala ko ang schedule niya.

“Siyangapala, hindi ba ako pwede mag request na sa Sunday ka na umuwi?”

“Sa nangyari ngayon, papayag ba naman ako na bukas umuwi.” Sagot niya, nakangiti. Natuwa naman ako.

“Samahan mo ako bukas, ihatid natin si Ken. Dalhin ko na yung mga gamit ko dito bukas at dito na tayo hanggang Sunday, ihatid mo na rin ako sa airport, alas 3 ang flight ko eh..”

Hindi ko inaasahan ang reaksion niya.

“At buo na lahat ang plano mo, ha.” Biro ba to? parang seryoso siya kaya tuloy napikon ako.

“Ay kung ayaw mo, wala naman problema. Sige bukas umuwi ka na.” Tarayan ko nga! Tingnan ko kung hanggang saan siya, testing lang.

Sukat ba namang buhusan niya ng gasolina ang apoy.

“O sige, iwan ko na lang yung susi sa’yo. Bayaran ko na hanggang Sunday. I-Pm mo na lang ako pag nakabalik ka na sa Singapore.” Sabi niya.

Bumangon ako bigla, hila ang isang towel. Dinampot ko ang bag kung maliit at nag lock sa CR. Itinapis ko ang towel sa aking katawan at naupo sa bowl. Kinuha ko ang Vicks sa bag at naglagay ako sa mata.

Punyeta, ang hapdi!

Pero ang isip ko, mind-games pala ha? Sige, tingnan ko kung di ka lumuhod sa harap ko, sa susunod na tatlong minuto. Best actress yata ako sa famas.

Wala pang isang minuto, kumakatok na siya.

Malambing. Medyo natawa ako. Luluhod to. Pag-iigihan ko pa baka nga mag ‘I LOVE YOU’ pa eh.

“Chaaa.. nagbibiro lang ako.. come on.. Sorry na..”

Humikbi ako. Umpisa na ng drama.

“Chaa… Sorry.. Nag bibiro lang ako.. papasukin mo ako please.. gusto kung jumingle.”

Nung marinig ko yun, medyo nilakasan ko ang hikbi ko, habang pilit na inaabut ng kaliwang kamay ang knob ng pinto. Binukas ko. Nagmamadali siyang pumasok siguro ay natakot.

At - - sa bilang ko, one minute and forty seconds, Lumuhod siya sa harap ko.

See?!? Ang galing ko.

Inakap ako.

“O bakit ka umiiyak.. ano ba? nag bibiro lang ako..” Mahigpit ang yakap niya sa akin.

“Kasi iiwan mo na ako. Kasi nakuha mo na.” Yumapos ako sa kanya, di niya lang makita pero nakabelat ako sa likod niya. Naka thumbs up. Effective ang drama ko.

“Ha, hindi, ano ba. Hindi kita iiwan. Tsk Cha.” Hinila niya ang aking mukha kaya ibinalik ko sa dating anyo ng pag hihinagpis. Tumutulo ang mga luha ko dahil sa hapdi dala ng Vicks.

“I love you.” Sambit niya. Parang kinurot ang puso ko.

Nakatitig siya sa akin. Dama ko ang sensiridad ng sinabi niya. Na excite ako.

“Talaga..?”

“Oo. Hindi kita kayang iwan. Mahal kita.

Yinakap ko siya. Napaka sweet ng sinabi niya. Totoo.

“Talagang hindi mo dapat ako iwan, kasi pag ginawa mo yun, hahanapin kita at puputulin ko yang titi mo, you microscopic moron.”

Nasabi ko yun kasi parang hindi niya nahalata kanina na nag da-drama lang ako. Na inimbento ko lang ang luha ko. Pero nung sabihin niyang mahal niya ako, natunaw ako. Mahigpit ko siyang niyakap.

Ganito ang gusto kung pagmamahal. Me malasakit.

****

Panandalian kaming naghiwalay kinabukasan dahil aasikasuhin ko ang pag alis ni Ken. Alas siyete na ng makarating ako kina Emily. Buti na lang, tulog pa si Ken. Nagkakape ang aking bestfriend, nakataas ang dalawang paa sa sofa, naka ngiti sa akin.

“Ang tamis ng ngiti mo sis!” sabi nito.

“Wala lang..” Sagot ko. At naupo.

Lumapit sa akin si Emily, inamoy ang katawan ko.

“Hmmm.. amoy na amoy sis..”

Nagtaka tuloy ako.

“Ang alin?”

Nakangisi lang ang aking BFF.

“Maligo ka na.” Sabi uli niya.

“Bakit nga..” Usisa ko.

Lumapit pa siya sa akin, bumulong.

“Ang langsa mo, amoy kang klorox.”

“Hahahaha!” Natawa ako.

“Klorox ba ang amoy ng sperm .. hahaha” sabi ko.

“Sshhh.. marinig ka ng mga bata, ano ka ba.” Sabi ni Emily.

Natatawa pa rin ako sa sinabi ni Emily.

“Kinain mo ano..” Si Emily muli.

Tumango ako. Nakangiti.

“Nilunok mo lahat?”

Tumango uli ako. Medyo nahihiya na.

“Pinaputukan ka sa mukha, sa dibdib..?”

Tumango pa ako. Napakagat na ng labi.

“Salbahe ka!” Sabi niya. “Maligo ka na nga! nag wet tuloy ang panty ko. Nilabasan yata ako. Ang init nun siyeet!”

“Hahahahahaha”

Sabay kaming natawa sa sala.

****

Hapon. Parehong araw. Sakay na kami ng taxi ni Carl matapos maihatid namin si Ken sa Airport. Gustong gusto ko yung tagpo kanina yung yinapos ako ni Carl habang pilit kung ikinukubli ang lungkot sa pag alis ng aking anak. Nakakalungkot isipin na malayo ang pupuntahan ni Ken. Iniisip kung mature na siya, pero parang sa aking damdamin, parang bata pa ang anak ko. Nakapabilis ng panahon.

“Ayos ka lang.?” Narinig ki si Carl. Kaya nilingon ko siya, nginitian.

Teka nga, me naalala ako, me utang to ah, muntik ko ng malimutan.

“Sandali. Asan pala yung gulay na ipinangako mo?” Sabi niya.

“Yung gulay na laing? Andun sa hotel…”

“Ha? Naku hindi pa ba yun sira, ilang araw na..”

“Hindi ipinatago ko sa counter, nasa freezer nila. Special ang pagkakagawa nun kaya hindi basta masisira, pwede mong dalhin yun pagalis mo..”

“Sigurado ka ha, baka naman mag LBM ako niyan..”

“Hindi ako ang bahala.”

Napansin ko si Carl panay ang sulyap sa hita ko na natatakpan ng maiksing skirt. Hanggang sa makarating muli kami sa hotel. Bitbit namin ang mga gamit ko, upang dito na tuluyang umalis bukas pabalik ng Singapore.

Hindi ko pa man naisasara ang pinto, nabigla naman ako dambahan ako ni Carl. Nenerbyos ako, pero pinapak niya ako ng halik. Kaya nagsisigaw ako..

“Yung pinto, yung pinto..”

Pero nakikipag iskrima na ako ng dila ki Carl. Hinila niya ako papunta dun, saka niya ini lock ng maayos ang pintuan ng hotel. Sinaniban yata si Carl dahil nagmamadali itong dalhin ang aming sarili sa kama. Napatihaya ako. Kinapa niya ang garter ng panty sa loob ng skirt.

Oh my god!

Anong gagawin niya, amoy pawis ako. Syettt!.

“Hoy hindi pa ako naliligo, maghapon tayong naglakad.” Pero wala ata itong narinig dahil mas lalo pang ibinuka ang hita ko.

“Manyak ako. Huwag kang mag-alala.” Sabi niya. Sinapo ang umbok ng aking pagkababae.

Di ko na napigilan ito ng hilahin niya ng tuluyan ang aking panty. At inamoy pa. At dinilaan, naku medyo natakot ako dito. Manyak nga siguro. Napapikit ako ng bigla kung maramdaman ang pagdantay ng dila niya sa aking labia. Umiktad ako. Fuck. Nawala ata ako sa ulirat dahil parang propeller ang dila nito. Umiikot hanggang sa kaloob-loban. Naka-arko ng ang katawan ko habang nakatukod ang kama, pilit kung idinudong ang hiyas sa labi ni Carl. Dahil sa sarap, sinuksok ko ang kamay ko sa aking damit upang palaayin ang isa kung suso.

Pinisil ko ang aking utong, habang walang habas na kinakain sa baba. Mas lalo pa akong nangingisay ng pumasok ang daliri niya sa aking bukana. Una’y isa hanggang sa maging tatlo. Nilabasan ako, sunod sunod. Walang humpay. At ang hindi ko maipaliwanag na sarap, sa kaloob looban ko, kung saan nasa likuran ng clit, kinanti niya ng mahina ng kuko ang munting laman dun. Sa puntong ito – di ko kinayanan ang sarap. Di ko napigilang mapasigaw.

“FFFFUUUCCCCCCCCCCCCKKKKKKKKKKKKK!!!”

Halos mabaliw ako dahil alam kung mas dumamo ang katas na lumalabas sa akin. Hindi ko alam kung anong ginawa niya. Gusto ko ng mahimatay. Hindi ko na kaya, please tantanan mo na, sobra na. dumoble yata ang palpitation ng aking pulso. Nang tigilan ako ni Carl, basang basa siya ng aking nektar. Nakaluhod pa rin.

“My God!! Dios ko, saan ka natuto niyan, syettt!... ano yun… saan nanggaling yun..”

Paisa isa ang paghinga. Hawak ko na ang dibdib hindi dahil sa pagod kundi dahil sa matinding sensasyon na pinagdaanan ko sa loob ng ilang minuto. Per di pa tapos ang round. Tumayo siya at inalis ang pantalon, brief at pinaalpas ang kanyang sandata. Sintigas na nito ang bato, nakatayo. Naglalaway.

Inutas ko na rin ang aking skirt pero pinigilan niya ako.

“Huwag. Huwag mong tanggalin.”

“Ha..”

“Masarap kumantot pag nakapalda..”

Siya na ang nagtaas ng laylayan hanggang sa aking puson. Parang humihilab ang mga laman ko lalo na nung ikiskis niya ang ulo sa biyak, at walang abisong isinalang.

SAGAD!

“AAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHH”

Malakas na parang nakadiin ang pagkaka pasak niya ng sandata. Saglit siyang tumigil. At nag tanong.

“Do you love me..?”

Tumango ako.

“Say it.”

Pinaiikot niya ang kanyang sandata sa loob. Nararamdaman kung parang bumabarina ito sa aking boung kalamnan.

“I love you..”

“Louder”

“I love you!!”

Kumadyot siya ng pinakamalakas, kaya napa ungol muli ako. At muling titigil habang nakasagad sa kaloob looban. Hindi na ako nakatiis.

“Sige na..”

“What..?”

“Kantutin mo..”

Saka niya walang habas na binayo ng binayo ng malalakas ang aking pussy. Sagad na sagad bawat pasok. Umuga ang kama. Umuga ang aking malaking mga suso. Nakasampay na ang kaliwa kung paa sa kanyang balikat. Nakatukod ang paa niya sa sahig, habang walang humpay niyang binabarina ang aking pagkakababae. Dalawang beses pa akong nilabasan, bago umabot sa sukdulan.

Lupaypay kaming bumagsak sa kama. Alas singko pa lang ito ng hapon.

****

Lumabas lang kami saglit mga alas otso kasi nakaramdam ako ng gutom.Plano ko bukas, dahil linggo makapag simba man lang. Hapon pa naman ang flight ko kaya aayain ko si Carl. Kumakain kami pero napapansin kung iba ang atension ni Carl. Palinga linga ito sa aming likuran. Hindi ko naman pinansin. Sa tagal niyang nagtrabaho dito, sure ako na may mga kakilala pa rin siya.

Pagbalik namin sa hotel, sinabi ko ki Carl ang schedule namin sana, kung ok lang sa kanya. Hindi naman siya tumanggi.

****

Nakatayo lang kami sa Simbahan ng Quiapo sa dami ng tao. Nagdadasal ako sa Poun ng Nazareno na sana iligtas niya sa biyahe ang aking anak. Ang buong taon nitong paglalayag. Si Abby, sana ay hindi dapuan ng ano mang karamdaman.

Ipinagdasal ko rin si Carl.

Sana totoo na ito. Sana ito na ang huli. Nakapikit ako, ng mapansin ko ang kalabit niya.

“Cha, kailangan na nating umalis.”

Pinandilatan ko siya kasi di pa ako tapos. Buti naman at naintindihan niya. Di na ako ata makakapila sa Nazareno, kasi tama si Carl, baka abutin kami ng tanghali sa haba ng pila ng mga deboto.

Paglabas namin, aliw na aliw ako sa mga paninda sa bangketa. Gusto ko sanang bumili, kaya nag hahanap ako ng pwedeng maipasalubong sa aking mga kasamahan sa opisina. Mabagal lang ang mga lakad ko na nakatingin sa mga naka display sa tabi.

Mahigpit ang pagkakahawak sa aki ni Carl nung una, nang mapansin kung, kinalas niyang pagkakakapit sa akin. Pagharap ko, bigla niya akong tinulak. Malakas. Humandusay ako sa mga nagtitinda sa baba, at biglang nagliparan ang mga paninda. Gulat na gulat ako sa ginawa ni Carl, kaya nung makakapit ako sa isang silya upang bumangon, biglang kumabog ang dibdib ko dahil pagtingala ko, nakikipag-agawan ng baril si Carl sa isang lalake. At wala pang limang segundo pumutok.

BANG!

Napasigaw ako kasi tinamaan siya sa mukha.

“CCCCAARRRRRLLLLLLLLLLLLLLL”

Gusto kung bumangon pero may humahatak sa aking balikat, pinapadapa ako. Bago pa man ako muling maka kilos, isa pang putok ng baril ang maririnig.

BANG!

Nagsigawan ang mga tao, nagtakbuhan sa ibat ibang sulok upang magtago. Kitang kita ko ang pagbagsak ni Carl sa semento. Kitang kita ko ang mga mata niya. Duguan ang bibig at mukha nito.

“CAARRRRRLLLLLLLLLLLLLLL.”

Dalawa pang putok ng baril ang maririnig na umalingawngaw sa paligid

BANG! BANG!

Bumagsak ang lalaking bumaril ki Carl. Sa likod nito ang dalawang pulis na nakaluhod at ang isa nakakubli sa poste. Halos malinis na sa tao ang apat na dipang lawak sa paligid kung saan naroon si Carl. Nakatingin sa akin. Bumubola ng dugo ang bibig.

Naliligo na rin sa dugo ang kanyang katawan.

***

Sumama ako sa naka standby na ambulansiya malapit sa may simbahan, ng kunin si Carl. Nag hintay pa ng isa pang ambulansiya ang iba pang mga pulis para sa nakahandusay rin na katawan ng lalaking namaril. Litong lito ako sa pangyayari. Hindi ko ito inaasahan. Pinag mamasdan ko si Carl, habang natatakpan ng emergency oxygen ang kanyang mukha, habang binabaybay namin ang pinakamalapit na ospital.

***

Duguan na rin pati ang damit ko. Kalahating minuto na si Carl sa operating room. Hindi ko alam kung sino ang tatawagan, sino ang kakausapin. Hindi ko alam kung sino ang kamag anak ni Carl dito sa Manila upang ipaalam. May ilang mga taga media na ang nasa may pintuan ng ospital ngunit pinagbabawalan silang pumasok. Naririnig ko ang mga sinasabi nila.

“Si Red ba talaga..?”

“Si Red daw, sabi ng mga pulis..”

“Patay na ba..”

“Nasa operating room. Pero malubha..”

Umiiyak lang ako sa tabi. Hindi ko na naisip ang aking flight pabalik. Hindi ako maaraming umalis ngayon.

~~~~

Mag-aalas kuartro na ng hapon. Katabi ko na si Emily. Lumabas ang isang doktor na babae. Naghanap ng kamag-anak ni Carl hanggang sa ituro ako ng guard. Saka lumapit sa akin.

“Asawa po kayo..?” Tanong ng doktor

“H-Hindi po, kaibigan niya po ako. Nasa Bicol po ang family niya. Kumusta na po si Carl..”

“Ligtas na po siya” Sabi ng doktor.

Nakahinga ako ng maluwag, yinakap ako ng mahigpit ni Emily.

“Dadalhin namin siya sa recovery room in a while. Tumagos lang ang bala sa magkabilang pisngi at yung tama sa likod, tumagos rin sa may tagiliran. Wala namang na-damage na organs. Kailangan lang po namin ng dugo, meron kami dito sa ospital pero kailangan ng pampalit kaya maghahanap po kayo ng donors, o bibili tayo. Type-B po ang pasyente. Mga 1,500 cc po ang kailangan natin.”

“Sige po. Salamat po Doc.”

Binigyan niya ako ng ilang piraso ng mga resetang kakailanganin para sa recovery ni Carl, saka umalis ito.

****

Mahigit labing dalawang oras bago nagisinng si Carl. May tahi siya sa magkabilang pisngi niya. Me damage ang gums niya at tila, nabuwal rin pati ang bagang nito, kaya hindi siya makapag salita sa unang mga oras. Senyas lang ang naging kumuniskasyon namin. Ilang beses ng pabalik balik ang mga pulis, pero tanging ako lang ang nakakausap sa nangyari.

Sumunod na araw dumating si Jerry. Nagpakilala siyang kaibigan ni Carl galing sa Bicol. Pulis siya at gusto niyang tumulong sa imbestigasyon. Tulog si Carl kaya inanyayahan niya ako sa canteen ng ospital.

“Nababanggit ka niya sa akin lagi Cha.”

Tumango lang ako.

“Nainform ba yung mga anak niya..?” Tanong ko.

“Ako na ang pinapunta dito ng mother niya, nasa kanya yung tatlo, gusto nga sanang sumama ng panganay kaya lang sabi ko, delikado pa ang sitwasyon.” Sabi ni Jerry. Kumuha siya ng maliit na notebook at ballpen.

“Cha, pasensiya ka na ha, pero nakita mo ba mismo yung incident, nakilala mo ba yung bumaril?”

“Hindi eh, kasi si Carl ang tinitingnan ko, nung makita ko kung saan galing ang putok, bumagsak na yung bumaril.” Sagot ko “Kumusta na yun Namatay ba?”

“Tumawag na ako sa Station 6 , buhay pa daw. Pero nasa recovery, may tama rin kasi sa likod at paa.” Sagot niya. “So, walang nabanggit sayo si Carlo kung halimbawa the past hours me napapansin siyang kakaiba?”

“Wala” Sagot ko.

“Base kasi sa statements lalo yung mga nandun sa bangketa, itinulak ka ni Carl, tumakbo at linundag niya ang suspek. If that was the reaction, malamang nasipat ni Carl ng maaga bago pa nakapaputok. Nakilala niya ng maaga kaya nung makasalubong, pilit sanang inagapan ang shooting. Otherwise, iba ang mangyayari, tatamaan na lang siya kasi hindi niya alam. Right now, puzzled lahat sa Crame kung sino pa ang natitirang me galit ki Carl. Matagal na kasi siyang wala sa limelight ng media.”

Tumango lang ako. Actually, wala akong naiintindihan sa mga sinasabi ni Jerry.

“Anyway, eto yung card ko Cha, kindly text or call me kung magising siya. Puntahan ko yung suspek baka me makuha na akong information.”

Tumayo ako at nakipagkamay ki Jerry.

****

Nakapag sasalita na ng paisa isa si Carl sumunod na araw. Nakaka kain na rin ito kahit lugaw lang. Tinanong niya ako kung bakit nandito pa ako, dahil baka mawalan daw ako ng trabaho.

“Tumawag na ako ng emergency. Pero babalik ako by Sunday, ok lang sayo..?”

Tumango siya. Binigyan niya ako ng assurance sa kanyang mukha na ok lang siya. Nginitian ko siya habang sinusubuan. Mga ilang minuto pa, dumating si Jerry.

“Bok.. ok ka na?” Tanong nito ki Carl.

“Bok” Sagot ni Carl.

“Tamang tama.” Tiningnan ako ni Jerry, ngintian. “Upo ka Cha.”

“Ready na kayo na marinig what happened..?” Sabi ni Jerry. Inayos ang pagkakaupo sa isang maliit na sofa ng room.

Nagkatinginan kami ni Carlo. Tumango siya ki Jerry. Kinuha ang kanyang maliit na notebook.

“Ok. Here we go. Ang suspek, ang pangalan Gerardo Trampe. 58 years old, me asawa apat na anak. Dating sous’ chef ng mahigit dalawang pung taon sa Greece. Umuwi dito sa Pilipinas noong 2005. Kalaunan, nag kaproblema at naging wanted sa mga kasong, Murder, Frustrated Murder at Arson. Matagal na siyang nasa listahan ng 10 Most Wanted ng PNP sa ARMM.”

Nagulat si Carl. Nakikinig lang ako.

“Ano naman ang kinalaman ko dun sa Mindanao Bok? Bat naman ako babarilin dito..” Sabi ni Carl medyo garalgal ang boses.

Tiningnan ni Jerry si Carl at ako.

“Bok..” Sabi nito. “You're missing the point, hindi ikaw ang target.”

Nagtaka ako.

“Sino?” Sabi ko.

Napatingin si Jerry sa akin. Medyo ikinagulat ko ito. Nabigla lalo na si Carl at napasigaw..

“Si Cha?”

“Let me finish.” Sabi ni jerry. “Ang una niyang biktima, Arsenio Bataller… ang dating..”

Dito, pinutol ko na si Jerry. Oh my god. Alam ko na. Ako na ang nagpatuloy.

“…Manager ng Southern Philippines Bank… sa Iligan City” Dugtong ko.

Napatingin si Carlo at Jerry sa akin.

“Tumpak” Sabi ni Jerry. At nagpatuloy muli ito ng salaysay...

“Si Bataller ay Binaril sa ulo habang namamalengke. Sunod niyang biktima, si Peter Chan, may ari ng banko ngunit nabuhay ito, kahit me tama ng bala sa dibdib. Si Trampe rin ang suspek ng sunugin nito ang Golden Aces Resort sa Iligan na pag-aari ni Chan.”

Muling napatingin sa akin si Jerry.

“At matagal ka niyang hinahanap Cha, dahil ikaw ang Assistant Bank Manager ng maganap yun. Di ko lang alam kung bakit nung nasa Iligan ka pa, di ka niya makita. Pero, nag pursigi siya sa paghahanap ng mga dating empleyado. Hanggang sa makita kayo ni Carl noong nakaraang sabado sa Bit Bites restaurant sa Makati. Marami siyang mga koneksion na pinagtatanungan. Siguro, nasiraan na ito ng bait, kasi balak niya yatang ubusin ang lahat na mga naging empleyado ng bangko niyo.”

Huminga ako ng malalim. Naalala ko na. Napa-iling ako kung bakit magagawa niya ito. Kaya ipinaliwanag ko..

“May savings sa amin si Mr. Trampe, three point seven million. Ipon niya sa pag ta-trabaho niya sa abroad. Nung mag-sara ang bangko, halos one hundred thousand lang ang nakuha niya. Kinulang pang pang-ospital ng panganay niyang anak na nagkasakit ng leukemia. Ang perang nasa bangko, kundi lang lang sakit ang anak ni Mr. Trampe gagamitin sana sa pagpapatayo ng maliit na restaurant sa Iligan. Nawala lahat ito dahil ginamit ng me ari ng bangko ang pera, na until today may kaso.”

Kapwa nakatingin sa akin si Jerry at Carl. Naiiyak ako.

Hindi ko ito inaasahan.

===========================

PART THREE

CARLO:

Walong buwan ang makalipas mula ng maganap ang trahedyang hindi pa rin maalis sa aking isip ang mga pangyayari. Buti na lang mabilis akong nakarecover. Nakabalik na rin sa normal ang aking katawan dito sa lalawigan, upang mas mabantayan ang aking lupang pinagkukunan ng hanap buhay. Bukod sa bakas ng alaala sa naiwan sa aking panga at likod – wala naman nagbago sa akin at tila pakiramdam ko nga ay mas lalo akong lumakas.

Sa mga pagkakataong ganito, nag iisa ako dito sa aking farm house, iniisip ko si Cha. Naiisip din niya ba ako ngayon? Natatanong ko minsan ang aking sarili.

***

“Mukhang lagi kang nakangiti ngayon Bok?” Anas ni Jerry, nagkakape kami sa Downtown.

“Ano bang ngiti? Natutuwa ako’t nakauwi ka ngayon. Wala akong makausap na matino.”

“Kamusta si Cha?”

“Si Cha, mabuti naman. Gusto na niya ata mag settle-down for good at umuwi na dito, napapagod na rin daw siya dun.”

“Magpapakasal na kayo? Uuwi na siya dito?”

“Woo! Relax, uuwi lang siya sa Pilipinas. Wala pang kasal.”

“Bakit? Di mo pa inalok?”

Napatitig ako sa kanya. Matagal na segundo. At saka sumagot..

“Puwede ba ako ikasal Bok?”

Hinapuhap niya ang kanyang bibig at umayos ng upo saka muling bumanat.

“Kung gugustuhin mo, magagawan ng paraan.” Dugtong ni Jerry. “Have you thought about annulment? Nag usap na ba kayo ni Maya?”

Ininom ko ang lumalamig na kape. Wala akong maisasagot sa tanong na ito. Kaya muli kung tinitigan ang crossword puzzle sa Philippine Star. Sinagot ng utak ko paisa-isa ang mga patlang at tiningala sa langit ang ibang hindi ako siguradong angkop na sagot.

“Ayos ka lang?” Tanong niya.

“Ok lang.”

“Hoy, si Maya. Ano? Nag-usap na kayo?”

Hinarap ko siya, halatang medyo irita ang mata ko dahil naningkit.

“Bok, huli kaming nagusap January last year. Debut ni Danica. Saglit na usap lang, para lang sa mga bata. Pangungumusta lang. Wala na kaming napag usapan na iba.”

“Mag move-on ka na. Okey na si Cha. Okay ka na kay Cha.”

Ewan, sumikip yata ang dibdib ko. Minsan, brutal na kausap itong si Jerry. Walang pakiramdam.

“Yung mga anak ko tiyak ko ililitson ako ng mga yun Bok.” Paliwanag ko. “Kung mag-girlfriend nga eh, kala mo mga nanay at tatay ko sila kung bumantay, tapos pakakasal ako.”

Oo, takot ako sa magiging reaksion ng mga anak ko.

Napatigil ako sa paghinga.

Lumakas yata ang pintig ng aking puso at pulso dahil parang lumitaw ang mga ugat sa aking sentido. Pinakalma ako ni Jerry.

“Relax. Tao ka lang. You need things na hindi pwedeng ibigay ng mga nakapaligid sa’yo ngayon. Tingnan mo ang palad mo Bok, pasmadong nangangalyo na. Di ka ba nagsasawa sa ganun?” Sinalsal niya sa hangin kanyang kanang kamay.

Tuloy, mas namula at talagang napamura ako ng malutong.

“Pu-tang-ina ka Bok!” Naipatong ko ang kamay ko sa baril na nasa clutch bag ni Jerry sa ibabaw ng mesa.

At sabay kaming napahalakhak.

Kami ni Jerry at sana kung andito sa Paeng, hindi nga yata kami nag mature. Utak pulburon pa rin kami tuwing nagkakaharap. Pero naiibsan ang mga pagod ko sa mga ganitong mga pagkakataon.

Bihira ito.

Dahil sabado, wala akong sundo sa eskuwela kaya mga alas siete na ako ng gabi naka uwi sa bahay dala ang aking pinamalengke. Kumpeto ang mga anak ko ngayon dahil bakasyon sa UST sa semestral break. Sa hunyo, graduate na ang panganay ko.

Dalawa na lang, makakahinga na ako ng lubusan.

Pagdating sa bahay medyo nagtaka ako kasi nakabalandra sa gate ang isang Honda CRV. ‘Sino ba naming bastos me ari nito’t hinarangan ang gate.’ Wala naman akong inaasahang bisita.

Ipinarada ko sa likod ng sasakyan ang kotse ko.

Bumaba ako upang sitahin kung sino ang nagmeme-ari ng sasakyan sa labas. Sinalubong ako ni Meowser at Chowder, pusa at aso namin na kung umasta ay tila magkalahi dahil sabi ng mga anak ko, matalik silang magkaibigan. Nagsasalo pa nga sa pagkain. Siguro’y narinig ng mga tao sa loob ang pagdating ko kaya bumukas ang screen door at lumabas ang anak kong binatilyo.

“Jed, kanino bang sasakyan yan?”

“Pa, me bisita ka.”

Lumabas na rin ang panganay ko na si Danica na kahit dalaga na tinatawag ko pa ring, ‘Baby girl’ kasama si bunso, si Jacklyn na kalaunay nakasanayan ko ng tawaging Jack. Boyish kasi. Sabay silang bumati.

“Hi Papa. ”

“Ang tagal mo nakakainis ka. Grrr.” Anas ni bunso.

Humalik sila sa aking pisngi. At nagmano. Saka parang mga sakristan na umalalay sa akin papasok habang nagtataka ako sa matalinhagang salubong.

Kakaiba.

Pumasok kami sa sala. Doon tila binuhusan ako ng semento sa pagkakatayo. Narito at nag-aantay sa akin ang hindi ko inaasahang makikita ko pa sa buong buhay ko..

“Maya?”

“Carl.”

Eight and a half years. Ngayon lang muli nagpakita ang babaeng ito. Sampalin ko na ba? Tadyakan kaya? Murahin? Ito yung mga ngitngit ko noon at agam-agam mga ilang buwan, matapos niya kaming layasan. Liban sa sulat ng pamamaalam, wala kaming naging balita sa kanya – hanggang dalawang taon. Nang makunpirma ko nasa Canada na nga siya.

Ngayon, ito magkaharap kami. At hindi ako maaring magpatalo. Ako dapat ang in-charge dahil bisita lang siya. Hindi ako titiklop.

Maton ako.

Barako.

Macho.

“Jed, kunin mo sa kotse yung pinamalengke ko, paki-ayos sa kusina.” Utos ko.

“Opo. Ay Pa, nilagay ko sa likod yung maong ko, pakilabhan mamaya.”

Hayop na anak ko ‘to, laging wrong timing. Gusto ko pa naman sana maging macho ngayon, e.

“Ok, sige. O yung isda, wag mong iwan sa lababo. Hugasan mo, lagay mo sa ref.”

Naupo ako sa sofa. Nakita kong manghang mangha si Maya.

“Upo ka. So, kanina ka pa? Kelan ka dumating dito sa Bicol?”

Wala na ang mga babae kong anak. Pumasok na sa kwarto nila. Nag-lock.

“N-nung Monday.”

“A-Anong balita?”

“W-wala. Ganun pa rin.”

Sa unang pagkakataon, inaninag ko ng husto ang aking dating asawa na kaharap ko ngayon. Kayhaba na mga panahong kinain kaya’t iba na rin ang itsura niya. Mas maputi dahil siguro sa klima sa Canada, may highlights ang kanyang buhok. Makinis parin siya, mula mukha hanggang sa mga binti. Chinese-Filipino genes.

“C-Carl, pwede ba tayo mag dinner sa labas ng mga bata ngayon.”

Tsk. Nangingintab siya sa pawis. Mainit ba? O me nerbyos na nararamdaman?

“Tinanong mo na sila?”

“Oo, eh kaya lang busog daw sila. Gusto ko sanang lumabas tayo, kung pwede.”

Tapos na si Jed na maiayos ang mga pinamalengke ng dumaan siya sa amin.

“Electric fan anak, pinagpapawisan ang Mama mo.”

Pero tiningnan lang ni Jed si Maya. At umusal..

“Hayaan mo siya.”

Sabay pasok sa sarili niyang silid kung saan halos malaglag ang mga picture frames sa dingding ng isara niya ang pinto. Malakas.

BLAG!

Napapikit ako. Huminga ng malalim dahil nakaramdam ng hiya. Pero masisisi ko ba sila?

“Di mo mapipilit yan ngayon, Maya. Matagal ka nilang hindi nakita. Kung akala mo, maayos kayong naguusap minsan sa telepono napipilitan lang sila kasi ayokong sabihin mo na inuutusan ko silang kamuhian ka.”

Napayuko si Maya.

Ayokong manumbat. Ayokong mag-ungkat kung ano ang puno’t dulo nito. Gusto ko na ang tahimik na pamumuhay namin. Hindi ko alam kong ano ang iba niyang sadya at nagpakita siya ngayon.

“So,” Patuloy ko. “If you have anything to say, sabihin mo na at marami-rami din akong gagawin.”

“T-Tayo. Can I talk to you? Alone?”

“Wala naman tayong kasama, we are talking now.”

Kagyat siyang natigilan. Animo’y nag-isip.

“I – I need your approval sa annulment of our marriage. S-sana.” Sabi nito. May pag-aalangan.

Napasandal ako sa upuan. Idinekuatro ang paa. At inilagay ko sa batok ang dalawa kong kamay upang sandalan.

“Ahh, matagal na dapat yan. Di lang ako maka-galaw kasi wala akong pera, pero kung ikaw gagastos aba, wala naman problema sa akin.”

“S-Sure.”

“Okay, kelan mo to gustong gawin?”

“Hopefully as soon as possible. Bago ako bumalik. I’m getting married.”

“Okay. Okay.”

Ewan. Hindi ko alam. Pero taliwas sa mga binibigkas ko, tila humigpit yata ang aking dibdib at parang may bumara sa aking lalamunan. Nakaramdam ako ng kirot. Si Maya, asawa ko at ina ng aking mga anak. Kahit papano, minahal ko siya. Minahal niya rin ako, yata. Aminado ako na may pagkukulang ako noon dahil kinakapos ako ng panahon sa kanya.

Pero hindi naman yata sapat na dahilan iyon para pagtaksilan ako.

Na maging pindeho sa mata ng mga tao. Na maglakad habang nangangamoy ang tae sa ulo. Masakit yun. Pero tao pa rin ako. Sibilisado at nakakaintindi. Wala siyang narinig sa akin noon. Wala pa rin siyang maririnig sa akin ngayon.

Malungkot ako pero di ko maaring ipahalata. Ang annulment ay isang kapirasong papel lang, ngunit ito ay hudyat na tuluyang nagpupunit sa aming ugnayan bilang mag-asawa.

“Si Robert ba yan? Pakakasalan mo?”

“H-ha? H-hindi. Iba.”

Matindi. Parang damit lang kung magpalit ng lalake. Asensado na ang dati kong asawa, sa isip ko lang.

“O, anong nangyari ki Robert? Kala ko mahal mo yun?”

“Hindi rin nag materialized. Babaero.”

“Ano to, pinoy o puti?” Anas ko.

“Pinoy. Katrabaho ko.”

Nung napunta si Maya sa Ontario, petition mula sa kanyang kapatid at ina. Dun na namatay ang kanyang ama na sumunod sa kanila, mga sampung taon na ang nakararaan. Ang alam ko, namamasukan si Maya doon bilang Structural Design Consultant sa isang malaking Construction Firm.

Ako na bale ang nagpatapos ki Maya. Dito na nga lang sa Aquinas University, hindi na sa La Salle, kasi dalawa na ang anak namin noon. Buti naman at nagamit niya ang propesyun sa abroad.

“O siya, sige. So, meron pa ba?”

“C-Can you come to our house, naroon ako bukas.”

“Bukas? Anong gagawin ko dun?”

“Naroon ang mga papeles. Pupunta rin dun si Amy, remember yung classmate ko?”

Si Amy Dasco, abugadang kaklase niya.

“Andoon din ba kapatid mo? Baka magkainitan na naman kami.”

Yung ate niyang dentistang matanda na saksakan ng pagka matapobre. Wala ng ibang gawin kundi laitin ako ng laitin. Kala mo naman kong sinong perpekto, banlag naman ang mata.

Maraming beses na akong ipinahiya sa harap ng mga tao ng babaeng yun. Kungdi nga lang matanda’t babae, naku – keysarap igapos sa mangga’t ipalamutak sa pulang langgam. Kahit itim.

“Wala, nasa Manila sina Ate. Ako lang ang naroon.”

“Oh siya, sige.” Tumayo na ako.

“Magpapaalam lang ako kina Danica.” Tumayo din siya.

“Sure, sige dun sa kwarto.”

Lumapit siya sa pinto nina Danica. Naka-lock. Kumatok. At nakiusap.

“Mga anak, aalis na po ako. Can I have a hug and kiss?”

Wala kaming naririnig. Kapwa kami nakatayo. Nakakabingi ang katahimikan pati na sa silid ni Jed.

“Anak, aalis na si Mama.” Malambing ang tinig nito. Parang pinipigilan ang tinig na naiiyak.

“D-Danica..Jacklyn.. Bunso..”

Dito, naawa ako ki Maya. Nakasandal at halos naka ungko na ang ulo niya sa pinto ngunit walang nagbubukas. Ayokong makita niya akong naluluha na rin kaya lumabas ako sa main door. Upang magpahangin na rin. At sana ay bigyan siya ng sariling lugar.

Pero ilang saglit lang lumabas na rin siya. Umiiyak. Hindi siya pinagbigyan ng mga bata na maakap at muling makausap. Napadlat yata ako dahil bigla niya akong hinagkan, yumakap at humagolhol sa aking balikat.

Napatingala ako sa langit. Wala akong nagawa kundi haplusin ang kanyang likod upang ibsan ang nakatusok na punyal sa kanyang dibdib. Ramdam ko ang sakit. Ang hapdi. Ang kirot.

Ang pait.

Kanino ba kasing kasalan? Sa isip ko lang.

***

Bago kami natulog ng mga anak ko ng gabing iyon, masinsinan ko silang kinausap. Hindi ko nagustuhan ang inasal nila sa harap ni Maya. Ang kanilang sariling ina na animoy namamalimos ng pagmamahal sa sariling mga anak.

Kahit paano, malaki rin ang sakripisyo nito sa kanila noon.

At magpahanggang ngayon. Dahil sa mga iniaabut niyang tulong sa pag-aaral nila. Ang nakaraan ay nakaraan. Walang dapat manumbat at wala dapat saktan. Masakit man tanggapin ang kanyang pag-alis sa amin upang sumama sa ibang lalake, wala silang karapatan para kamuhian si Maya.

Hindi nila alam kong ano ang kanyang nararamdaman. Noon. At ngayon.

Yumapos sila sa akin at humingi ng paumanhin. Humingi sila ng panahon upang pag usapan nilang magkakapatid ang bagay na ito – na tanging sila lang. Naiintindihan ko naman. Pero sana, panapos ko sa kanila – hindi na ito mauulit.

***

Kinabukasan. Araw ng linggo. Ala una ng hapon. Matandang babae ang nagpapasok sa akin sa tarangkahan nina Maya. Kalaunay nalaman kong kasambay nila ito, si Tiya Azon.

Ang bahay na ito, matagal tagal ko nang hindi nabibisita. Ito talaga ang parang ancestral house nina Maya na inayos lang ng nakatatandang kapatid niya na tanging naiwan dito Pilipinas kasama ng kanyang sariling pamilya.

Bumalik sa akin ang mga alaala. Natatandan ko noon, pabisi-bisita lang si Maya sa istasyon ko sa radyo sa Manila, naging magkaibigan kami kasi alam kong bicolana. Bata pa siya noon at nasa Second Year College, pero malimit siyang pumasyal sa NU-FM sa oras ng aking programa lalo na kung gabi. Ang mga pagbisita ay nauwi sa halikan hanggang sa banatan ko siya ng tuluyan sa loob mismo ng announcer’s booth, nung gabing kami na lang ang natitira sa istasyon.

Sa carpet flooring, unan ang mga vinyl records, dinunselya ko si Maya matapos ang sign-off spiel. Buti na lang pula ang carpet dahil kumalat ang dugo sa sahig sa una naming pagtatalik.

At dito sa bahay na ito, katakot-takot na mura at pang-aalisputa ang inabut ko sa Daddy ni Maya na retired manager sa Development Bank of the Philippines sa Legazpi City. Dahil? Binuntis ko ang bunso niyang anak na nasa kalagitnaan pa lamang ng pag-aaral sa La Salle.

Eh sa malibog kaya ang anak niya. Sa isip ko lang noon.

“Andiyan ka na pala. Dito tayo..” Tinig ni Maya.

Nahimasmasan ako. Ngunit nagulat sa ayos niya. Napaka iksi ng maong na palda at naka-hanging shirt. Baby pink. Bakat ang matulis na nipples dahil walang bra. Nakayapak. Napasunod ako sa kanyang likuran papunta sa direksion ng kanilang porch sa left wing ng bahay.

Mas presko dito kasi tumatagos ang hangin.

Pag upo niya, sumabay na rin akong naupo sa harapan. At dahil salamin ang mesa, nakita ko ang sout na panty sa pag upo nito.

Puti. Manipis. Bakat ang biyak.

Natakpan lang ito ng ilapag niya ang brown envelope sa mesa

Aatakihin yata ako ng altapresyon, pero hindi ako nagpahalata. 37 na si Maya pero siguro dahil sa panahon, pagkain, pag-aalaga, nakaramdam pa rin ako ng pananabik.

Saka dumating ang matandang babae, me dalang tray na naglalaman ng orange juice at sandwich. Inilatag niya ito sa amin. At umusal..

“Tutuloy na ako Maya. Baka sa makalawa na ako maka uwi may sakit daw ang apo ko. ” Sabi ng matanda.

“Ay sige po Tiya Azon. Salamat po.”

Tumalikod siya. At iniwan kami.

“Saan pupunta yun?” Tanong ko.

“Uuwi sa kanila. Pinayagan ko na kasi wala naman masyadong gagawin dito, mag-isa lang ako.”

Sa paggalaw ko, nasipat ko muli sa salaming mesa ang kanyang panty. Tsk.

“Asan na si Amy? Kala ko ba nandito?”

“Oo, darating yun, kaya lang medyo late afternoon na daw.”

“Nag lunch ka na?” Tanong niya.

“Oo na, mag-aalas dos na ah.”

“Okey.”

Tiningnan ko uli ang ayos niya habang magkaharap kami. Tumatalab ng husto ang kanyang ayos sa akin. Nakukunsumi ako.

“Ano ba yang soot mo? Magbihis ka naman ng maayos.”

Nagulat siya, halatang nairita.

“Maayos naman ah? Tsaka tayo lang naman.”

“Oo, pero nasisilip kita. Bothered ako.”

“Bothered?” Napangiti siya. “Tatlo ang anak natin ano ka ba.”

“Tama, pero mag-uusap tayo ngayon ng hiwalayan.”

“Yaan mo na. Sinusubok ko lang kung malibog ka pa.”

Uminit ang tenga ko.

Hinagod ni Maya ng tingin ang katawan ko.

“My God, ano bang ginawa mo sa sarili mo Carl. Ang itim-itim mo.”

Napatingin ako sa balat ko. Oo nga. Nawala na yata lahat sa akin. Matagal na.

“Farm. Sunog na sunog ako sa farm.”

“Hayy, ibenta mo na kaya yan, mag-isip ka ng business. Kawawa ang mga bata.”

“Anong business?”

“Dati sabi mo gusto mo maglagay ng Public Relation’s Firm.”

“Noon yun. Me clout pa ko’. Wala na ngayon.”

“Pinabayaan mo yata sarili mo. May girlfriend ka ba?”

Napatigil ako. Naalala ko si Cha. Oo nga si Cha. Shit, hindi kami nakapag usap kagabi.

“Meron.”

“Nasaan? Tiga rito?”

“Hindi. Nasa Singapore.”

“Singapore. Eh pano ka?”

“Anong paano ako?”

“Kaya nga nag-girlfriend kasi me pangangailangan eh. Di ba?”

Bahagya. Natigil ako. At sumundot ng pitik.

“Kaya ka ba umalis noon dahil hindi ko naibibigay ang pangangailangan mo?”

Namula siya.

“Carl..”

“Hindi ako ganun Maya. Sex? Kaya kong mag-salsal. Nakakatiis ako.”

Kumunot ang noo niya. Pero may ngiti.

“Bastos ka pa rin.”

Nakatitig ako sa mata niya.

“Trip mo yan noon.”

“Carl.. please.”

“Magbihis ka. Naa-alibadbaran ako.”

“Ohh, me effect?”

“Siyempre. Galit ako sayo. Pero me asim ka pa rin.” Seryoso ako.

“Hahahaha. Langya ka.”

“Ano?” Tanong ko.

Sukat itaas ang kanang paa sa silya, kaya bumuka ng bahagya ang hita. Kita na ng malinaw ang panty at ang kanyang natatakpang kaselanan.

“Maya.”

“Ang cute mo pa din noh?. Hahaha. Sex tayo? Gusto mo?”

Dito, tumigil yata ang relo. Tumulo ang pawis sa sentido ko.

What the fuck! Ano daw?

“P-Paki-ulit ng sinabi mo?” Nauutal, pero naniguro ako.

“Haha, sabi ko.. Sex tayo. Kung gusto mo.”

Naihipan yata ako ng hangin at napatitig sa kanya.

“Sige na. Wala naman makakaalam.” Patuloy nito. Kagat ang labi.

Nalalasing ako sa libog at nadadarang ng mga sandaling iyon.

“Gusto mo talaga?” Anas ko.

Ito yung mga time na hindi dapat ako hinahamon. Mahigit walong buwan nung huli kung tikim ng puke, kaya kahit pa medyo nag-aalangan ako dahil sa poot, tila nalimutan ko ang mga nagawa sa akin ni Maya.

“Gusto mo ba talaga?” Ulit ko.

Tumango siya. At tumayo.

Itinaas nito ang kanyang maiksing skirt. At hinubad ang panty. Dahan-dahan. Nanood lang ako. Bago muling naupo, itinapon niya sa akin ang malambot na tela. Satin. Tumama ito sa aking mukha. Dumikit ang likido sa aking pisngi. Hanggang sa malaglag sa aking harapan. At mahawakan.

Basa.

Malagkit.

PUTA!

Sumiklab ang init sa aking katawan.

Mas naulol ang pagkalalaki ko sa sout kong maong. Nagpumiglas. Pumipintig. Galit na galit. Lalo na’t ini-angkla na ng tuluyan ni Maya ang isang paa sa arm chair at ibuyangyang ang biyak na napapalamutian ng manipis na bolbol.

MAPULA!

“Mahigit dalawang buwan na kong walang sex. Busy si Ted ngayon eh. At ngayon baka matagalan pa kasi I’ll be staying for a month.” Hinihipo niya ang sariling biyak.

At bahagyang isinalang ang gitnang daliri habang nakikiusap sa akin.

“..kesa mamick-up ako ng ibang lalake diyan. Baka naman gusto mo ikaw na muna.. at least bago ako ikasal..muli.”

Pwes!

Tumayo ako at naghubad ng t-shirt.

Lumapit ako sa kanya at lumuhod. Hinawakan ko ang magkabila niyang baywang at iniusog sa akin habang nakatitig sa kanyang mga mata. Baka set-up to, iniisip ko pero lumiliit lalo ang kanyang mga mata. Tingin na may libog na bumabalot sa kanyang katawan.

Dinilaan ko ang kanyang labia.

SSLLUURRPP.

“Ungggggggg.”

Noon, ito yung part na gustong-gusto ko dito Maya. Ang sarap pakinggan ng halinghing niya. Parang Symphony Orchestra sa aking tenga na mas lalong bumabatak pataas sa aking libido.

SLURRRPP

“Uuunnggggggg.”

Nakatirik na ang mga mata ni Maya. Nag didiliryo sa labis na libog na bumabalot sa kanyang mga katawan. Hindi na ako gaanong sanay mag brotsa pero kahit nangangalay na ang panga at dila ko na talaga namang masakit, patuloy kong dinilaan ng dinilaan ang puke.

SSSSLLLURRRPPPPP.

Kinain ko ng husto ang hiyas. Kinagat-kagat ko ang mga labi na manipis pa rin kahit nag-kaanak na at ipinasok ko ang aking dila sa lagusan. Sa pag-angat ng aking mukha, sumasama ang naglalawang likido sa aking panga.

Napahawak si Maya sa aking buhok. Mahigpit.

“Unnngggg”

Buong sipag ko pang hinimod ang puke ng dati kong asawa. Hinimod ko ang tinggil. Pinaglaruan. Sinalisol. Kaya mas lalo siyang naulol. Lumiyad sa pagkakaupo. At inginudngod ako ng lalo sa kanyang pagkababae.

“UUUUUUUnnnnnnnggggggggg.”

Hanggang sa labasan siya. Nangingisay ang katawan at humihilab ang mga kalmnan sa paisa isa at naghahabol na hininga. Kumakalat ang maalat na likido na gumagapang sa aking labi.

“Hhaaahhh hhahhh UUnnggggggggggggg..”

“AAAnnggg ssrrraaappppp.”

Hinayaan ko lang siyang namnamin ang naranasang sarap. Gumigiwang gewang ang balakang habang paisa isa kong hinahalikan ang mga labi at pisngi ng kanyang hiyas. Ilang sandali, nakatingin na ang namumungay niyang mata at umusal..

“Di ka pa rin nagbabago.” Sabi niya.

Wala akong isinagot. Lumawa ang mga likidong nakadikit sa aking panga mula sa kanyang sinapupunan.

***

Nasa kama na kami sa loob ng kanyang silid. Pinagmasdan ko ang paligid, burara pa rin ang babaeng ito. Maglalagay lang mga pinagbihisan sa labahan tinatamad pa. Nakaluhod na ako sa kama. Hubo’t hubad. Nakatayo ang aking titi, nasa harap ko ang nakahiga at nakabukaka niyang katawan. Di pa rin ako nakatiis.

“Di ka ba naglilinis? Ang daming kalat.”

Nairita siguro. Luminga-linga sa paligid. At nagdabog.

“Ano ba? may gagawin ba tayo o pagagalitan mo naman ako.”

Naupo siya mula sa pagkakahiga. Siguro upang mawala ang atension ko sa aking nakikita, bigla niyang isinubo ang aking sandata. Dinilaan niya ang mga ugat, hinimod ang ulo. Napa ungol yata ako. Sana hindi narinig. Napapikit ako. Masarap trumabaho ang dila ni Maya.

Tuloy umepektos ang balakang ko, kaya parang sinasalubong ko na ang kanyang pag himod. Kinakantot ko ang kanyang bibig.

Dinudurahan niya ang kahabaan ng aking titi. Saka muling isinusuboo. Nagkakalat at bumubula na ang kanyang bunganga sa sariling laway, na hinahagod din niya ulet sa pag himod. Malaki na ang pinag bago ng dati kong asawa.

“Tamaa naa..” Ungol ko. Sa ginagawa niya baka putukan ako. Pero mas lalong niyakap ni Maya ang aking baywang at idiniin ng husto sa loob ng kanyang bibig.

“Ungg.” Inumpisahan ko ng mag bilang ng mga kilala kong santo. Kumanta na ako ng mga nursery rhymes na alam ko. Pag itinutok ko ang utak ko sa ginagawa ni Maya – hindi ako tatagal.

~~London bridge is falling down. Falling down. Falling down. ~~

Hindi ko namalayan na naibibigkas pala ng labi ko ang kanta ng isip ko.
Naramdaman ko na lang na kinalas niya ang bibig sa aking titi. Nakatingala na pala ito sa akin. Napatingin ako sa pagtigil niya.

“Anong ginagawa mo?” Nagtatakang tanong ni Maya, nakanganga.

Hindi ako makasagot. Nahuli ako.

Napakunot siya ng noo.

“Eh kasi, lalabasan ako. Ang galing mo nang mag-tsupa.”

“Hahahahahaha.” Natawa siya ng malakas. Sabay punas ng mga laway na nagkalat sa kanyang mukha at bibig.

Siguro’y napikon ako kaya itinulak ko siya ng malakas sa kama. Ininda niya ito. Ibinuka ko ang kanyang mga hita habang nakatitig sa kanyang mga mata at muli kong sinunggaban ang kanyang puke.

SSSLUURRRPP

“Unngggg.” Napapikit si Maya.

Nakatingin pa rin ako sa mukha niya habang kinakain ko ang kanyang hiyas. Saka ko ipinasok ang dalawa kong daliri sa loob.

“AAhhhhhhhhh” Napasigaw ang dati kong asawa.

Dinilaan at pinaglaruan ko ang clitoris. Sinipsip. At inilabas pasok ko ang aking mga daliri sa kanyang lagusan.

“AAAHHHHHHHHH SSHHIIITTTTTTTTTTT.” Sigaw nito.

Mas lalo akong ginanahan. Mas lalong naulol at nalasing sa kalibugan si Maya. Sunod sunod na rumaragasa ang kanyang nektar sa lagusan, na hindi ko nararamdaman na hinahatak niya na ng malakas ang aking buhok. Mas idiniin niya ang aking muka.

Binilisan ko ang pag daliri ko sa kanya, sabay ng paglamutak sa labia at sa clitoris.

“AAAyyan AAyannn LLalabasan akoo.. Caarll Sshitt Anggg Sarraaapp.”

“AAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH..”

Tila sinaniban ng demonyo ang mukha ni Maya sa nalasap na ligaya. Hindi na ako makatagal. Gusto ko ng umiyot. Gusto ko na siyang kantutin. Wala akong paki-alam sa aming masalimoot na nakaraan. Ang mahalaga ngayon ay makapa-alpas ako ng libog.

Siguro’y naramdaman niya rin ang aking pagkilos, kaya hinila niya na ang aking balikat pataas upang pumagitna sa kanyang katawan.

“Ipapasok mo na?” Humahalinghing tang tinig niya.

Hindi ako sumagot. Bagkus, nakatitig lang sa kanya. Lumuhod ako sa kanyang nakabukakang katawan, at inilinya ang aking ari sa namamaga niyang kaselanan. Namumula at kumikislot sa aking pakiwari. Libog na libog na si Maya na mapasok ang kanyang pagkababae.

Hinawakan niya ang aking titi pero sinaway ko siya. Bago ko ipasok, ipinalo-palo ko muna ang ulo ng aking sandata sa malaman na puke.

PAK

Napasigaw siya. Tumama sa clitoris ang unang palo.

“AAhhhhhhhhh, saraappp.”

Inulit ko.

PAK

“Sshhitt. Pleeeaseee Carrlll ipasok mo na.”

Dito, muli kong inilinya ang aking titi sa butas. Makikita ang tumutulong katas sa bukana. Tiyak kong madulas na ito. Saka ko unti-unting isinalang.

“UUUnng UUnngggggggg aaahhhhhhheeennggg..” Halinghing ni Maya.

Nakakalibog sa aking pandinig.

Isinalang ko hanggang sa maisagad. Bumaba ang aking katawan upang hagkan siya. Lumingkis ang kanyang mga paa sa aking likuran.

“SSSSrraaappp..” Bulong niya.

Sinikwat ko ang isang binti at idiniin sa kanyang dibdib. At mula rito, binayo ko ang katawan ni Maya.

Walang pasubali.

Malalakas na bayo ang iniulos ko sa kanyang balingkinitang katawan.

PLAK! PLAK! PLAK! PLAK! PLAK! PLAK! PLAK! PLAK...

Tunog ng aming katawan habang kinakantot ko ang kanyang puke.

AH. AHG. AH. AHG. AH. AHG. AH. AHG. AH. AHG. AH. AHG…

Tinig niya sa bawat mga ulos ng aking pagbayo. Umuuga ang kama. Tumutunog ang mga spring ng kutson sa lakas ng aking pag-araro sa kanyang katawan. Isinasagad at ibinabaon ko ng husto sa matinding bulusok.

Humihinto ako minsan. Pinaikot ikot ko ang aking titi sa loob na parang barina. Isinayaw ko ang aking balakang. Idinidiin ng husto ang aking titi. Napapakapit siya ng husto sa aking aking braso.

Bumabaon ang kanyang kuko.

“…Fuuuck! Fuuuuuck! Ang sssrrap. Ang saraaap! Siiggee, gannyaan! Yaann.. Yaannn gustooo kooo yaannn… SSShhiittt!!!!!”

Binibitbit ko na ang kanyang dalawang paa at tuluyang isinaklay sa aking balikat habang patuloy ang malalakas kong ulos. Nararamdam ko ang kanyang puke na tila pumipiga sa aking titi. Mahigpit na vaginal contraction na mas lalong sumisilab upang sindihan ang aking nag-babadyang pagpaparaos. Malapit na ako sa sukdulan.

“Lalabasan ako.”

Napadilat siya. Napatingin sa akin ang mapungay na mata.

“Sa loob. Sa loob Carl.”

Nanggi-gigil ako, tumutunog ang ngipin ko. Idiniin ko ng sagad na sagad ang aking titi. At saka pina-alpas ang aking tamod na halos naguunahan sa pag pilandit na makapasok sa kaloob looban ng cervix.

“AHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH”

Kapwa kami napasigaw sa sarap ng pagnanasa.Napayakap na ako ng husto sa kanyang katawan habang patuloy naming pinapakiramdaman ang pag-alpas ng aking semilya. Sinasalubong din ito ng sarili niyang likido. Rumaragasa.

Tumatagas.

Kumakalat na ito ki Maya!

Tila bumubulwak sa kanyang puke dahil tumatagas na ito sa aking bayag at singit.

“AAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHH”

***

Nagpahinga lang nang saglit, binabawan ako ni Maya at muling ni-romansa. Hinayaan ko na siya. Ako ang kinantot niya hanggang sa makaraos kami ng sabay. Natigil lamang siya ng tumunog ang door bell.

Dahil sa pagod, medyo umidlip muna ako. Hindi ko namalayan na nagbihis si Maya at lumabas ng silid. Ang idlip ko ay umabut ng siguro mga 20 minutes bago ako natauhan.

Mabilis akong nag bihis ng pang ibaba. Naiwan sa porch ang aking t-shirt kaya lumabas ako ng silid. Dalawang hagdan lang naman pababa ng sala ng bahay, naroon si Maya. Napahiya ako dahil may kausap pala siyang bisita.

“Amy.”

“O, Carl. Long time, no see.”

“Andiyan ka na pala.” Pinandilatan ko si Maya. Di man lang ako sinabihan. Nakaramdam tuloy ako ng hiya. Naka hubad pa naman ako ng t-shirt. At si Maya, naka bathrobe lang. Gusot ang buhok, hindi maipagkakaila ang itsura sa mukha na bagong kantot.

Kahiya-hiya.

Dinaanan ko muna sila upang kunin ang T-shirt sa may upuan sa porch, matapos isuot, bumalik ako at naupo sa harap ni Maya. Nasa gitna namin si Amy.

“So, tinatanong ko si Maya, Carl, kung ano ba talaga ang gagawin ko ngayon, case documentation ng annulment, o renewal of marriage?”

Nakangiti si Amy. May pagka-sarcastic ang tanong. Ininda ko lang.

“Annulment, ikakasal na yan si Maya.”

Napatingin sa akin ang dati kong asawa. At hinarap si Amy.

“At may girlfriend yan si Carl, nasa Singapore daw sabi niya.”

“Sige. Basta sure kayo dito?”

Tiningnan ako ni Amy, tumango ako.

Nagkibit balikat si Maya.

Nag usap kami ng mga importanteng bagay ang mga mangyayari. Ang mga proseso, na hindi pala madali dahil special court ang hahawak at kailangan ang koneksion. Hindi na ito mahalaga sa akin dahil si Maya naman ang mag aasikaso – at bahala sa gasto.

***

Nauna si Amy sa amin dahil mag sisimba pa raw sila, nag usap muna kami ni Maya tungkol sa mga bata. Kung sino man daw ang gusto na humabol sa Canada, tutulungan niya.

Hindi ako sigurado, sabi ko.

Napag-usapan namin si Ted, ang mapapangasawa niya doon. Sabi niya mabait, though older kasi nasa 53 na ito. Architect ito by profession at napaka buti daw sa kanya. Dito daw gaganapin sa Manila ang kasal, sakaling maayos na ang annulment namin. At iimbitahan niya kami ng mga bata.

Umuo lang ako. Pero tiyak na hindi ako dadalo. Itatanong ko sa mga bata, pero duda rin ako.

Nangako ako na lalabas sila ng mga bata ngayon linggo, ako na ang bahala. Huwag siyang mag-alala. Maayos din ang tampo ng mga bata. Makakasama niya ang mga ito. Pag-labas ko ng tarangkahan, inihatid niya ako.

“Busy ka bukas?” Nasa may gate kami, nasa loob siya, nasa labas nako’.

“Pupunta ako ng Farm.”

“Saglit ka dito.”

“Bakit?”

“Sex uli, ayaw mo hihi?”

“Sapak gusto mo.” Sagot ko.

“Eyy sige na.” Dabog nito.

Namumungay ang mata. Halatang iniinitan naman. Hindi ko alam kung bakit ang nasabi ng bibig ko..

“Okay.”

Ambilis. Gusto kong punitin ang dila ko.

“Yehey!”

Kung pareho lang ng commercial na sabon na nakakausap ko ng harapan ang kunsensiya ko, gugulpihin ko. Napakabait, tang ina! At ang libog.
Ito na siguro ang pinaka nakaka-intrigang Marriage Annulment procedure.
Sino ba mag-aakala? Nagpapakantot sa akin ang ‘soon to be ex-wife’ ko.

***

Tatlong beses pang naulit ito. Yung huli, sa kotse niya. Matindi. Mas malala.

Galing kami sa isang Clnical Psychologist na binayaran namin upang lumagda sa isang dokumentong nag-sasaad na meron kaming ‘Irreconcilable Differences’. Pareho kaming may dalang sasakyan, pero paglabas namin sa clinic, bumagsak ang malakas na ulan. Nanatili kaming nakatayo, pero nangangalay na si Maya dahil walang maupuan.

Mas malapit ang parada ng kotse niya, kesa sa akin kaya inalok niya ako..

“Saan ka pumarada?”

“Ayun, sa dulo.”

“Idaan kita, gusto mo? Hindi yata titigil to.”

“Si-Sige nga, baka gabihin tayo.”

Sinuong namin ang ulan hanggang sa makapasok kami sa CRV. Medyo nabasa, pero maayos kaming nakapasok. Siya sa driver’s seat ako sa passenger. Hanggang sa i-abante niya ang kotse papunta sa parking kung saan iniwan ko ang aking Accord.

Matalas ang mga kidlat na nagliliyab sa langit at sinlakas ng bomba ang mga kulog sa kaulapan. Madilim na ang pasado alas kuatro ng hapon, sa lakas at kapal ng ulan na bumabagsak sa oras na iyon.

Nang makalapit kami sa kotse, huminto si Maya sa tapat nito.

“Naalala mo nong College ako, sa Manila. Ganitong ganito rin?”

Napatingin ako at inaalala sa kanyang mga mata ang aming nakaraan ng kantutin ko siya sa kotse ko. Sa harap ng building sa istasyon habang malakas ang ulan. Sa sarap ng aming kantutan, umuga ng umuga na animoy lindol ang kotse – ang hindi namin alam, pinanonood kami mula sa third floor ng mga tiga-insurance na nakikita kami sa parking area.

“Oo, sikat na sikat ako non kasi kinunan nila sa handycam ang umuugang kotse. Buti hindi makikita kung sino ang nasa loob.”

“Ang sarap kaya nun.”

Napailing lang ako, habang inaala ang tagpong yun.

Walang pasabi, biglang naghubad ng blusa si Maya.

“O, ano yan.”

Inilagay niya sa back seat ang damit at pinitas din ang hook ng walking shorts nito.

“Maya..”

“Dalian mo. Walang makakita dito. Madilim. Maulan. Masarap magpa-ganun.”

Naghuhubad siya.

Napasandal ako sa pinto ng kotse. Parang mga maliliit na bato lumalagatak sa labas, at ito si Maya – magpapa iyot na naman.

Luminga-linga ako sa paligid, wala nga kahit isang kaluluwa ang makikita sa parking.

Hubad na ng tuluyan ang katawan nito, ng alisin ko rin ang aking damit. Ihinalo sa mga damit niya sa likuran. Pumusisyon ng maayos si Maya sa kanyang upuan at ibinaba ang recliner ng husto upang maka buwelo ang aming katawan. Ibinaba ko ang aking pantalon hanggang sa aking tuhod kasabay ng brief. Medyo tunglay ito kaya inutusan ko siya..

“Tsupain mo..”

Lumapit siya sa akin, habang naka luhod ang isang paa sa upuan ko saka kinabig ang kanyang ulo. Mabilis niya itong isinubo.

SSSLLLUURRRPPP.

At dinilaan. Kinagat kagat ang katawan ng titi. Linamas ang bayag ko. Saka sinalsal habang naka subo ang kalahati sa kanyang bibig. Umunat na parang cobra ang aking sandata. Tumigas na parang bato.

FUCK!

Mabilis niya pa rin itong sinasalsal. Hinihimod, kumakalat na kanyang laway sa aking bayag. Tumindi na nga ang talent ni Maya sa pag-tsupa. Hindi ako tatagal dito. Kumalas ako bigla.

‘PLOP’

Tunog ng aking titi mula sa kanyang bibig.

Humiga siya sa nakababang back rest ng kanyang upuan. Iniunat at pinag hiwalay ang paa. Inalis ko nang tuluyan ang aking pantalon at brief.

“Kakainin kita, Maya.” Bulong ko. Akala ko hindi maririnig dahil ang ulan ay parang mga maliliit na bolitas bumabagsak sa lakas ng buhos. Ngunit sabi ni Maya..

“Huwag na Carl. Kantutan na tayo. Please. Basang basa na yan.”

Dito, pumagitna ako. Piniga ko ang kanyang suso na may katamtamang laki, saka ko isinubo ang matigas utong.

“Unngggggggggg.”

Ungol niya.

Saka hinanap ng aking matigas na titi ang butas ng kanyang pagkababae. Ginuhit guhit ko muna ang kanyang hiyas at dinaanan ng marahan ng aking ulo ang tinggil ni Maya. Matigas rin na tila umusli sa labis na libog!

“AAAAAahhhhhhhhhhhnnggggggggggggg”

Ipinasok ko ang aking sandata. Mabiilis dahil napakadulas ng lagusan. Napakapit siya sa aking balikat. Hinawakan niya ang aking batok, saka siniil ng kanyang labi at dila ang aking bibig.

SINIBASIB!

Nakapasok na ako ng sagad. Umunat ang kanyang kanang paa at buong lambot na ipinatong niya’t itinukod sa aking likuran ang sakong ng paa, saka ako inutusan ng malambing at kaakit-akit na tinig sa aking tenga. Pabulong.

“Laspagin mo ako Carl. Yariin mo ako. Ituring mo akong puta. Saktan mo ako. I don’t care. Malalakas please? Yupiin mo ang puki ko. Ang katawan ko. Abusuhin mo. Please. Sarapan mo. Last na to. Sarapan mo..sarapan mo..”

Umigting ang libido sa aking utak.

Nalasing ako’t tila biglang sinaniban ng pitong demonyo sa narinig ko. Umangat ako ng kaunti sa pagkakadagan.. habang nakasalang ang aking sandata sa humihilab niyang puke.

Sinampal ko siyang ng malakas!

PAK!

“Unnggggggggggggggggg..”

Sinundan ko pa.

PAK!

“Malandi kang puta ka..” Bulong ko.

PAK!

“Yes Carl. Please. Puta mo. Puta mo ngayon.. please.”

Dito, umunday ako ng malalakas na halos mayupi ang kanyang katawan sa bawat bagsak. Malakas na sumasagad at bumabaon sa pinaka-ilalim na tila umaabut sa kanyang matris ang aking tarugo.

“Ahhhh, aahhhhh, aahhhh, ahhhhh, ahhhh, ahhh, ahhhhh, ahhhha.”

Parang mga alamang na humahaplos sa aking likod ang mga kamay niya habang buong husay kong inaabuso ang kanyang katawan. Kinuha ko ang magkabila niyang kamay. Nakalingkis ang kanyang mga paa sa aking likuran.

Hinila ko ang seatbelt sa tabi niya, at dito itinali at iginapos ko ang mga kamay nito. Sumisinghap si Maya. Pikit na pikit ang mga mata habang sinasalubong rin ang katawan ko ng kanyang balakang sa tuwing bumabaon ako.

Matapos itali ang kamay niya, pinisil ko ng malakas ang isang nipple at hinatak saka ko siya muling sinampal.

‘PAK’

“AAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHhh SHIIIIITTTTTTTTTT ANNNDDIIIYYYYANNN NNNAAAAAAAAAAAAAA LALALABAAS NANAA..”

Sigaw ni Maya.

Ginanahan ako ng husto. Nakalimot ako sa aking pagkatao. Nawala ako sa sarili. Nasindihan ang natutulog kong espiritu at nabuhay ang isang anyo na aking kinagisnan at natutunan sa pakikipagtalik.

“PUTA!”

Pinatagilid ko ng bahagya ang kanyang katawan, kahit ipit na ipit kami sa masikip na kalagayan at kahit nakatukod sa akin ang matitigas na bagay sa gitna ng kotse.

Sumama ang katawan ni Maya. Kinantot ko siya ng patagilid. Pataas na ang aking ulos. Sumasalubong pa rin ang kanyang katawan.

Kasabay nito. Pinalo ko ng malalakas ang kanyang pwet! Sunod sunod. Hindi ko tinigilan.

PAK!.. PAK!.. PAK!.. PAK!.. PAK!.. PAK!.. PAK!.. PAK!.. PAK!..

“Aaahhhhhh uuunngggggggggg aaannnnhhhhhggggggg”

Halos nakalambitin na si Maya dahil nakatali ang kanyang mga kamay. Umangat ako ng bahagya. Kinagat ko ang kanyang balikat at tumagos ang aking ngipin. Naramdaman ko ang alat ng dumaloy ang dugo.

“Uunggggggggggggggggggggg”

Halinghing ang ipinalit niya sa aking tenga.

Napahiga ako ng tuluyan. Hindi na alintana ang posisyon at sa kung ano ang mga nakatusok sa aking likuran, halos naka ibabaw na si Maya. Siya na ang umararo sa aking titi. Sinasagad ko ito pataas! Hinahawakan ko ang kanyang baywang at paminsan minsan, pinapalo ang kanyang puwet habang kinakantot ko.

Sunod sunod ang pagragasa ng kanyang likido, ramdam ko iyon sa aking titi at bayag. Malapit na rin ako sa sukdulan.

“Puputukan kita, Putang ina ka….” Sabi ko.

“SSsiigggeeee Bosss sigeee bossss… sa looobb pleeeeaaasseeeeeee.”

Nanumbalik sa akin ang mga sandaling nagsisiping kami noon ni Maya. Boss ang tawag niya sa akin tuwing ito ang paraan ng aming banatan. Natutunan ni Maya na maging submissive. Sa aking minsanan ngunit malademonyong isip bilang sadistic.

Basang-basa kami kapwa ng mga pawis dahil nag-lalagablab ang loob ng kotse sa mainit na kantutan. At dahil selyado, ang aroma ay pinaghalong langsa mula sa aming kaselanan, pawis at laway. Mas nagdudulot ito ng ibayong sarap habang binabarurot ko ang katawan ni Maya.

“Bossssssssss Bosssssssssssss….”

“AAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHH”

Sumirit ang tamod ko. Umupo ng husto si Maya. Isinagad at dinama ang sumusumpit na semilya sa kanyang kaloob looban..

“AAnngggggggggg SSaaaarrrrrappppppppppppppppppp.”

Halinghing niya.

Kinabig ko ang kanyang mukha. Siniil ng halik ang labi at nag iskrima ang aming dila.

Nung mahimasmasan ako, bumalik sa aking ulirat. Nasinagan ng dumadaan na kotse ang katawan ni Maya habang nakalambitin ito’t naka upo sa aking sandata. Namumula ang mukha, dumadaloy ang dugo sa balikat at tila magang-maga ang kanyang puwet.

“Okey ka lang?” Tanong ko.

Ngumiti siya habang nakapikit. Huminga ng malalim.

“Y-yes. That was the intense. Na miss ko yun. Miss ko na yun.. Boss..”

***

Matapos ikalas si Maya sa tali, naupo kami sa harap ng sasakyan magkatabi. Napagod din ako, tiyak kong pagod at nanakit din ang katawan niya. Minsan lang kami ganito ni Maya noon. Pero pag inaabut ng parang kabilugan ng buwan, para kaming sinasaniban.

Wala pang sampung minuto, humihingal hingal pa rin ako. May ulan pa rin pero hindi na gaanong malakas. Madilim na ang paligid. Ang relo ay 6:00PM, bumanat muli si Maya.

“Kaya mo pa?”

“Ha?”

“Isa pa?”

“Di ka ba napapagod?”

“Last na to, last na last na.”

Napailing ako. Napabuntong hininga.

“Carl. Sa likod..”

Napalingon sa likod ko.

“No, Sa likod..”

Nanlaki ang mata ko. Nabasa ko ang iniisip niya.

“Sigurado ka?”

“Yes, Miss ko nayan. Please. Isa pa..”

At lumpipat nga kami sa likod. Hinalikan niya ako sa labi.

“Thanks Carl.” Yumapos. At inilapit ang bibig sa aking tenga, saka muling bumulong.

“Fuck my ass.”

Nanginig ako. Uminit.

Ako rin ang nakadonselya sa tumbong ni Maya at mula noon, naging paborito niyang posisyon na yariin ko siya mula sa likod.

“May lube ka?” Bulong ko.

“Wala. Gamitin mo ang muna ako sa pussy. Padulasin mo. Sige na. Carl please.”

Sa back seat, tumuwad si Maya paharap sa may bintana, nakabaling ang ulo sa akin habang umaayos ako ng aking posisyon. Masyadong masikip pero magagawan ng paraan. Hinawakan ko ang kanyang baywang. Medyo malambot ang titi ko kaya pinahid ko muna sa biyak na naka-ulwat mula sa kanyang pagkakatuwad. Ang isang tuhod ko ang nakaluhod sa upuan, habang ang kaliwa ay nailusot kong itukod sa ilalim ng passenger seat sa unahan.

“OOhhhhhhhhhhh”

Ungol ni Maya habang pinadudulasan ko ang biyak niya. Tumitigas ang titi ko dahil sumisingaw ang init mula sa kanyang bukana. Nang umabut muli sa katigasan ang aking sandata, ipinasok ko ito sa kanyang puki. Hinay-hinay ko siyang kinantot.

“OOOOOOOOOOhhhhhhhhhhhhhhh”

Gumagalaw ang balakang niya. Umiikot. Sumasayaw sa sandatang umuulos sa kanyang kaselanan. Tumutulo muli ang mga likido. Sarap na sarap na si Maya.

“Pwweeedeee naaa ..Carlll ppleeeasseee…”

Pinag hiwalay ko ng husto ang kanyang bilugang pisngi ng puwet. Ang butas ng tumbong ay kumikislot. Inalis ko aking sandata upang ibaba ang aking mukha sa tumbong ni Maya. Saka ko dinilaan. Lasap ang alat ngunit naroon ang sarap.

SSSSLUUUURRRPPPPPSSSSSS

AAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHH

Sigaw nito.

Habang dinidilaan ko ang kanyang tumbong, pinasok ng isang daliri ko ang kanyang butas sa puke, habang ang gitnang daliri ay lumaro sa kuntil.

AAhhhhh ssssyyeetttttt SSSrrrrraaaaaaaaaaaapppppp.

SSLLUURRRPPSSSSSSSSS

Dinilaan ko ito ng dilaan. Saka ko inilabas ang napakaraming dura sa kanyang butas.

“Ready..”

“Y-yes.”

Muli akong pumisyon sa likod niya. Itinutok ang aking matigas na titi sa butas na labasan ng tae. At unti-unti, isinalang ko tarugo.

MASIKIP

MASAKIT

MASARAP

“ahhhHHHHHHHH”

Humihingal siya, ngunit idinidiin ang puwet sa akin.

“aaahhhHHHHHHHH”

Pumasok sa wakas ang ulo sa mahigpit na laman. Nagpahinga ako. Mararamdaman ng aking laman tila pinipiga ito ng tumbong ni Maya. Sinasakal. Napakasarap sa pakiramdam na animoy birhin ang aking dinadale sa oras na ito. Hinawakan ko pa ang kanyang balakang. At muling kumadyot papasok. Unti-unti.

DAHAN-DAHAN.

SUMUSULONG!

Kumakalat muli ang mga likido ni Maya. Tumutulo mula sa puke.

“SAARRRAAAAPPPPPPP”

Dinadahan-dahan ko sana ngunit nakiusap na si Maya.

“Ituloy mo na. Ituloy mo na please. Isaksak mo Carl. Ibaon mo. Please.”

Hindi na ako nagpadalos-dalos mula ng marinig ko ito. Humawak ako ng mabuti sa kanyang balakang at kumadyot.

MALAKAS!

AHHHHHHHHHHHHHH!

Sigaw niya.

Nakasagad na ako sa kanyang tumbong. Hindi ito ang unang beses na pinasok ko ang kanyang puwet, subalit sa pagkakataong ito – tila mahigpit pa rin si Maya. May kakaibang sensasyon akong nararamdaman dahil ang higpit ay bunga ng butas na paliit ang dulo. Ang puke ay maluwag sa loob. Ang tumbong ay kakaiba. Parang kang pumasok sa butas na maliit na paliit, na paliit habang sumasalang.

Nagpakiramdamaman muna kami. Sinanay ko ang laman ng aking titi sa loob ng kanyang tumbong.

Siguroy bumuka na ang laman, nasanay – nagawa ko ng maglabas pasok. Unay mahina, hanggang sa malalakas na mas umuuga sa buong katawan ni Maya habang kinakantot ko ang kanyang likuran.

“AAAAh .. AAAh.. AAAh.. AAAhh.. AAAhh.. AAAhhh.. AAahh”

Ungol nito habang naglalabas pasok ako. Napasarap.

“Aayaaynnnn aayaannn akoooooo lllalaabssan aakoo sssrraaappppp”

Dulot ng libog, at nararamdaman niya sa kanyang puwet. Nilabasan muli si Maya. Ako ay hindi na rin makatitiis. Ang higpit sa loob ay sumisindi sa aking katawan upang makaramdam ng sukdulan. Tumigas ang aking bayag, hudyat na naiipon ng muli ang nakahandang tamod na bumuga sa aking titi.

AAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHhh

Linabasan ako sa loob ng kanyang puwet.

OOOOOOHHHHHH SSSHIIIITTTTTTTTT…

***

Hindi na iyon nasundan. Pinanindigan ni Maya ang kanyang salita.

Sa ika pitong-araw, luluwas ng Manila si Maya dahil sa isang habilin ng kanyang magiging asawa. May aasikasuhin daw na properties na pinapa ayos sa kanya. Bago siya umalis, nag karoon na ng dinner-date sila ng mga anak ko.

Kumpleto kaming dumalo.

Tuwang tuwa si Maya sa mga nangyayari. Bago nito, nagkaroon muna ng matinding drama. Nag iyakan sila. Nagyakapan. Humingi ng paumanhin sa isat isa. Habang nagaganap yun, nasa labas lang ako.

Ayoko ng maki-iyak.

Sa pag punta sa Manila, dadaanan ni Maya si Danica upang magliwaliw. Pumayag naman ako, kung ok lang kay Baby Girl.

Nag-asikaso ako ng farm, saka umwi ng bahay. Tumawag si Maya dahil sa may balita umano mula kay Amy. Baka daw mas mapadali at maisaayos ang annulment bago siya makabalik ng Canada. Nag usap pa kami sa ibang mga bagay. Ang naganap sa amin. Tila naging mas bukas kami nitong mga nakaraan na hindi alintana na tuluyan na kaming mag hihiwalay.

Tuluyan ng mawawalang bisa ang aming kasal. Sinabi niyang mahal niya si Ted. At naiintindihan ko naman, dahil meron din akong inaantay. Sinabi ko sa kanya kung gaano ko kamahal si Charissa.

“Thank you Carl, Thank you sa lahat. I’m so happy now. I’m happy for you.”

“Okey, Good luck sa pag-aasawa mo. O si Danica asikasuhin mo ha, baka kung iwan mo naman kung saan saan.”

“Opo.

Pagkababa ko ng cellphone, nagulat ako’t may text message mula kay Cha.

Ang relo ko.

11:18 PM

“Tay, mag OL ka ba? O sleep ka na?”

Ang text parang naipadala mga 5 minutes ago. Kaya dali-dali akong nag bukas ng computer at nag log-in sa Facebook. Marami akong gustong ibalita. Hindi na ako mag-aalangan ngayon. Gusto ko ng makita si Cha.

Magiging malaya na ako. Wala ng makakahadlang nito. Kahit mag piket, mag hunger strike at mag-rally pa ang mga anak ko, wala na akong paki-alam. Maiintindihan nila ito. Matagal ko na itong inaasam.

Yayayain ko na si Cha na magpakasal.

===========================

PART FOUR

CHA:

Things are just fine and perfect these days. Liban sa toxic na workload, Carl is my knight and shining armor sa mga oras na malungkot at pagod ako. Kaya nga gusto ko nang umuwi. Gusto ko na siyang makita.

At mayakap ng totoo. Isang buwan na lang uuwi na naman ako para sa dalawang linggong bakasyon muli. Malapit na. At malapit na rin matapos ang kontrata ko, kaya pag iisipan ko kong babalik pa ako.

Ilang araw na, medyo matumal ang usapan namin ni Carl. Sa akin okey lang kasi ang dami ko talagang backlogs. Nakaka inis kasi yung kasama ko sa opisina laging absent. Ako tuloy ang natatambakan.

Pero kung may pagkakataon, tinatawagan ko siya kahit nasa farm. O bahay.

Last time, ang sabi niya pag uwi ko ngayon ipapakilala na niya ako kanyang mga anak. Medyo nangangamba ako. Magugustuhan ba nila ako?

Matatanggap ba nila ako?

Teka, kaya ko bang maging nanay sa lima?

Sabagay, mga teenager na sila, binata’t dalaga na.

Hindi na gaanong mahirap ang pag asikaso.

Kung minsan, praning ako dahil naiimagine ko na mag-asawa na kami ni Carl.

I wish.

Kasal pa siya, hindi pa maari. Though merong nabanggit na pwedeng mauwi sa ganun, naghahanda na rin ako.

If ever.

Nangako siya na magp-pm by 9pm.

Nag-shower ako matapos kaming magdinner ni Manang. Dati pa rin, gulay na pinakuluan lang ni manang. Pag nagutom ako, me oatmeal pa naman.

Tumataba ako’t kailangan kong mag kontrol sa pagkain.

Matapos kung maligo, nakasanayan kong bago mahiga na maglagay ng lotion. Lalo na sa paa at binti. Naka towel lang ako bukod sa panty –wala na. Naka bukas ang TV nasa HBO channel pero wala naman akong maintindihan.

Nakagawian ko yan, kasi nga mag isa ako sa kwarto at least may kunting ingay. Nakakatakot pag masyadong tahimik. Baka may momo, alam mo na. At iyon, naitapon ko nga ang lotion dahil sa gulat ng biglang tumunog ang ringtone ng aking cellphone. Without Me, Eminem.

~Now this looks like a job for me so everybody just follow me~
~'Cause we need a little controversy,~
~'Cause it feels so empty without me~

~Now this looks like a job for me so everybody just follow me~
~'Cause we need a little controversy,~
~'Cause it feels so empty without me~

Si Carl. Si Carl ito, sure ako. Dinampot ko ang phone, kahit unknown number, saka ko sinagot.

“Tay, I miss you.”

“Cha.”

At nagulat ako. Iba ang tinig. Manipis. Hindi ako maaaring magkamali.

“T-Tim?”

“Y-Yes. Kumusta ka?”

“N-Napatawag ka? A-Ayos lang ako.”

Mula ng makilala ko si Carl. Di ko na sinasagot ang mga PM at tawag ni Tim. The last time sa hotel, binalaan ko na siya – it’s over. Pero anong nakain nito’t napatawag makalipas ang halos isang taon.

At may load? Himala.

“So, what’s up?” Tanong niya.

“Ayos lang. Nasaan ka?”

“Nasa Cavite. Dito kina Nanay.”

“Asan family mo?”

Ilang segundo bako siya nakasagot.

“W-wala na Cha.”

“Anong wala na?”

“Naghiwalay na kami ni Jean. Dala niya ang mga bata.”

Nagulat ako. Mukha ngang malungkot ang tinig ng mamang ito.

“What happened?” Medyo concerned na ako. Maliliit pa ang mga anak nila. Alam kong mahal niya ang mga ito.

“Things did not work sabi sa’yo. Alam ko naman this will happen.”

“O-okay.” Bigla pa rin ako sa balita niya.

Natahimik kami. Ilang saglit. Pakiramdaman lang. Hanggang sa ako na ang nagtanong.

“So, anong plano mo ngayon?”

“Ha, a – e.” Halatang nag-aalangan siya. Nakinig lang ako. At dumugtong si Tim..

“K-kung okey lang, kung p-pwede, I want you back.”

Dios ko. Ako na yata ang pinakamagandang babae ngayon sa mundo.

Natameme yata ako ng ilang saglit.

Noon, wala pa sa picture si Carlo, ito na yata ang pinaka ultimate dream ko. Makasama si Tim. Yung maging kami, na totoo. Yung hindi magkukubli, hindi matatakot.

Hindi magnanakaw ng mga sandali.

Pero this time, iba na.

“Tim..”

“Please..” Pagmamakaawa niya.

“Tim, I- I met someone na. S-Sorry.”

“Oh.”

Muling natahimik ang ere. Napapikit ako. Swerte ba ako nitong mga nakaraan? O talagang minamalas pa rin? Paano ako pipili? At ano ba ang requirements ng pagpili?

Teka nga, bakit ako pipili?

“I love him, Tim. He’s going to marry me.” Nagyabang ako. Tusukin ko nga ang puso niya, letseng to. Sinaktan ako noon.

“O-Okay.”

“W-We can still be friends..” Mahina ang tinig ko. May landi. At feeling ko humaba ang hair ko. Hanggang paa. Gulong gulo to. Alam ko. Sus, ako na yata ang pinakamasarap niyang naka ‘sex’.

“Friends.” Sabi niya. Mahina. Halatang may pag-aalangan. At lungkot.

“Yes. Ganun na lang. Kasi, ikaw eh. I waited for you. Hindi naman kita mapilit. Me pamilya ka di ba?.”

“Wala na ngayon, Cha.”

“Pero late na, Tim.”

“O-Okay. Si-sige. Pero, pwede pa rin ba ako magpm? Or mag-call, paminsan minsan?”

“Oo naman. Buti nga yan at medyo mawawala rin ang pagod ko. May kausap.”

“Hindi ka ba niya tinatawagan?”

“Si Carl? Oo. Araw-araw. Gabi-gabi.”

“Ah, Carl pala ang pangalan.”

“Oo, bakit?”

“Ginagawa niya ba, ang ginagawa ko sa’yo?”

“Hey – Tim. Ano ka ba?”

Natawa ata ang loko sa kabilang linya. Alam ko ang ibig niyang sabihin. Bago si Carl, si Tim ang aking ka-phone sex noon, gabi-gabi. Pati hapon, minsan kahit nasa office. Ang palitan namin ng mga text, nakaka init. Nakaka-loka. Naalala ko minsan, tatanuningan niya, ‘naalala kita, gusto kong dilaan ang pussy mo now’, eh kausap ko yung boss kong mataray, na nahalata yatang namungay ang mata ko sa nabasa kong text – napagalitan ako. Hindi raw ako nakikinig. Talikuran ko nga.

Nagbalik ang aking diwa sa kausap ko ngayon.

“S-sorry.” Sabi niya. Ang tinig na ito, naka ukit na ata sa aking isip. Pag naririnig ko ito noon – hindi ko maipaliwanag – nababasa’ ang panty ko.

Teka, basa ba ang panty ko? Baka pawis, pero malagkit. Syet!

Punyeta ka Charissa, umayos ka!

“O-okay lang.” Sagot ko.

Sa nakalipas na mga walong minuto, nagusap pa kami ng ibang mga bagay. Sinabi ko na baka umuwi na ako ng tuluyan. Sinabi niya na maghahanap siya ng malilipatan malapit sa kanyang trabaho. Aayusin niya ang arrangement na makita niya ang mga anak niya. Baka mag file siya ng costudy sa court. Etc. Natapos ang paalaman namin at promise na mag uusap kami.

Pero ngayon, bilang magkaibigan. Tanggap niya naman, sabi niya. Pero sakaling umiba ang ihip ng hangin at magkaroon ng pagkakataon – mag hihintay siya. Ang sweet. Napangiti ako.

“Tim. You have to move on. Forget about our past. Forget everything about our past. Look for someone na bagay sa’yo. Na mag mamahal ng lubos sa’yo. Hindi ako yun.”

Narinig ko ang sinok niya. Umiiyak ba to? O dramatista na rin?

Nakangiti ako. Pero suminok rin, na parang hikbi. Ang huling kataga niya bago tuluyang bumaba ng phone..

“I love you, Cha.”

Umikot ang mundo.

Mabilis.

***

10:14 PM

Nakabukas lang ang FB ko, browsing sa mga posts. Kung ano-ano. Me kwenta, me walang kwenta, me awayan, me bangayan, me ayaw sa pangulo, me rally sa Edsa. Me nagdadasal na magka boyfriend, may nagdadasal na sana mamatay na ang boyfriend.

Wala pa rin paramdam si Carlo.

Hindi ako nakatiis, tinext ko siya.

“Tay, mag OL ka ba? O sleep ka na?”

Nag-antay ako at nag bukas ng ilang videos sa Youtube, hanggang sa dumating ang sagot niya sa text ko.

“Palalabs.. OL na ako.”

Pagbalik ko sa window ng FB, may two message na siya ng pangungumusta at smiley faces.

CHA: Ang tagal mo.

CARL: Sensiya na, me kausap ako sa phone.

CHA: Sino?

Typing message...

CARL: Nandito si Maya. Isang linggo na.

Maya?

CHA: Sino siya?

CARL: Ah, sorry. Ex wife.

Walong buwan na ang relasyon namin ni Carl. Isang beses pa lang kami nag kita. Sa panahong ito, bukod sa mga nasasabi niya sa akin sa mga pag uusap namin sa phone o private message, wala akong maraming idea sa nakaraan niya. Hindi ko gawain na mag usisa. Ako kasi yung taong madaling maniwala sa sinasabi ng kausap ko. Hindi ako mapag duda. At dahil naniwala ako ki Carl na hiwalay siya, hanggang doon lang ang aking kinatigan.

CHA: Ahh

Nakaramdam ko ng kaba. Ayaw kong mag tanong. Pero parang minamaso ang dibdib ko ng mga sandaling ito. Hindi ko kayang ipaliwanag ang aking nararamdaman.

Typing message…

CARL: Inaasikaso na namin ang annulment of our marriage. Ikakasal na siya.

Napangiti ako. Sumigla. Naibsan yata yung tampo ko sa kanya dahil lagi siyang wala nitong mga nakaraan. Ito pala yung dahilan. Pero hindi ako nagpahalatang excited. Ano? bale?

CHA: Musta mga kids?

CARL: Ok naman, though ina-areglo pa ng husto kasi, mailap sila ki Maya.

CHA: Awww. Sad. Ikaw, musta ka?

CARL: Okey lang. Namimiss ka. :p

CHA: Asus! Totoo ba yan?

CARL: Oo, lagi ko naalala yung last hours natin sa hotel. 

Ako rin. Naalala ko. Huwag mo na sanang idetalye kasi nag-iinit ako. Sa isip ko lang.

CHA: Ako rin naalala ko. Sige nga, ano ang naiimagine mo dun, Tay?

Typing message…

CARL: Lahat yun. (Wink)

CHA: Tawagan kita, you like?

God! Nililibugan ako. Gusto kong marinig ang kanyang tinig. Ang tinig na niroromansa ako, pinapa ligaya habang kinakantot ako ni Paul, ang aking 5-inch vibrator.

Kaya lang sabi niya..

CARL: Wag na po, in a while matutulog na ako. Maaga pa ako bukas me mga kukuning papers.

CHA: Ah. Okey.

Tahimik.

Typing message..

CARL: Palalabs..

CHA: Tulog ka na?

Matagal muli. Tulog na ba ito?

Typing message..

CARL: Will you marry me?

Palagay ko’y nag-mala strobe light mga kislap ng bituin sa langit ng gabing ito. Nagsayawan yata ang mga anghel at nag piesta bigla sa hardin ng paraiso. Narito nakasulat sa aking private message.. hindi ako makapaniwala.

CHA: Hey, stop joking. ;)

CARLO: Hindi ako nagbibiro.

Kinakabahan ako. Panaginip ko ito na gustong gusto kong mangyari. Pero bakit ngayon, parang nakaramdam ako ng takot.Nanlalamig ang mga kamay ko. Hindi ako nakatiis, dinampot ko ang telepono. Tinawagan ko siya.

Ilang saglit pa’t narinig ko ang tinig niya sa aking earpiece.

“Hi Labs.”

“Ano to, is this a joke?”

“Hindi.”

“Bat naisip mo to ngayon?”

“Wala, in couple of weeks or maybe a month, annuled na ako. Wala ng bagahe. I’m free.”

“Wala pa tayong isang taon, hindi mo pa ako lubos na kilala.”

“Oo pero tumantanda na tayo Cha. Kelan tayo lalagay sa tahimik? Pag nasa paa na ang buhos ng ihi ko? Pag luntay na’t ayaw tumayo ng titi ko?”

“Hahahaha. Huwag.” Natawa talaga ko.

“So ano, will you marry me?” Malambing ang tinig niya. Ang sarap pakinggan.

Matagal tagal na sandali, natahimik ako at nag-isip. Sana, tama na ang landas na ito ngayon. Ilang beses na akong nadapa, sana hindi ako magkamali dito. Hindi ko na yata kakayanin na masaktan. I had enough. Fling kung fling. ONS kung ONS. Serious relationships, manageable. Pero ‘kasalan’ ibang level ito. Pag ako’y muling niloko – papatay na’ko ng tao.

Magkita-kita kami sa impiyerno.

“Tay, pag usapan natin. Uwi ako next month. Pag usapan natin. Okey?”

“Okey. Labs. Okey” May sigla ang tinig niya. Habang uma-alon ang aking diwa sa mga naririnig ko ngayon.

***

Kaybilis ng araw.

Ito, makalipas ang isang buwan, nasa isang restaurant ako sa Makati. Bukas ng hapon, narito na si Carl. Day trip ang nakuha niya kasi fully booked ang lahat na mga bus. Sinabi ko kasi na mag eroplano na lang pero tumanggi siya. Ang panahon daw na ito – mahal ang eroplano. Hinayaan ko siya. Inaantay ko dito si Emily. Siguro mga 30 minutes pa daw siya. Kaya habang nag-aantay nag order ako ng Sundae, dahil maalinsangan.

At nakikipag chat sa facebook sa mga long lost friends.

Nagbeep ang aking phone, kanina ko pa ito nai-set sa silent, pero tumatawag si Emily.

“Sissy.”

“Naku Sissy, baka malanta ka diyan. Hindi ako maka-alis. We are in chaos sa office, hindi ko maiwan ang mga ahente ko.” Si Emily ay account manager ng BPO dito sa Makati.

“What should I do, Sissy? Sorry na po.”

“No, It’s Ok. Wala tayong magagawa. Work is work Sissy. Kung libre ka mamaya nasa hotel lang ako. Tawag ka lang, kung pwede pa tayo mag chika.”

“That’s for sure. Sissy.”

“Okay. Thanks Sissy.”

“Salamat talaga ha? Antay ka lang ng call ko, after this deretso ako sa’yo.”

“Okay. Sis.”

Oh well, parang tonight is just me and myself. Again. Sana’y ako, pero nandito ako sa Pilipinas eh. Haiist, walang available na matawagan na mga amiga. Hindi bale na nga, sa hotel na lang para manood na lang ng mga movies.

Inayos ko ang gamit ko, sinilid ko lahat sa aking maliit na bag ang mga gadgets. Patayo na ako ng may marinig ako.

“Cha.”

Napatingala ako. Nabigla sa nakatayong lalake.

“T-Tim.”

Nakangiti siya.

“Nakita kita sa labas, dumadaan ako. Kinabahaan ako pero hindi kako ako pwedeng magkamali. Kelan ka dumating?”

Matindi si Tim, mas matindi pa ki Sarah Geronimo sa timing.

“K-Kaninang umaga lang. How are you?” Muli akong napa upo kaya sumunod na rin siyang pumuwesto sa harap ko. Maliit lang ang table, magkalapit lang kami.

“I’m fine. Naka hanap ako ng matitirhan sa Cubao, malapit lang sa work.”

“That’s good. O di, how’s your kids?”

Medyo nalungkot si Tim ng matanong ko.

“Di ko parin nakikita eh, itinatago ata sa akin ni Jean.”

Napailing ako. Hinawakan ko ang kanyang kamay.

“Maa-ayos din yan. Alam ko maa-ayos din yan.” Pinapakalma ko siya.

“Me hinihintay ka ba now? Nakaka istorbo ba ako? Nandito ba si Carlo?”

Ang dami niyang tanong, at umaangat na sa upuan.

“No. Wala. Si Emily Sana, kaya lang katatawag pa lang eh – mukhang gierra patani sa office nila. Si Carl, bukas pa dadating.”

“Galing sa?”

“Legazpi.”

“Bicol?”

Tumango ako.

“Whew, layo.”

“Malayo nga.”

“So, paalis ka na pagdating ko, saan ka na papunta?”

“Babalik na sana sa hotel.”

“D-do you wanna hang out?”

Natigilan ako.

“S-Saan?”

“Sa dating lugar..”

Malapit lang dito, alam ko ang tinutukoy niya yung Rickys. Retro Bar.

“Saglit lang?” Tanong ko. Wala naman mawawala kung hangout lang. Wala din naman akong makakausap.

“Oo ba. It’s up to you.”

“Si-sige.”

***

Kunti lang ang tao. Nag order siya ng isang bucket ng San Miguel Lite at 200grms ng Buffalo Wings. Mga pakpak ng manok na marinated sa hot-chilli garlic powder sauce, deep-fried at saka ginisa muli sa chilli sauce – served in sizzling plate. Mahanghang pero panalo. Paborito ko rin to, nun pa.

Ang isa sa agimat ni Tim, sense of humor. Hindi ako nababato. Tawa ako ng tawa sa mga kwento niya na hindi ko alam kung imbento o talagang nangyari. Lahat na yata ng mga kapitbahay, kumpare, kumare may kwento siya. Tuwang tuwa ako sa mga punchline niya.

Dalawang bote ng SML, makapal na ang feeling ko sa balat ko. Namumula na ako. At nahihilo na ang paningin ko. Sa tingin ko, okey na to. 9PM na, wala pang call si Emily.

It’s time to rest.

“Tim, I need to go.”

“Ha? Tutugtog pa lang ang band. Nagreready na oh.”

“Late na, medyo nahilo ako. Baka pagod lang. Pero medyo nahihilo ako.”

“Okay.”

Pagtayo ko, hindi sinasadyang natabig ko ang baso. At yun parang bowling ball na nag umpukan ang mga botelya, nalaglag ang tatlo. Basag

Napatingin ang mga tao sa akin. Oh Shit.

Inalalayan ako ni Tim. Nakita kong binayaran niya ang waiter at kinuha ang bag ko. Nakaakbay na ako sa kanya kasi talagang umiikot ang paningin ko. Narinig ko ang tinig niya.

“San ka ba tumuloy?”

Nakasagot pa ako.

“Shogun, sa Taft.”

Mula dito, blackout na.

***

“Cha. Gising Cha.”

Hilo pa rin ako ng biglang nagising. Nakahiga ako sa binti ng kasama ko. Asan ako? Anong nangyari?

“Cha, narito na tayo. Anong room mo?”

Parang pababa kami ng Taxi.

“318.”

Sa pintuan na ako ng hotel medyo nahimasmasan. Ang susi ay nasa bag ko kaya umayos na ako ng tayo at nag lakad.

“O-Okay ka lang? Samahan kita?”

Umakbay lang ako sa kanya. Sumakay ng elevator at makarating sa pinto ng aking room. Pumasok kami sa loob. Deretso akong humiga sa kama, isinalya ko ang aking bag. Ano bang nangyari parang latang lata ako. Whew, dalawang beer lang naman ah.

“Cha, favor makiki-shower, grabeng init.”

“Sige lang. I think I’am going to take a nap.”

Pero hindi na ako mapapikit ng mata. Nakatingala lang ako sa kisame. Walang ilaw ang room, liban sa maliit na spot light sa pinto. Naramdaman ko ang pag bukas ni Tim ng CR. Ang pag hubad niya ng damit. Lahat. Napausog ako ng bahagya sa headboard. Hinanap ang dalawang malaking unan.

At dito, pinanood ko ang pagpasok niya. Nakabukas ang pinto ng banyo. Pati ang kurtina ng shower room. Kita ang hubog ng katawan ni Tim. Ang kanyang kargada na kahit medyo nakayuko ay tumatalon-talon sa tuwing gagalaw siya. Nang basain niya ang katawan sa shower at tumama ang tubig sa katawan, nabaliw yata ako. Hinahaplos niya ang katawan. Hinahaplos niyang kanyang sandata.

Binuksan ko ang butunes ng aking pantalon. Ibinaba ang zipper.

Masarap panoorin ang lalaking naliligo sa shower. Kinakapitan ako ng init. Umaapoy ang aking katawan. Lumiliyab ang aking pagkababae.

Ipinasok ko ang aking palad, sinalat ko ang aking umbok na natatakpan ng panty. Ramdam kong basa ako. Tumitigas ang tinggil ko. Mas lalo akong nag init ng lagyan ni Tim ng sabon ang kanyang titi. At dahan-dahan, habang nakasampa ang kamay sa shower wall, habang sinasalubong ng katawan niya’t mukha ang tubig mula sa shower head..

..nagsalsal si Tim.

Napapikit ako. Lalo na’t tumitigas ang kanyang sandata. Humahaba. Makikita ang mga ugat. Ang ulo na tila lion dahil sa batok na mas malaki pa sa katawan.

Ibinaba ko ang aking pants. Sinipa ng aking mga paa. Bumukaka ako at muling sinalat sa ibabaw ng aking panty ang aking pagkababae. Mas lalong lumagkit ang aking pakiramdam dahil sa tumatagas na likido.

..bumibilis ang pagsalsal ni Tim.

Ipinasok ko ng tuluyan ang aking kamay sa loob. Sinalat ko ang aking hiwa. Ang aking clitoris na matigas. Dinaanan ko ng daliri na basa mula sa naglalaway kong bukana.

Napaungol ako.

“Unggg….”

Napapikit.

Pagdilat ko, upang muling tingnan si Tim, nakaharap na siya sa akin. Nakikita niya rin ang aking ginagawa. Sinilaban ang aking katawan.

Linibugan.

Inutugan.

Napaso.

Nadarang.

Hinubad ko ang aking panty sa harap niya. Kahit madilim alam kong maaninag niya buhat sa maliit na spot light ang aking hiyas. Malinis. Makintab dahil basa ng aking pagnanasa. Nagsalsal pa si Tim. Nakaharap sa akin.

Ipinasok ko ang aking daliri sa loob. Sinabayan ko ang kanyang ritmo. Iniimagine ko na kinakantot niya ako. Ang kaliwang kamay ko ay pumasok na sout kong t-shirt, dumeretso sa loob ng bra hanggang sa madama ko ang aking utong.

Pinisil ko ito. Napaliyad ako. Binilisan ko ang paglabas pasok ng aking daliri. Tumutunog dahil ang aking katas ay lumalabas. Napapa-arko ang aking katawan. Malapit na akong labasan..

“Uuunggggg UUungggggggggggggg..”

Hanggang sa makita ko si Tim na napapikit na rin ang mga mata. Umuunat ang mga paa sa pagkakatayo, at umuungol.

“Oooooohhhhhhhhhhh…”

Kitang kita ko ang pagpilandit ng kanyang tamod. Malalakas na pilandit na umabut hanggang sa sahig sa labas ng CR. Ang iba ay lumulundag, at kalaunay tumatagas sa kabuuan ng kanyang titi – ang malapot, maputi na tila purong gata ng pagnanasa ni Tim.

“UUUUUUUUUUNNNNNNNGGGGGGGGGGGGGGGGG”

Nilabasan ako. Sunod sunod dahil sa nakikita ko ki Tim.

Humihingal ako.

“UUUNNNNNNNNNNNGGHHHHHHHHHHHHHHHGGGGGG”

Hanggang sa humupa ang aking naramramdaman. Basang basa ang aking puwetan at ang aking kama – dahil parang sumirit ang aking sariling nectar sa sarap na aking nadama.

```

Bitin ako. I need that cock. Sumisiklab pa rin ang katawan ko sa init. Kailangan ko ang titi na narito at ilang dipa lang ang layo sa akin. Humihingal si Tim, naka bantay sa akin ng tumayo ako mula sa kama. Hinubad ko ang suot na pang taas at bra.

Wala akong saplot ng pumasok sa CR upang saluhan si Tim sa shower. Agad niya akong hinagkan, at duon pinagsaluhan n gaming mga labi ang init, habang naliligo sa shower.

“Tim, this is last – ok? Last.” Bulong ko.

Hindi siya sumagot, bagkos linamas niya ang suso ko. Saka isinandal sa wall. Gumapang ang kanyang halik mula sa aking leeg, balikat, dibdib. Pababa sa puson, sa hita.

Sa singit.

Napabuka ako ng bahagya. Hanggang itaas ni Tim ang kaliwa kong binti at kasabay ng paghagod niya sa aking labia.

“Ssssyyeeet…”

Dinilaan niya ang clitoris. Sinipsip.

SSHUURRRSSPPS

Napakadyot ako sa kanyang mukha. Humawak sa kanyang buhok. Ang sensasyon ay gumagapang sa buo kong katawan, tila kuryenteng umiigting sa aking mga ugat – at dumadaloy.

Ipinasok niya ang dila.

Kinagat kagat ang labia.

“UUUUNNNNGGGGGGGGGGGGGGGG”

Nilalabasan na naman ako. Nangangatog ang tuhod sa pagkakatayo ngunit hindi tumitigil si Tim.

“AAAAAAAAAAHHHHHHHH SSSHHHIITTTTTTT..”

Paisa isa ang aking pag hinga. Tirik na tirik ang aking mga mata.

Inginodngod ko ng husto ang kanyang mukha sa aking puki na bagamat binabanlawan ng tubig mula sa shower – ay naglalagablab sa init dahil sa apoy na tumutunaw sa aking katawan.

LIBOG NA LIBOG AKO.

“I wanna suck you..” Sabi ko.

Kumalas si Tim. Tumayo. Lumuhod ako at ipinahit ang kanyang katawan sa dati kong nasasandalan. Ako naman sisindi sa kanyang kalibugan.

Inuna ko ang bayag ni Tim. Ipinasok ko lahat sa aking bibig habang binabate ko ang kanyang sandata na unti unti ng tumitigas. Sinipsip ko ang dalawang bola. Umiktad si Tim.

“Oh SSyeet Chhaaaaaaaaaaaaa”

Pinaglaruan ko ng aking dila ang kanyang singit hanggang sa mapataas na rin ang kanyang paa upang maabut ko ang canal malapit sa kanyang anus. Patuloy kong sinasalsal ang titi. Matigas na ito sa aking kamay.

Dito – bumalik ang aking labi sa katawan ng kanyang titi – dinilaan na parang paint brush ang kahabaan. Hinimod ko ang kahuli-hulihang hibla ng ugat na namamaga na rin dahil sa tindi ng sensasyon na kanyang nararamdaman.

“SSShiiiitttt CCChhhaaa..”

Saka ko isinubo. Dahan-dahan. Hanggang sa maisagad ko ng todo sa aking lalamunan. Nararamdaman ko ang kanyang ulo na tumatama sa maliit na dila sa aking lalamunan. Pinigilan ko ang pag hinga. Linulunok ko ng todo ang kahabaan papasok upang sa gayon, maramdaman niya kamandag ng aking bertud sa..

DEEP THROAT!

Ang balakang ni Tim ay umuusog papasok, tirik ang kanyang mata at mas lalo pang naulol ng subukan kong higpitan ang kanyang titi sa muscles ng aking lalauman.

“AAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHH”

Alam kong lalabasan siya kaya hinugot ko muna ito ng ilang pulgada bago niya pa man lunurin ang aking bibig – sa nakabadyang pag-alpas ng kanyang semilya.

Naglabas pasok ang aking madulas na bibig. Kumakalat ang aking laway dahil kung minsan ay nakakaramdam ako na tila mabubulunan sa kanyang malaking sandata.

Biglang sumirit ang kanyang katas.

Sinalo ito ng aking dila. Inabangan ko na huwag tumuloy sa aking esophagus upang ipunin ang semilya sa aking gilagid. Ang iba ay tumatagas na sa aking labi, habang kinakantot ni Tim ang aking bibig.

“OOOOOHHHHHHHHHHHHHHHHH SSSSHHHIIITTTT”

Napakasarap pakiramdaman ang lalaking tila, nasisiraan ng bait habang pinasasarap ko sa ng aking talino sa ngalan ng cocksucking. Halos mabunot ang buhok ko sa higpit ng kanyang kapit, sa bawat pilandit na lumabas sa kanyang titi. Hanggang sa matapos siya, punong puno ako ng tamod.

Umakyat ako. Nakapikit pa rin siya, hinila ko ang batok ni Tim upang pagsaluhan naming kainin at pag laruan ng dila ang semilyang nagmula sa kanya. Hindi nakatanggi si Tim ng ibuga ko sa kanya ang kumpol ng mga namimilog na tamod palipat sa kanyang bibig. Yumakap siya sa akin ng mahigpit.

***

Sa kama. Nakapagbanlaw na kami at nakapagpa-tuyo na ng katawan mula sa mainit na labanan sa banyo at paliligo na ng tuluyan. Normal na normal ako matapos mahimas-masan. Nawala ang aking hilo sa alak na aking nainom.

Dito, inaya ko si Tim na muli akong kainin. Hindi siya tumanggi hanggang sa laplapain niya ng husto ang aking pagkababae, habang nakataas sa ere ang dalawang paa ko.

Kasunod nito – isinalang ni Tim ang kanyang sandata habang nakasampay ang mga paa ko sa magkabila niyang balikat.

Banayad, ngunit mainit na mga ulos ang ibinibigay niya sa akin.

“Huuunnnngggg huuuunngggg hhhuuunnhh.” Impit ang aking haling hiling habang nagpapakantot ako ki Tim.

Ilang saglit pa. Kinabig ko ang katawan ni Tim.

“Ako sa ibabaw.” Sabi ko.

Para siyang robot na naging sunod-sunoran sa aking hiling. Humihingal ako, ng pagitnaan ko ang titi na nakatayo at nakaturo sa kanyang panga. Inilinya ko ito sa aking ari.

Itinutok sa aking butas.

Saka ako pumaibaba ng dahan dahan upang namnamin ang tigas at laman na pumapako sa aking kalibugan. Ang sarap ng titi ni Tim. Punong puno ang aking pagkababae. Ilang na ang nakatalik ko ngunit ang titi ni Tim ang masarap na naging kaulayaw ng aking puki.

Sagad.

Itinukod ko ang magkabila kong kamay sa kanyang dibdib. At saka ko inumpisang sakyan, araruhin at laspagin ang titing pumupuno sa aking kaligayahan.

Mababaliw ako sa alindog.

Mahihimatay ako sa sarap.

Mangingisay ako sa kuryenteng malalanggam kung gumapang sa aking kaibuturan.

“UUUUHHHHH UUUUHHHHHH UUUHHHHH UUUHHHHH”

Umuungol ako ng malalakas. Umuuga ang kama. Tumunog ang head board dahil bumubundol sa pinitahang pader na yari sa makapal na lawanet. Wala akong pakialam kung may makarinig.

“FFFFFUUCCCCKKKKK ..”

Napasigaw ako ng todo dahil umaagos na mula sa aking sinapupunan ang masarap na sensasyon.

“AAAYYYAAANNN NAAA CCHAAA, LALALABAASASAAAN AKOOOO.”

Bigla kong binunot ang kanyang titi. Inagapan ni Tim at sinalsal niya ito, itinutok ko ito dinapaan upang sumirit sa aking mukha.

“OOOHHHHHHHHHHHHH”

Ungol ni Tim.

Umaagos ang kanyang semilya. Pumiplandit sa aking mukha. Tumatama sa aking ilong, bibig, mata at pisngi. Pinapaliguan ko ang aking sarili ng kanyang tamod. Pagkatapos, ipinunas ko ito sa aking mukha at katawan upang tuluyan ng patuyuin. Lupaypay akong napabagsak sa kanyang makisig na katawan.

***

Pasado alas nuebe na ng umaga ng ako ay magising. Hubad ang aking katawan na natatakpan lang ng kumot. Wala akong katabi. Nagisip ako at inalala ang lahat – muli akong pumikit.

Inisip ko ang ginawa ko. Naisip ko si Carl.

Hindi ako makabangon, tila may punyal sa aking dibdib. This is all wrong. Nakadapa ako at minasdam muna ang nararating ng aking mga mata. Malinis, ngunit sa side table ay may tila isang kapirasong papel, galing kay tim.

Cha,

Did not wake you up na since I left early. I have to work and I have to change clothes. Last night was a blast. I love it. My offer still stands, should anything happen, didn’t work between you and him? I’ll be here.

Waiting.

Tim.

Kinuyom ko ang papel. At muling napapikit sa pagkakahiga.

***

22 missed calls, 8 text messages. 2 ki Carlo. At karamihan kay Emily. Hindi ko nakuha lahat dahil naka silent ang aking telepono. Kaya tinawagan ko una si Ems.

“Sissy.. sorry.” Bungad ko.

“Hi Sis, anong nangyari?”

“Long story. I did bad, last night.”

“Aha, kwento ka, dali.”

“Ey. Tsk.”

“Sissy.”

“Kasama ko si Tim.”

“Last night?”

“All night.”

“Fuck!” Nasindak yata si Emily.

“Tama, we fucked.”

“Grabe, anong nangyari? Kaya pala tawag ako ng tawag hindi ka sumasagot.”

“Sorry, nakasilent ang phone Sis.”

“Oh well, so, tinawagan mo siya?”

“Haissst Mamaya, ikwento ko sa’yo. Magkita tayo. Ok? Ayusin ko lang tong silid at dadating si Carlo baka mga 5PM.”

“Ok.”

Sunod kong tinawagan si Carl.

“Tay asan ka na?”

“Malayo pa, Calauag pa lang.”

“What time kaya makarating?”

“Hindi ko sure, maximum 5pm talaga.”

“Ok, magkikita kami ni Emily ha? Text text ng location mo.”

“Ok labs. So, anong ginawa mo last night?”

“Ha? Ah eh, wala andito lang sa hotel.”

“Tumawag ako ah, bago ako natulog.”

“Sorry, naka silent ang phone.”

“Ok. Parang paos ka, ok ka lang?”

“A-ayos naman, medyo masakit lang nga lalamunan ko, baka pagod lang.”

“Ok.”

“So, text mo ko ha? Keep in touch.”

“Sure.”

***

Mula alas 11 hanggang alas 3 ng hapon, magkasama lang kami ni Emily. Hindi siya makapaniwala sa nangyari. Guilty ako, pero pinakalma niya. Isipin ko na lang daw na closure rendezvous ang naganap sa amin ni Tim. Sasabihin ko ba kay Carl? Hindi pumayag si Emily, baka daw hindi kayanin – malamatan ang aming unawaan.

Balang araw, sasabihin ko. Hindi ako marunong magtago. I’ll take a risk. Tama siya, huwag muna now. Mainit pa eh.

3:50 ng umuwi ako, pero pagdating ko sa lobby nagulat ako.

“Tay!”

“Cha.”

“Maaga ka.”

“Surprise.”

“Ba’t nga maaga?”

“Mabilis ang bus. Walang stop over, actually kararating ko lang. Tatawagan pa lang kita.”

“Ok.”

***

Dala ang kanyang umakyat na kami sa aking silid. Buti na lang nalinisan ko ang silid, napapalitan ko na rin ang mga kubre at bago na ang mga punda. Ang halimuyak? Mabango na.

Medyo nakakaramdam ako ng kaba dahil guilty ako sa naganap kagabi. Habang nag aayos siya ng gamit, nagkwentuhan kami ng kanyang biyahe. Mamaya ay makikiapagkita din kami ki Danica. Inaayos ko ang damit niya, ng bigla niya akong yakapin mula sa likuran.

“Namiss kita.” Bulong niya. Napangiti ako. Nabitawan ko ang hanger at hinarap siya.

“Miss you.” Hinadkan ko ang kanyang labi.

“One round?”

“Huh? Mamamaya na hahaha. Hindi ako nakakapang hilamos.”

“Come on. Sabay tayong mag-shower.”

Naalala ko ang naganap kagabi. Nahihiya ako. Pero ayaw ko siyang tanggihan.

“Sige.”

***

Mga panakaw na necking, kisses. Pero talagang naligo kami sa shower. Sinabon ng bawat isa ang aming mga katawan. Hanggang sa makatapos. At hinila ko siya sa kama para sa isang banayad at sensual na pagtatalik. Intense, pero mahinahon.

Walang pagmamadali.

***

Nakaakap ako sa kanyang dibdib, katatapos pa lang naming magsiping. Kumakalat sa aking hita ang kanyang tamod na ipinunla sa aking sinapupunan.

Mainit.

“Tay, yung kasal, sure ka na ba talaga dun?”

“Ayaw mo ba?”

“Hindi. Gustong gusto ko, pero dapat pareho dapat tayo sure.”

“Sure ako Cha. Wala na ata akong ibang iniisip nitong mga nakaraang buwan, yung makasama ka.”

“San tayo?”

“Sa akin, dun sa farm.”

“Anong gagawin ko dun?”

“Babantayan ang mga kambing, pato, manok, baboy..” Natatawa siya.

“Eyy ano nga.”

“Marami kang options dun. Pwede ka mamasukan, pwede ka mag business.”

“Okey ako sa business. Restaurant iniisip ko. Pagod na ako mag opisina.”

“Ok, gagawin natin yan.”

“Ang mga anak ko?”

“Dun din.”

“Komplikado. Tsk.”

“Kelan mo balak?”

Napatagilid siya, napatingin sa akin.

“Teka, pumapayag ka na?”

Napatitig ako sa mata niya. Seryoso.

“May magagawa pa ba ako?”

“Ay sandali. Tsk. Hindi pa. Huwag kang gagalaw.”

Tumayo siya. May kinuha sa bulsa ng kanyang dating suot na maong. Saka bumalik. At lumuhod sa kama.

“... Read More

About the Author :

Joined: May 14, 2014 (2 years old)
Writings: 29

Send PM · Male · Offline

88 comments   16 favorites   6,555 views